Cesarskie cięcie na życzenie? Do czego ten świat zmierza....

Na pewno po porodzie wypowiem się tu.
Jak napisałam,wiem z czym to się wiąże,jestem całkowicie świadoma jaki ból może mnie czekać ale nie po starałam się o ciążę by teraz wymigiwać się od " konsekwencji"-nie wiem jak inaczej to nazwać.

No właśnie!! Skoro kobieta już na początku SAMA wybiera co lepsze dla Niej a nie dla Jej dziecka,to raczej nie jest gotowa na macierzyństwo.

Ja jestem dość świeżo po porodzie, bo niespełna 2 miesiące. Choć proponowano mi cesarkę, bo miałam wskazania, ale nie były one absolutne, to nawet do głowy mi nie przyszło by się na nią zgodzić. Co innego, gdy nie ma wyboru i trzeba ją przeprowadzić, ale jeśli jest szansa to nie rozumiem dlaczego nie rodzić naturalnie.
Przykro mi, ale uważam argumenty typu: "boję się bólu" albo "powinnam mieć wybór" za absurdalne. Wybór to się ma między pomidorową a ogórkową w restauracji, a nie w kwestii na której się nie znamy, bo jednak medycznej. To jakby chodzić do lekarza i leczyć anginę i zażądać, by nam wyciął pół języka, bo mamy taki kaprys, a można to zrobić, więc czemu miałybyśmy nie móc wybierać. Jeśli chodzi o strach przed bólem, to jest to jeszcze głupsze. Prawie wszystkie kobiety się boją i prawie wszystkie dają ostatecznie radę. To normalne, że się cżłowiek boi, że go ból przeraża i normalne, że mimo to od zawsze kobiety rodziły naturalnie. Ja sama byłam przerażona, ale uznałam, że to po prostu normalne i nie pomyliłam się. I oczywiście, że poród naturalny boli, momentami tak, że się ma wrażenie, że się odchodzi od zmysłów, ale to mija i naprawdę jest do przeżycia.
A jeśli chodzi o cesarki na życzenie to też uznaję je za przejaw niedojrzałości. Niepowikłany poród naturalny jest dla dziecka znacznie korzystniejszy. I jeśli się ktoś decyduje na bycie matką, to powinien rozumieć, że macierzyństwo łączy się także z bólem porodu. Przyznam, że ginekologów, którzy wystawiają jakieś fikcyjne papiery do cesarek karałabym więzieniem za poddawanie się presji idiotek, które nie myślą o nikim poza sobą.

Po co wogole powstal ten watek?? Chcecie sie w jakis sposob dowartosicowac bo zamierzacie urodzic naturalnie?? Przezyjcie porod to potem pogadamy. A po porodzie bedziecie karmic piersia i dziecko pokaleczy wam brodawki ze ledwo sie nie posracie przy karmieniu i co wtedy?? Nie jedna kobieta wtedy przestaje karmic i przezuca sie na mm i jak skomentujecie takie cos?? Jedna rada-przezyjcie najpierw porod naturalny i potem wypowiadajcie sie w danym temacie. Nie ma to jak ciemnota ktora pozjadala wszystkie rozumy i ryje sie do pierwszego szerego. Bez obrazy ale zajmijcie sie wlasnymi porodami, wlasnym wychowaniem dzieci i ich karmieniem. To w jaki sposob urodze jest moja prywatna sprawa. Kto twierdzi ze wybierajac cesarke unika bolu to chyba z jakiegos wysokiego drzewa spadl prosto na glowe.

Weź sie uspokuj troche może meliskę?

Autorka założyła wątek bo chciała zasięgnąć opini innych ma prawo wypowiadać sie jak każdy na publicznym forum.

I dla Twojej wiadomości jakbyś przeczytała to wypowiedziały sie do tej pory kobiety które poród już mają za sobą. (Zresztą zaznaczyłam że cesarka to operacja, a każdy logicznie myślący człowiek operacje jednak z bólem wiązać powinien).

Jak w kazym wypadku wyznaje zasade: "Żyj i daj żyć innym".

Urodzisz naturalnie bez znieczulenia w domu. Ekstra!
Rodzisz sn ze znieczuleniem. Super!
Rodzilas cc. Tez fajnie.

