Pech:/

Assassin, brakuje.....

Chcę kochać i być kochana, szczęśliwa, nie chcę już dłużej tkwić w pustce.

Ucieszyłam się jak spotkałam tego faceta, bawiliśmy się raz razem na dyskotece i tym razem był to kolejny raz, do seksu żadnego nie doszło, dał mi wybór czy chcę z nim się spotykać wiedząc że ma żonę.

Moja odpowiedź: NIE. Ja się nie chcę tak spotykać, facet mi się szalenie podoba ale nie potrafię w taki sposób. Dzielić się nim i sypiać z nim wiedząc że zaraz potem wróci do żony i dzieci. To mi łamie serce na samą myśl.

Assassin, dzięki za Twoje miłe słowa, wzruszałam się!

Ten facet wizualnie był super.

Ale czy wartościowy? Bardzo mnie skrzywdził bo to on do mnie podszedł, zaczepił i adorował wiedząc że mnie zrani i że zdradza swoją żonę, bo nawet całując mnie i przytulając ją zdradził! Nie mówiąc już o tym że był gotowy ze mną robić o wiele więcej gdybym tylko na to przystała.

Ostatnim razem mój wybranek wybrał kogoś innego, minęło pól roku, miałam nadzieję że już będzie lepiej, a tu proszę. Po tym całym czasie ktoś mi się spodobał - i żonaty. I znowu ból.

Poniekąd zazdroszczę tej jego żonie, siedzi sobie z dziećmi w domu, z tego co on mówił  - nie pracuje, gotuje obiadki.
Ja żyję sama dla siebie, pracuję odkąd skończyłam studia, wiele razy nie mam wsparcia jest mi nielekko.

Taki facet natomiast postrzega mnie jako "niebieskiego ptaka", "odskocznię", coś nowego, tylko że on nie rozumie że ja też mam takie same potrzeby jak każda kobieta, być kochana, wyjątkowa, żyć z nim na co dzień, i zamiast tego oferuje mi ochłapy i spotkania jak się uda i kiedy uda mu się okłamać żonę:/ Dlatego nie ma takiej opcji. Nie będę się do tego stopnia poniżać.

Bardzo dobrze zrobiłaś, szanujesz siebie i tak trzymaj!

Kochani

Owszem szanuję siebie, ale żeby nie kusić losu , wykasowałam jego numer, nie ufam sobie aż tak. Czasami w chwilach zwątpienia i kiedy człowiekowi jest już wszystko jedno można popełnić błąd więc zabezpieczyłam się żeby tego nie robić.

Facet rozbudził we mnie spore emocje i wierzcie mi że miałam chęć ale nie pozwoliłam na nic. Szkoda że medalu za to nie dostanę ani mnie nie beatyfikują ale jakaś tam satysfakcja z własnej moralności jest.

Kochana dostaniesz medal, ale w innej postaci

The PAss nie pocałowałam go już po tym, on próbował się całować, zaczął się przymilać, przytulać, niby pod pozorem żebym mu dała chociaż ostatni raz przytulić, trochę go jeszcze dotknęłam ale ani całowania ani seksu nie było.

będzie Niunia77, spodobało mu się.

Kiedyś z nim tańczyłam na dyskotece, pół roku temu, wyglądał niepozornie, chudo. Teraz facet przypakował, zmienił się, spodobało mu się na dyskotekach i się wymyka żonie.

Ten się ulatnia pod pozorem imprezy pracowniczej, a że pracuje z samymi facetami, żona śpi spokojnie... a oni w kilku wsiadają w auto i na dyskotekę.

Według tego co mówił, dwóch jego kolegów już zdradziło żony, jego wciągnęli w te wspólne wyjazdy, a że wygląda najlepiej z nich , to zobaczył swój potencjał i jazda.

Wciągnęli ale oczywiście nie na siłę. Sam chciał.

Co takim gościem kieruje? Tak się nudzi w tym małżeństwie? Facet jest młody, bardzo młodo się ożenił i zrobił dziecko, może chce adrenaliny?

