Jak dzielicie się z mężem/partnerem obowiązkami rodzinnymi?

Ja mam dziecko, nie pracuję, bo nie mam prawa na razie pracować w Polsce ( jestem białorusinką). W domu sprzątanie, pranie należy do mnie. Też gotuję, ale często robimy to razem z mężem. Na zakupy też jezdzimy razem. Drobne zakupy robię sama. Dzieckiem zajmujęmy się razem, ale większość obowiązków są moji. Bo więcej czasu spędzam z synem. Mąż jeszcze robi wszystkie opłaty, bo ja niestety nie do końca dobrze znam polski i mam problem z pismem ( często robię pamyłki). Mogę powiedzieć, że nie mamy problemów z dzieleniem obowiązków. Zawsze staramy się pomagać na wzajem.

Ja z moim partenerem to też różnie ^^ Ale są pewne rzeczy, które np. robi tylko on. Np wynosi śmieci, albo włacza pralkę (mieszkamy w wynajmowanym mieszkaniu, więc stwierdził, ze mnie nie nauczy obsługiwać tej starej jędzy - pralki), w zamian za to, ja wywieszam to pranie i prasuję mu rzeczy do pracy. Jak mnie nie ma w domu to on robi pranie i gotuje (jest kucharzem, więc mam dobrze xD), ale jeśli ja jestem w domu a on w pracy to wtedy oczywiście mnie gotowanie też nie ominie. Poza tym zakupy robimy razem. Jeśli chodzi o sprzątanie to on woli sprzątać kuchnię, a mi pozostaje ogarniania naszego salonu bo dość często (codziennie xD) znajdują się przypadkowo jakieś ciuchy na podłodze, jakieś papierki po czymś... Ale przyzwyczaiłam się, więc to kwestia charakteru. On został tak w domu wychowany, że dużo mamie pomagał w obowiązkach domowych.

Widzisz mnie też czasem szlak trafia jak widzę jak mój robi coś "kalecznie" tak jakby robił to kilka razy w życiu albo wcale, wówczas mam ochotę to mu zabrać i zrobić za niego. Jednak mówię sobie "stop" - niech się uczy.
Ogólnie obowiązki jakoś same się dzielą i nigdy z tym problemu nie było. Kuchnia i gotowanie to moje królestwo, partner ją ewentualnie sprząta. Z reguły jest tak, że to ja zarządzam porządki i mówię zrób to, czy kup tamto. Robi bez marudzenia Sam z siebie to codziennie odkurza, i jak zajdzie potrzeba zmywa podłogi w całym domu. Gdzieś mam takie wewnętrzne poczucie, że te obowiązki jakoś tak sprawiedliwe się dzielą, więcej robi ta osoba, która danego dnia jest bardziej wypoczęta, ma więcej wolnego czasu czy miała luźniejszy i mniej męczący dzień w pracy

Święta zasada w naszym domu brzmi:
"Kto gotuje ten nie zmywa" ))

Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której ja nie pracuję i utrzymuje mnie partner. No ale różne rzeczy się zdarzają i wtedy - chyba - czułabym się w obowiązku wykonywać przynajmniej większość prac domowych. Chociaż nie, jednak nie. Poszłabym pracować nawet w McD, a obowiązkami dzielilibyśmy się po równo.

Teraz mieszkam z kolegą, wynajmujemy domek. Jeśli ja gotuję coś dla 2 osób, on zmywa. Jako że - jeśli już zachce mi się gotować - często robię wymyślne, skomplikowane potrawy, to wołam go do pomocy przy krojeniu czegoś na przykład. Jeśli nie mam ochoty, każde samo sobie robi coś do jedzenia i samo zmywa. Jeśli ma ochotę na coś, czego ja nie chcę za bardzo robić, a sierotka sama nie umie, to np. przy plackach po węgiersku tarł ziemniaki, bo twardo odmówiłam.

Oboje jesteśmy bałaganiarzami. Jak któremuś zacznie przeszkadzać syf, to ogłasza sprzątanie - i na zmianę, raz ja kuchnia, on łazienka, raz odwrotnie. Swoje pokoje sprzątamy, jak chcemy. On wynosi śmiecie i odstawia naczynia (tylko jak się już nie mieszczą na suszarce). Ja częściej robię zakupy i czasem pomogę mu przy gotowaniu.

Cały podział przyszedł nam naturalnie.

Oj to chyba zależy od faceta, bo np. ja w domu robie wszystko sama, dzieckiem się zajmuje ja a mój partner codziennie pracuje 18 godzin, po pracy zajmuje się ogrodem albo drzewo robi ale nie wyobrażam sobie żeby gary mył, to jest moje zajecie, choć ja tez pracuje ale tylko "od swieta" dosłownie imprezy okolicznościowe.  Ale mysle ze jakbyśmy oboje pracowali np. po 8 godzin, mieszkali w miesie w bloku i nie mieli podwórka zwierzakow tylko mieszkanie i nic więcej, to pewnie smieci by wynosi i pomagal sprzatac bo co innego mialby do roboty?