Karmisz piersia do 4 roku zycia dziecka. Ok. Twoja sprawa.
Od razu po porodzie chcesz podac mm. Dobrze.

Najwazniejsze, aby kobieta i dziecko byli bezpieczni i zadowoleni.

Od kiedy jestem mama zauwazylam, ze istnieje ciagla rywalizacja miedzy paniami, ktora jest najlepsza matka na planecie.
Ja na pewno nie.
Nie biore udzialu w tym wyscigu.
Na pewno jestem najlepsza mama dla mojego syna.
I tego sie trzymam.

Ps. Cc tez boli

No wlasnie Polsza!!
A dziewczyny..nie wiem czy za wszelka cene chca sie podbudowac czy jak bo chca rodzic naturalnie.
To jest indywidualna sprawa kazdego czlowieka i nikomu nic do tego!

Piszecie o mnie bo ja chce cesarke na zyczenie!! A to ze nazywacie mnie "idiotka myslaca tylko o sobie" nawet nie znajac mojej osoby no to chyba cos nie halo z wami. To ze urodzicie dziecko naturalnie nie zrobi z was fantastycznych matek. Na to pracuje sie cale zycie! Koniec tematu bo wiem jak to bedzie dalej wygladalo. Piszcie sobie tutaj jakie jestescie super extra i dojrzale i gotowe na maciezynstwo. Jak ktos nie daje sobie rady w zyciu to trzaba sie na forum dowartosciowac..

mozesz załozc taki wątek,masz prawo a ja bede miała prawo sie w nim wypowiedzieć
idiotką bynajmniej ja Cie nigdzie nie nazwałam

nie jestem przeciwna cesarkom w ogóle,a tylko tym na życzenie,dlaczego? bo to operacja która mimo wszystko z bólem się łączy
a to jak sobie urodzisz to juz tylko i wyłącznie Twoja sprawa

Faktycznie kolejny wątek, który prowokuje do licytowania się... Czy cesarskie cięcie powinno być na życzenie? Nie. Obiło mi się o uszy, że to kosztowny zabieg, a wtedy czekalibyśmy wszyscy jeszcze dłużej do specjalistów, bo gro finansów szłoby na cc

Rodziłam 4 miesiące temu naturalnie sporego brzdąca. Mało co nie skończyło się to dla mnie kalectwem. Sam poród wspominam bardzo dobrze, a to co przeżyłam po... Mam nadzieję, że tego autorko nie doświadczysz Zaraz po porodzie stwierdziłam, że jeśli byłoby następne dziecko to tylko cc. Po poznaniu kilku historii o cc doszłam do wniosku, że to też nie dla mnie. Na dzień dzisiejszy więcej dzieci już nie planuję. Chyba, że te sztuczne macice przejdą

Generalnie poród do rzeczy lekkich i przyjemnych nie należy.
Ale dla mnie kobiety, które decydują się na CC, żeby ''nie bolało'' są durne i tak naprawdę nie zdają sobie sprawy, że będzie bolało. Dłużej i mocniej.

Co prawda rodziłam naturalnie, ale znam mamę trójki dzieci, która dwoje z nich rodziła przez CC. Dla niej to koszmar.
Jak przyszłam ją odwiedzić, dziewczyna ledwo leżała w łóżku, nie wspominając o tym, że nie dawała rady zająć się własnym dzieckiem.
A to wszystko za sprawą ogromnego bólu, którego ja (po porodzie naturalnym) nie czułam.

Przy dobrym wietrze pobolało pierwsze 3 dni. Wiadomo, szwy ciągną, a krwawienie jest uporczywe. Gdyby nie to chyba nie czułabym, że urodziłam.
No i trochę bolał mnie brzuch, ale to za sprawą rozwalonego łożyska i potrzeby łyżeczkowania.

Moja koleżanka miała wywoływany poród ponad 2 miesiące temu,niestety dziecko nie chciało przyjść na świat a wody odeszły,więc co? CC.
Dziewczyna mi pisała,że położne kazały Jej na drugi dzień wstać,to mdlała z bólu i nie mogła się małą zająć.Bo lekarze zabronili schylać się,podnosić nawet najmniejsze ciężary itp. Więc cała przyjemność zajmowania się maluszkiem przypadła mężowi.
No i niestety blizna też zostaje po CC.

