problem z alkoholem - jak pomoc?

Można wysłać kogos takiego na przymusowe leczenie/ odwyk. jednak jest to dość trudny proces i nie ma 100% pewności, że skończy się sukcesem. Jęsli ta kobieta gdzies pracuje to jej pracodawca może ją wyslać na przymusowe leczenie (jeżeli jest w porządku), rodzina ma do tego wszelkie prawo. trzeba się udać do odpowiedniej osoby (u mnie urząd miasta) wniosek trafia do komisji i zaczyna się cały "cyrk". Następuje wywiad, praca, rodzina, znajomi, sąsiedzi. Potem osoba "wystawiona" przez rodzinę staje przed tą komisją a nastepnie jest decyzja. Jeśli np decyzja bedzie taka, że wysla ja na przymusowy odwyk, to kobieta wyleczy się jedynie fizycznie, bo psychika dalek będzie miała zakodowane swoje. Na siłę jej nie wyleczysz więc należy sie zastanowic czy cała akcja z przymusowym leczeniem się opłaci.
   Znam 2 historie czlowieka alkoholika w rodzinie. Z jedną nadal sie zmagam, a druga niestety skonczyła się tragicznie. Ojciec mojej przyjaciółki niestety zapił sie na śmierc, rodzina robiła wszystko nawet przymusowe leczenie, które nie rokowalo bo pacjent uważał inaczej.

Ta chorobą jest naprawdę ciężka bo wszystko zalezy od osoby chorej, zmusić jako tako można ale wiadomo jak to się skończy. Dla alkoholika, który uważa się za zdrowego człowieka każda terapia jest cyrkiem. uważam tez że osoby bardziej wykształcone ciężej wychodza z nałogu bo zawsze znajdują sobie jakis punkt odniesienia. "Skoro nie lęzę w rowie jak ten czy tamten", "w domu jest jedzenie a dzieci nie sa brudne" to nie mam problemu z alkoholem. Niektórzy nawet uważają że skoro nie piję wódki to nie jestem alkoholikiem.

Jedyna metoda pomocy to odwrócić się całkowicie, odciąć taką osobę od wszystkiego czego się da. Okazywac pogardę.Ma odczuć gównianość swojej egzystencji.
Nie daj Boże umoralniać, wozić po specjalistach itp.

Co Ty za głupoty piszesz? Może jeszcze zabić? Alkoholizm to choroba taka jak gruźlica, rak itp. Tu chodzi aby nie pomagać pić takiej osobie i nie brać za nią odpowiedzialności. Nie pożyczać na alkohol, nie usprawiedliwiać u szefa, nie spłacać długów, nie sprzątać kibla jak za....yga, nie ciągnąć do domu jak leży na ulicy itp. Można za to czasami zostawić literaturę o problemie w widocznym miejscu, najlepiej taką gdzie są piciorysy innych, może sięgnie i się utożsami. Pogardę to okazuje tobie za takie podejście.

Rozmawiać można zawsze, ale  nie nakłaniać  do obietnic. Natomiast na terapię namawiać można zawsze. A najlepiej jak z pijącą osobą rozmawia trzeźwy alkoholik.