Życie z marudą? Nie, dziękuję!

Zaraz, zaraz - co to znaczy ZMIENIĆ KOGOŚ?
Wbrew jego woli?
Chyba jakiś błąd w rozumowaniu miał miejsce... ZMIENIĆ można wyłącznie SIEBIE...

RASOWA maruda ZAWSZE temat znajdzie...
a że marudzenie daje jej satysfakcję... bo TO wyróżnia ją z tłumu efekt gwarantowany

Oczywiście, że nie wbrew jego woli, ale istnieje cała masa sposobów i metod, które mogą wpływać na zachowanie drugiego człowieka. Etycznych i nieetycznych. Od rozmowy i prośby, poprzez ignorowanie aż do stosowania manipulacji, szantażu (także emocjonalnego) i perswazji. A to przecież tylko niektóre .

I tak jeśli maruda nie ma ochoty wybrać się z nami na wycieczkę, bo "jestem zmęczony", "będzie nudno", "przecież i tak nie ma słońca" można zachęcić, poprosić lub spróbować przekonać, że nie musimy się opalać, ale za to możemy pospacerować, pójść na lody, wypić w kafejce kawę. Możemy też wybrać się sami, pozostawiając marudę z jego czarnowidztwem. Taki malkontent najczęściej ma ochotę po prostu zwrócić na siebie uwagę, jeśli więc raz i drugi stwierdzi, że to nie przyniosło spodziewanego efektu, w zamian został zignorowany i popołudnie spędzi w samotności, to być może po jakimś czasie zmieni swoje postępowanie. Niestety tylko być może .

Do mnie marudy ciągną bardzo często wychodząc chyba z założenia, że z racji wykształcenia mam moralny obowiązek ich akceptować. Nie, nie muszę i nie przepadam za takimi osobami w swoim towarzystwie. Oczywiście rozróżniałabym marudę, co jest mało hurraoptymistyczny, ale ogólnie można z nim normalnie pogadać i coś porobić (z nimi faktycznie można dojść do ładu przy pomocy socjotechnik) i takich, którzy KAŻDĄ rozmowę sprowadzają do narzekania na swój nieszczęśliwy los i torpedowania KAŻDEGO pomysłu na jego poprawę. To zwykły wampiryzm emocjonalny - ofiara losu przelewa na nas swoje negatywne emocje przez co nasiąkamy nimi i robi sie nam gorzej.

Ogólnie ja od takich w miarę możliwości radziłabym się trzymać z daleka, ale jak się już nie da, to nie ma żadnego sensu dawać im rady jak poprawić swój los, a wynurzenia o tym jak im źle, są biedni i życie ich niesprawiedliwie potraktowało ucinać jak najszybciej w zarodku. Najprawdopodobniej maruda, która nie może traktować nas jak ręcznik na swoje nieszczęścia, sama odejdzie.

No to byłaby maruda typu 1-ego - trudno go zadowolić, ale to możliwe.

Marudy typu 2-ego, który ZAWSZE jest niezadowolony (a wierzcie mi, są takie osoby) nie da sie zadowolić. Może być niezadowolony tylko z jakiegoś aspektu swojego życia np. związku albo pracy, ale ZAWSZE spycha rozmowy na ten właśnie temat i nie ma ŻADNEJ opcji, żeby poprawił swój byt np. zmienił pracę albo związek. Ma przygotowaną litanię argumentów, dlaczego musi cierpieć. Dlatego osobiście sugerowałabym nie wdawać się w dyskusje, a ucinać od razu np. tekstami typu "wiesz, nie chcę rozmawiać o pracy" albo "niekomfortowo się czuję rozmawiając o szczegółach twojego związku".

OK zgadzam się z przedmówcami...
Wychodzi na to, że:
primo - osoby "wątpiące" wszak cenne - lecz czy NA PEWNO są akurat "marudy/malkontenci"???
secundo - "wampiry energetyczne" (mam wrażenie, że często starsze panie ? ) które poprawiają sobie samopoczucie, gdy swymi narzekaniami ujmą sił rozmówcom?
tertio - niepewni siebie i oczekujący, iż ktoś za nie podejmie decyzje... potrzebujący bodźca do podjęcia jakiegokolwiek ruchu.

To o którym typie mówimy, pytając "czy da się tę osobę zmienić"?
Więc następne brzmi - dla kogo chcemy robić tę "operację"... Dla niego czy dla samych siebie ?
Owszem "nacisk społeczny" i groźba alienacji czy ostracyzmu może zmienić ludzkie zachowania...

Ojej, ja to nie umiem się przed nimi bronić. Już myślę, że pokazałam takiej osobie co znaczy radość, a ona już widzi w tym problem. No masakra, a to ja mam stany depresyjne.

Ja niekoniecznie szukam wiecznych optymistów. Jak komuś jest źle, jest z jakiegoś powodu nieszczęśliwy, to czemu miałby to ukrywać? Ale z drugiej strony jak ktoś stale jest nieszczęśliwy, to logiczne byłoby zastanowić się, dlaczego i co z tym zrobić. Jak ktoś nic nie chce robić, tylko narzekać, a dodatkowo uważa, że czyimś obowiązkiem jest go słuchać, to pojawia się problem.

Właśnie - skąd pomysł, że osoba, która TYLKO w ten jeden jedyny sposób - będąc NAJnieszczęśliwszą w okolicy - może się wyróżnić - zechce się zmienić? Na grzyba jej ta zmiana ?
To jak hipochondria. Jedno szuka w sobie choroby, a to, które jest przedmiotem niniejszych rozważań, szuka nieszczęść wokół siebie... Aż w końcu je sobie "przyciągnie"

A ja jestem w związku z malkontentem, takim typowym marudą. I co powiecie na to?

Czasami są momenty, że nóż mi się w kieszeni otwiera, bo potrafi swoją niezadowoloną miną zepsuć mi nastrój, ale trzymam kontrolę, żeby jeszcze bardziej go nie rozzłościć. To jest ciężki kawałek chleba i trzeba być na prawdę wytrwałym tworzyć związek z marudą. On zdaje sobie sprawę z tego jaki jest, ale nie zawsze udaje mu się to kontrolować.