Leki (nerwica lękowa, bezsenność)

Ja miałem lęki połączone z nerwicą sam na własną ręke poszedłem do psychiatry który dał tabletki przeciwlękowe, wziąłem, zle sie po nich czułem , bo tak jest ze trzeba najpierw czuc sie gorzej zeby bylo lepiej ale nie dałem rady ich brać i juz wiecej do psychiatry nie poszedlem Potem zdecydowałem sie na psychologa, porozmawiałem raz, jednak poczułem ze nic mi to nie da a nawet jesli to wymagałoby to wiele czasu. Zostaje lekarz rodzinny, moze lepiej tam sie udaj, mi lekarz rodzinny sam powiedział ze lepiej narazie walczyc tutaj a gdy bedzie faktycznie zle to psychiatra. Ja staram sie z tym walczyc samemu, nie chce leków bo otępiaja i jest sie cieniem czlowieka. No i są gorsze i lepsze dni, czasem lęki wieczorami jakies sa ale trzeba sobie uswiadamiac ze to siedzi w naszej glowie.

Generalnie terapeuci moich rodziców oddelegowywali ich do psychiatry w takich sytuacjach. Wiem, że mama dostała leki nasenne (takie, które dosłownie po chwili zwalały z nóg i przesypiało się całą noc - coś o tym wiem ) od lekarza rodzinnego. Tata dostał antydepresanty od psychiatry. Z obserwacji rodziców mogę Ci powiedzieć, że to jest bardzo dobry pomysł. Jak jest się niewyspanym i zmęczonym to wtedy nasilają się objawy nerwicy, nie myśli się trzeźwo. Mamie bardzo to pomogło i nawet nie zażywała ich codziennie (bała się, że się uzależni) tylko maksymalnie co drugi dzień. Sama świadomość, że jak się nie będzie udawało zasnąć to ma się taką tabletkę bardzo pomaga. Chyba nawet nie zużyła całego opakowania, teraz (po około pół roku od najgorszych czasów) już bierze bardzo sporadycznie. Jej zdrowie psychiczne bardzo się polepszyło po przespaniu kilku całych nocy

Poproś terapeutę o pomoc Na pewno nie będzie miał/miała Ci za złe, że pójdziesz do konkurencji po receptę
Pozdrawiam i życzę powrotu do zdrowia

Nie umiesz zasnąć, bo myślisz przed snem o wszystkim innym ale nie o spaniu. Pewnie analizujesz cały swój dzień, zadręczasz się, że coś źle zrobiłaś, przejmujesz się studiami i też pewnie mówisz sobie, że MUSISZ jutro wstać o danej godzinie i że musisz W TEJ CHWILI zasnąć.
Ale jednak tak to nie działa, trzeba ćwiczyć takie uspokojenie się przed snem i jeśli się zaczyna o czymś myśleć, to od razu uciekać od tych myśli. I nic nie musisz, jak raz nie wstaniesz, zaśpisz na normalne zajęcia to nic się nie stanie. Musisz więcej na luz postawić.
Pozdrawiam.

ja uważam, że nie koniecznie trzeba rezygnować z psychologa. Można połączyć farmakoterapię(psychiatra) z rozmowami/terapią z psychologiem. Ja się na taką drogę zdecydowałam, miałam takie ataki paniki, że nie wychodziłam z domu.. Od kilku dni biorę leki... leki ci pomogą szczególnie, ze teraz masz te studia, dobrze by to były takie żeby nie zamulały.. idź do psychiatry, wyjaśnij swoją sytuację... leki tak czy nie to twój ostateczny wybór, nikt cie nie zmusi.

Ja mam równolegle psychiatrę i psychologa. Nie chciałam "wyjść" z życia. W sensie, że przy lękach początkowych nie spałam, nie skupiałam się, i wiele wiele innych spraw, które na pewno są bardziej szkodliwe niż brane przezemnie leki.