jak znalesc wspolna przyszlosc

Tylko w tym co "było" widzę moje uczucia, moje problemy, kiedy to sam musiałem sobie radzić. Wyznaczyłem wtedy swoje plany, gdzie udało mi się je po części zrealizować i po prostu poszedłem dalej przed siebie, nie odwracałem się.. Gdy napotkaliśmy sie na drodze (pewnego dnia za granica) była to bardziej reakcja nieznajomych sobie osob, odeszliśmy od siebie, minęliśmy się, nie odwracalem sie, nie myslalem juz o niej , o niczym , ona wiedziala  w głębi ze to koniec, ze nie ma nic.

Czasami nawet dochodzi do 20 polaczen w pracy, na treningach, gdzie nie moge odebrac, widze w tym spotkania, widze wszystko, ale mam swoje zycie, swoje codzienne zajecia, wszystko sie zmienilo nie moge sie odnaleźć w tym co ona widzi. Gdy przytula sie na pożegnanie, nie wiem co czuje, czy to tylko urojenia, ze kiedys bylo to niesamowite uczucie..

Czy była z kimś ?  Moge zapewnic ze próbowała, szukała kogos i spotykala sie, miala wiele okazji, jednak rozumiem ja lepiej niz ktokolwiek i pewnie ciagle wracala do przeszlosci , mysli i to ze nie bedzie lepiej jej z kims innym  i to jak teskni powodowalo ze probowala sie ze mna bezskutecznie kontaktowac.. tak wiec pewnie wielu dostalo kosza..

Dopiero teraz jak wróciła moje życie stało się "spokojne", wcześniej wszystko co było, było tylko po to aby zabić myśli, uczucia, wszystko to zagłębiło się do tego, że zapomniałem o niej. Działałem bezmyślnie, nieustannie, bylem bez uczuć, po to aby osiągnąć coś i mieć satysfakcje tylko  i jedynie pracy.

Dzisiaj odczuwam spokój jakiego nigdy dotąd nie miałem.
Jestem sobą nie działam bezmyślnie, mam w sobie świadomość że jest przy mnie i chcę nadal mieć ten spokój, tylko czy wrócą uczucia?
Na dodatek dowiedzialem sie od niej na spotkaniu ze jest ciezko chora..

A więc i tak się stało, w pewnym momencie wróciły pocałunki, wspomnienia, jednak czuję że coś ukrywa..

Często odpowiada krótko, nie, bo nie, nie wiem, bez uzasadnień.
W chwili kiedy zadaję pytanie mówi; pozniej sie tego dowiesz, w swoim czasie, napisze Ci to w sms;ie (po spotkaniu)..
Zasugerowałem ze tez bede miał coś do ukrycia i bedzie to moja tajemnica, chcąc pójść na kompromis, troche ja to zasmuciło ..
W chwili kiedy chce ja odwieźć pod dom, zapiera się - woli aby to było niedaleko mieszkania. Nie rozumiem, ma jakieś obawy wobec wlasnych rodzicow, a moze wstydzi się pożegnać przed mieszkaniem? (jest strasznie zimno, ona woli przejść się na pieszo). Juz niedawno zapraszała mnie do siebie, jednak odmówiłem trzymajac dystans, nadal tak myślę ..

Jest czuła, jednak nie chce się otworzyć, ignoruje kontakt wzrokowy jak diabli, zwykle jak wpatruje się w jej oczy szybko ucieka, w momencie kiedy tego nie robię, wpatruje sie we mnie..
Nie widze tu szczerosci, odwagi,  bardziej typowe "gierki", oszukuje mnie, a moze swoich rodzicow..

Niedługo mija rok naszej "znajomości", ogólnie nie wiem jak to brać pod uwagę, związek, znajomość, po tym wszystkim, rocznica?
Jesteśmy po 4 spotkaniach od długiego rozstania, mieszkamy bardzo daleko od siebie. Na ostatnich spotkaniach był buziak, przytulanie się .. Oboje na równi się angażujemy z dystansem, jednak nie jesteśmy parą.

"Ale to nie oznacza, że chciałeś z nią związku, nie."

Spokój jest, jednak masz na myśli przyjaźń, której ja nie widzę, otóż byłoby w tym za dużo mnie, wolałbym odejść.
Jeśli chodzi o to co było przed rozstaniem, nie było w tym związku, jednie zauroczenie buziaki w policzek, tak naprawde sie nie znalismy.

Wyidealizowała możliwe.
Porozmawiać, odpuścić sobie tą rocznice i ciągnąc to dalej, czy odejść na zawsze krzywdząc ją kolejny raz,  kończąc wspólną przyszłość, plany, jakie od kilku dni sobie spokojnie wyobrażałem ?

"Ewidentnie to nadal w Tobie siedzi. Jak dowiesz się jakie są Twoje uczucia, wtedy decyzja będzie prosta."

Spotykamy się w weekendy, czuje że jest mi bliska gdy jestem przy niej, jednak nie wiem czy to nie złudzenie. Może po prostu sprawdzić to na kolejnym spotkaniu, ,czy zrobić z tego ostatnie spotkanie  i delikatnie to zakończyć ??

"Spotykacie się i macie jakiś tam kontakt fizyczny, dość bliski między sobą, więc może warto się powstrzymać i zobaczyć, czy będzie ci tego brakowało."

Po tygodniu brakuje mi tego, jej, pocalunków , pożegnania bardzo długo sie przedłużają, zwykle w smsach opisuje to ona jako kolejny plus i krok do naszego zwiazku. Po dwóch -trzech dniach nie pisania do niej, tesknimy oboje, ona sie zlosci, a gdy nie mam zajecia mysle o niej..

Jakiś upominek na spotkanie, co sadzisz?

Koniec, umówiłem się na spotkanie i  nie trwało nawet minuty. Wyjaśniłem w dwóch słowach, odszedłem. Wraz z tym co chciała najbardziej , szczerze, na zawsze, koniec.

Telefony, wspólne smsy, wspomnienia pozostawiam jej, niestety mnie już tam nie ma i nie będzie, szczęścia .