Zaczne od poczatku. Kumpluje sie z moim przyjacielem juz 2 lata. Na poczatku bylo wszystko wporzadku. Zaprosil mnie do kina, do klubu, na kawe az tu nagle pewnej nocy gdy zabral mnie na potancowke nagle mnie pocalowal. Wtedy cos sie pokomplikowalo miedzy nami i przez jakis czas zerwalismy kontakt ze soba. Po roku czasu znow do mnie napisal ze mnie przeprasza za zerwanie ze mna kontaktu i chce zebysmy znowu sie kontaktowali poniewaz strasznie teskni nie tylko za naszymi rozmowami ale najbardziej za mna. Ja sie zgodzilam bo przyznaje brakowalo mi go i naszych rozmow bo w koncu swietnie sie dogadujemy, mozemy rozmawiac na kazdy temat... Lecz, no wlasnie lecz ! Od jakiegos czasu wydaje mi sie ze zmienil sie jego stosunek do mnie. Co jakis czas pisze czy wszystko wporzadku ? jak jest na studiach ? Twierdzi ze zawsze dam rade zdac egzamin bo jestem bardzo inteligentna dziewczyna. Niby normalna gadka szmatka lecz nigdy sie o mnie az tak nie "troszczyl". Po tym jak przyjechalam z 6-tygodniowego pobytu za granica w pracy zaprosil mnie znowu do kina, wybralismy jak on to powiedzial "romantyczne" miejsca ale jakbym przeszla znowu to samo jak za pierwszym spotkaniem w kinie. Nie patrzyl sie na film lecz na mnie przez prawie caly seans. Obiecal mi ze bedziemy sie czesciej spotykac ale potem musialam na chwile zerwac kontakt poniewaz mialam problemu rodzinne i nie chcialam go obarczac swoimi problemami poniewaz sam mial wtedy swoje problemy. Wkoncu gdy wszystko bylo ok postanowilam do niego napisac: "Hej co tam slychac ? dawno nie pisalismy. Obraziles sie na mnie ?. Odpisal mi zaraz ze na mnie nigdy w zyciu sie nie obrazil i nie obrazi poniewaz nie ma o co sie na mnie obrazic. Ucieszylam sie. Napisal mi ze jedzie na 8 dni za granoce wypoczac od problemu w pracy. Napisalam ze jak przyjedzie ma mi zaraz napisac i zapraszam go na kawe. Napisal ze z mega wielka checia pojdzie ze mna na kawe i wszystko mi opowie. Na koncu dodal ze dawno sie nie spotkalismy i trzeba nadrobic stracony czas. I teraz pytanie: co ja mam myslec o jego zachowaniu ? jak mam sie teraz wobec niego zachowywac poniewaz zaczal dodatkowo ze mna flirtowac a boje sie ze zle moge odbieraz jego zachowanie. Ja osobiscie nie wierze w przyjazn damsko - meska lecz nogdy nie ustalilismy w jakiej bedziemy relacji chociaz ja uznawalam go zawsze jako kumpla ale nigdy mu tego nie powiedzialam. Nie chce go do siebie zrazic a boje sie z nim porozmawiac tak szczerze. Podpowiedzcie mi co mam robic ?! Mam wielki metlik w glowie ;(
Podobne tematy
Chłopazyna po prostu sie w Tobie zabujał na amen! Ja tez miałam podobną sytuację, traktowałam chłopaka jako przyjaiela, dobrze mi sie z nim gadało, spędziało czas ale wiedziałam ze pary z nas nie bedzie, a on moje miłe zachowanie wobe niego odebrał jako flirt. Musisz zastanowić się czy to jest dla Ciebie tylko przyjaciel czy może bedzie z tego cos wiecej 
I najlepiej z nim szczerze porozmawiać, bo domyslać się wszystkiego nie ma sensu
nagle mnie pocalowal......poniewaz strasznie teskni nie tylko za naszymi rozmowami ale najbardziej za mna.;(
Jak bardzo trzeba nie chcieć zrozumieć pewnych rzeczy..?
lexis- pary z was nie było bo... bo co ? dobrze się gadało itp. więc dlaczego pary nie mogło być? czas się super spędzało więc czego brakowało ?
Takie sytuacje zawsze są trudne, jeśli ty nic do niego nie czujesz, ale po twoim poście wygląda, jakbyś się rajcowała całą sytuacją.
Chłopak ewidentnie zakochany, ty w pełni świadoma jego uczuć, a jednak nie stawiasz granic. Ty w ogóle porozmawiałaś z nim o tym co on czuje, a co ty? i jak wy chcecie utrzymać tą relację w takiej sytuacji?
A jesli bedzie taka sytuacja ze ja bede sie w to angazowac a okaze sie ze naprawde zle odbieralam jego stosunek to co wtedy ? boje sie z nim porozmawiac bo boje sie ze nie bedzie dobrze miedzy nami lecz nie bede klamac zalezy mi na nim.
to dokonaj wyboru -> albo zależy Tobie wyłącznie na sobie (czyli chcesz go utrzymać za wszelką cenę nawet jeśli on ma przez to cierpieć) albo na nim
jak go lubisz to chyba sama wiesz jakiego wyboru należy dokonać
Czyli jest 1 sposob. Wyrzucic kawe na lawe ;/ trzeba bedzie tak zrobic, oby to zadzialalo.
Dokładnie, niestety owijanie w bawełnę to jeszcze nikomu, nic dobrego nie przyniosło 
Powodzenia
malyna254! Twój post spadł mi jak z nieba, bo mam dokładnie identyczną sytuację jak Twoja.
