Jak ją rozgryźć? Głupia sytuacja... Czy ona coś do mnie czuje?

Dziękuję za odpowiedź!

Nie dopuszczam myśli, że może być już za późno Z początku rzeczywiście traktowałem ją jak kumpele ale to tylko dlatego, że nie chciałem Jej nic obiecywać ani nie zranić NIE będąc pewny co do niej czuje. Spotykamy się przed świętami, muszę jej to powiedzieć. Powiem prosto z mostu, bez owijania w bawełnę. Zawsze byłem z nią szczery ale na te tematy nigdy nie rozmawialiśmy.

Wiem, że mnie nie wyśmieje bo to poważna kobieta, boję się tylko tego, że może nie czuć tego samego, albo jeśli coś czuła to ten czas już przeminął

Kobiety! Może, któraś z Was mi jeszcze coś powie, na co zwrócić uwagę, nad czym powinienem się jeszcze zastanowić... Może któraś z Was miała podobną sytuację, albo Wasi mężczyźni też byli na początku nie śmiali w stosunku do Was. Będę wdzięczny za każdą radę i opinię

Mało czasu bo będę się z Nią widział za 3 - 4 dni

Zapomniałbym o najważniejszym: Kobieta musi czuć się wyjątkowo, i że takowa jest właśnie dla Ciebie. Bo ona odbierała Twoje zachowanie nie jak dla wyjątkowej Jej jako kobiety, ale dla piątej czy dziesiątej koleżanki.

Dziękuję za rady moi drodzy!

Nigdy nie trzymałem jej za rękę, ale zawsze przytulamy się na przywitanie i pożegnanie. Raz, spontanicznie pocałowałem ją w ramach podziękowania, mówiłem potem, że może nie powinienem tego robić, ale Ona powiedziała, że to było miłe.

Jak pisałem, będę się z nią niebawem widział tak więc postawię sprawę jasno i zrobię krok na przód. Zrobię to co powinienem zrobić dawno temu, czyli porozmawiam z nią szczerze na ten temat i postaram się złapać ją za rękę lub objąć, myślę, że na początek takie delikatne gesty będą w porządku. Jeśli to odwzajemni, myślę, że wtedy będę bardziej śmiały w tych gestach

Chętnie wysłucham jeszcze kilku rad i opinii na mój problem.

Droga Elle, i dlatego właśnie piszę tutaj i proszę o rady Nie mam dużo doświadczeń w tych "sprawach" z kobietami, i tak na prawdę pierwszy raz tak bardzo myślę o kimś i tak bardzo mi na kimś zależy. Pierwszy raz kobieta jest mi tak bliska.

Nie chce jej wyznawać żadnego love niż gruchy ni z pietruchy bo to się mija z celem Chcę powiedzieć jej po prostu o tym, że dużo myślałem i jest mi ona bliska, że z początku znajomości traktowałem ja jak "kumpele" ale potem zorientowałem się, że to coś więcej niż koleżeństwo. Trochę źle mnie zrozumiałaś, nie chce rzucać od razu bardzo odpowiedzialnymi słowami, tylko chce w końcu pogadać i zorientować się na jakim gruncie stoję w tych tematach z Nią.

Skrytykowałaś mnie za to, że chcę się do niej zbliżyć w taki czy inny sposób ale nie powiedziałaś czym są wg Ciebie emocje, które są następstwem ew. rozmowy

Czym są wg Ciebie te relacje "coś ponad 'koleżanka z penisem', ew. brat z siostrą."?? To w takim razie co mam robić? Bo chyba nie przeczytałaś mojego pierwszego postu i nie wiesz, że nasze kontakty ostatnio słabną i wg. mnie mam mało czasu żeby ZAZNACZYĆ, że to coś więcej.

Skrytykowałaś mnie, OKEJ Zwłaszcza, że jesteś kobietą i Twoje rady są cenne a krytyka ma oparcie. Byłoby jednak miło, usłyszeć jakieś rady poza krytyką, skoro już wiesz co nieco na ten temat (tak wnioskuję) to może powiedz mi czym mają być te "emocje" i jak według Ciebie mam relacje "coś ponad koleżeństwem" rozwinąć.

Skrytykowałaś moją myśl, zbliżenia się do Niej przy następnym spotkaniu czy też nawiązania rozmowy na te tematy. Więc w takim razie co powinienem zrobić? Miej na uwadze, że z wielu przyczyn nie widzimy się często i nie wiem kiedy będę się z Nią widział następnym razem. Być może zaraz po świętach a być może dopiero pod sam koniec stycznia.

Liczę na konkretną odpowiedź

spróbuję Ci pomóc, bo Twoje zachowanie przypomina mi jednego mojego byłego znajomego. W zasadzie robił chyba wszystko tak jak Ty, włącznie z ta próbą wyjaśnienia mi na końcu dlaczego tak, no i finał był jaki był Chciałam żeby zachowywał się jak mężczyzna, a widziałam nieporadnego chłopca. I nie było by w tym nic złego gdyby nie to, że nie potrafiłam przez to poczuć żadnych, poza koleżeńskimi, emocjami/uczuciami w jego kierunku. Niestety kobieta może pomagać mężczyźnie siebie zdobyć, ale nie może za niego odwalić całej roboty Musisz mieć to na uwadze.

