Zdradziłam , a teraz żałuję ...

Lepiej się nie przyznawaj,w końcu z czasem wyrzuty sumienia miną a tak bez wątpienia stracisz męża.

Jeżeli to jednorazowa akcja, która tylko uświadomiła Ci, jak bardzo kochasz męża, to nie mówić.

Ja kiedyś w ramach lojalności przyznałam się kumpeli, że całowałam się z jej facetem (który był wtedy moim byłym facetem, nadal zakochanym we mnie, skomplikowane ). Efekt był taki, że znienawidzili mnie oboje. Rozumiem, że chcesz oczyścić sumienie, ale oczyścisz je przez samo cierpienie, którego doświaczasz. Powiedzenie o tym mężowi Tobie sprawi ulgę, a między Wami wykopie niepotrzebny rów. Nie warto - oszczędź mu tego cierpienia, a i sobie po wyciągnięciu wniosków wybacz i zamknij ten rozdział.

ja bym powiedziała, nie dałabym rady z sumieniem. Widać każdy jest inny.
Bardziej zastanawia mnie to czemu on przyjechał taki odmieniony, czyżby też coś miał za uszami???

A nie boisz się autorko, że nawet jeśli mu nie powiesz, to zdrada i tak się wyda?

Też początkowo tak pomyślałam , ale w końcu sama nie jestem święta ...

Remaybe, a ta twoja "pierwsza miłość" może się wygadać? Jak myślisz?

Jeju... no w takim razie, to nie powie.
Co do tej zdrady, nie będzie cię kusiło ponownie to zrobić? Czy tamten facet chce powtórki z rozrywki itd.?

On z pewnością chciałby powtórki z rozrywki , proponował "cichy romans " , ale szybko sprowadziłam go na ziemie . A ja ..? Na pewno nie będzie mnie już kusiło . Przynajmniej na razie tak mi się wydaje , jak mąż całkiem się zmienił . Teraz od niego dostaje to czego szukałam u kochanka.

Hmm szczerze mówiąc nigdy nie rozmawialiśmy co by było gdyby któreś z nas zdradziło . Nie tak bardzo mnie korci wyznanie prawde jak po prostu blokada przed zbliżeniem np: gdy całuje mnie w szyje ,jak robię obiad , a ja automatycznie się odsuwam . Nie chcę tego , to dzieję się na przekór mnie .

Zdaję sobie z tego sprawę . Teraz ,gdy się odsuwam , to zazwyczaj mówię , że po prostu jestem zmęczona , że nie mam nastroju , ale przecież długo tak nie pociągnę ... Może to minie , oby . Jak mi mówi , że jestem jego największym skarbem czy coś tego typu to w myślach sobie mówię "boże ja na Ciebie nie zasługuje "  i mam ochotę wykrzyczeć całemu światu jaka jestem beznadziejna .

Z dwa tygodnie ....

Rozmawiałaś o tym z mężem? Mówiłaś mu, czego Ci brakuje?

Chociaż zdrada to coś co budzi we mnie obrzydzenie, to nie zamierzam Cię autorko potępiać, bo mleko i tak już się rozlało, ale czy jesteś pewna, że uda się to wytrzeć tak, by nikt nie zauważył plamy? Trudno mi się postawić w Twojej sytuacji, ale chyba by mnie zjadło sumienie i bym powiedziała.

Jeśli jesteś pewna, że to się nie wyda to mu nie mów. Ale widać, że masz wątpliwości. Czy jest tak, że czujesz się jak na szpilkach?

Tak hipotetycznie...gdyby się okazało, że również zdradził myślisz, że byłabyś w stanie to przerobić i dać szansę?

Czemu się odsuwasz? Dlatego, że Twoim zdaniem na niego nie zasługujesz?

Szczerzę Ci współczuję autorko.

Nie rozmawiałam z mężem nigdy o tym czego mi brakowało . Nigdy nie jestem zbyt otwarta do rozmów z mężem w tym temacie ( może dlatego też nie dawał mi tego czego potrzebowałam .
Mam wątpliwości . Hmmm gdybym dowiedziała się o jego zdradzie ? Kocham go , myślę , że potrafiłabym dać drugą szansę . Odsuwam się od niego, bo wiem , że jakby dowiedział się jakie świństwo mu zrobiłam nie próbował by się do mnie zbliżyć ...