Ja osobiście jeszcze porodu nie przeszłam,dlatego opisuję przypadki znajomych i rodziny.

Siostra cioteczna prawie rok temu miała poród.(mieszkamy obie w Niemczech) Sama się przyznała,że zażyczyła sobie CC a lekarz ją wyśmiał i zapytał z jakiego powodu skoro jest młoda,zdrowa i może przeć?
Więc z Jej planu nici. A po porodzie? Dziewczyna powiedziała,że jakby zaszła drugi raz w ciążę to chciałaby rodzić znów naturalnie, bo ból przejdzie,można go wytrzymać i ogólnie nie było tak źle jak myślała.

Oby każda kobieta,która życzy sobie CC, zmieniła tak podejście jak moja siostra cioteczna.

Wydaje mi się,że większe prawdopodobieństwo powikłań jest po CC niż po porodzie naturalnym.

Jestem po porodzie naturalnym.. i jeśli zajdę jeszcze raz w ciążę to też chcę tak rodzić.. Boleć przestało zaraz jak dostałam małego.. a później przez kilka dni tylko szwy ciągnęły..
Cesarki na życzenie? Niby mniejsze zło? nie wydaje mi się.. I stanowczo mówię NIE!

A to, że powstał taki wątek i dziewczyny chcą wymienić swoje poglądy na pewno nie świadczy o tym, że chcą się dowartościować czy, że są złymi matkami..

Nic nie myślę. Nie moja macica i pochwa, więc nie moja sprawa o ile komuś czyli dziecku nie dzieję się ogromna krzywda, a bez przesady choć dla dziecka poród naturalny jest lepszy to cesarka nie jest aż tak straszna żebym musiała rzucać błotem w kobiety decydujące się na nią.

Acz uważam że istnieje błędne myślenie że cesarka jest super a poród naturalny jest fe, ponieważ kobiety które przeszły przez cesarkę twierdzą że dochodziły do siebie znacznie dłużej niż po porodzie naturalnym, więc coś za coś, mniejszy koszmar przy porodzie, a większy po, albo większy przy porodzie ale mniejszy po

Volver, pękające krocze to obecnie rzadkość, krocze nacina się zanim pęknie, czego również można uniknąć odpowiednio przygotowując się do porodu. Mam wrażenie że to taki straszak, nie wiadomo czemu służący.

Jeśli będzie mi to jeszcze kiedyś dane to chciałabym urodzić naturalnie bez znieczulenia. Dlaczego bez? Bo roniąc moje dziecko, uświadomiłam sobie jedno, kobieta bez znieczulenia doskonale wie co ma robić i wszystko idzie znacznie sprawniej bo czujesz kiedy masz przeć. Boli bo boli, ale świadomość własnego ciała które samo mówi Ci co masz robić jak się ułożyć jest bezcenna.

urodziłam 2 razy naturalnie bez znieczulenia,gdybym miała rodzic w przyszłości rodziłabym tak samo

Nie sądzę. Jak wszystko, obie formy porodu mają swoje wady i zalety. Sądzę natomiast, że wszelkie generalizowanie jest głupotą.

Osobiście nie znam żadnej kobiety, która miała niewłaściwie zszyte powłoki brzuszne po cesarskim cięciu,  mam natomiast kilka koleżanek, które mają  po porodzie problem z trzymaniem moczu lub też po nieumiejętnym szyciu musiały poddać się plastyce pochwy, ponieważ czuły poważny dyskomfort przy stosunkach intymnych. Oczywiście tego rodzaju "skutki uboczne" porodu naturalnego nie są standardem ale istnieją...

Dlaczego prawie wszystkie baby kłócące się w tym wątku zastanawiają się głównie nad swoim dobrem i swoją wygodą? Mój ból, moja macica, moje krocze, szycie, blizna, szwy etc.? Dlaczego nie padają naukowe, konkretne argumenty, plusy i minusy obu rozwiązań ciąży, ale plusy i minusy dla dziecka a nie dla wygody mamuśki? Ostatnio czytałam fajny artykuł, czym się może skończyć takie wygodnictwo i strach przed bólem, przy czym nie piszę o cc ze wskazaniem, bo być może mnie też to czeka z powodu mojej choroby, ale wiedząc to, co wiem o powikłaniach po cesarce, które mogą stać się udziałem dziecka nigdy, ale to nigdy świadomie i dobrowolnie bym się na tę operację nie zdecydowała.

