Jestem głupia!

Wiesz...teoretycznie to mogło zdarzyć sie każdemu. W Twoim przypadku dochodzi jednak fakt, że byłaś po alkoholu, gdyby nie to pewnie nic by sie stało bo na trzeźwo raczej nie zasnęłabyś na włączoną kuchenką...
Jak to jest z tym twoim piciem?? Umiesz sie temu jakoś przyjrzeć?
Być może dzięki tej nie łatwej sytuacji w której się znalazłaś zrozumiesz, że nie warto sie upijać, bo konsekwencje tego mogą być jak widać opłakane. Potraktuj to więc jako lekcję i wyciągnij wnioski na przyszłość.

Sytuacja jest tak głupia, że aż śmieszna.
Kochana ciesz się, że nic Ci się nie stało,  nie spaliłaś się, nie udusiłaś i nie poparzyłaś gorącym olejem.
Trochę piwa nawarzyłaś teraz trzeba będzie jakoś stawić temu czoła ale przecież mogło się skończyć tragedią a skończyło tylko wstydem.

Wyciągnij wniosek na przyszłość Następnym razem jak będziesz wracać kup sobie gotowe frytki

A co się takiego strasznego może stać? Czego się obawiasz? Konkretnie.

Nikt Ci głowy nie urwie, nikt na Ciebie nie będzie wrzeszczał, jest Ci po prostu głupio co jest w takiej sytuacji jak najbardziej zrozumiałe.
Uszy do góry, będzie dobrze, po prostu kiepska z Ciebie kucharka, spaliłaś garnek Za jakiś czas sama będziesz się z tego śmiać

Będę się czepiać tego picia, bo mam w głowie radar związany z tym tematem Dlaczego ty przez dwa lata nie piłaś? To brzmi tak dziwnie...A wcześniej co?? Piłaś dużo, mało? Miałaś z tym jakieś problemy??

Wszystko to jakoś powoli poukładasz, spokojnie. Najważniejsze, że nic ci nie jest. Sama mówisz, że mało brakło...
Ten właściciel nie jest taki zły  z tego co piszesz

[I do teraz nie jest tak ze się pozbieralam.

No tak nie pozbierałaś sie.. ;(

No miałaś pecha z tym wypadkiem i tyle. Ciężko ci po rozstaniu, masz myśli tym zajęte, do tego ten alkohol...Tak jak już pisałam - postaraj się potraktować to jako lekcje. Jak  widzisz alkohol nie jest najlepszym sposobem na rozwiązanie problemów.
Głowa do góry - najważniejsze, że jesteś cała i zdrowa

Hej :-)

Przypomniałaś mi historię,jak kilka lat temu wstawiłam zupę na gaz,i poszłam do sąsiadki na kawę

Garnek się spalił,w mieszkaniu dymu od diabła,a ja w najlepsze zaczęłam komentować,że u kogoś się pali haha ,a to w moim mieszkaniu.Po całej akcji,sąsiadka nie mogła przez jakiś czas na mnie patrzeć,ponieważ dostawała ataku śmiechu ja również.Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy.

Ty,oraz Twój były  facet,powinniście się cieszyć,że nic ci się nie stało.

Uszy do góry,jeszcze będziesz to z bananem na twarzy wspominać  to wydarzenie :-)

Zresztą w paleniu,to jestem mistrzynią,kiedyś mojemu mężowi spaliłam nowe adidasy

"Najtrwalszymi zasadami wszechświata są przypadek i błąd". Słuchaj, przede wszystkim STAŁO SIĘ. Najważniejsze, że jesteś cała i zdrowa. Domyślam się, że widok domu po tym incydencie był boleśnie przykry. Nie zrobiłaś tego umyślnie. Alkohol bywa nieprzewidywalny. Większość z nas ma historię, gdy przesadziło się z alkoholem. Ja odkąd ograniczyłem alko do minimum + czerwona lampka "nie piję ani łyka więcej", spadła liczba głupot, których żałuję.

Masz nauczkę, pozbierasz się, z czasem będzie to "tylko" wspominać.

Nikt by nie był zadowolony jakby prawie spaliło mu się mieszkanie.
Teraz już najgorsze za Tobą, rozmowa była, zaraz wrócisz do mieszkania i powoli to wydarzenie stanie się przeszłością.
A co do forum, trafiłaś w fajne miejsce w sieci, skoro czujesz się lekko samotna może zostaniesz z nami na dłużej ?? Uczestnicząc w tematach nie koniecznie dotyczących gotowania, a szczególnie smażenia na gorącym oleju ?

Jasne ze zostane. Dziękuję za propozycje. Miło mi bardzo

W ogóle ta cała pomieszane sytuacja w moim życiu daje mi dużo do myślenia. Wszystko wszystkim, ale tutaj musze naprawdę konkretnie i dokładnie myśleć co robić krok po kroku. Chodzi o to, że dostałam ofertę wyjazdu do pracy na 3 miesiącedo hotelu w Turcji.  Jestem po szkoleniu.  I dostałam ofertę pracy pomimo tego że nie byłam na castingu. Jest to dla mnie wielki plus z tego względu ze ostatnie miesiące były i są dla mnie bardzo ciężkie.  Każdy przeżywa jakie s problemy i sytuacje ale ja czuję że jeszcze miesiąc tutaj w tym zakochanym miasteczku i moja głowa eksploduje.  Bardzo chce jechać.  Fakt teraz mam prace. Nie jest źle płatna.  Spokojna ale właśnie czuje ze za spokojna.  Pracuje w butiku z ubraniami.  Pracuje 10 godz dziennie i mam tutaj za dużo czasu na siedzenie i przemyślanie wszystkiego.  To mi przeszkadza.  Nie mam na co narzekać bo wiem ze ważne ze jest praca. Ale czuje ze duszę się tutaj.  W czerwcu ma być wyjazd na 3 miesiące.  Zgodziłam się.  Czuje z epoki nam jechać.  Ta oferta pracy przyszła do mnie nagle tak jakby po prostu tak miało być.  Ciężki okres a teraz 3 miesiące innego klimatu. Nie mowie ze łatwego bo pewnie nie będzie super kolorowo ale czuje, ze na pewno dobrze mi to zrobi.  Obawiam się tylko tego jak rozwiąże się ta sprawa z mieszkaniem.  Do końca ma być spłacie za remont. Jeszcze nie wiem dokładnie ile ale pewnie będą to duże koszta. Mogę wyjechać nie ma problemu ale właściciel mieszkania co będzie myślał kiedy wyjadę.  Czy ja sobie poradzę.  Musze się zwolnić z pracy.  Musiałabym powiedzieć szefowej juz teraz żeby znalazła kogoś na moje miejsce choć tutaj nie będzie duże problemu wydaje mi się dlatego ze jest dziewczyna która ma doświadczenie na tym stanowisku i straciła pracę.  Także myślę że tutaj jakoś by się po układało. Chce wyjechać.  Chce zmienić klimat.