Zdrada to nie koniec świata.  Zlamalas umowę...
Teraz kochaj męża i nie grzesz więcej.

Nie ma sensu tego rozpamiętywać. Każdy może popełnić błąd. Przyznanie się w żaden sposób nie pomniejszy twojej winy.
Wyciągnij wnioski,nie utrzymuj żadnych kontaktów z tym facetem i spróbuj odświeżyć swoją relację z mężem. I nie zadręczaj się tym. Większość z nas ma jakiś niechlubny epizod w swoim życiorysie. Ważne żeby umieć wyciągać konstruktywne wnioski i nie powielać błędów.

A zachowanie twojego męża też jest trochę podejrzane, wcale by mnie nie zdziwiło gdyby on coś też miał jakąś historię na sumieniu, ale sobie coś przewartościował.

Skup się na waszym małżeństwie i niech ta cała sytuacja będzie dla ciebie "lekcją" na przyszłość.

Nie , wyjechał po raz pierwszy . Hmm czy dziwne i wyjątkowe ? Trochę tak , nigdy nie był taki wylewny w uczuciach , ale co do jego wyimaginowanej zdrady to nie widzę możliwości . Znam osoby , które były z mężem na wyjeździe , sami mężczyźni , wiem , że to może wydać się banalne , ale nie sądzę by zrobił mi to co ja jemu . Kontaktowaliśmy się codziennie w sumie , córka rozmawiała z nim rano , ja wieczorem przez Skype .

To trzymajmy  sie optymistycznej opcji:)
Pierwsza taka rozłąka , on stęsknił sie i nie ma drugiego dna

Mam taką nadzieję :-)

Wiem , że ja jestem odpowiedzialna za to co się stało . Bardzo chcę zacząć na nowo .

Myślę , że masz rację . Sama chyba sobie nie poradze .

Nie było warto ....

Prawde trzeba powiedzieć kiedy chcemy w tym związku zostać. Wtedy
- maz ma szanse poznac z kim jest naprawdę i podjac decyzje co dalej (oczywiscie jest to zrzucenie odpowiedzialnosci, wiec kwestia problemowa)
- zdradzajaca nie bedzie miała usprawiedliwienia do kolejnych zdrad, do dalszego zycia w klamstwie
- moze wyniknac z tego dyskusja, ktora rozswietli problemy w zwiazku

Jesli zdradzajaca chce odejsc to nie powinna mowic, bo to bedzie podwojna krzywda.

I znow musze wtracic swoje 3 slowa,
Dominisia21:
"Żeby się jeszcze nie okazało, że oboje zdradziliście, bo zachowujecie się każde z was inaczej niż dotychczas, z drugiej strony, to może gdyby okazało się to prawdą, moglibyście naprawić wasze małżeństwo, bo oboje zbłądziliście czy coś w tym stylu"
szczęście111:
"Bardziej zastanawia mnie to czemu on przyjechał taki odmieniony, czyżby też coś miał za uszami???"
ryba81:
"Zastanawia mnie Twoj maz .
Często wyjeżdża na tak długi okres ?
Zawsze jest taki kochany po takim wyjeździe ? Czy teraz jest to jakies wyjątkowe i dziwne dla Ciebie ?
Jak wyglądał wasz kontakt podczas tej jego nieobecności. ?"