Ale do rzeczy:

"Niektóre konsekwencje tego zabiegu mogą ujawniać się w późniejszym okresie życia dziecka. Wiele badań wskazuje na to, że osoby urodzone przez cesarskie cięcie są bardziej narażone na astmę, alergię, otyłość. Jak informuje fizjoterapeuta, u dzieci urodzonych w ten sposób możemy mieć też do czynienia z zaburzeniami z zakresu integracji sensorycznej. Ich wczesne objawy to:

nadmierne pobudzenie noworodka, zaburzenia w zakresie motoryki małej i dużej, problemy ze ssaniem, problemy z samouspokojeniem, nadmierna drażliwość dziecka, nagłe wybuchy złości, problemy z zasypianiem i częstym wybudzaniem się w nocy, duża labilność emocjonalna (dziecko łatwo przechodzi od łkania do intensywnego płaczu i trudno je uspokoić), problemy z ubieraniem i czynnościami pielęgnacyjnymi dziecka, zaburzenia więzi matka-dziecko.

Niektóre z tych objawów można by uznać za naturalne i czekać aż same znikną. Część z nich może się jednak utrwalić, a brak terapii istniejących zaburzeń w późniejszym czasie rozwoju dziecka może objawić się, np.: 
? nadwrażliwością na dotyk (nietolerancja dotykania twarzy, głowy, barków; niechęć do czesania włosów czy obcinania paznokci; unikanie gier zespołowych, nielubienie zabaw plasteliną, piaskiem, farbami; nielubienie metek i niektórych materiałów; trudności z dietą ? niska tolerancja na nowe posiłki o nieznanej fakturze, nielubienie chodzenia boso po trawie czy piasku),

? nieprawidłowościami z zakresu propriocepcji, tj. zmysłu orientacji ułożenia części swojego ciała (trudności z określeniem części ciała, nieświadomość pozycji swojego ciała, brak obustronnej koordynacji, częste potykanie się, problem z naśladowaniem ruchu, trudność z kontrolą siły nacisku, uderzenia, zaburzenia równowagi),

? niepewnością grawitacyjną (dziecko unika wspinania się, zabaw na huśtawce, przesadnie boi się wysokości, unika nagłej zmiany pozycji, długo uczy się wchodzenia i schodzenia ze schodów).

Nie każde dziecko po cesarskim cięciu musi zmagać się z powyższymi zaburzeniami, warto mieć jednak świadomość, że mają one prawo się pojawić".

Źródło: siostraania.pl

Oczywiście jak znam życie zaraz posypią się teksty typu "mnie to nie dotyczy, bo moje dziecko nie ma problemów a jestem po cc". Jasne, to dziecko nie, ale następne już może mieć. Twoje kolejne, moje pierwsze i każde inne dziecko dowolnej matki z forum. Może zanim się podejmie decyzję o cc warto zdemitologizować poród? Odbarwić go z tych wszystkich czarnych kolorów, którymi nasze matki i ciotki ubarwiają swoje opowieści porodowe? Poczytać o porodzie domowym? Przeczytać książki Ireny Chołuj? Jest tyle pięknych historii o porodzie sn, wystarczy poszukać w necie. O porodzie w bólu, ale i przy jego pełnej akceptacji. Każdy bunt, każda negatywna emocja, brak akceptacji, stres - to wszystko nasila ból i cierpienie. Cesarka nie jest najlepszym rozwiązaniem w takim przypadku. Vide post kahaa - krzyk i agresja - źródło - poczucie winy. Naprawdę niewiele trzeba, żeby tego uniknąć.

W trosce o utrzymanie wysokiego poziomu merytorycznego i uniknięcia nieporozumień pomiędzy użytkownikami zachęcam do argumentowania swojego punktu widzenia. Proponuję też zbić trochę z tonu i powstrzymać się od personalnych wycieczek.
Pozdrawiam.