Nie, emocje - te o które chodzi, tj. między kobietą a mężczyzną, nie powstaną od samych suchych rozmów, to musi być pewna kombinacja: gestów, spojrzeń, słów, energii, po prostu ta sławetna "chemia" To nie jest tak, że siądziesz i powiesz, że fajna z niej dziewczyna i chciałbyś coś 'ten teges' i ona padnie z wrażenia.. Tzn. może i by padła, gdybyś wcześniej wzbudzał te emocje (zaznaczam, ze nie chodzi o samo pożądanie, co zaintrygowanie, chęć poznania Ciebie bliżej, itp.), a przez cały rok traktując ją jak kumpele od browca czy spacerków to wyrobiłeś w niej nawyk myślenia i skojarzeń z Tobą jako z kumplem, przyjaciółka z penisem. Trudno to potem odkręcić. Energia seksualna nie pojawi się nagle sama.

To, że nie widzicie się często to akurat w Twoim przypadku duży plus. Mniej okazji do błędów

Pytasz o konkrety, ale to zbyt długa rozmowa. Generalnie chodzi o to byś zrozumiał na czym polega 'polaryzacja' między płciami, tzn. jakie cechy są postrzegane jako męskie, a jakie typowo kobiece i z tym się nam ściśle podświadomie kojarzą.

Ja w Twoim zachowaniu już wyczuwam sporo cech damskich i mnie jako kobietę na pewno by to do Ciebie nie przyciągnęło, byłbyś z miejsca we FZ.

To co mogę Ci zaproponować na teraz to coś dokładnie odwrotnego niż się spodziewasz i robisz. Mianowicie - żadnego kontaktu przez co najmniej 2 m-ce, w międzyczasie zająć się sobą, ogarnąć się życiowo i tak ogólnie, poprawić to co chcesz i możesz (m.in. może swój wizerunek, nie wiem) i za jakiś czas z tej pozycji spróbować.
Bo obecnie, z podejściem które masz, nie wróżę sukcesu. Znasz powiedzenie, że tylko wariat robiąc coś ciągle w taki sam sposób, oczekuje innego rezultatu?

Hihi, jesteś uroczy

Nie obrażaj się o "damskie cechy", bo obydwie płcie mają je w różnych proporcjach - mężczyźni ponadprzeciętnie wrażliwi mają tych "kobiecych" trochę więcej po prostu, co niekoniecznie jest czymś złym, po prostu na większość kobiet nie działa

Jakie cechy.. Przede wszystkim niezdecydowanie wynikające z tego, że nie wiesz co robisz, a kobieta, która tego nie wie może to odebrać jako znak, że Ci się nie podoba, ewentualnie pomyśleć, że jesteś pierdołą a przecież nie jesteś.
Po drugie - za dużo rozkminiasz, za mało działasz. Ale to w zasadzie wynika z tego pierwszego. Obydwie cechy są bardziej "kobiece" przyznasz, bo wynikają z bardziej emocjonalnego podejścia niż kojarzą się z konkretnym męskim działaniem.

No to rób jak uważasz.
Ja uważam, że pisanie (kilkugodzinne zwłaszcza!!) jest dobre, gdy jest się już parą, a z jakichś przyczyn (wyjazd, choroba) nie ma możliwości się zobaczyć i pogadać, ale -sorry za dosadność - napie...nie z kobieta przez komunikator albo telefon o d.. Maryni, tylko po to żeby 'nie stracić kontaktu' uważam za niemęskie, a poza tym, o czym będziecie rozmawiali jak już się spotkacie, skoro wszystko przegadacie via komunikator?

Mówię - co innego takie rozmowy gdy jest się w związku, co innego na etapie 'podrywu'. Mnie coś takiego by zamuliło
Tzn. jako kumpel - świetnie! super. Ale nie jako materiał na faceta, bo od takiego nadawania po kilka godzin to ma się przyjaciółkę bez urazy

Chcesz mieć sukces? Zrób tak jak mówi Elle88.  Istoty z "88" generalnie wiedzą co mówią i nie patrz na to, że nieco wcześniej był wybuch w Czarnobylu.
W moim przypadku zachowywałem się tak jak Ty, potem były 3 miesiące zupełnej przerwy, znów spróbowałem, bo dała mi szansę, ale długo na tą szansę musiałem czekać. Widziała zmianę u mnie pod tymi względami, o których mówi Elle88, bo w wielu kwestiach zmieniłem się, jednak nadal zostałem fajtłapą, która nie potrafiła przejąć inicjatywy. Dlatego też dziewczyna dając mi drugą szansę stwierdziła, że jej nie wykorzystałem (gestami, nie słowami). Nie popełnij tego błędu co ja.

Kamilo, jeśli nie chcesz odczekać żeby zobaczyć czy zechce Cię do siebie przyciągnąć - czyli wykaże inicjatywę w kierunku kontaktu to jeśli jest tak jak mówisz, że na przywitanie przytulenie i na pożegnanie, to..

Zwyczajnie posuń się dalej - przytul mocniej i pocałuj, najpierw lekko - jak odwzajemni - mocniej - wiesz jak to się robi? ;-)

No i wtedy bądź gotowy na wszystko - albo na trzask w twarz albo kontynuację - daj się ponieść...

I po co zbędne gadki - będzie wszystko wiedziała co w temacie, ze chcesz przejść na inny rodzaj znajomości - o tym się nie gada tylko działa

Więc do dzieła.. :-)

Tu nie chodzi o "Zwlekanie z tematem", tylko Ty nie masz w tej chwili bladego pojęcia JAK i CO robić, żeby nie było powtórki z rozrywki i bleblania po kilka godzin, z którego nic nie wynika w kontekście inicjacji jakiejś bliskości między wami.
Znacie się ROK ( o ile dobrze zrozumiałam, albo więcej), w tym rok jako "przyjaciele" /na mojej Planecie przyjaźń damsko-męska istnieje tylko w 2 przyp., ale to inny temat/ więc tym bardziej potrzeba wiedzy, doświadczenia i zdecydowanych konsekwentnych działań żeby zmienić to, jak ona Ciebie kojarzy.

