Piesek, kotek - co gdy w gości przychodzi ktoś, kto nie lubi zwierząt?

Ja ukochane zwierzaki traktuję jak członków rodziny. Nie zamykam męża ani syna w łazience, gdy ktoś przychodzi, więc z psem czy kotem też bym tego nie robiła. Pies, jeśli dobrze wychowany, zostanie na swoim miejscu, lub położy się i nie będzie nachalny. 

Ogólnie myślę, że jeżeli ''goście'' wymagają od zapraszających takich rzeczy, to ja nie wiem... w którym kierunku świat zmierza ;-).
Jak ktoś nie lubi zwierzaków, to zawsze można się umówić i spotkać na neutralnym gruncie.

Nie lubię psów. Nie wymagam jednak, żeby zwierzę zamykać gdzieś w odosobnieniu gdy ja przychodzę. Jednak nie podoba mi się, gdy zwierze jest upierdliwe i na przykład rwie się do lizania mnie (nienawidzę tego, dla mnie jest to obrzydliwe). I oczekuję wtedy, że właściciel zabierze wtedy zwierzaka gdzieś dalej ode mnie. Jeżeli jednak okazuje się, że właściciel z zachwytem obserwuje swojego pupila, jaki jest przyjazny gościom i nic nie robi z jego zachowaniem, po prostu przestaję przychodzić.

Goście nie muszą wymagać. To raczej gospodarz powinien wiedzieć jak się zachować
W każdym razie moi nie wymagają, ale jeżeli wiem, że ktoś nie lubi zwierząt, to nie narażam go na taką sytuację (zwłaszcza przy jedzeniu).
Różne rzeczy da się pogodzić. Jeżeli się chce i nie stawia się sprawy na ostrzu noża.
Psu się nic nie dzieje jeżeli przez jakiś czas będzie w innym pomieszczeniu albo w ogrodzie. Bez przesady.

Małpa - to w takim razie jak się zachowasz gdy będziesz miała gościa takiego jak Bbasia ?
Rozumiem Bbasię w tym sensie, że wiem, że tacy ludzie istnieją. Naprawdę nie każdy musi kochać zwierzęta, zwłaszcza z bliska Ja to szanuję i nie narażam takich ludzi na nieprzyjemne dla nich sytuacje.

Też nie lubię jak mnie obcy pies liże, nawet zaprzyjaźniony Po ręce jeszcze ujdzie.
Moja suka mogła mnie lizać nawet po twarzy, inny pies nie.

Nie mam pojęcia co bym zrobiła Nie mam znajomych, którzy by na tyle nie znosili zwierząt, by im przeszkadzało kiedy znajduje się w tym samym pomieszczeniu. Ale nie widzę problemu też w wyproszeniu psa do pokoju obok czy do ogródka kiedy są w domu goście. Dziecko też wypraszam, bo po to ma swój pokój, żeby nie siedziało mi na głowie bez przerwy i zajęło się sobą (o ile nie jest malutkie - ale i malutkie dziecko i szczeniak to okres przejściowy) to ja decyduję i nie widzę możliwości, żeby mój pies mną rządził i nie umiał wytrzymać godziny w osobnym pomieszczeniu - jak mu jednego pokoju za mało i się nudzi to wtedy ja się zamykam z gościem w pokoju a pies sobie łazi po mieszkaniu.
A ekscytacja psa gościem trwa kilkanaście minut czy godzinę, a potem pies go olewa i idzie spać na swoje posłanie, chyba że to ktoś obcy, to pies powarkuje - wtedy tym bardziej idzie do osobnego pokoju, bo skoro kogoś nie zna, to może zareagować agreswnie albo po prostu szczeka, co akurat mnie denerwuje

No niby tak, to jest jakiś argument ;p Napisałaś że nie lubisz psów, a koty? Koty też sobie zadek liżą

Koty raczej nie liżą gości - ogólnie mało który kot liże kogoś innego niż siebie i swoje młode (nie mówię o jedzeniu).

Też nie lubię nachalnych lub zaborczych zwierzaków. Nachalne są zazwyczaj małe i średnie psy które wskakują na kolana, plączą się pod nogami, liżą, obszczekują itp. Zaborcze jak np suka mojej koleżanki - kiedy przytuliłam na przywitanie koleżankę to suka zaczęła na mnie warczeć, inna młoda suka tej samej koleżanki dla ustalenia hierarchii chciała mnie przewrócić... Wolę gdy takie zwierzęta trzyma się daleko ode mnie.
Z kotami nie miałam tego problemu, co do bardziej kontaktowych trzeba uważać na ciuchy które łatwo haczą. Sama mam kotkę ale ona akurat boi się obcych więc trudno żeby goście mieli coś przeciwko zwierzęciu które się przed nimi chowa.

