Zakochałam się za bardzo

To mój pierwszy post na tym forum więc proszę o wyrozumiałość, ale postanowiłam opisać mój problem, bo męczy mnie to wszystko strasznie i nie mogę się na niczym skupić, ani dojść do ładu sama z sobą. Od jakiegoś miesiąca spotykam się z kolegą z pracy. Podchodziłam do tej znajomości bardzo sceptycznie, bo jest ode mnie młodszy i wydawało mi się, że za dużo nas dzieli. Ale tak się złożyło, że pracujemy razem nad pewnym projektem i zaczęliśmy spędzać ze sobą mnóstwo czasu. I okazało się, że bardzo się co do niego myliłam. Jest odpowiedzialny i bardziej dojrzały niż nie jeden mój równolatek. Mamy wspólne zainteresowania i pasje. Nie ukrywam też, że bardzo podoba mi się fizycznie i co ważne, wyglądam przy nim na młodszą od niego. Jest mi z nim dobrze, uwielbiam spędzać z nim czas. Krótko mówiąc, zakochałam się. Ale. No właśnie. Ale. Moją podwładną jest jego przyjaciółka. Znają się od wielu, wielu lat, mają więc wspólne przeżycia, znajomych etc. Okazało się, że ona od lat jest w nim zakochana. Robiła mu ostatnio o mnie jakieś awantury, sceny zazdrości itd. Pokłócili się i przestali rozmawiać, ale kilka dni temu okazało się, że postawiła mu ultimatum - albo ona, albo ja - i kazała jednoznacznie się wobec niej określić. Co ważne, dowiedziałam się o tym nie od niego i mam wrażenie, że on trochę mnie teraz unika. Boję się, że wybierze ją - jest młodsza i ładniejsza. Najgorsze jest to, że naprawdę się zakochałam i nie wiem, czy będę potrafiła z nimi pracować. No i jest jeszcze ona. Delikatnie mówiąc, nie jest dobrym pracownikiem. Jeśli teraz zwróciłabym jej uwagę, dała naganę czy coś, powie, że albo się mszczę, bo on wybrał ją, albo - gdyby jednak wybrał mnie - że nie dość, że jej zabrałam faceta, to jeszcze ją szykanuję. Patowa sytuacja. Na dodatek tak naprawdę nie wiem, co on czuje.
Co zrobić, by wyjść z tego z twarzą?