Widzę, że cc jest postrzegane podobnie jak karmienie butelką, a kobiety wybierające takie rozwiązania są potępiane. Nie wiem z czego się to bierze.

Ja nie widzę problemu w cesarce na żądanie. Skoro ktoś się nie boi narkozy (bo nie zawsze można podać zewnątrzoponowe), nie boi się wbijania igieł w kręgosłup (a wiadomo lekarz też człowiek), blizny na brzuchu.

Sama rodziłam sn i gdybym miała jeszcze raz rodzić to też wybiorę takie rozwiązanie bo szybko doszłam do siebie i ogólnie źle porodu nie wspominam, ale pamiętam, że pierwsze słowa po porodzie to że nie chcę więcej dzieci a jak już to tylko cc. na szczęście ten ból się zapomina bo inaczej większość by już więcej naturalnie rodzić nie chciała.

Nie można też mówić, że kobieta bojąca się panicznie bólu będzie złą matką. Podobnie jak ta, która wybiera świadomie karmienie butelką.
Złą matką jest ta, która nie dba o potrzeby swojego dziecka, a nie ta, która rodziła poprzez cc z powodu panicznego strachu.

Bez przesady- fakt,że jakaś kobita tak boi się porodu,że myśli o cesarce nie oznacza,że nie jest gotowa na dziecko! Może jeszcze napisz,że od razu dziecko powinno jej zostać odebrane bo nie podoła trudom karmienia (broń boże jak będzie karmić butelką),wstawaniu nocnemu,kolkom,zaparciom i innym chorobom dziecka.
Skrajności- jak zwykle na tym forum i jak zwykle w temacie macierzyństwa.
Jestem po cesarce ale bardzo źle ją zniosłam,drugiego dnia odpłynęłam na krześle,swoje dziecko (było pod kroplówką) zobaczyłam dopiero trzeciego dnia bo zwyczajnie nie dałam rady dojść do sali w której leżało.
Ponad tydzień po porodzie zemdlałam na zdjęciu szwów.
Przez długi czas czułam ból w miejscu szwów. Zazdrościłam dziewczynom,które parę godzin po naturalnym porodzie wstawały i brały dziecko na ręce.
Ale to ja- nie każda tak źle to znosi. Jeśli nie zagraża to zdrowiu dziecka i matki i jeśli lekarz się przychyla to czemu by nie zdecydować się na cesarkę? Ja teraz już wiem,że to poważna operacja - moja pierwsza w życiu-i wiem,że ja takie operacje źle bardzo przechodzę.

Swoją drogą to skąd na lytość bosko wiesz,że dla dziecka jest lepszy poród sn niż cc? Robiłaś jakieś badania nad konkretnymi przypadkami czy wyczytałaś z netu?

no ludzie litości to odbierajmy ludziom dzieci dlatego, ze wysyłamy je na wakacje do dziadków- też rodzice chca odpocząć. Przeciez to jakieś durackie "argumenty".

Pytanie jest proste, dlaczego kobieta ma się męczyć? w imie czego? poświęcenia? Przeciez to idiotyzm. Dla dziecka poód sam w sobie jest stresujacy, bez znaczenia czy naturalny, czy przez cesarkę, dla dziecka to wszystko jest nienaturalne, bo 9 miesięcy spędził w ciepłym wodnistym mięciutkim miejscu z jedzeniem z dostawa do domu. On tak czy siak będzie się stresował, a jeszcze bardziej będzie się stresował, jak jego matka będzie się bała. Każdy poród niesie ryzyko i potencjalne urazy zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Ja nieukrywam, ze ja bym wolała cesarskie cięcie z bardzo prostej przyczyny, ja jestem po prostu za ciasna. Boli mnie zwykły seks na samym początku, a poczatek kazdego stosunku to tak, jakbym na nowo traciła dziewictwo i prosze mi nie mówić, ze w czasie ciąży to się wszystko naciąga i w czasie porodu będe miała tak jak wszystkie inne kobiety. Jakby tak miało byc, to teraz też bym miała tak jak wszystkie inne kobiety, podczas seksu, a nie mam.
Końcem końców powiedziałam chlopakowi, ze jak chce dziecka to musi mieć świadomość, ze rodze przez cc i tylko w prywatnej klinice, bo polskie szpitale szczególnie bardzo znany łodzki szpital położniczy to zwykłe rzeźnie. (moja koleżanka miała praktyki, studiowała położnictwo), a co będe ukrywać w Matce polce, nawet nie mogła praktyk zaliczyć, bo porody były 2 na tydzień, jak poszła na praktyki do prywatnej kliniki, tych porodów było 2-3 ale dziennie. Włąśnie, no ale pewnie te kobiety decydujące się na poród w prywatnej klinice też sa zapewne złe i niedobre, przecież dla swojej wygody wydały pieniadze, a mogły przeznaczyć na wyprawkę dla dziecka.