co za durne podejrzenia, autorka zdradza i juz domysly ze moze on tez zdradzil i heja huzia na Jozia. Jakby autorem byl facet to inna byla by rozmowa, dobic gada i tyle. Tutaj na gwalt sie szuka dziwnych konstrukcji ze pojechal, byl steskniony i spragniony zony po 2 m-cach i na pewno ma cos za uszami! Infantylne podejscie do sprawy. Zastanawiam sie jak na maxa na forum kobiecym szuka sie kija na faceta. To ze jakis przedstawiciel plci meskiem ktoras tam zdradzil to od razu doszukiwanie sie ze inny tez tak musial zrobic. Co za glupoty!!! Podejrzenia tylko z powodu ze to mezczyzna wrocil i byl steskniony zony.
remaybe, no coz zrobilas swoje doswiadczenie na boku. Musisz z tym zyc, pytynie teraz tylko co chcesz uzyskac? Powiesz mezowi, nie mozesz przewidzec skutkow tego, nie powiesz sa szanse ze nigdy sie nie wyda. Jak to mowia czego oczy nie widza sercu nie zal. To tyle do Twojego meza. Jezeli oczywiscie szukasz powodu do zakonczenia zwiazku powiedz, ale powiedz tez wszystko i bedziesz miala spokoj, sumienie nie bedzie Cie gryzc i cala inna otoczka sprawy. Jak chcesz zachowac swoj zwiazek, to pracuj nad nim, a jak kiedys czasami by sie sprawa wydala, to przeciez wiesz jak to bylo, ze popelnilas falszywy krok i ze zalujesz, taka prawde zawsze mozesz przedstawic. Ale teraz obarczyc Twojego meza, to marnie to widze, poczytaj sobie jakie sa skutki, niejedna, niejeden sie wypowiadal.

Gdybym ja mial sie dowiedziec cos na temat zdrady, wolalbym by bylo to przykryte kurzem czasu niz na goraco. Szczegolnie gdybym mial mozliwosc powiedziec, tak starala sie i probowala naprawic. A tak wogole to chyba nawet nie chcialbym wiedziec jak to byl jeden nierozwazny krok. Ale na forum sa tez inni przedstawiciele mowienia prawdy w prost, posluchaj ich a zobaczysz jaki bedzie final.

Każdy jest inny. To jasne. Ja z kolei wolałabym wiedzieć od razu. Często jest też tak, że wiele trzecich osób wie, tylko nie ta zdradzona. Nie chciałabym być w takiej sytuacji, że któregoś razu dowiaduję się, że moja ukochana osoba od lat mnie okłamywała zatajając przede mną coś takiego.

Gary, tak, ale co jeśli ta puszka pandory się otworzy bez udziału autorki?

Dobić gada? Masz na myśli jakiegoś żółwia?
Zresztą moim zdaniem za bardzo kombinujesz co nam w głowach siedzi, akurat u mnie nie zgadłeś, więcej tłumaczyć nie potrzeba.

Teo50, nigdy nie uważałam, że każdy facet ma coś na sumieniu, a kobiety są święte, nic z tych rzeczy. Z innych powodów napisałam co napisałam.

Dlaczego "nam"? A jakoś tak po prostu wyszło (możliwe, że dlatego, że zostałam zacytowana z kimś innym jeszcze), ale masz rację, powinnam pisać za siebie. A z tym gadem, to był mój żart, nie załapałeś?

Rzeczywiście chyba z tym kombinowaniem wpadłam. Ale na pewno nie powiedziałabym, że kombinuję tutaj bardziej od ciebie, co to, to nie.

Przepraszam za off-top.

Secondo1,
wiem ze do mnie pijesz bo mnie cytujesz i jeszcze wskazowke dajesz ze osob ktore pisza w Twoim watku.
Brak Ci jaj zeby dokladniej napisac?
wiesz co jest normalne, bo pochodzi od normy: pobrali sie i zyli dlugo i szczesliwie, Ty tak nie chcialas?
Zdradzila i teraz zaluje to dla Ciebie normalne? bo co? bo tak wypada?
Akurat autorka zaluje, i nie wie co z tym zrobic, akurat Ty moze nie podpowiadasz ale inni: powiedz prawde.
Czytej wody idiotyzm, juz wam nie wystarcza ze jedna osoba jest w rozsypce, koniecznie chcecie dwoch.
Dla mnie z jej postu wynika, ze zaluje i nie chce stracic tego co ma. Traktujecie jak male dziecko, ze nie spowszednieje ze nauki wyciagnac.
Przeciez ona juz dawno to zrobila! Jest istota myslaca i tyle.