I masz racje jak nagle, po roku ni z gruszki, wyskoczysz z pocałunkiem to możliwe, że - w najlepszym przyp.- ona odwróci głowę.

A ta przerwa ma być dla Ciebie - na ogarnięcie i żeby mniej więcej dowiedzieć się co robisz nie tak i tego nie powtarzać (!), a dla niej po to by zapomnieć o słodkim jak cukierek "Krówka" misiaczku psiapsiółce z penisem - Kamilu i mieć szanse choć chwilę się zastanowić co u niego i czy jej go brakuje..Kumasz?

O rany, to nieźle mi się wątki pomieszały

Faktycznie, autor jest młodszy.. choć w tym przyp. między 18 a 20 lat to nie taka "przepaść" w mentalności, nie przesadzajmy

Ale to, że ona niechętnie się spotyka jest jasnym komunikatem, że woli "odklepać" via komunikator niż się fatygować to mówi dużo o jej stosunku i zapale do znajomości z nim. On nie widzi tego, że wielogodzinne klepanko w klawiaturę nie zmierza w żadnym razie do bliskości fizycznej, przeciwnie.

Kurdę, muszę na spokojnie czytać post wstępny

Kammiś...
Tak, chodzę do szkoły do liceum i tak mieszkam z rodzicami. To jakieś upokorzenie? Jakaś ujma? Trochę słabo, bo oceniasz mnie nic nie wiedząc Z rodzicami mam na tyle dobry kontakt, że nie ingerują zbytnio gdzie wychodzę, znają mnie i jeszcze ich nie zawiodłem. W szkolę idzie mi w porządku, i rodzice nie ingerują w moją naukę. Uczę się dla siebie, a Twój argument, o opuszczaniu zajęć jest denny bardzo W maju zdaję matury i wybieram się na studia. Możliwe, że fakt iż jestem od Niej młodszy wpływa na jej stosunek do mnie w jakiś sposób ale to jest problem jak dla mnie marginalny i nie ma sensu o tym dyskutować.

Elle88 Widzę, że chcesz mi pomóc czy też uświadomić pewnych rzeczy. A Ty chyba widzisz, że mimo iż jestem trochę uparty gościu to też nie chcę zepsuć sprawy i jestem w stanie Wysłuchać Waszych i Twoich między innymi rad

Zgadzam się z Tobą iż bleblanie nawet po kilkadziesiąt godzin nie przybliży mnie do niej. Zdaję sobie z tego sprawę, że żadne ilości przepisanych smsów i wiadomości na komunikatorach nie zbliżą nas do siebie BA! Mogą wręcz zadziałać negatywnie... Bardzo dobrze to ujęłaś. W kółko pisanie o tym samym też jest bez sensu. Przyjaciele to bardzo poważne słowo i raczej nie nazwał bym jeszcze tego przyjaźnią.

Wyskakiwanie z jakimiś całusami... nawet mi to przez myśl nie przeszło, żeby od razu się do Niej kleić nie nawiązując uprzednio innego kontaktu fizycznego Nie wiem dlaczego wgl o tym pomyślałaś

Ej? Gdzie napisałem, że ona niechętnie się spotyka?? Ma ciężki kierunek na studiach, dodatkowo często zjeżdża na weekendy do domu a spotykanie się w tygodniu, gdzie ona ma naukę, obiad do zrobienia też trochę odpada. Gdzie jakikolwiek czas dla siebie i na odpoczynek. Mogę się zerwać z lekcji, podjechać do Niej, ale mówię, sytuacja obecnie wygląda tak, że na prawdę jest krucho z czasem u Niej, a z racji matur u mnie trochę też.

I jeszcze raz Nie zgadzam się z Tobą. Wiem, że korzystanie z najbardziej bezpłciowej formy komunikacji jaką obecnie jest internet czy telefon (a na dodatek smsy a nie dzwonienie), nie prowadzi do NICZEGO co mogłoby polepszyć nasze stosunki w tym temacie.  Można wywnioskować, że skoro wciąż odpisuje to na siłę tego nie robi i poświęca temu czas.

No ok...

" NIE MAM bladego pojęcia JAK i CO robić " za dwa - trzy miesiące będę wiedział? Nagle mnie olśni, co robiłem nie tak podczas spotkań? Faktem jest, że ja mogę zyskać w jej oczach dzięki tej nieszczęsnej przerwie w takim sensie, że może zapomnieć o mnie jako i znowu " słodkim jak cukierek "Krówka" misiaczku " przesadziłaś trochę Nie wiem po czym wnioskujesz, że Ona mnie takim postrzega

Czas dla mnie na ogarnięcie tego co robię źle? No i nadal nie kumam do czego Ty zmierzasz... Jedyne co wiem to to, że może popełniałem błąd nie robiąc kroku naprzód. Ale dalej pojawia się pytanie. Po przerwie nagle doznam oświecenia i pokaże siebie jako całkiem innego, jako kogoś z całkiem innym podejściem do mojej i Jej znajomości? Nie mam pojęcia, jak Ty to rozpatrujesz.

" Zdecydowane i konsekwentne działania jak ona mnie kojarzy "       JAKIKOLWIEK przykład? Czym mają być te konkretne działania?

No i z tematem wracamy prawie do punktu wyjścia. Nie rozumiem co mają mi dać trzy miesiące "przerwy" i jakim kurna cudem dowiem się co ewentualnie robiłem źle żeby nie pchnąć naszych relacji na wyższy szczebel...

kammiś i znowu...