Nie wiem czy to pytanie do mnie czy nie ale odpowiem.
Po pierwsze ja nie napisałam nigdzie,że poród naturalny jest lepszy dla dziecka niż CC.Napisałam jedynie,że rodząca zakłada,że CC jest dla Niej lepsze bo nie będzie bolało tak jak o porodzie.

A tak na marginesie:

Poczytaj w necie,znajdziesz wiele artykułów w których jest napisane dlaczego poród naturalny jest lepszy dla dziecka od porodu przez CC.
Jedna dziewczyna wymieniła wyżej kilka KONKRETNYCH powodów.

Potwierdzam to wszystko co napisała Emilia. Potwierdzam własnym doświadczeniem.
Ponad 30 lat temu miałam cc wykonane w trybie nagłym z powodu zagrożenia życia dziecka i mojego. Komplikacje spowodowały, że 2 tygodnie leżałam plackiem. Dziecko widziałam w tym czasie tylko raz.
Ja to pikuś, ale mały był nadwrażliwy, labilny emocjonalnie, budził się w nocy po kilkanaście razy, ciężko go było uspokoić.
Potwierdzam również to co Emilia dalej zacytowała -  nadwrażliwość na dotyk, niechęć do czesania włosów, trudności z dietą, niechęć do gier zespołowych.
Nikt w tamtym czasie nie łączył tych problemów z cc.

W tamtych czasach była zasada "raz cc, zawsze cc". Poświęciłam dużo czasu, by w drugiej ciąży znaleźć lekarza, który pozwoli mi spróbować sn, bo tak bardzo bałam się kolejnej operacji. Udało się i córkę urodziłam sn. To było zupełnie inne doświadczenie. I dziecko było też inne. Spokojne, bezproblemowe, przesypiało całe noce.

Ktoś może powiedzieć, że dzieci różniły się temperamentem. Może, ale jakoś dziwnie pasuje to co cytuje Emilia do mojego dziecka po cc.