A jezeli chodzi o tych wszystkich prawych, to sie tak zastanawiam, czy przypadkiem jak jakiegos przepisu nie zlamia, np. na drodze, czy tak od razu na policje leca.
Jest forum gdzie wypelnieni gorycza zdradzeni sie wypowiadaja, wiec nic dziwnego ze kazdy tak powiedz powiedz, zaluj, nie zdradzaj, i inne dobre rady.
Tyle macie zrozumienia dla innych ile sami przezyliscie, a najlepiej jeszcze byc surowym do bolu. I to pod przykrywka ja Ci dobrze zycze, ale rob tak bys na wojenna sciezke weszla.
Jedynie rumpel, zdradzony, i z serca powiedzial, wolalby nie wiedziec.
a Ty thepass, jestes taki psychoanalityk, co o swoj interes dba. Jest jedna osoba co nie daje sobie z soba rady, a Ty chcesz koniecznie dwie!! Byleby zdala sie teraz na laske lub nielaske swojego meza.
Tom94, szkoda gadac, pomocna dlon jak kop w dupe. I znow wychodzi norma ze w zwiazku trzeba rozmawiac. Jakby to takie latwe bylo, to swiat bylby rozowy, nie byloby wojen i wszyscy zyli by szczesliwie, dla kazdego slonce. Moze masz tak ze wszystko z partnerka omawiacie, moze masz nawet tak ze na wskros rozumiesz ludzi i jestes ekspertem w rozumieniu kobiet. Ciesz sie z tego, jestes wyjatkiem w populacji ludzkiej. A mouze to tylko pobozne zyczenie? Jakby nie bylo kazdy/kazda by chciala rozmawiac, a jakos nie za bardzo potrafimy.

Najwazniejsze zeby doradzic, rozmawiaj w malzenstwie. Ale czy moment zdrady jest tym najlepszym punktem. Lepiej bylo przed, tez dobrze pozniej, ale nie zaczynaj od slow: musze Ci powiedziec ze Cie zdradzilam..., Szukaj tej rozmowy, ale to przemilcz, taka moja rada

TEO50,
To prawda, nie mam jaj
z tym że, akurat nie Ciebie miałam na myśli, pisząc o osobach wypowiadających się w tym wątku,
ale...uderz w stól a nożyce się odezwą.

Co do reszty łęz które wylałeś...
- jeżeli chciałeś powiedzieć, że nie lepiej gdyby nie mówiła mężowi, to tak, zgadzam się.
Oczywiście zależy to od okoliczności, jeżeli jest duża szansa że mąż miałby się o tym dowiedzieć od osoby postronnej,
to lepiej gdyby żona mu o tym powiedziała.

Napisałam, żeby wybaczyła sobie, wyciągnęła wnioski i wróciła do normalnego życia.
Tak Cię to oburza....
Widać za skomplikowane dla Ciebie ....

Przedwczoraj , gdy przeczytałam odpowiedzi wielu z Was miałam ogromny mętlik w głowie . Jedni z Was pisali by przyznała się do zdrady , drudzy znowu , że nie .  Postanowiłam szybko , że przyznam się do błędu .Nie ze względu zaspokojenia własnego sumienia , ale ze względu możliwości wyboru przez mojego męża czy chce być z kimś takim jak ja nadal , po tym co mu zrobiłam . Po obiedzie usiadłam z mężem , miałam łzy w oczach ,mąż powoli domyślał się o co chodzi . Powiedziałam , że żałuje , że nie chciałam ... Mąż najpierw wybuchnął złością , krzyczał , że mnie nienawidzi . Widziałam , że to koniec naszego małżeństwa ... Ale po szybkim czasie jakoś koło wieczora przyszedł do mnie , ku wielkiemu zdziwieniu przytulił mnie , powiedział , że to jego wina , że mnie zaniedbywał , że to on przeprasza ...Nie wiedziałam co mu powiedzieć . Mąż powiedział , że ma ogromny żal , że na razie czuje ból , ale powiedział też , że nikomu mnie nie odda i razem musimy naprawić nasze błędy ... Może się uda , nie żałuję , że wyznałam prawdę

Cieszę się autorko, wiesz? Oby powoli, stopniowo udało się wam odzyskać równowagę
Nie będzie łatwo, ale najważniejsze to spróbować Trzymam za was kciuki

Myślałaś o pomocy specjalisty, jakiejś terapii dla małżeństw? Trudno jest rozpracować takie rzeczy samemu. Może psycholog albo coś w tym rodzaju

Trzymajcie się, pozdrawiam

Masz wspaniałego męża , który bardzo bardzo mocno Cię kocha . Na początku będzie ciężko , ale wierzę , że Wam się uda . Trzymam kciuki i pozdrawiam :-)