Widzę, że trafiłaś na jakieś stado niedojrzałych ludzi i wszystkich od tamtej pory wrzucasz do jednego worka. Przypomniałem sobie wycieczkę mojej klasy do Węgier w tamtym roku i takich sytuacji nie było. Nie wiem jakich baranów miałaś pod opieką ale u Nas nikt bynajmniej ze znajomych z fajkami się nie krył, smarowania klamek pastą... Tego żartu na poziomie podstawówki nie będę komentować. Otóż zaskoczę Cię (a może i nie).

Moi rodzice mnie nie rozpieszczali nigdy. Kieszonkowego nie dostaję. Za studniówkę zapłaciłem ostatnio ze swoich pieniędzy. Pracuję czasami w weekendy, znam moich rodziców i wiem, że ucieszyliby się gdybym im oznajmił że chcę jechać z bliską mi koleżanką gdzieś na weekend. W mojej szkole działa e-dziennik, usprawiedliwiam sobie nieobecności sam. Dlaczego? Bo rodzice mi ufają i jeśli już zawalę dzień w szkole to był jakiś powód i wyrzutów mi nie robią. Nie wiem jak tam było u Ciebie ale ja oznajmiam rodzicom, że np. idę na piwo z kumplami, wyjdzie sytuacja, że przerodzi się wypad w coś większego. Wystarczy telefon. Nie wracam dziś do domu na noc, przenocuje mnie kolega, wrócę jutro.

Znów coś nie trafiłaś oceniając moją osobę
Szkoda, że wrzucasz wszystkich do jednego worka.

Zdaję sobie z tego sprawę, że studenckie życie diametralnie różni się od życia licealisty, ale chyba każdy student pierwszego roku doświadcza tych różnic, bardziej czy mniej ale doświadcza.

Gdyby mnie traktowała jako takiego licealistę z Twojego opisu to chyba dawno zerwałaby kontakt albo przynajmniej przestała być w jakikolwiek sposób aktywna i nie chciałaby się spotykać.

Dobra, to może ja się wypowiem również.
Nie twierdzę, że Elle czy inni nie mają racji, ale...
1. Gdyby chłopak, nawet jeśli przyjaciel, nagle przestał się ze mną na parę miesięcy kontaktować, a potem cudownie powrócił i to jeszcze zachowując się kompletnie inaczej, uznałabym, że albo go pogrzało, albo byłabym na tyle zła, że mi zniknął bez wyjaśnienia, że nawet nie chciałabym z nim rozmawiać. Dlaczego? Dlatego, że nawet jeśli zrobiłby to w dobrej wierze, nie liczyłby się z moimi uczuciami jako koleżanki/przyjaciółki/człowieka.
2. Kamil, jeśli naprawdę Ci na niej zależy, spotkajcie się i spróbuj nawiązać jakiś delikatny kontakt fizyczny teraz. Nie mówię, że masz z nią o tym rozmawiać, bo kobiety wolą wbrew pozorom działanie a nie gadanie. Więc przytul ją spontanicznie podczas spotkania (nie na pożegnanie, bo to już zna), spójrz głęboko w oczy i uśmiechnij się, sprawdź jaka będzie reakcja. Postaraj się ją wyczuć. Co będzie, to będzie, ale myślę, że jeśli KIEDYKOLWIEK przemknęło jej przez myśl, że mógłbyś być kimś więcej, to podchwyci to. Jeśli nie, to przynajmniej będziesz wiedział na czym stoisz.
3. Nie zapominajmy, że ona też jest młodziutka i być może równie niedoświadczona. Znam mnóstwo dwudziestolatek, które wcale nie myślą kategoriami: on musi być taaaaki męski w moich oczach. Niektóre lubią słodkich, trochę nieśmiałych facetów. Każdy ma inne preferencje.
4. Wydajesz się być naprawdę rozgarniętym, fajnym osiemnastolatkiem. Znam dużo starszych chłopaków, którzy nie robią tak pozytywnego wrażenia jak Ty. Więc uwierz trochę w siebie i spróbuj. Jak się nie uda, to trudno, przebolejesz swoje i w końcu poznasz inną dziewczynę. Wtedy będziesz już wiedział,że nie należy zbyt długo zwlekać. Nie tylko ze względu na tę drugą stronę, ale też na siebie, bo po co wzdychać tyle czasu do kogoś, kto nic nie czuje?

Istnieje tylko jedna możliwość moim zdaniem, żeby taki dziwny plan mógł zadziałać. Ona musiałaby mieć amnezję, totalnie Ciebie zapomnieć. A to przecież niemożliwe. Tymczasem pamięta jaki jesteś, jak się zachowujesz względem niej i czego by nie czuła, na pewno Cię lubi. Szkoda to psuć, tym bardziej, że przecież stawka jest dla Ciebie wysoka, ponieważ ją kochasz. To dobrze, że myślisz o jej uczuciach, nawet jeśli niektórzy powiedzą Ci inaczej.

Rozmowa mogłaby ją po prostu spłoszyć. Nie mówię, że spłoszyłaby na pewno, bo nie zawsze tak jest, ale po raz kolejny... po co ryzykować? Lepiej sprawdzić to w bezpieczniejszy sposób. Bo wiadomo, że jeśli totalnie zignoruje Twoje próby przeniesienia relacji na inny poziom, to rozmowa i tak nie załatwiłaby sprawy. Poza tym jak zaczniesz działać, ona może się zaskoczyć i sama Cię zapytać.

