Witajcie, jestem 6 lat po ślubie. Mój mąż prowadzi firmę, która b. dobrze prosperuje, jja po studiach ale nie znalazłam pracy w naszej miejscowości, więc pomagam jemu. jest duzo pracy dla nas dwojga. Mamy dwoje dzieci, jeden ma dopiero 2 tygodnie a drugi 15 miesięcy, więc od prawie 3 lat jestem uziemiona w domu. Mój mąż za to ma mnóstwo pomysłów jak spędzać wolny czas. Ma nwe hobby które pochłania go bez reszty, wolny czas spędza w garażu a kilka weekendów w roku jeździ na rajdy lub na targi związane z firmą.
Jest mi ciężko ponieważ on zapomina o moich potrzebach. Nie okazuje uczuć, nie ma potrzeby mnie adorować, zdobywać a tym bardziej teraz po porodzie (tak samo było po pierwszym) kiedy czuję się jak bocian który przyniosł dziecko i tyle.
Jest jeszcze jeden poważny problem, mój mąż nie stroni od alkoholu. Ma bardzo dużo okazji do picia, nawet jak byłam juz w wysokiej ciąży z drugim dzieckiem a wiadomo ten starszy również potrzebował zainteresowania a ja już wielka i nie gramotna nie za bardzo miałam siłe, to mój mąż wtedy właśnie wychodził i niejednokrotnie wracał do domu rano, pijany.
Nie pomagają moje prośby i płacz. W tym tygodniu po mundialowym meczu który skonczył sie po 1:00 wyszykował się i wyszedł, stałam w korytarzu i płakałam mówiąc że potrzebuję go, że chce aby został, proponowałam zebyśmy się przytulili bo tego potrzebuję ,jego adoracji. Na co on po wnikliwej odpowiedzi między innymi mówi, żebym sobie poszła bo nie może już mnie słuchac i patrzeć na mnie. Następnego dnia na sam jego widok płakałam, nie mogłam na niego spojżeć bo od razu płacz. Nie zapytał co się dzieje, nie przeprosił. Jakby nic się nie stało. A może nic się nie stało?
Już nie wiem jak reagować, jak mam go skierować na siebie aby mnie zauważał.
Może ktoś pomoże?
Podobne tematy
2 2014-06-25 23:26:12 Ostatnio edytowany przez mila_oleńka (2014-06-25 23:35:40)
Być może Twojego męża przerasta powiększająca się rodzina, może boi się, że nie sprosta temu zadaniu? Czy jest ktoś na kogo możesz liczyć oprócz swojego męża? Skup się na sobie i na dzieciach. Powinnaś spróbować porozmawiać z nim, czym jest spowodowane jego zachowanie, ale nie proś i nie poniżaj się. Oboje pragnęliście drugiego dziecka? Tylko szczerą rozmową możesz coś osiągnąć. Zadbaj o siebie, poczuj się bardziej atrakcyjna zrób to dla samej siebie i dla męża
- sluuu
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Koleżanko, ocieramy łezki i walczymy o siebie.
Nie ma prawa tak Cię traktować i to jeszcze z takimi małymi pędrakami.
Jak walczymy? Koniec z żebraniem o uczucia, bo to zawsze i tak działa w drugą stronę.
Rodzina, może na jakiś czas powiedz mu że Twoje granice zostały przekroczone i wyjeżdżasz na tydzień. Po czym czekasz na deklaracje z jego strony.
Moja mama pomaga ale większą mam pomoc akurat od teściów, to są bardzo fajni ludzie. Dużo mi pomagają. Oni też walczą z nim i próbują do niego dotrzeć żeby zamiast zaglądać do kieliszka i potem na drugi dzień spał pół dnia, zajął się rodziną. Często się przez to kłócą, więc oni są po mojej stronie i widzą ze ja nie wymyślam sobie tego tylko tak w rzeczywistości jest.
Chciałabym znależć jakiś złoty środek który spowoduje, że on będzie chciał spędzać czas z nami, ze mną. Wiem od ludzi że mój mąż chwali się mną i dziećmi. wszystko podobno w samych superlatywach. Szkoda że nie przenosi tego do domu.
Drugie dziecko nie było planowane ale wiedzieliśmy że tak może się to skończyć gdyż się nie zabezpieczaliśmy a to z powodu problemów z zajsciem w ciąże. Lekarz doradził że jesli chcemy mieć więcej dzieci to poleca od razu się starac. Mam teraz dwóch chłopców którzy będą patrzeć na ojca i niestety będą go naśladować i kiedyś ich żony będą miały ten sam problem.