Zwierzę dla piętnastomiesięcznego rozrabiaki?

Sama nie wiem kochana. Rozumiem dlaczego chcesz zwierzaka i masz dobre powody.
Ja bym jednak nie brala zwierzaka w Twojej sytuacji, uwazam ,ze zwierze na tym bedzie cierpiec.
Moze poczekac, az synek troche podrosnie. Tak do np 6 lat?
Moja rodzina tak wziela zwierzaka i pozniej biednego zwierzaka sie pozbyla, bo zamiast nauki dla dwojki malych dzieci to mieli dwa razy wiecej zajecia.

Co jak się zainteresuje uszami królika? To samo co kiedy się zainteresuje uchem koleżanki z placu zabaw - tłumaczysz, że nie wolno, bo to boli.
Ale skoro ty spędzasz 10 godzin poza domem to jest to ryzykowna decyzja.

Ja bym obstawiała kota - owszem, kot drapie, ale bez przesady - moja córka wychowała się z kotem i psem i nigdy jakoś wyjątkowo ranna nie byla. Wystarczy nauczyć kotka bawić się wędką (takim patykiem z zabawką na sznurku) żeby rąk nie atakował i po sprawie.

Rybki to nie taki zly pomysl! Njlepiej poczytac o opiece nad nimi wczesniej jednak, bo ludzie czesto nie rozumieja jak sie trzeba zajmowac zwierzakiem zanim kupia. Wsadza w akwarium i mysla ze to wszystko.

A co do weekendowego sprzatania klatki krolika, to niestety ale to prawie codziennie trzeba sprzatac bo zapach i zwierzakowi nie fajnie w sikach siedziec.

Iceni ma racje co do tlumaczenia dziecku. Trzeba tlumaczyc od malego zeby nie krzywdzic i nie zaczepiac i nie draznic.

Swoja droga kiedy ja bylam trzylatkiem nie lubilam psa ani zadnego wlochatego zwierzaka. To samo moj kuzyn, psa palcem nie dotknal bo zaczynal histeryzowac.
Mysle, ze ja balam sie kudlatych rzeczy, bo maskotek kudlatych tez nie lubilam.

Dziękuję.
Pomogłyście mi podjąć decyzję
Póki co zaniecham pomysłu przygarniania zwierzaka do domu, ale będziemy się starać gdzieś oswajać. A jak podrośnie to pojedziemy do schroniska po psiaka, albo kociaka

Nie wiem czego się mogę spodziewać jeśli chodzi o moje miasto
A czemu nie szczeniaka? Boję sie trochę, że starszy psiak może niezaakceptować dziecka, jeśli nie miało z nim do czynienia od początku, a taki szczeniak jeśli jest od małego chowany z dzieckiem, to chyba jednak się lepiej moze dostosować? Źle myślę?

Bo ze szczeniakiem i małym dzieckiem się usr..., znaczy, za dużo roboty będziesz miała Przyuczanie szczenięcia do czystości to czasem kilkanaście wyjść na dwór, że o zbieraniu sików, kupy i wymiocin (szczeniaki lubią zjadać własne kupy, a potem nimi wymiotować) z każdego kąta w mieszkaniu nie wspomnę. Ty gotujesz obiad, szczeniak sra, a dziecko w to włazi/wrzuca zabawki

No i szczeniaki mają tę rozkoszną manierę podgryzania wszystkiego, co się da. Chrzanić meble, ale jak Ci piesek zacznie ostrymi jak igiełki ząbkami łapać dziecko za rączki, skakać na nie z radości i przewracać, to strach synka szybko powróci i utrwali się na amen.

Najlepszy by był moim zdaniem pies dwuletni, jeszcze młody, a już rozsądny. Do tego, jeśli zdecydujesz się na adopcję, dobiorą Ci specjalnie takiego pieska, który miał kontakt z dziećmi i je lubi. A kontakt pies-dziecko niewiele ma wspólnego z długością "znajomości" , na moim przykładzie mogę Ci powiedzieć, że najbardziej przywiązany do mojej córki był pies, którego adoptowaliśmy, jak miał 8 lat. Parówki se z pyska dawał małej łakomczusze wydzierać

Mysle, ze zeby miec zwierze przy dziecku to jest dobry pomysl, ale nie czesto dziala, bo rodzice maja zle podejscie.
Zwierze dla nich jest 'dla dziecka' w sensie doslownym, a nie jest czlonkiem rodziny , ktory ma byc traktowany z szacunkiem.
W sensie dzieciak moze zwierzakowi nadepnac na ogon a zwierzak jest karcony jak ugryzie czy podrapie w obronie.

Sa bardzo fajne artykuly na temat o ktorym mowa, z radami jak sprawic zeby to wszystko dzialalo razem i bylo doswiadczeniem dobrym dla wszystkich

Babo, Twój post powstawał w podobnym czasie co mój i go nie doczytałam (wredny komp miał na dodatek czelność się rozładować) Masz rację, nie pomyślałam o tych kupkach i innych "przyjemnościach"

Nina, z domu wyniosłam ogólnie pojęty szacunek: do ludzi, zwierząt, pracy i pieniędzy; też mnie drażni kiedy biedny zwierzak cierpi, bo dzieciak wyładowuje na nim swoje frustracje, a rodzice przymykają na to oko. Zwierzak zawsze będzie członkiem rodziny.
Stąd też moja potrzeba zasięgnięcia tutaj rady. To nie jest zakup mebla, który można przestawiać z kąta w kąt, a jak się okaże, że nie pasuje to wystawić do piwnicy

Ale wcześniej piszesz, że dziecko spędza dziesięć godzin dziennie w żłobku, plus dojazd/dojście do domu, jakieś zakupy po drodze itp, to daje około jedenaście godzin samotności zwierzaka w domu...
To jak Ty chcesz w takich warunkach trzymać psa? Który przez te jedenaście godzin powinien ze dwa razy wyjść na siku...?
Dodatkowo pies ze schroniska może sądzić, że gdy wychodzisz z domu, to opuszczasz go na zawsze. I wtedy brudzi, szkodzi, gryzie buty, meble.