Wiesz, czasem mi się po prostu wydaje, że ludzie zapominają, że są też inni, ci bardziej nieśmiali i nie oczekujący, że ktoś będzie super macho czy przebojową laską. Osobiście wolałabym fajnego, miłego chłopaka, który pomyśli o moich uczuciach zanim coś zrobi niż takiego cwaniaczka, który będzie traktował mnie jak górę, na którą trzeba się wspiąć przy pomocy wszelkich możliwych środków - oczywiście nie dosłownie

P.S. Nie ma sprawy! Teraz mam tylko nadzieję, że Ci się uda i napiszesz nam za jakiś czas, że wszystko skończyło się dobrze!

O to to, o to mi się rozchodziło pisząc o przerwie.
Ale w przyp. braku nowych doświadczeń z innymi kobietami ta przerwa i tak nic nie da, tu racja.

Autor nie jest na etapie by zrozumieć o czym mowa, jest za to na etapie gdzie wierzy się w iluzje "konieczności działania", jakiegokolwiek. Wierzy, że lepsze chaotyczne lub bezsensowne działanie niż jego brak.

Otóż błąd

Niemniej powodzenia.

Moja "iluzja konieczności działania" polega na tym, że w pewnym momencie to kobieta stała mi się bardzo bliska, niestety niewiele robiłem, żeby dać jej to do zrozumienia, chcę to zmienić i dlatego poprosiłem o pomoc. Nie zamierzam działaś chaotycznie, tym bardziej bezsensownie...

Tłumaczysz moje zachowanie pewnymi rzeczami a nadal nie powiesz mi konkretnie gdzie jest ten błąd.

Namieszałaś mi rozkminami rodem z zaawansowanych poradników dla podrywaczy A ja teraz uważam, że sprawa jest bardzo prosta. Trzeba to po prostu popchnąć do przodu nie chaotycznie, ale delikatnie i z głową. Tak żeby to miało ręce i nogi. Co z tego wyjdzie i jak mi to wyjdzie? Nikt tego nie wie i nie dowiem się póki czegoś nie zrobię. Całkowite przerywanie znajomości to tak jakby mi się znudziła albo okazała się tymczasową rozrywką do zabijania czasu i zabawy...

Może rzeczywiście patrzę przez inne okulary, ale do tej pory działanie które nazywasz zgubną drogą sprawdzało się, to wniosek ogólny z różnych sytuacji w życiu, które mnie spotkały, mimo iż jestem młody kilka ich było.

Kammiś, czyli według Ciebie pary które prowadzą odmienny tryb życia,  nie mają racji bytu. Mam naoczne przykłady, że się mylisz. Wmyślasz absurdalne przykłady.

Cieszę się, że mój tok rozumowania do Ciebie przemawia

To niestety prawda, teraz większość związków zawieranych w młodym wieku to jakieś nieporozumienie. Ludzie głównie robią to po to, by kogoś mieć, by nabrać doświadczenia, pobawić się trochę w randkowanie i wciskanie sobie kitów o miłości, której nawet jeszcze nie rozumieją. Miałam w Twoim wieku podobnie, zerowe doświadczenie, właśnie wtedy poznałam pierwszego chłopaka. Też nie wiedziałam co robić, popełniłam trochę błędów. Ale z perspektywy czasu wiem, że się starałam i to jest najważniejsze.

No i wspaniale, do boju! I pamiętaj, że nawet jeśli nic z tego nie wyjdzie, wyniesiesz mądrą lekcję na przyszłość, dzięki czemu następnym razem pójdzie Ci już znacznie lepiej Wiem co mówię

Proszę bardzo

Elle, wiesz, po prostu spojrzałam na to w ten sposób, że jakbym miała takiego przyjaciela, to wolałabym, żeby na przykład po tym roku coś zaczął robić, powoli zmieniać kierunek znajomości, niż gdyby mi zniknął, a potem odstawiał jakieś cyrki. Pod tym względem znacznie łatwiej miałby jakiś nowy chłopak, ktoś obcy, bo on miałby czystą kartę. Autor jest w miejscu, gdzie musi wszystko obrócić do góry nogami. Albo wyjdzie mu to na dobre, albo nie, ważne czego go to nauczy.

Kammiś, nie demonizujmy. Nie wszystkie studentki tak żyją.
Znam sporo studentek, które wcale tak nie balują, bo mają po prostu inną mentalność.
I nie każdej przeszkadza to, że chłopak jest młodszy. Osobiście umawiałam się już kilka razy z kimś młodszym od siebie i jakoś nie czułam, że to mu w czymkolwiek ujmuje. Więc nie stresujmy Kamila jeszcze bardziej, już i tak na pewno wystarczająco się denerwuje na myśl o tym wszystkim.

P.S. Pamiętajmy, że rozmawiamy tu o relacji dwóch młodych osób. Kamil nie zmieni się nagle w 30-letniego mężczyznę z kilkuletnim doświadczeniem w podrywaniu kobiet.

Na pewno pytając o konkrety nie mam na myśli dialogów czy gestów bo to by było śmieszne tylko wskazanie odpowiedniego kierunku, jakieś naprowadzenie, "podzielenie się" tą wiedzą.

Ja nie mam zamiaru sprawiać żadnego wrażenia, nic nie będę tuszował, nie będę udawał kogokolwiek kim nie jestem.

Nie mam zamiaru flirtować lub uczyć się na innych kobietach do których nic nie czuję, tym bardziej kiedy bliska jest mi jedna z nich.  Jak Ty to nazywasz "zdobywać nowe doświadczenia"...
Uważam, że nauka na czyichś uczuciach, która jest jeszcze na siłę jest dziwna. To nie gra komputerowa i wbijanie poziomu postaci... Nauka na kobietach na siłę, próbowanie, testowanie jest dla mnie co najmniej śmieszne i głupie, żeby nie użyć słowa obleśne. Nie rozumiem dlaczego relacje między kobietą a mężczyzną traktuje się w taki sposób.