On próbował mnie obarczyć odpowiedzialnością. "Chcesz to dzwoń, ja przyjadę, może nawet zorganizuję weekend" .Czyli ja miałabym ustalać te randki a potem by udawał biednego że go "uwiodłam" "zmusiłam" "szantażowałam"?

ThePass

Najgorsze jest to że jak człowiek jest długo sam i dostał wcześniej po d**ie to jest bardzo podatny, chwila euforii wystarczy żeby narobić sobie nadziei. Tyle że moja nadzieja to nie był sam seks, tylko jego zainteresowanie, wspólne wyjścia, spanie razem, jednym słowem jego a raczej po prostu czyjaś miłość.

W tym momencie bardzo tęsknię za nim, tzn za tymi krótkimi miłymi chwilami.

Z drugiej strony, kiedy poprzedni obiekt zainteresowania mi zwiał, myślałam że żadnego już nie pokocham tak bardzo, że tamten to ideał, cudowny, wspaniały. A tu widzicie, jeden raz tego spotkałam i już fascynacja, za tym drugim razem, czyli na sobotniej dyskotece już czekałam na niego w skowronkach. Może to znak że będzie dobrze, że mogę szybko się zakochać i odmienić swój marny los?

Tylko czemu to musi być znowu takie bolesne???

Jestemy podatne na takich dupkow bo okazal zainteresowanie, powiedzial pare milych komplementow, po prostu zwrocil na nas uwage.
Dlatego wywolal takie emocje.

I co w tym takiego? Przeciez on to robi każdej która mu się spodoba i mu "da". To jest tworzenie chemii, a że jestes podatna na to i był hm, przystojny? To wyszło jak wyszło.

Czy Ty nie za bardzo żyjesz marzeniami? Iluzją? Nie znasz faceta, on zdradza żonę i gdyby jej nie miał to przecież wciąż jest tym samym facetem. Tym samym dupkiem. Znudziłabyś mu się po jakimś czasie i zacząłby biegać na dyskoteki szukać sobie kolejnej zabawki. Ciekawe czy byłabyś taka szczęśliwa z nim, bo jak dla mnie to sobie to tylko wmawiasz...

Jak pisałem wczesniej. Idealizuje go, wiec błędne koło. Chce zapomniec, ale nie umie. Wytłumaczenie jest, bo ma żone i względy moralne zadecydowały, ale jednak to jest "zły człowiek" i to nie dociera za bardzo chyba. Jaki by nie był nawet, to przeciez go nie zna. No ale czuła sie z nim dobrze, tyle sie liczy. To jest smutne.

Anjess83 ZROBILAŚ NAJLEPSZĄ RZECZ, JAKA MOGLAS.
Wiele osób ma tutaj racje. Bylabys ta drugą , po kilku miesiacach wydałoby sie to wszystko. Ok moze by sie nawet rozwiodl,było pieknie, super, totalna sielanka,  a pozniej moglby tak samo zachowac sie w stosunku do Ciebie, czyli to Ty bys czekala na niego z obiadkiem/kolacyjka a on by szukal w klubie itp dziewczyny nowej na mile spedzanie czasu.  Wiem, ze to boli, jak juz wspominalam wczesniej tkwie w martwym punkcie- zero randek, samotnosc mnie dobija z dnia na dzien, moja zazdrosc siega zenitu jak patrze na szczesliwych, zakochanych ludzi, a ja nie moge kogos darzyc i byc obdarzoną tym pieknym uczuciem, podoba mi sie facet - a nawet wiecej niz podoba,z ktorym nie moge byc bo on po prostu nie chce zwiazku, nie chce mnie, tylko jako kolezanke. To bardzo boli, ale zyc trzeba... chociaz czasem zastanawiam sie skad mam sile zeby rano wstac z lozka... Ale nigdy bym nie chciala byc tą drugą, na poczatku moze jest i fajnie, moze jest nawet i lekki dreszczyk emocji/adrenaliny, ale pozniej sumienie by nie dalo życ...

