Przeszłość a przyłość...

Jak chce tej przerwy to daj jej przerwę i nie zawracaj jej głowy. Wystarczy jak powiesz, że może na ciebie liczyć i żeby się odezwała kiedy będzie gotowa. Ostatnie czego bym chciała na miejscu takiej kobiety to serenady pod oknem A co ty przez ten czas ze sobą zrobisz to twoja sprawa. Może to będzie trwało tak długo, że sobie inaczej życie ułożysz - to już jej problem.

chyba faktycznie za szybko, strasznie sie pogubiła Jest strasznie nerwowa, często krzyczy, wszystko ja zle robie ale ciagle mam nadzieje ze sie zmieni. Nie gadac o problemach, zawsze jak chce o czyms pogadac i wyjasnic to sie obraza. Ja zawsze lubie usiasc i pogadac o problemie i wszystko wyjasnic. Boje sie ze tak już będzie zawsze, ja nienawidze kłótni. Lubie spokój. Nie wiem juz co mam robić

A mógłbyś dokładniej rozwinąc to co powiedziałeś?

3 dni było spokoju,była miła jak zawszwe, śmiała sie  typowo normalna rozmowa. Miała takiego natra który jak dowiedział się że ona mnie wybrała zaczął jej grozić i wyzywać od szmat i od dziwek. Był spokój jakiś miesiąc, ale od wczoraj zaczął znowu pisać, pierw przepraszał bo tak bardzo ją kocha itp. i to dlatego, grozl że stoji w jej miejscowości i czeka az wyjdzie, ona płakała ze strachu. Teraz od wczoraj znowi pisze, przeprasza że tak mówił ale tylko d;atego, że została ze mna a nie z nim. znowu setki smsów do niej jak bardzo ja kocha i nie chce innej. Ona zamiast to olać to z nim pisze (to był tylko znajomy z fb, nic więcej) Grozi jej że jest w jej miejscowosci i cytuje "jestem w Dębnie, ile mam tu kurwa czekać na Ciebie. Płakała z wystraszenia. Policja tam przyjedzie dopiero po około godzinie, więc juz mogłoby być po fakcie. Teraz mu tłumaczy, że jeszcze się nie widzieliśmy, a on że mu nie zależy na niej skoro mineło tyle czasu i u niej byłem Fakt, dzieli nas 460 km ale w poniedziałek 7 lipca zaproponowała, że sama do mnie przyjedzie. Wysyła jej smsy ( nie wiem czy ona mu odpisuje, mówi że czasem tak)
Ściągnąłem jej program na kom do blokowania rozmów i żeby wiadomości nie przychodziły, to powiedziała mi że jestem głupi i po co jej to bo sama sobie poradzi. Znowu mam awanture bo uważa że jestem najopiekuńszy i przejmuje ja głupotami bo jest dorosła i wie co robić. Choć jakby chciała to by napisała ze ma sie o.dpierdolic i dac jej spokój, ale ona mu pisze że jeszcze nie byłem u niej itp. Zrobiła mi ostatnio awanturę, że wypiłem z rodzicami 0,5 L w trzech i to 29 czerwca w moje imieniny: mam na imię Piotr. A sama siedzi i wypije kiedy tylko chce i to z powodu bo musi smutki uleczyć. Wszystko jest tak jak jej pasuje, ja zrobie coś nie po jej myśli to jest awantura. Ja lubie usiasc i porozmawiać o problemach to zaraz sie obraża i krzyczy że "nudzę" Próbuje mnie ustawic w stylu - ja moge a Ty nie, bo bedziesz pił cały czas.
A moze ona chce we mnie zazdrość wprowadzic jaka jest wspaniała, ma piekne nogi, chodzi codziennie w mini i że każdy sie non stop za nia ogląda. Mówiła mi to wiele razy,

Chyba wpakowałem sie w niezłe bagno. Znamy się dwa miesiące a już robi mi takie cyrki. Wiem, że miała trudna przeszłość, rozstała się z mężem który ją zdradził i bedzie miał dziecko z inna, potem spotykała sie z kolesiem który jak dowiedział się ze ma dziecko to kazał jej usunąć i zniknął z jej życia. Potem byłem jak, na początku było jak w bajce, dwoniła, śmiała się (pierwszy raz mogłem gadać z kobietą przez 3 godziny bez przerwy, bez tej niezręcznej ciszy.
Chcę jej pomóc we wszystkim to odbiera to jako że niby się wpieprzam w jej życie (choc kiedys tak nie było)
Wiem że ma problemy emocjonalne, po tym  jak ja mąż zostawił a póxniej ten niby wspaniały facet co jej kazał diecko usunąć. Pewnie to za szybko było, ale jak sie kocha to nie robi sie takich scen. Zazdrości mi że piszę na fb ze stara przyjaciółką, ale ona z byłymi może i to nie jest problem Jak ja napiszę że pisałem na fb z taka czy taka to jest awantura jakby sie świat walił. Bo ona została zdradzona a to że ja zostałem to już sie nie liczy
Ps. Jesteśmy dopiero dwa miesiące. Za tydzień mieliśmy razem zamieszkać, dokładnie 7 lipca w poniedziałek mielismy zamieszkać u niej. Mam wielki dołek bo uważam sie że ona sie juz nie zmieni. Jak mi coś nie pasuje i powiem mi o tym to mówi że lepiej jak się rozstańmy.
Aha. Mamy po 31 lat
Wiem co napiszecie, że to dopiero 2 miesiące i że mam sobie odpuścić bo zawsze mam mysli, że zawsze tak będzie i już nic się nie zmieni. A zmiana na max 3 dni i życie w ciągłym strachu to nie będzie żadnym szczęście. A tak bardzo się zakochałem

Blue 83, jestem od Ciebie prawie 10 lat młodszy i w Twój temat w całości nijak mogę się zaglębic, bo po prostu mam zbyt wąskie doświadczenie w tych konkretnych sprawach. Jest jednak jedna rzecz o której mogę Ci powiedzieć. Byłem jakiś czas z kobietą, która miała niektóre zachowania podobne do Twojej. Nie potrafiła rozmawiać o problemach, kiedy ja chciałem to włączał się jej "agresor", kontaktowała się z byłym facetem - mimo tego, że to mieszało Nam w relacji. Na nic zdały moje rozmowy i tłumaczenia, czasami miałem wrażenie, że uzyskuje odwrotny skutek od zamierzonego. Czasami bywały "pozytywne" momenty, kiedy przychodziła i mówiła, że wszystko rozumie, płakała.. żeby kilka tygodni później robić znowu to samo. Wniosek nasuwa się sam.
Ktoś kiedyś moim zdaniem mądrze powiedział - "Można prze­rabiać człowieka styl lub myśle­nie, lecz zmiana na­tury jest niemożli­wa, ona mi­mo wszys­tko zostaje". Pewne zachowania są tak głęboko w Nas zakorzenione, często wyniesione z domu, że zmiana ich jest prawie niemożliwa, mi bardzo zależało to zmienić i nic z tego nie wyszło, a byłem tak bardzo zakochany