Może nie rozumiem pewnych rzeczy i dlatego jestem zaślepiony? Może nie ten wiek? Może mówię to co mówię bo nie mam "doświadczenia"...

Coś nakazuje mi spróbować zamiast bezczynnie czekać...

Bardzo mi się spodobało to co napisałeś. Tego się trzymaj - jesteś świetnym facetem.
Chodziło mi nie o "zaliczanie" innych kobiet, bo to masz rację - byłoby obleśne i nieprawdziwe, gdy do nich nic nie czujesz, wykorzystywałbyś je po prostu.

Miałam na myśli zajęcie się SOBĄ, swoim życiem, swoimi ambicjami, marzeniami. Żebyś stworzył sobie swój świat, z którego będziesz zadowolony, którym w przyszłości będziesz mógł się z jakąś kobieta podzielić.

Tak jak napisała MrsHAppines - w tym wieku ludzie błądzą po omacku, to nie jest czas na Miłość, bardziej na uczenie się relacji. Dlatego nie ma sensu byś traktował związki z kobietami w tym wieku śmiertlenie serio Choć wiem, wiem że w tym wieku myśli się inaczej, jeszcze pamiętam

Cokolwiek Ci nie doradzę, to robie to z miejsca, do którego Ty dopiero musisz dojść żeby przyznać mi rację czy w ogóle 'poczuć' to o czym mówię.

dlatego może faktycznie lepiej dla Ciebie będzie zrobić po swojemu, tak jak czujesz, w końcu na czymś musisz się nauczyć. Tylko pamiętaj - na tej dziewczynie świat się nie kończy, masz dopiero 18 lat

Dzięki Happiness za kolejnego posta!

Co z tego wyjdzie? Po wypowiedziach raczej doświadczonych kobiet, pozytywnych myśli nie mam. Może będzie mniejsze rozczarowanie z mojej strony jak nic nie wypali Nie wiem już co myśleć o tej całej sytuacji w tym momencie Zastanawiam się teraz czy bym lepiej nie wyszedł jakbym nie pisał nic na forum. Aczkolwiek z drugiej strony dużo rzeczy się tutaj dowiedziałem, nie wiedziałem, że takie rzeczy rozgrywają się na tak wielu płaszczyznach.

Droga Elle

NIGDZIE nie napisałem, że jest moją przyjaciółką. Bynajmniej słowo przyjaciel traktuję tak samo poważnie jak "kocham Cię" i uważam, że nie należy nim rzucać na lewo i prawo i nazywać przyjacielem co drugiego znajomego. Ona nie jest moją przyjaciółką, przeżyłem z Nią zbyt mało bym mógł nazywać nasze relacje prawdziwą przyjaźnią.

Friendzony nie friendzony- twór internetowy chrzanić go! Kilkanaście lat temu nikt tym pojęciem nie operował... Ilu jest ludzi który po latach koleżeństwa czy też później przyjaźni są razem? Teraz ktoś stwierdzi, że się oszukuję bo rzeczywiście jestem w FZ... Nie jestem w stanie tego stwierdzić.

Dużo dla mnie znaczy że pisze to 30 letnia kobieta, która opiera swoją wiedzę na przeżyciach. Ale wczuj się w mój wiek, w moje niewielkie "życiowe doświadczenie" w to że na prawdę myślę o tej kobiecie i teraz zrozum, że tak jak napisała koleżanka Happiness, nie zmienię się w dwa czy nawet pięć miesięcy w 30 letniego w pełni dorosłego mężczyznę z dużym życiowym doświadczeniem, który dostał niejednego kosza, i który zna kobiety bardzo dobrze i jest w stanie wiele wyczuć już na samym początku znajomości.

Myślę, że jeśli poczynię jakieś kroki a Ona mi da do zrozumienia że nie jest mną zainteresowana czy nie jest zainteresowana wgl związkiem na tym etapie swojego życia to sytuacja będzie jasna i klarowna a ja nie będę nachalny, bo to żadna przyjemność i dla Niej i dla mnie samego też. Znam ją trochę, a Ona jest szczera jak cholera, wydaje mi się, że to mi pomoże. Negatywnie czy pozytywnie... To się okaże.

Nie nadążam z odpisywaniem A gdzie czas na przeczytanie ze zrozumieniem?

Wszystkie trzy BARDZO, na prawdę BARDZO mi pomogłyście. Nie spodziewałem się że aż tyle dowiem się tutaj o sobie i o moich zachowaniach, o tym co wybić sobie z głowy a jak postępować.

Szczególnie dziękuję Wam za dobre słowa o mnie
Zaraz postaram się odnieść do nowych wpisów i dopisać w gwoli wyjaśnienia parę rzeczy od siebie

Nie będę tworzył posta pod postem więc użyłem opcji edycji.

Chce wyciągnąć z Waszych wypowiedzi jak najwięcej. Po przemyśleniu teraz sprawy, Oliwia masz rację, zachowywałem się zbyt nadgorliwie, w niewiedzy chciałem "dobrze" a ona mogła sobie o mnie pomyśleć, że jestem desperat. Dziś w zasadzie wymieniliśmy bodajże 4 wiadomości od rana także po wczorajszych postach Elle coś poskutkowało. Nie nie chcę jej w żaden sposób testować ale jutro zobaczymy czy się odezwie pierwsza Ograniczę pisanie tak czy siak, bo czasami rzeczywiście pisałem bez sensu...