Porównywanie cesarki na żądanie do jakiegokolwiek innego wyboru kobiety później jest niezbyt trafione. Karmienie butelką czy wysyłanie na wakacje do dziadków, to wybory, które można porównać do tego czy dawać dziecku lody, gdy boli je gardło albo czy ubierać je w śpioszki czy może w spodenki. Natomiast poród jest kwestią zdrowotną, więc z zupełnie innego porządku i fundamentalną. I decyzje dotyczące zdrowia powinny być decyzjami lekarzy a nie pacjentek. Bo w innym przypadku są szkodliwymi fanaberiami.
To bzdura o za wąskiej pochwie. Zbyt wąską można mieć miednicę, ale o tym dowiedzieć się można przed porodem i wtedy robi się cesarkę.  Przekonanie, że subiektywne uczucie w pochwie w trakcie stosunku i to, co się dzieje w kanale rodnym w trakcie porodu ma jakikolwiek związek jest bzdurą. Przekonanie, głoszone tu przez tę pannę o wysokiej kulturze osobistej, że poród naturalny ma takie straszne konsekwencje jest oczywiście prawdziwe, ale nie zestawienie tego z potencjalnymi skutkami cesarki to ignorancja. I nie mówię tu tylko o ropniach, czy źle gojących się ranach, bo to pierdoła. Mówię tu o zakażeniach, zapaściach, wycinaniu macicy, krwotokach, czy wreszcie zgonach z tych czy innych przyczyn w trakcie cesarki. Nie wiem dlaczego nie zestawia się tego z powikłaniami porodów naturalnych. Może jakby powszechnie mówiło się o mmożliwych powikłaniach wynikających z samej operacji albo z powodu znieczulenia, to dziewczyny by się tak nie rwały do cesarek na żądanie. To jakby marzyć o laparatomii zwiadowczej, żeby nam otwarto w znieczuleniu takim czy innym jamę brzuszną i zaglądano do środka. Jak się idzie na operację, to się człowiek zazwyczaj boi, bo rozumie, że to sytuacja zagrażająca życiu, a cesarki się traktuje jak coś innego. Proponuję pogadać z ginekologami i popytać ile razy i co przytrafia się pacjentkom w trakcie cesarskiego cięcia. Przy okazji nadmienię, że legendarne nietrzymanie moczu jest jednak małym pikusiem przy tym, że przy okazji cesarek zdarzają się uszkodzenia moczowou i pęcherza moczowego. Mam koleżankę, której ciachnięto niechcący układ moczowy. Po roku leczenia skończyło się usuwaniem jednej nerki. Można powiedzieć, że to tylko jedna koleżanka, ale dla odmiany nie znam żadnej po porodzie naturalnym z taką pierdołą jak nietrzymanie moczu.
No i jeszcze jedno - dle precyzji - Nirvanka. Poród siłami natury nie jest dla dziecka nienaturalny. Przeciskanie się przez kanał rodny służy oczyszczeniu dróg oddechowych, a stres - ten legendarny, o którym się mówi, że poród to taki stres dla dziecka - jest rozumiany nieco inaczej niż potocznie. W wyniku tego właśnie stresu wydzielają się hormony, a organizm dziecka wprost eksploduje immunlogicznie. I to jest właśnie bardzo pozytywne, bo szykuje go na spotkanie ze światem. Natomiast cesarka to nie stres, ale szok. Taki sam jak przeżywasz gwałtownie wybudzona. To dwie różne rzeczy. Jest oczywiste, że zestawiając to z możliwymi powikłaniami w przypadku porodu naturalnego, który może się nie udać, bo ciężarna ma wskazania do cc, to są to mało ważne rzeczy. Ale w zestawieniu ze zwykłą fanaberią już nie. I jeszcze jedno - każda matka się boi porodu. Nie ma w tym nic, co bardziej "stresowałoby" dziecko, jak piszesz.

I ni ejest to dyskusja o tym kto jest lepszą matką, ale o grupie niezbyt rozsądnych ludzi, którzy z własnej woli marzą o operacji. Jednak, gdyby istniała grupa ludzi marzących by im bez powodu otwierano jamę brzuszną i np. wyjmowano jelita i wkladano je na powrót, to uznalibyśmy ich jednak za dziwaków.

Urodź sama tak, jak być powinno? A kto powiedział, że tak być powinno, dlaczego tak uważasz? Bo kiedyś to była jedyna metoda porodów? Wiesz, kiedyś na stosie "czarownice" palili... a nie powiem, że "tak być powinno". Kiedyś nie rodzono w szpitalach, tylko np. w lesie albo jakiejś paskudnej chatce w środku lasu - pójdziesz tam rodzić, bo "tak było od zawsze"?

Wybacz, ale moim zdaniem próbujesz narzucić innym swój punkt widzenia (albo tak emocjonalnie piszesz, że odnosi się takie wrażenie). Moim zdaniem każdy powinien wybrać metodę porodu. Czy chce rodzić w szpitalu, czy w domu, czy w wodzie, czy przez cesarkę... to dana kobieta rodzi, więc niech sobie wybierze sposób, który jej odpowiada, pod warunkiem, że nie jest niebezpieczny dla niej czy dla dziecka, a argumenty, że "od zawsze było tak" są bez sensu.

Malinowy_Elf, a przepraszam bardzo, gdzie ja napisałam, że cesarka jest dla dziecka "taka super"? Bo coś mi umknęło...

Napisałam też, że niech wybiera sposób, pod warunkiem, że jej wizja nie będzie niebezpieczna dla dziecka - i to już niech oceni lekarz. Natomiast nie rozumiem nagonki na to, że kobiety chcą ten sposób wybrać... Nie każdy musi chcieć rodzić naturalnie.