Dlatego pozwolę sobie podpiąć się pod Twój wątek.
Opiszę dla jasności pokrótce moją sytuację. Otóż mam dobrego przyjaciela (bo za takiego go uważam) od jakichś 3 lat. Poznałam go na tańcu towarzyskim, sama zaproponowałam, czy moglibyśmy być stałą parą w tańcu, a to dlatego, że miałam jeszcze do wyboru drugiego kolesia, za którym nie przepadałam, więc stwierdziłam, że "zaklepię" sobie jego, bo "lepiej mu z oczu patrzy" 
Broń Boże, nie zrobiłam tego, bo mi się spodobał, czy coś takiego. Zgodził się i chyba ucieszył. Nasza znajomość rozwijała się powoli. Na początku ograniczała się tylko do tańca, potem zaczęliśmy rozmawiać, okazało się, że naprawdę fajnie nam się gada. Potem spotykaliśmy się tylko na pogaduchy, a następnie doszło kino, wypady na jedzenie na miasto, wyjście na bal studencki. Z czasem także zaczęliśmy się witać ze sobą przytuleniem czy pocałunkiem w policzek. Nie jestem pewna czy ta inicjatywa wyszła ode mnie, ale nie zastanawiałam się nad tym, bo stwierdziłam, że nie ma w tym nic nadzwyczajnego, że dwoje dobrych znajomych się wita w taki sposób. Podobnie jak u koleżanki wyżej zorientowałam się, że zaczął w pewnym momencie ze mną flirtować, przynajmniej tak sądzę. Raz na Walentynki podarował mi Rafaello, na Dzień Kobiet różę, bardzo nalegał, abyśmy właśnie w tych dniach się spotkali. Pisał mi komplementy typu "najpiękniejsza dziewczyna na świecie", czy "kochana", wysyłał całusy :*. Ja nigdy nie odwzajemniałam mu takich gestów. Zaczął się właśnie jakby bardziej troszczyć ode mnie, pisząc typu właśnie "a na pewno zdasz egzamin, jesteś przecież super inteligentna", co może być zwykłym przyjacielskim gestem, ale ja wyczułam w tym coś wiecej, po prostu. Nalega na to, byśmy zwiększyli intensywność spotkań, chociaż widzieliśmy się jakieś 3 tygodnie temu, a ja na razie nie czuje potrzeby się z nim spotkać, widać, że jemu nie wystarcza zwykle pisanie. No i właśnie w związku z tym moje pytania. Czy sądzicie, że on coś do mnie czuje, czy ja mam paranoję? A jeśli tak, to co mam zrobić, jak z nim pogadać, czy w ogóle rzucać się na głębszą rozmowę, czy po prostu np. podczas którejś rozmowy wspomnieć, że mam chłopaka, choć nie mam, i liczyć na to, że sobie odpuści? Wiem, że to dziecinne zachowanie, ale chyba nie mam na tyle odwagi, żeby z nim o tym pogadać, a przede wszystkim nie jestem pewna, czy on mnie rzeczywiście kocha, a nie chcę wyjść na idiotkę, pytając go o to. Napiszę Wam szczerze, że generalnie dobra z niego "partia", kasietny, dobrze ustawiony, ale z wyglądu nie jest w moim typie, no i po prostu nie ma między nami chemii. Tak myślałam, że mogłabym wykorzystać szansę, może coś z tego będzie z czasem, nasza miłość dojrzeje, be szczerze małe szanse na to widzę, a nie chcę im snem skrzywdzić, rzucając go. Proszę poradźcie. Wiem rozmowa szczera najważniejsza, ale żeby to było takie proste...
*nie chcę go czasem - poprawka i jeszcze jedno. Pisząc, że nie odwzajemniałam jego gestów, mowa tu o tych wyrażeniach takich czułych, a nie tam, że nigdzie go nie zapraszałam, tylko on płacił, a ja korzystałam z tego Raz on stawiał, a raz ja, z tym, że inicjatywa spotkań w większości przypadków wychodziła od niego, chociaż czasami ja też miałam ochotę się z nim spotkać, więc zagadywałam. Ale często też odwlekałam spotkania, bo w moim odczuciu za często chciał się spotykać, a ja nie chciałam, żeby sobie coś pomyślał.
Nancy_22 dobrze ze nie jestem sama ja jeszcze nie rozmawialam z moim "kumplem" ale mam co do naszej rozmowy obawy ze zrobie z siebie po prostu idiotke. Ale przy nim jestem odwazniejsza i wiem ze moge z nim szczerze porozmawiac czekam tylko az zaprosze go na kawe i porozmawiamy
malyna254 daj znać jak już dojdzie do tej rozmowy i napisz co z niej wyniknęło:) może sama nabiorę odwagi, by porozmawiać ze swoim kumplem, ale na razie po prostu trochę wycofam się z naszych spotkań, postaram się nie robić dosłownie nic, co mógłby uznać za wyraz głębszego zainteresowania jego osobą z mojej strony i zobaczymy co z tego będzie. A może będzie tak, że w końcu wyzna mi swoje uczucie i nie będę miała wyjścia, będę musiała się do tego ustosunkować. Wtedy powiem mu po prostu, że traktuję go tylko jako przyjaciela i nic wiecej między nami nie będzie. Mam jednak nadzieję, że w niedługim awaria wszystko się wyjaśni, bo trochę męczy mnie to, że nasza relacja nadal jest niejasna.
Zatem powodzenia:)