Jestem świadomy tego, że ona mnie dawno mnie rozgryzła że ja "coś chce" a teraz przygląda się mnie, kiedy ja zabieram się do tego jak pies do jeża.

Nie powiem bo w dziesiątkę trafiła też Happiness:

Nie będę Ją zamęczał dziesiątkami wiadomości. Codzienne dobranoc? Bez tego też się może obejść. Zwłaszcza, że były takie dni kiedy pisaliśmy do południa a późną nocą pisałem "Dobranoc" nie koniecznie to było niezbędne. Ona mogła ujrzeć moją nadgorliwość wiele razy. Zamiast mielić setki smsów postaram się częściej z Nią spotykać

W zasadzie powoli zaczynam rozumieć to co wbijała mi do głowy Elle

Ktoś może powiedzieć że dużo planów ale ja nadal tylko stukam w klawiaturę. Nie stukałbym gdyby nikt mi tutaj nie pomógł. A że każdy post daje mi na prawdę dużo to korzystam póki mogę

Dzięki kobiety!!!

Oliwia Pamiętaj, że czekam na kolejny wpis do Ciebie Obiecałaś

Zarówno, Twoje jak i rady koleżanek są dla mnie bardzo budujące i bardzo cenne
Jak Wam coś jeszcze wpadnie do głowy to śmiało piszcie. Jeszcze raz Wam bardzo dziękuję.

Dziś dostałem na prawdę ogromną dawkę informacji, czas się z tym przespać i przemyśleć to co napisałyście.

Dziękuję za poświęcony do tej pory czas!

A mozna spytac ile masz lat?
Nie pytam zlosliwe, przez ciekawosc ze wolisz mlodszych
I o ile mlodszych?

Aaa mi ludzie daja 25-26 (tragedia, ostatnio studenci uklonili mi sie w windzie, az poszlam do kibla i przygladalam sie zmarszczkom pod oczami ), wiec 16latek mialby mnie za mamuske
Ja mam 22, z bylym/obecnym mam 7i troche miesiecy lat roznicy ale to jest stare a glupie, wiec nie ma roznicy z 18latkiem, wcale!!!

Ja obstawiam dwie opcje - albo mnie ktoś gdzieś widział na mieście z moim byłym/obecnym (cholera wie) albo wyglądałam staro po zarwanej nocce w czarnej sukience. Obawiam się, że to drugie
Swoją drogą niektóre doktorantki wyglądają dużo młodziej ode mnie.... Niektóre, co prawda nie większość, ale jednak. Jest jedna taka, którą być "oceniła" na liceum

Dobra, to chodź na mój wątek, możemy pogadać o zmarszczkach Ja nie dam po głowie
PS. Czy Ci starsi panowie są tacy poważni, to bym polemizowała Właśnie zobaczyłam zdjęcie takiego starszego pana (lat 30 prawie) jak chodzi "po wodzie"... bardzo zadowolony z siebie, odwalony w koszule i marynareczkę, acz chyba nie do końca trzeźwy

http://www.netkobiety.pl/p2695816.html#p2695816
Chodź na ten

Forma płatności- zastanów się czy zabierzesz ja na jakąś skromna kolację (nie wyskakuj z Bóg wie czym, bo to nie ten etap i żebyś nie wyszedł na Filipa ktory wyskoczył z konpi) czy też na tę przysłowiową kawę- tak czy siak powiedz wyraxnie, że ty ja zapraszasz- to rozwiąże wam problem z płatnością. Bedzie rzeczą naturalną, że to ty zapłacisz. Jesli usiądziesz z nia w lokalu, gdzie mozna także zjeść, ale ty wcześniej powiedziałeś, że zapraszasz ją na kawę, to zapytaj ja czy czegos by nie zjadła- przygotuj się więc na taki wydatek, bo nigdy nie wiadomo.
Nie kupuj jej takiego kwiatka, który na odległość bedzie rzucał się w oczy, bo bedzie taki ogromny- ona może czuć się skrępowana, jesli bedzie musiała afiszować się z ogromnym bukietem albo nie daj Boże łazić jeszcze z tym bukietem po ulicach. Wszystko ma być dyskretne, ale też niech muszą to być miniaturki.
skoro jesteś od niej młodszy, to musisz błysnąć czymś przed nią np. swoją mądrością albo jakims dokonaniem, którym mógłbyś jej zaimponować. Ale nie przechwalaj się, bo to na pewno nie wyjdzie ci na zdrowie.
Cały czas miej oczy i uszy przytomnie otwarte, bo zakochanie się zakochaniem, ale rozum swój trzeba mieć.
Trzymam za ciebie kciuki i napisz jak poszło na tym spotkaniu.

Co Wyście tu robiły o 4 nad ranem to nie wiem!

Haha Na pewno jacyś są A z jakiego województwa jesteś? Można wiedzieć

Już mnie tak nie chwalcie bo się dziwnie czuję Miło Waszej strony

Elle gdzieee bym się obrażał Bo tych wszystkich pomocnych wpisach

W sumie to od dwóch lat często nowo poznani ludzie się mnie pytają co studiuję W moim wypadku to chyba kwestia wzrostu i ludziom się wydaje, jak wysoki - to stary Mam 196cm, może rzeczywiście trochę ponad normę

Oliwia Forma płatności to w sumie dla mnie oczywista sprawa i na pewno nie będę stawiać jej w niezręcznej sytuacji tylko bez wahania płacę ja, tym bardziej, kiedy ja zapraszam na spotkanie.

Szczerze, to nie myślałem o kwiatku ani innym drobiazgu. Myślałem, żeby się spotkać i gdzieś pospacerować ew. potem skoczyć gdzieś... No właśnie... nie wiem gdzie, bo piwo mimo iż w fajnej knajpce to jednak chyba słaby pomysł.