Co do argumentu o tym, że "zawsze tak było"... to jedyny argument znajdujący się w pierwszym poście, a na ten post odpowiadałam, jak można zauważyć po cytacie, więc inne wypowiedzi nie miały z tym nic wspólnego, a nie moja wina, że na tym oparła się autorka wątku.

sandra z całym szacunkiem, ale z tego, co wyczytałam to Ty SAMA jeszcze NIE rodziłaś, dopiero w ciąży jesteś więc... idąc tokiem Twojego rozumowania, nie powinnaś wypowiadać się we własnym wątku XD

Argumenty w stylu, ze "kiedyś kobiety..." są strasznie nietrafione.

Czemu miałoby NIE być cesarki na rządanie, tak właściwie? Bo ja tego nie rozumiem. Podajesz argumenty, że to operacja, że się dłużej dochodzi do siebie, ze koleżanki itp. Ja mam odwrotne przykłady - moja koleżanka rodziła naturalnie, tak ją pocieli i tak cierpiała przez pierwszy miesiąc, że powiedziała sobie "nidgy więcej". Drugie dziecko urodziła z cesarką na życzenie. Kilka dni tylko dochodziła do siebie i nic jej się nie działo. Moja druga koleżanka miała cesarkę ze względów zdrowotnych. Poleżała kilka dni i wróciła do domu, gdzie funkcjonowała zupełnie normalnie. Dzieci też żadnej traumy nie mają ani nie są chorowite specjalnie ponad normę.

Ja uważam, że cesarka na życzenie jest w pewnych względach wręcz potrzebna. Ile razy widziałam i słyszałam jak kobieta wyraźnie nie może urodzić po kilkunastu godzinach, a lekarz daje jej jeszcze "szanse". Mojej bratowej lekarz do końca mówił, ze powinna "spróbować naturalnie" choć całą ciążę prawie miała gigantyczne ciśnienie, nerka jej nie działała, puchła i w ogóle nie nadawała się do życia ogólnie.

Cesarka na życzenie, jak wszystko z resztą, jest dla ludzi myślących i świadomych, a to, ze korzystają z tego i durne istoty, to już normalna kolej rzeczy.

Pisząc " urodź to dziecko sama tak jak to być powinno" miałam na myśli PORÓD NATURALNY.
Ale widzę,że chyba nie rozumiesz tego "zwrotu", bo poród SN nie oznacza rodzenie w lesie tylko rodzenie drogami natury.

Proszę nie pisz o czarownicach palonych na stosie bo to trochę śmieszny argument.

Teo
Napisałam " jak byk",że osobiście nie rodziłam dlatego podaję przykłady znajomych i rodziny.I nie rozumiem dlaczego miałabym się na ten temat nie wypowiadać? Nie mam prawa głosu czy jak? Jestem w ciąży i za ok.miesiąc sama będę przez to przechodzić.A moim głównym celem założenia tego wątku było pytanie ,dlaczego pierworódki z góry zakładają ,że CC jest dla nich lepsze niż poród naturalny?? Skoro jeszcze nigdy nie rodziły.
Więc chyba kompletnie nie zrozumiałaś "mojego toku rozumowania" bo nie napisałam nic,że kobiety ,które jeszcze nie rodziły nie mają prawa się wypowiadać.

oczywiście ze w twoim przypadku to nie fanaberia, a rozmawiałaś już z ginekologiem o tym? nie dziwie się ze się boisz

Ale przeciez w takim wypadku to nie jest cc na zyczenie tylko ze wskazan medycznych.
Chociaz zanim zajdziesz w ciaze to wartoby zrobic dokladne usg zeby sprawdzic czy rzeczywiscie masz tak waska miednice jak sadzisz - bo w tym liczy sie rozstaw kosci a nie wielkosc posladkow (!).
Poza tym juz bedac w ciazy mozna podiac decyzje biorac pod uwage wielkosc dziecka, szczegolnie obwod glowki, co da sie zobaczyc na usg - bo z mala glowka to i waska miednica sobie poradzi. (Moja corka np byla malutka miala 50cm w glowce, wazyla 2700 chyba i rodzilam ja 15 minut :p)