Moja psy zawsze wychowywane są tak by nie stwarzały problemu czyli:
nie były natrętne,nie skakały na gości,nie lizały,nie domagały się pieszczot
nie absorbowały sobą w jakikolwiek sposób
nie leżały na kanapach
I myśle,że to wystarczy.Jesli ktoś nie lubi psa i nie chce go widzieć,przeszkadza mu,że jest w jednym pomieszczeniu z psem to po prostu ma wybór: może mnie nie odwiedzać.Ja nie będę izolować psa "bo tak".Jest on pełnoprawnym mieszkańcem naszego domu.
Tak jak komuś przeszkadzają dzieci,zielone zasłony czy monidła na ścianach tak mogą im przeszkadzać zwierzaki.Jednak kultura nakazuje nie robić z tego kwestii.

Ja mam 2 koty, jeden "przylepa", druga bardziej chodząca swoimi drogami. Za obcymi obydwa nie przepadają, więc nie ma opcji, żeby nagle zaczęły się łasić, włazić na kolana itd. Nie zamknęłabym żadnego z nich w osobnym pokoju - raz, że mój łazi za mną jak piesek i jak się go zamknie przypadkiem w pokoju, to jest zaraz lament pod drzwiami i po prostu szkoda, a dwa, że jeśli mają pootwierane całe mieszkanie, to same często gdzieś wyjdą, czy to na szafę, czy na dywanik w łazience.

Z drugiej strony rozumiem, że gość może nie lubić zwierząt i jeśliby któreś z nich próbowało się władować takiemu na kolana, to bym je zabrała, nie wiem, sama wzięła na kolana czy zajęła zabawką. Ale jeśli np. kot leżałby na parapecie/podłodze/gdziekolwiek, ale nie na gościu ani w jego talerzu itd., a gość dalej miałby problem z kotem, to absolutnie bym zwierzaka nie wygoniła. Skoro nie ma żadnego kontaktu, to w czym problem? Wrażenia estetyczne, czy jak? To tak, jakby komuś się nie podobał mój obraz na ścianie i przed wizytą gości miałabym go wynieść na strych. Bez przesady.

Nie zamykam nigdzie-to też dom moich zwierząt.
Gdy mam takich gości pilnuję by zwierzaki nie wchodziły im na kolana, pałętały się pod nogami czy w jakikolwiek sposób były nachalne.

Zresztą gdy moje pieszczochy widzą, że gość się nimi nie interesuje, tracą zainteresowanie, puszczają focha i idą gdzieś indziej

Moja kochana sunia niestety już nie żyje, ale jak żyła, to zamykaliśmy ją tylko jak przychodził np ksiądz po kolędzie. Niestety często mocno skakała, a była takim psem, że nie byliśmy w stanie nad tym zapanować, mała, ale bardzo żywa, więc zamknęliśmy na chwilę w łazience. Jednak tutaj święcenie domu itp, więc nie wypadałoby, żeby skakała, a oduczyć mimo prób nie byliśmy w stanie. Poza tym zawsze była z nami, tak to byśmy jej nie zamknęli, więc była z nami, a jak komuś przeszkadzało, to trudno. Raczej jednak każdy rozumiał, że jest małym, lecz żywiołowym psem, więc nie obrażali się np jak skakała na nich, ale też strofowaliśmy ją, więc czasem udało się, by odpuściła. Potem jak osoba usiadła, to raczej dawała spokój, ewentualnie chciała, by ją pogłaskać Dlatego zamykana jedynie raz w roku jak ksiądz, a tak to nie, też uważam, że pies to członek rodziny i gość powinien to uszanować, że pies będzie obok. To dla mnie normalne. Oprócz wizyty księdza mogłabym też jedynie zamknąć zwierzaka, ale na krótko rzecz jasna, jeśli gość bałby się itp - czy to w przypadku gdybym miała dużego psa czy w przypadku, gdy ogólnie miał traumę i bardzo boi się psów, to ok, mogłabym uszanować i wtedy tak.