POSTĄPIŁAŚ SŁUSZNIE, INTUICJA/ ROZUM COKOLWIEK TO BYLO... PODPOWIEDZIALO CI : nie to nie jest to czego szukasz, nie chcesz byc ta druga, skasuj numer. I SUPER ! Tego sie trzymaj i nie łam sie Masz tutaj mase osób, które Cie wspiera !

I tutaj jest Twój problem a nie żaden pech: za bardzo chcesz. Nie znasz człowieka i już takie fantazje...

Czego nie zaryzykujesz? Związku? On już jest w związku, teraz szuka sobie kogoś do pobzykania. Wpadłaś mu w oko bo pewnie jesteś atrakcyjna. A Ciebie to tak strasznie kręci zamiast obrzydzać...

Prekvapenie !

Kolezanke ( tak mysle, JAK NIE TO PROSZE MNIE POPRAWIC ) nie kreci mysl ze zainteresowal sie nia zonaty mezczyzna, tylko w ogole mezczyzna!. Ona przeciez wie, ze to nie jest dobre rozwiazanie, pakowanie sie w uklady itd. Ale zrozum.
Nie wiem ile kolezanka jest juz sama ( czy mozna to liczyc juz w tygodniach, miesiacach, latach). Ja juz jestem od x czasu sama, ciezko to znosze, bo jestem wrazliwa, ale jak sie jest x czasu samemu to nawet najmniejsze zainteresowanie jest prawie jak na wage zlota, bo czlowiekowi pojawia sie mysl : ah moze nie ejst ze mna tak zle, moze jednak moge sie komus spodobac, moze nie wszystko stracone.  A ze akurat nia sie zainteresowal zonaty facet... moze przypadek, pech, los tak chcial. Jak juz wspomnialam juz od dluzszego czasu jestem sama i kiedy widze jak moje kolezanki, znajome ukladaja sobie zycie, a nawet te singielki jak chodza na randki, jak potrafia dostac komplement od kompletnie nieznanego faceta to uwierz mi ja tez bym chciala chociaz RAZ NA ROK cos takiego uslyszec.

Przeczytałam wypowiedzi.

Sytuacja wygląda tak że facet mi napisał że nawkręcał coś żonie i jest gotowy przyjechać na weekend ale podjęłam decyzję że nie chcę.

prekvapenie - chodziło mi o to że on nie zaryzykuje swojego małżeństwa, będzie mnie miał ciągle za tę drugą.  ja tu nic nie ryzykuję.

Lady09 - nie szukam faceta tylko na disco, patrzę też w Internecie, często wychodzę nawet do baru czy galerii pochodzić, zjeść na mieście, liczę że może kiedyś gdzieś w końcu trafię.

CzteryPoryRoku - Świetnie mnie rozumiesz, o to mi właśnie chodzi. Jestem sporo sama bo trafiam na dziwne klimaty lub po prostu faceci których spotykam mi się kompletnie nie podobają i ich komplementy nie podbudowują mnie. Ten zachował się taktownie, nienachalnie a jednocześnie pozwolił mi się poczuć przez chwilę fajną i wyjątkową.

thepass - nie mam aż takiej niskiej samooceny, lubię o siebie dbać i się podobać. Natomiast już nie mogę znieść tej pustki, beznadziei, klimatu typu "praca-dom-znajomi" a brak miłości.

Odpiszę mu teraz, że nie wraz z wyjasnieniem

Thepass- na mieście to co najwyżej się patrzą, a żeby podchodzili to się rzadko zdarzało. Chyba u nas niekoniecznie jest to przyjęte żeby na ulicy zaczepiać czy obcych w barze.

Na dyskotece zawsze ktoś poprosi do tańca ale w większości przypadków, nie mój typ.

