Rozwod...moj maly koniec swiata...

Dziewczyno!!! Wyrzuć go ze swojego serca i życia niech sp.....la w podskokach. Razem z mamuśką. Poradzisz sobie. Nie zastanawiaj się tylko podpisz papiery i nie dawaj rozwodu za porozumieniem stron. Niech on będzie winien. I idź do prawnika on powie Ci dlaczego będzie lepiej jak to będzie jego wina. I nie wierz mu że jego adwokat wystarczy. Bierz swojego. I nie daj się. Trzymam kciuki.

Nikt nic nie widział i nic nie wie?? Może jakieś smsy albo emaile?? Musiał jakiś ślad zostać. Są firmy które zajmóją się odzyskiwaniem danych z telefonów komórkowych ( np. skasowane smsy można odzyskać) i z komputerów. Jeśli korzystaliście z tego samego komutera i teraz jest on w twoich rękach zanieś go do takiej firmy. Mój mąż niestety jest informatykiem więc za wiele nie znalazlam ale zawsze to coś.

Dziekuje za slowa otuchy. Tak bardzo mi ciezko jest...
Mam przyjacolke ktorej opowiadal o swojej kochance, ale tylko to, komputera juz nie ma, a teraz co robi to juz sie nie liczy bo rok jestesmy w separacji.

NIe mieszkam w Polsce niestety
Jestem tutaj sama z dzieckiem.
Dziekuje kochane jestescie

Tak rodzine cala, mame, tate, brata... ale oni sa daleko zostaja jedynie telefony.

Nie moge. Maz nie podpisze mi zgody na powrot do kraju z dzieckiem

Ojciec jest polakiem a dziecko nie mam narodowosci polskiej paszport ma tez nie polski

Ale jeśli ma paszport to o ile mi wiadomo to nie potrzebujesz żadnej zgody od niego. I ty i on możecie wywieźć dziecko. A swoją drogą to raczej ziwne że oboje jesteście polakami a dziecko nie. Nawet jeśli urodziło się poza granicami polski to powinno automatycznie otrzymać obywatelstwo polskie. Chyba że zaszły jakieś inne okoliczności. Z resztą jak by nie było to bierz adwokata i nie daj sie dziewczyno.

W sądzie żadne dowody jego zdrady nie są Ci potrzebne od roku juz nie mieszkacie razem-rozpad pożycia całkowity.
Co do emocji-elefanta znowu przyznaje Ci racje-wywal gada na zbity pysk z mysli,no bo  z życia juz to zrobiłaś.Krok najważniejszy masz za soba i sie tego trzymaj.Pół światu tego kwiatu kochana jeszcze nie raz poczujesz motyle w brzuchu))))))))))))))))))

Poczytaj sobie na forum ,które Tobie podałam historie koleżanek -będzie Ci łatwiej (nie jesteś w tym bagnie sama ),a może skorzystasz z rozwiązań dziewczyn jak sobie radziły.
"Wczoraj" tez płakały a za chwilkę o wibratorach gadały))))))))))))))))

http://www.netkobiety.pl/t7083.html Wejdź tam. Zrezygnowanaa ma rację tam można na chwilę zapomnieć a i na dłuższą metę pomaga. Bądź twarda a dasz radę. Wierzę w Ciebie.

Tak zrobie, musze. Wlasciwie juz znalazlam adwokata tylko termin musialam przesunac ze wzgledu na chorobe

Dziekuje bede walczyc najpierw musze sily nazbierac.

masakra, faceci to jednak d...pki! brak mi slów. Bądź silna i walcz z nim i jego matką.czym prędzej  udaj się do prawnika , bo to konieczność. zyczę powodzenia.

Ale o jaką walkę chodzi?? Jeśli już tak długo nie jesteście razem to rozwód będzie z tytułu rozpadu pożycia? Chodzi o opiekę nad dzieckiem? o kasę?
Jeśli nie to zacznij zajmować się sobą. Masz dziecko dla którego jestes najważniejsza, nie pokaż mu że jesteś załamana. To małzenśtwo to toksyczna tragedia. Szczerze to po co ci łażenie po sądach i udowadnianie winy. On wysłał pozew, czyli on chciał rozwodu. Naprawdę nie daj się. Musisz byc silna. Rozwód nie jest łatwy, wiem coś o tym. Jeśli masz prawnika too bardzo dobrze, może to pozwoli ci nabrać dystansu do całej sprawy. Trzymam za ciebie kciuki!

Rozumiem Cię bardzo dobrze ale jeśli mąż będzie obrzucał Cie błotem to ty nie udawaj że nic się nie dzieje. Nie musisz stosować chwytów poniżej krytyki ale nie poddawaj się bez walki.