Inne przypadki nie, to by była jakaś fanaberia i wtedy nie zamknęłabym. A i jak mówię czasem moja się łasiła też, ale jakby ktoś ją odtrącił, to uszanowała, sami jej powiedzieliśmy spokój i tu się słuchała, różnie ze skakaniem, ale jednak myślę, że nie jest to okropna niedogodność, była małym psem. No, ale coś tam zawsze się wykombinowało, nie widziałam więc potrzeby, by zamykać jej oprócz wizyty księdza. Lizać bym nie pozwoliła i innych, wiadomo, bo wiem, że może to przeszkadzać, ale ona raczej tego nie robiła. Jakby robiła, to zapanowałabym nad nią i nie pozwoliła, więc nie ma opcji, by komuś jakoś przeszkadzała, była nachalna. To rozumiem, że przeszkadza, ale do tego byśmy nie dopuścili, dbaliśmy o komfort gościa jak najbardziej i nie pozwalaliśmy psu na wszystko

To super ksiądz U nas też z raz taki był, co powiedział, żeby wypuścić No to spoko. Innym razem jak nie, to już chwilę była zamknięta, na szczęście to 5 minut, 10 minut góra właśnie u nas. Z tą kopertą to też fajnie, dobrze, że jednak nie każdy łasy na kasę

ja mam teraz smieszna sytuacje. Ludzie przychodza w odwiedziny do suki. Jedna sasiadka nawet sie upiera, ze chce ja miec u siebie kiedy jestem w pracy. Wszyscy chwala jaka grzeczna i dobrze wychowana - nie moja zasluga, mam ja od miesiaca. A to instynkt samozachowawczy - te psy maja mala szanse dozycia poznego wieku, mily charakter ulatwia adopcje. Chociaz moja Meta miala opinie "trudnej" sama o takiego psa prosilam.
Goscie sa uprzejmi i mowia do niej po angielsku - bo biedactwo dunskiego nie rozumie. Nie uswiadamiam ich, ze duzo polskiego juz zna.

Hey - ,że nie lubię piesków i kotów - to może za dużo powiedziane ...
w domu nie mam zwierzęcia     bo nie mam

wszystko zależy od psów - jakie ludzie mają
np. mam zaprzyjaźnionego labladora - o on mnie wita w szczególny sposób - muszę go wygłaskać bo nie wpuści mnie na pokoje hii

moja psiapsióła miała taką jamniczkę - która do wszystkich rzucała się  gryzieniem
pozwala mi wejść  - siadałam i nogami nie ruszałam - ze strachu ,że mnie capnie   masakra

kumpela miała kundelka
wejście było jakie takie - nawet się łasił
ale wyjście z jej domu to dramat - musiała go brać na ręce albo zamykać w pokoju czy łazience ...
wizyty przez psa były dla mnie udręką - teraz ma pięknego białego kota i jest fajnie ...

mam inne zaprzyjaźnione pieski - ba... nie które mi się podobają - ale nie chcę w domu i już :)

na mojej ulicy był taki piesek pogromca wszystkich - jak go wypuścili samopas
to najlepiej było iść okrężną drogą - nie jednych chwycił za nogawkę - nawet ugryzł parę osób ...
już go nie ma - i wreszcie można przejść obok ich klatki - bo nie wyskoczy wściekły ze szczekaniem ...

a już jak widzę psy z rasy grożnej ...... wieje z daleka
mieszkał u mnie taki młody chłopak pijaczek - który miał tak groźnego psa - jeszcze go szkolił w tej agresywności :/
ludzie są nie odpowiedzialni i tyle ...........

Mój kocur był bardzo bojaźliwy i chował się przed obcymi, ale najczęściej było tak, że goście sami się dopraszali, żeby go zobaczyć, taki był ładny puchatek:) Jak ktokolwiek- znajomy czy członek rodziny przychodzi do naszego domu, musi się liczyć z obecnością zwierząt. Natomiast ja boję się dużych psów (kiedyś zostałam pogryziona i mam uraz) i na pewno nie czułabym się komfortowo jako gość w domu, gdzie hasa jakiś wielki, szczekający olbrzym...

Oto przykład jak ludzie potrafią być agresywni

Gdy jestem zapraszana do rodziny, w której jest pies czy kot, ważne jest, żeby zwierzaczek nie był na pierwszym miejscu i rozumiał, że  powinien się zająć sobą  w czasie mojej wizyty. Lubię zwierzęta, jednak chciałabym porozmawiać też z ludźmi, bo ich odwiedzam.
Dużo zależy od właścicieli czworonożnych przyjaciół.  Jeśli piesek podaje  mi piłeczkę do zabawy,a ja akurat nie mam na to ochoty,  właścicielka psa reaguje.
Kotek nie może chodzić  po stoliku, kiedy piję  u kogoś kawę.  Lubię koty, ale jednak powinny wiedzieć, czego nie powinny.
Miałam przeróżne zabawne sytuacje ze zwierzętami, kiedy byłam z wizytą. Ogólnie dają sporo radości, ale  też trzeba rozumieć prawa gościa, którego się zaprasza do domu.