Jak przygotować się do samotności.

Nie można się tak po prostu przygotować do samotności, wprawdzie są ludzie którzy pod wpływem jakiś zdarzeń tracą tą potrzebę ale to nie zmienia faktu że zaczynają dziwaczeć. Masz znajomych, masz pasje i plany, i tylko to się liczy. Kreuj dalej swoją osobę i zdobywaj nowe umiejętności które pomogą ci w przyszłym życiu. Tylko na twoim miejscu nie szedł bym do wojska (według mnie to nie najlepszy pomysł). Jesteś wolny i nikt nad tobą nie stoi, nikt ciebie nie pilnuje, a musisz uświadomić sobie że mieć dziewczynę to straszny garb i kolejne powody do zmartwień. Poza tym nie pisz że jesteś samotny bo masz rodzinę i znajomych, masz z kim porozmawiać i się pośmiać. Nie jesteś sam tylko jesteś singlem.

W sprawie samotności to najlepiej skontaktować się z mnichami buddyjskimi, a i zamienić chęć pójścia do wojska na wstąpienie do klasztoru i złożyć śluby milczenia. A tak poważnie mówiąc, to wez się chłopie ogarnij, jesteś młody i stoisz u wrót całego życia, więc przestań się użalać nad sobą, tylko korzystaj z życia, które szybko mija.

Potrzeb bliskości, miłości nie da zamieść pod dywan, to są jedne z najbardziej pierwotnych potrzeb.
Czytam Cię i widzę fajnego faceta, który wie co chce w życiu robić, który ma swoje pasje. Tak trzymaj !
Ktoś tu napisał, że nie można być samotnym mając rodzinę. Bzdura- samotność to stan ducha, można mieć liczną rodzinę i czuć mega samotność.

Można żyć samemu i nie być samotnym. Ktoś kto ma rodzinę i tego nie docenia zapewne czuje się samotny. A co ma na przykład powiedzieć osoba dorosła wychowana w domu dziecka - to jest totalna samotność.
Najlepszym lekarstwem na samotność jest bycie zajętym. Nawet zwykłe pomaganie babci czy cioci może zakończyć się poznaniem nowej osoby, a im więcej kontaktów tym więcej możliwości.... Osoby samotne za bardzo koncentrują się na sobie. Czas zacząć dostrzegać innych, rozszerzać się...

Przed poczuciem odosobnienia nie zawsze też chroni małżeństwo. Brak wzajemnego zrozumienia i niezgoda niejednokrotnie wywołują stres, niepewność, a nawet prowadzą do izolowania się małżonków.

Jeśli sam ze sobą nie będziesz się dobrze czuł to innym też będzie ciężko z Tobą.
Życzę powodzenia

Dalej uważam że jeśli ma się rodzinę która chętnie wysłucha ciebie i stara się pomóc, masz znajomych z którymi na co dzień rozmawiasz i żartujesz to jak tu można czuć się samotnym? Może wyobcowanym, dziwnym i rozżalonym ale nie samotnym. Rozumiem że można mieć bliskich którzy ciebie olewają, bądzi nie rozumieją twoich problemów, można mieć znajomych którzy nie rozumieją ciebie i ciebie wykorzystują i być samotnym ale my o takiej sytuacji chyba nie piszemy?

Autorze, czy masz starszą siostrę/siostry?

Raczej się nie uśmiecham do dziewczyn. Czasem jak idę ulicą i tak spojrzę kontem oka, na jakąś, to się uśmiechnę pod nosem. Zaprosić na kawę? Hmmm jak ja się nie potrafię uśmiechnąć do dziewczyny.

A szkoda, że się nie da tak zrobić.

Tak, mam siostrę dwa lata młodszą ode mnie.

Tak się właśnie czuję.

Po pierwsze się nad sobą nie użalam, tylko mówię prawdę. A po drugie chce iść do wojska, bo zawsze o tym marzyłem.

Co do zagadania, zaproszenie na kawe itp/itd To u mnie jest to nie możliwe, jestem tak nieśmiały, że nie potrafię. Dlatego zadałem pytanie o tym jak się przygotować do samotności. W przyszłości mam zamiar się wyprowadzić, i zbudować własny dom, a z rodziną czy przyjaciółmi i tak się będę rzadko widywać. Bo juz każdy w moim wieku powoli idzie we własną drogę. Chcę też zrealizować swoje marzenia z dzieciństwa, na które nie było mnie stać.

ps. Tak się zapytam. Przeglądając tak forum z ciekawości. Natknąłem się na skrót TŻ. Możecie mi go rozwinąć?

Przez internet to nie ma problemu. Już z jedną nie znajomą pisałem przez FB.

Mineło trochę czasu od ostatniej odpowiedzi. Nic się nie zmieniło, absolutnie nic. Jestem już tego pewien, że nie będę miał swojej drugiej połówki. Ja już to wiedziałem od dawna. Zgonie z prawem Murphiego:
Jeśli wydaje się, że gorzej już być nie może- na pewno będzie
Zawsze kiedy Ci się wydaje, że będzie dobrze- kompletnie się mylisz
Zawsze kiedy wydaj ci się, że jest źle, też się mylisz - będzie jeszcze gorzej
Święte słowa, a mi się, aż za bardzo wydaje. Może te prawa dla kogoś są, głupie, ale u mnie sprawdza się to w stu procentach.
A co mnie jeszcze denerwuje, a to że, przyjeżdża do Ciebie taka ciotka i ci gada, a masz dziewczynę? O nie długo będziesz miał dzieci. Ehh te ciotki, zawsze one lubią zadawać takie pytania, mimo że im tłumaczę jaka jest u mnie sytuacja.

No nic, wielkie dzięki Wam za szczerą pomoc, i życzę sukcesów w życiu, a ja jakoś dam sobie radę, znajdę pracę, i zacznę spełniać swoje marzenia, niestety, bez dziewczyny. Trudno. Jeszcze raz, dzięki za pomoc.

Ja staram się zagadywać ludzi o cokolwiek - najlepiej takich którzy w żaden sposób nie mogliby być moimi partnerkami bo wtedy język nie kołowacieje. Dzieci, staruszki, faceci - ktokolwiek i gdziekolwiek o cokolwiek . Jęsli uda sie więcej niż 1 zdanie - twój zysk. Wysilać się na więcej zdań. W ten spoób przełamuje niesmialość. To działa. Potem będziesz w stanie zagadać też do dziewczyn. To wszytsko zresztą rada z tego forum

Jak nie lubisz ludzi to po co Ci związek?

W pewnym stopniu nawet Cię rozumiem, lepiej zakładać najgorszy scenariusz niż potem niemiło się rozczarować. Mam bardzo podobnie...
Ale wiesz, może to całkiem dobry sposób..odpuścić, zająć się czymś innym...wtedy bardzo często znienacka pojawia się ktoś WAŻNY I tego Ci życzę.

W wieku 19 lat uważałem podobnie jak autor tematu, i do dzisiaj, przez 7 lat, niewiele się zmieniło