W internecie - poznałam na żywo paru kandydatów, ale żaden nie był w moim typie

Wystarczy że poczuję "to coś", a ktoś mi da zielone światło i szybko się nakręcam, poza tym bardzo chcę zmian na lepsze i szybko chwytam okazję

Sms do niego poszedł, wyjaśniłam mu że mimo że bardzo mi się spodobał, nie tego szukam bo chcę czegoś na stałe, często się spotykać, nie dam rady zacząć raniącego  mnie układu, nie chcę cierpieć. I znowu wykasowałam numer,

Spokojnie, nie omami mnie, podjęłam decyzję. Wytłumaczyłam się bo jak do mnie zadzwonił dzień wcześniej, byłam niepewna, mógł mnie więc odczytać że chcę, więc mu wyjaśniłam dlaczego nie.

Właśnie, niech ktoś o mnie powalczy

bez takiego pesymizmu
Każdy musi się sparzyć, żeby się nauczyć, a najlepiej uczy się na swoich błędach.
Wszystko ma swój czas, wkrótce powalczy ten, który ma

Jeśli nie masz pewności- wybierz wersję optymistyczną

Anjess83, Ciesze sie ze choc troche Cie rozumiem. Bo chyba jestesmy na podobnym ''etapie zycie'' mimo roznicy wieku.

Ja juz nie mam sił nawet myslec ze kiedys trafie na odpowiednia osobe.NIe widze siebie przed oltarzem chociaz tak bardzo bym chciala. Masa moich kolezanek jest juz po slubie lub są tuz przed, czesc ma dzieci, są szczesliwe. Mimo tego ze zycie im tez potrafi dokopac, to są szczesliwe i maja cel oraz wsparcie. Ja tego wsparcia nie mam. Juz wszystkiego probowalam, wewnetrzne przemiany, zewnetrzne, chodzenie na kursy,siłownia,kino, jakies knajpy, puby z kolezankami i znajomymi, portal randkowy owszem KIEDYS mialam przez kilka dni, owszem dostalam kilka milych komentarzy z podtekstami, w wiadomym celu. Wiec skasowalam konto. NIe mam zlego charakteru, nie jestem idealem, ale na pewno nie zachowuje sie jak grono moich kolezanek tydzien w tydzien imprezy, alkohol itd. Nie mam zadnych uzywek(zero alkoholu, papierosow itd.). Juz kilka razy o tym pisalam.
W mojej kwestii raczej chodzi o wyglad, tak jak pisalam moja baby face i kilka defektow powoduje ze uwierzcie mi ale jestem brzydka. Co z tego ze wysportowana, szczuplutka. Tych defektow sie nie przeskoczy niestety a zaakceptowac ich tez nie potrafie. Po prostu zle wygladam. Nie mam prawa sie nikomu podobac. Zaraz ktos powie - idz do psychologa - bylam, jeszcze bedac w okresie dojrzewania kiedy zaczely sie problemy( i to nie chodzi o tradzik)- niestety nie pomoglo( rowiesnicy mocno dokuczali z tego powodu, a moja pewnosc siebie spadla to poziomu - 100 jak nie dalej, przez to teraz jestem niesmiala, zwlaszcza wobec nieznanych mi osob, bo przy blizszych osobach otwieram sie). Wybaczcie kobieca niedyspozycja , wiec i humor nie ten.

Rozumiem doskonale wszystkie osoby, ktore podejmowaly juz wszelkie kroki, w celu zmienienia swojego zycia, siebie, troszke wygladu, pracowaly nad charakterem i dalej nic.  Mi mozecie sie zalic i anrzekac i kazdego zrozumiem w 100% bo ja sama to przechodze i chociaz zawsze jest jakies swiatelko w tunelu, to mam wrazenie ze moje swiatelko stanowczo sie oddala...

NIe wiem dlaczego tak sie zdarza, ale zazwyczaj zaczynam tutaj zalic się kiedy moj humor spada do poziomu zero, przez reszte czasu udaje twardzielke ktora nic nie jest w stanie ruszyc...