Będzie dobrze

Tak tylko na tym mi zalezy. Duzo przeszlam przez tego drania i spokoj psychiczny potrzebny mi jest jak powietrze w tej chwili, zwazajac na to, ze dla mojej malej istotki musze byc silna
Dziewczyny powiedzcie jak mozna byc tak slepym zeby niewidziec nic, z kim sie zyje?
Czasem mysle ze to moja wina bo ja za bardzo ufam ludziom, poprostu mierze ich swoja miarka...

Tez mam taka nadzieje. Kochane dziekuje Wam za wsparcie nawet nie wiecie ile to dla mnie znaczy w tak trudnych chwilach

Dziekuje
Nie rozumiem jednego dlaczego caly czas mydlil mi oczy, a za plecami konspiracja z matka???
Nie potrafie tego zrozumiec.
Mam tylko nadzieje ze bede mogla kiedys mojemu dziecku stworzyc normalny, spokojny dom, rodzine....

Nie rozumiesz?...bo to maminsynek ...facet,który nie radzi sobie sam ze sobą...dla mnie to przysłowiowe "kalesony a nie spodnie".
A mamusia?...cóż ...pewnie Ją samą swoje życie nie satysfakcjonuje na tyle by się nim zająć i miesza w waszym.
A swojemu dziecku na pewno stworzysz normalny,spokojny dom w którym nie będzie brakowało miłości bo masz jej w sobie mnóstwo i wiesz jak się nią obdarowuje najbliższych.Trzymaj się:)

Wszystko rozumiem, ale niestety ja nie mieszkam w Polsce a tutaj roznice w prawie sa duze.

Będzie dobrze w nas siła!! Kobiety są dużo silniejsze od mężczyzn i wiele więcej mogą znieść. Pamiętaj "co nas nie zabije to nas wzmocni"...
Jesteśmy z tobą.

Kochana jak samopoczucie?? Trzymaj się ciepło.

moja droga ,liczy sie liczy ,nawet jak jestescie w separacji,nawet gdyby byla to separacja prawna/a jak zrozumialam taka nie jest/,sory ze to napisze ale twoj maz to typowy Piotrus Pan,chlopczyk ktory nigdy nie dorosnie,no nie on idzie do mamusi sie pozalic ze zona niedobra,a ona jeszcze go w tym wspiera,takie mamusie ,to ja bym nie powiem co,sama jestem matka doroslego syna,staram sie zeby kiedys jakas kobieta nie miala do mnie pretensji takich jak ja np mam do swojej tesciowej/doslownie takiej z kawalow/
powiem ci ze to co on opowiadal twojej przyjacilce o swojej kochance ,moze byc rowniez dowodem w sprawie rozwodowej,piszesz ze nie chcesz prania brudow,nie chcesz nerwow,chcesz to jak najszybciej zakonczyc,ale nie chce cie martwic jak twoj maz i jego mamuska to wyczuja gwarantuje ci ze ciebie wmontuja w wine za rozpad tego malzenstwa,zobacza ze jestes pasywna ,slaba ,moga cos wskurac,napewno adwokat ich w tym jeszcze wesprze ,nie strasze cie bron Boze ale to bardzo prawdopodobny scenariusz,walcz o swoje ,bo jak nie to ciebie obarcza wina za wszystko,twoj maz widze z twego postu skrupulow nie ma zadnych ,a jeszcze mamuska doklada swoje 3 grosze

Dziewczyny bylam u adwokata i poradzil mi rozwod z orzekaniem o winie, nie wiedzialam, ze obowiazuje mnie prawo polskie ze wzgledu na obywatelstwo. Dlatego zalozylam nowy watek "rozwod z orzeczeniem o winie. Troche namieszalam ale moze Moderator przeniesie albo polaczy (jesli to bedzie uciazliwe) te dwa posty, z gory przepraszam za mieszanie

Zrezygnowana kontynuacja tego watku jest w  innym moim watku:"rozwod z orzeczeniem o winie"
Wiesz ja juz teraz nie ogladam tesciowej.
Raz spotkalam ja na miescie i byla chyba w szoku, ze jeszcze stac mnie na normalna rozmowe z nia he he he pewnie myslala ze odwroce sie plecami i sobie pojde nie zauwazajac jej. Chyba dalo jej to troche do myslenia.