Zdecydowanie psa odradzam
Jak po 10 godzinach pracy zamierzasz piswięcic czas dla psa ?
On wymaga spacerow,qybiegania sie
Jeszcze latem to pół biedy,ale zimą ?
Jestes sama,wyobrazasz sobie za kazdym razem ciągnąc dziecko aby pies sie zalatwil ?
Zastanow sie zanim podejmiesz decyzję
Ja mialam juz 2 psy,kota,rybki,chomika,krolika,teraz swinkę
Najmniej problemu bylo chyba z chomikiem i swinką
Jednak niezaleznie jakie to zwierzątko to jednak obowiązek

Narazie zapoznaj go ze zwierzątkami na odległosc
Oswajaj powoli,i moze poczekaj az dziecko samo wspomni o zwierzaku

To nie prawda, że kotu jest wszystko jedno czy siedzi sam w domu czy z człowiekiem.
Kot jest wbrew obiegowej opinii bardzo towarzyskim zwierzakiem. Jeżeli już mają siedzieć długo w domu same, to chyba lepiej wziąć od razu dwa.
Poza tym koty tez nie tolerują czasem brudnej kuwety. I jeżeli nie jest sprzątniętą od razu po załatwieniu się, to do zanieczyszczonego piasku robić nie będą. Zrobią koło kuwety, lub złośliwie w innych niespodziewanych miejscach jak na przykład buty lub łózko właściciela

Jest jedno zwierzę, które spokojnie mogłabyś mieć. Teraz mam 2 koty, ale wcześniej miałam... 2 żółwie stepowe. Nie ma chyba mniej kłopotliwego zwierzęcia. Można je zostawiać same na długo, byle miały wodę  i coś do jedzenia. Moje namiętnie jadły sałatę (której nie powinny...). Jak były małe, to im trzeba było jabłko podtykać, ale szybko zaczęły jeść same. Tyle że nie można tym ich karmić za często. Minus to taki, że dziecko się nie pobawi z nimi tak, jak z futrzakiem. Plusów w tym przypadku byłoby sporo - mogłyby zostawać same na cały dzień, z opieki - dać jeść i sprzątnąć czasem terrarium. Nie zrobią dziecku krzywdy w żaden sposób, najwyżej się schowają w skorupie. No i generalnie mało kłopotliwe, moje miały duże szklane terrarium + lampkę przy jednej ściance, przy której się mogły wygrzewać. Jak jest ciepło, można wziąć na trawę i takie tam. No ale chociaż były słodkie, to jednak nie to samo, co futrzak. Z nimi jednak samo "przełamywanie" się dziecka powinno być proste, bo one same nic nie zrobią. ;p

Ty pisałaś to na trzeźwo???
Się uśmiałam powiem szczerze

Po pierwsze - żadne "dla" dzieciaka.  Kur..ica mnie bierze jak rodzice kupują zwierzątko, a dzieciak a w spokoju je sobie męczy. Nawet starszym dzieciom głupoty do łba przychodzą. A co tu dopiero 15 miesięczny szkrab. Na pewno w tym wieku nie nauczy się odpowiedzialności.

Druga sprawa zwierzę to nie zabawka. Chcesz je mieć tylko po to, żeby twój synek się ich nie bał? Zwierzeciu trzeba poświęcać czas, trzeba byc świadomym wszystkich konsekwencji które się z tym wiążą, np takich to, że jesli zachoruje czeka nas wizyta u weterynarza. Nie należy też zapominać o uwzględnieniu posiadania zwierzęcia przy układaniu wakacyjnych planów.

Widać, że chyba niewiele miałaś w życiu do czynienia ze zwierzakami, albo po prostu trafiałaś na źle ułożone egzemplarze. Koty drapią, psy gryzą .. Jak życ Powiem Ci, że bez powodu tego nie robią. Jeśli człowiek nie umie wychować zwierzęcia to tak właśnie jest. Indywidualizm? G...o prawda. Koty wbrew pozorom są strasznie wrażliwe, jak ktoś już wcześniej pisał. I bardzo przywiązują się do ludzi.

U mnie w domu odkąd pamiętam nie było momentu żebyśmy nie mieli zwierzaków. Obecnie  mam  dwa duże psy i kota.  Kot jest ciapowaty i szczerze chyba nawet nie umie drapać. No chyba że z kolan spada to pazury wbije. Psy pomimo tego że to dwa duże bydlaki też nigdy nie pogryzły ani żadnego człowieka, ani zwierzęcia nawet.

Tylko widzisz u mnie w domu zarówno rodzice jak i ja lubimy zwierzaki. Są traktowane jak "członkowie rodziny" a nie chwilowe kaprysy.

Tytuł generalnie nietrafiony.Zwierzę kupujesz przede wszystkim dla tego kto sprosta obowiązkom wobec niego.A piętnastomiesięczniak nie sprosta- to jasne.Jesli Ty także- odpuść.Kup wtedy gdy dziecko będzie starsze,gdy będzie chciało zwierzaka i będzie potrafiło się nim zaopiekować.

Bardzo dziękuję za wszystkie rady, ale drogie Panie i Panowie, proponuję przeczytać coś więcej niż tylko mój pierwszy wpis, a może wtedy zaoszczędzilibyście mi tylu słów krytyk.
Pozdrawiam.