Czy jestem jeszcze coś w stanie zrobic?

Witam,
Jakiś miesiąc temu zaczęłam pisać z chłopakiem, który bardzo mi się podoba i bardzo mnie pociąga, wydawał się być facetem ułożonym z dużym poczuciem humoru i w odpowiednim wieku-on ma 26, ja 25 lat. Nigdy nie wiedziałam jak traktować sms-y, które mi wysyłał, gdyż ich treść była w stylu: czy wyjdziesz za mnie jak się zakocham? Na moja mamę mówił już teściowa i że się będzie do niej przymilał, że buziaki to on sobie odbierze w realu, że teraz ma mnie i chce mu się żyć. Spotkaliśmy się za jakiś tydzień odkąd zaczęliśmy pisać na festynie, on był z kolegą a ja sama. Na tym spotkaniu jego zachowanie mnie po prostu zbiło z nóg, mówił takie głupoty że się w pale nie mieści, tj.: że mu wszyscy mówią, że on już dzieci powinien mieć, że ma do mnie sms-y po 20 gr i że woli dzwonić, bo mu kasa leci(a czasem miał faktycznie takie zrywy, że nie odpisał na sms-a dwa dni i nawet nie powiedział, że kończy), wyśmiewali się z kolegą, że sama z własnej woli dałam mu numer, że mu napisałam, że gdyby nie on to bym się załamała, gdyż miałam problem, potem krzyczał do jakiejś koleżanki, że " co Ty z takim debilem chodzisz", a na końcu podrywał jakieś laski, proponując im zmianę żarówki. Gdy przyszłam do domu to mu napisałam takiego sms-a: " Uważam, że Twoje dzisiejsze zachowanie to szkoda komentować, wcześniej wydawałeś się ułożony. Nie wiem czy w ten sposób chciałeś zaszpanować przede mną czy przed kolegą chyba, że wypiłeś Nie życzę sobie, żebyś mnie obmawiał i wyśmiewał do kolegów, że Ci numer dałam, bo w ten sposób pokazałeś jak mnie szanujesz...[i/]"   Potem spotkaliśmy się przypadkowo, to patrzył na mnie bardzo poważnie, wręcz czułam, że tego żałuję i że mu smutno popatrzyłam na niego poważnie i odwróciłam się, pokazując, że jestem zła. Potem za dwa dni mi przeszło i napisałam mu takiego sms-a: [i]To może już czas przerwać te ciche dni ja się nie gniewam i nie odpisał. Ogólnie unikam mnie jak ognia wody. Nie wiem jak mogę to naprawić i czy w ogóle jest sens to naprawiać.