Jak zinterpretować daną sytuację?

...najprawdopodobniej właśnie tak było...

od samego początku, zamin zrobiło się miło

joasiabasia61 wiesz ja się za bardzo to nie przejełam. Tylko to było dziwne, nie spotkałam się z taką sytuacją.

Nie każde spotkanie musi do czegoś prowadzić, bywały takie gdzie obie strony wiedziały, że nie będzie kontynuacji, a i tak było normalnie... A tu takie coś!

thepass - jakąś dziwną analizę stosujesz. Może lepiej napisz jaką masz teorię na ten temat zamiast zadawać pytania bez wyjasnienia do czego zmierzasz.

Nie napisałam, że byłam/czy też nie byłam zainteresowana.
Po drugie zakładając, że byłam zainteresowana, a ta druga strona nie - to nie jest znów jakaś nietypowa sytuacja. Mam świadomość, że nie zawsze wszystko jest po naszej myśli.
Swoje doświadczenie też mam.
Owszem łatwiej jest być tą niezainteresowaną... niż tą, która nie zyskała zainteresowania.

Jednak jest dla mnie dziwnym stracić zainteresowanie tak z chwili na chwilę... Kolejna kwestia nawet nie będąc zainteresowanym można być po prostu koleżeńskim, sympatycznym. Stąd dla mnie to zachowanie jest jakieś dziwne. Może to kwestia dojrzałości?

Tego to akurat nie wiem. Nie jest to wykluczone.

Ale nie rozumiem po cóż ta analiza? o.O

Ludzie się spotykają, bo tylko na żywo można kogoś poznać a gadanie internetowe to tak przy okazji. Może był nieśmiały, może stwierdził, że jednak mu nie pasujesz i tyle. To, że na spotkaniu nie było "tak fajnie" NIC nie znaczy i zupełnie nie wiem po co analizujesz i rozkminiasz, a była to tylko i wyłącznie nie udana randka. Tyle w temacie.

Robert Grey tyle, że moje zdjęcie akurat było bardzo aktualne i oddaje rzeczywistość (obiektywna opinia wielu osób). W dodatku wiem z wielu żródeł, że jestem niefotogeniczna i w rzeczywistości wyglądam dużoooo, dużooo lepiej. Tak też dla mnie bardziej korzystne jest się właśnie spotkać z kimś na żywo niż właśnie poznawać za pomocą fotek itp.

Jeśli jednak  była to kwestia wyglądu, to raczej bym stawiała na to, że może nie byłam kobietą w jego stylu. Inne klimaty, inne oczekiwania co do typu osoby ogólnie ujmując. Ze zdjęcia nie zawsze można to wyczytać, a tego co nie widać ludzie sobie dopowiedzą. Działa wyobraźnia, przypisywanie cech, które chciałoby się w kimś zobaczyć itp.

A z tym patrzeniem w oczy to własnie jest różnie. Ja np. pewnie peszyłabym się i może miałabym trudność patrzeć w oczy kolesiowi, który zrobiłby na mnie super wrażenie i nie chciałabym aby zobaczył jak bardzo mi się spodobał. Chociaż w takiej sytuacji często bezwiednie na kogoś się gapimy
A druga sytuacja, że jeśli facet totalnie by mi się nie spodobał to wtedy też pewnie unikałabym tego kontaktu wzrokowego aby tym razem zaś nie zauważył mojego rozczarowania.

Tak też może to znaczyć wszystko i nic. Tak też wracam do punktu wyjścia. Może lepiej zatem skupić się na faktach? I tak nie zgadnę, co ktoś myśli...

A odezwał się po wszystkim? Zamiast analizować jego zachowanie PODCZAS spotkania, zwróć uwagę co działo się PO :-)

Stereotyp. Ja cierpię na chorobę uciekających oczu, bo lepiej formułuję zdania, kiedy nie patrzę na kogoś, tylko w dal. I wcale wtedy nie jestem nieszczera, czy chcę kogoś oszukać. Uciekający wzrok to przypadłość wielu introwertyków i wiem, że z reguły mało ma wspólnego z nieuczciwością, a wiele z nieśmiałością, albo skrytością.

Albo ten mężczyzna należy do takich ludzi, albo faktycznie autorka mu się nie spodobała.