Witam
Dziewczyny chcialam napisac co u mnie.
Do rozwodu nie doszlo i nie zaluje.
Miedzy nami uklada sie coraz lepiej, staramy sie odbudowac wszystko od nowa.
Maz sie zmienil o 180 stopni. Niewiem moze zrozumial....
Wprawdzie nie mieszkamy razem, ale to juz kwestia czasu, szukamy wspolnego mieszkania lub domu.
Synek jest bardzo szczesliwy, ja tez.
Ostatnio dostalam od meza pierscionek sliczny (drugie zareczyny ) z pytanie czy wyjde za niego drugi raz ( mial na mysli slub koscielny)
Chyba jestem zywym przykladem, ze zdrade da sie wybaczyc i da sie pozniej wspolnie zyc.
Chcialam podziekowac za Wasze rady i slowa otuchy, wsparcie.
A szczegolnie chcialam podziekowac Foggii ona jedna nie zwatpila, uwierzyla, ze jeszcze moze uda sie nam wszystko posklejac. Dala mi nadzieje..
Dziekuje Foggia.

Witam WAS dziewczyny, Jestem tu nowa i jak można się domyśleć potrzebuję i szukam pomocy.Tak się wczytałam w waszą rozmowę,że jestem pełna podziwu dla lady-in-black jak i dla Foggii za ta troskę, pomoc i oddanie. Aż miło patrzeć, że są życzliwi ludzie, którzy pomogą dobrym słowem i dadzą mądre rady.
Chciałabym opisać swoją sytuację po krótce - bo 8 lat opisywać to szok Potrzebuje trzeźwego spojrzenia na sytuację i radę ...choć wiem jak moje małżeństwo się zakończy ale mam nadzieje bo chyba jeszcze nie przestałam kochac w 100%.
Poznaliśmy się 8 lat temu, ja miałam 19 lat on 33, rozszedł się pół roku wcześniej z kobietą z którą miał dziecko. Twierdził, że to on jest taka a nie inna tz. dyskotekówa i postanowili się rozejść. Po 3 miesiącach spotkania się zrozumiałam, że nie do końca postanowili o rozstaniu tylko jedno z nich postanowiło, wtedy nie rozumiałam, że nie buduje się szczęścia na czyjmś nieszczęściu. Brnełam w ten związek dalej - kochałam go na potęgę, był dla mnie jak marzenie, prawie jak BÓG:), męski, pewny siebie, przystojny, wiarygodny choć tak naprawdę zakłamany do granic możliwości. Nie wiem kiedy zleciało nam 6 lat, on wyjeżdżał, przyjeżdżał bo niby pracował tu i tam, później wyjechał do Stanów niby do pracy...wrócił otworzył firmę w której mu pomagałam (ja cały czas czekałam na niego), wierzyłam że coś znaczę i napewno się ułoży. Po 6 latach pobraliśmy się, w trakcie małżeństwa wybudowaliśmy dom, miał to byc mój azyl. W trakcie tych wszystkich lat zrobiłam prawo jazdy, kupiłam samochód, skończyłam studia, pracowałam i starałam się byc lepszą kobieta niz jego była, akceptowała dziecko i zabierałam na wakacje.( z pewnością jak czytacie, zastanawiacie się co ja chcę, o co mi chodzi???). Przez te wszystkie lata czekałam na męża, byłam wierna, chciałam byc lepsza i kochałam go jak wariatka. Natomiast on do slubu był znośny choć nigdy mnie nie szanował, zawsze porównywał do byłej że jest taka super a ja to "beznadzieja", wyzywał, pluł i bił tylko pod wpływem alkoholu wiec i tak sobie to tłumaczyłam, że wina nie tkwi w nim tylko w alkoholu ...byłam ślepa bo zakochana. Po slubie bił mnie juz po trzeźwemu z widocznymi sladami dopóki nie zrobiłam obdukcji, co miesiąc dostawałam ale pozniej po nerkach lub wyrywał mi włosy z głowy albo pluł. Po ostatnim incydencie
ulało mi się, gdy nie wpuścił mnie do domu bo nie chciałam dolozyc mu do kuchni która zamówiliśmy. Wtedy postanowiłam odejść, wyprowadziałm się do mojej mamy i jej drugiego męża i wszystko było by ok gdyby nie fakt że mijały juz 2 miesiące  a ja nadal nie wracałam wiec doprowadział do sytuacji, że musiałam sie wyprowadzic z mieszkania mojej mamy. Tułam się do dziś po koleżankach, zarabiam zbyt mało by móc wynając mieszkanie i boli mnie fakt że ma wszystko, dach nad głową, świetne auto i firme a ja nie mam nic i do tego nie oddał mi nawet mebli za które sama zapłaciłam. A do ludzi mówi o mnie moja żonka! Napisałam juz pozew z orzeczeniem o winie ale nie wiem jakie mam szanse??? Nie mam żadnych dowodów na zdrade choc się domyslam, prócz jednej obdukcji nie mam nic wiecej, i jeszcze zdjęcia wyrwanych włosów, o wszystkich sytuacjach wie moja kuzynka i kolezanka bo do nich zawsze dzwoniłam.  W wielkim skrócie to tyle ...proszę pomóżcie i dajcie jakąs mądra radę.