No poniekad moge sie z tym zgodzic, kiedy bylam w zwiazku( a byl to juz calkiem dawno) to mimo tego ze wygladalam praktycznie tak samo jak teraz to patrzylam na siebie troche lepiej, ale to moze byla zasluga mojego ex ze probowal podbudowac moja pewnosc siebie, potrafil powiedziec mi komplement i wiem ze to bylo szczere. Ale coz jestem sama a juz od dawna nic milego nie slyszalam( mimo tych wszystkich przemian itd) , wiec to logiczne ze znowu znajduje sie w punkcie wyjscia.  Tak sie mowi : naucz sie byc szczesliwa sama ze soba, nie uzalezniaj szczescia od innych... pierdu pierdu... jestem juz na tyle dlugo samotna,jak wspominalam juz przechodzilam  wszelkie etapy, probowalam zaakceptowac stan w ktorym sie znajduje, nadal probuje bo wyjscia nie mam i probuje sie skupic na sobie, zapelniac sobie czas do granic, a jak juz nie mam pomyslu to siadam do glupich krzyzowek... ale prawda jest taka - bylam w zwiazku i o wiele lepiej funkcjonowalam niz teraz ( i wiele osob tak ma, nawet jak sie glosno do tego nie pzyzna). Przynajmniej tutaj na portalu nie musze udawac ze bycie sama jest taka oh i ah, bo znajomi jak to znajomi: oj znajdziesz kogos, predzej czy pozniej, wyjdziemy gdzies i kogos znajdziesz, bedziesz jeszcze kiedys szczesliwa... Nie da sie juz tego sluchac jesli nic a nic sie nie zmienia.

Dla Was coś o mnie...

Mój najwspanialszy związek z kobietą zaczął się 4 tygodnie po tym jak pierwszy raz w życiu powiedziałem sobie: koniec dziewczyn, będę do końca życia sam. Mówiąc inaczej, przestałem być desperatem, przestałem patrzeć na każdą dziewczynę o której prawie nic nie wiem, a która mi się podoba jako "tą jedyną".

Wtedy poznałem cudowną i piękną kobietę, ale oczywiście cały czas myślałem że to tylko koleżanka bo ja chcę być na zawsze sam. Dzięki takiemu myśleniu mogłem ją naprawdę poznać bo nie miałem żadnych oczekiwań, żadnych planów wobec niej... Patrzyłem na nią zupełnie zwyczajnie, nie przez pryzmat jej urody czy seksowności. Bardzo możliwe że takim traktowaniem nie spłoszyłem jej, bo ma ogromne powodzenie i często faceci robią do niej podchody i czegoś oczekują. Z czasem zaczęła się między nami budować więź, przyjaźń... a rozmowy były coraz bardziej szczere... w którymś momencie porzuciłem dla niej to przekonanie i tak zaczął się mój do tej pory jedyny dojrzały związek z kobietą.

Niestety, teraz jestem sam, gdyż po trzech latach musieliśmy się rozejść. Dlaczego? To bardzo długa historia i raczej nie opowiem jej publicznie Dzięki niej uwierzyłem że mogę stworzyć zdrową i piękną relację z kobietą. Moim zdaniem aby stworzyć dojrzałą i prawdziwą relację musi w niej byc przyjaźń i komunikacja... A jak się czyta historie problematycznych związków, no to właśnie bardzo często brakuje i jednego i drugiego. No ale czego się spodziewać jak tak bardzo jesteśmy zapatrzeni w fizyczność i przesłania nam ona możliwość trochę bardziej chłodnego spojrzenia na drugą osobę? Kim ona tak naprawdę jest i co nas łączy?

Już opisuję..

Wyższy ode mnie - ja 170cm, chętnie żeby miał ze 180 żebym mogła czasami buty wyższe założyć

Wysportowany - szczupły ale zgrabny, gdzieś żeby ważył 78-85 kg, zależy zresztą od wzrostu

Niepalący.

Ubranie na czasie.

Charakter: facet z którym mogę porozmawiać, inteligentny, nie narzucający się ale pokazujący że mu się podobam (przynajmniej na początku, później niech się narzuca ile wlezie:)

Nieżonaty!