Ona nie ma na sto procent nikogo. Wiem, że było paru którzy się do niej próbowali zbliżyć, ale goście robili to praktycznie wcale jej nie znając, po czym kiedy ona nie wykazywała chęci obrażali się na nią lub strzelali dziwne fochy.

Dziś nie napisałem do Niej jeszcze nic, nie odezwała się do tej pory, trochę mnie to trapi, ale po części wcale się jej nie dziwię... mam ochotę napisać, żeby ustalić szczegóły spotkania ale coś mnie korci, żeby poczekać z tym do jutra i zobaczyć czy się odezwie.

Warto przytoczyć historię kiedy zaprosiłem ją na moją studniówkę - ogólnie bardzo spontaniczna akcja. Przyznała, że tego się nie spodziewała, i zareagowała bardzo pozytywnie, zgodziła się. Wiem, że gdyby nie miała ochoty, od razu by mi to raczej powiedziała a nie dawała złudną nadzieję. Tym bardziej byłem zdziwiony bo wie, że słaby ze mnie tancerz... A ona tańczyć umie Zaproponowałem wtedy nawet, że bliżej terminu studniówki może byśmy nadrobili moje braki w tańcowaniu, na drobną sugestię czy by do mnie nie wpadła i pokazała cokolwiek z tańca zareagowała też pozytywnie.

Miałem Jej tylko dać znać do kiedy muszę wiedzieć na 100% czy idę z osobą towarzyszącą czy nie, żeby Ona mogła ogarnąć kiedy u Niej zaczyna się sesja. I niestety wyszło tak, że moja studniówka jest w sobotę w weekend który poprzedza ostatni tydzień przed sesją... I niestety musiała zrezygnować. Nie wiem jak to jest, ale ponoć tydzień przed sesję to cała seria poprawek i zaliczeń. Nie wnikałem i nie naciskałem. Przyjąłem do wiadomości i to wszystko.

W zasadzie to ją rozumiem bo miałaby cały weekend wyjęty z życia. Nie usprawiedliwiam jej bynajmniej lecz wiem, że mężczyzna wskoczy w garnitur i zasadniczo ma w nosie, jest gotowy. Kobieta natomiast... Kto tego lepiej nie wie jak Wy Cała sobota przed studniówką wyjęta z życia, fryzjer itd.. A w niedziele odsypianie.

Ostatecznie wyszło, że idę sam. Tańczę tylko poloneza z koleżanką. Może to i lepiej, tańczyć nie będę, niby wiem, że Ona by mnie prowadziła i byłaby wyrozumiała ale nie wiadomo jakby się to mogło skończyć. Chociaż nigdy nie byłem bardziej nastawiony pozytywnie na tańczenie jak wtedy kiedy ją zapraszałem.

W zasadzie nasze spotkanie przyszłe jest w celu przekazania jej książki ode mnie dla Niej. Chciałem jej dać na święta, ona też mi pisała, że na święta chętnie by ją zgarnęła. Wiadomo, że spotkamy się na kilka godzin a książka to przy okazji. Coś czuję, że jak nic nie ruszę do przodu teraz to raczej będzie już po wszystkim.

Nie zamartwia mnie, że nic z tego już nie wyjdzie, bo nie będę się jej dziwić. Zdaję sobie sprawę ile rzeczy zawaliłem przez rok naszej znajomości i ile było okazji do pchnięcia sprawy na przód. Niestety, krępowałem się i tego trochę żałuję. Gdybym się dowiedział na czym stoję to dawno przestałbym się zamartwiać i zasypiać dwie godziny po położeniu się z zamiarem spania.

Bardziej mnie martwi to, żeby to spotkanie, trochę decydujące, rozegrać tak, żeby ona jasno zrozumiała do czego zmierzam. A najlepiej, żeby od razu to odwzajemniła albo nie. Ale zrobić to w delikatny sposób.

Jutro dodatkowo jesteśmy na tym samym koncercie, nie mniej jednak nie wiem czy się będziemy widzieć. Ona ma swoją koncertową ekipę, ja idę ze swoimi kumplami. To tak w ramach ciekawostki

Dzięki wam za odpowiedzi! Jeszcze coś dziś na pewno dopiszę.

Mrs.Happiness Oooo to kawał świata ja małopolskie

No właśnie, żebym w samozachwyt nie popadł Nie no, to mi na pewno nie grozi

Dokładnie o tym samym pomyślałem, będzie musiała go targać cały czas a nie wiem czy to będzie dla Niej komfortowe

Haha dokładnie, to będzie BOSS Jeśli będę pamiętał, o "plakietce kumpla" i żeby się za nią nie chować, to w taki czy inny sposób tam sobie radę

Zmykam póki co, jakiś wis dziś jeszcze wysmaruje na pewno ale późnym wieczorem

Dzięki pięknie!!

Musicie mi pomóc kobiety!

Jestem po koncercie... W zasadzie byłem z kumplem i nie liczyłem na spotkanie z Nią, ale wyszło tak, że spotkaliśmy się. Byłem trochę po alkoholu... Ona też.
Generalnie to początek był super, poznałem jej znajomych, ona mojego kumpla, gadaliśmy z 10 minut, trzymałem ja za rękę, obejmowaliśmy się, bylem blisko niej, wszystko wydawało mi się że idzie w dobrym kierunku.

Większość koncertu byłem o Nią zazdrosny, bo tuliła się i macała z jakimiś kolesiami. Jak to zresztą bywa no koncertach rockowych...
Razem też trochę potańczyliśmy.
Na początku gadałem też z jej siostrą, która chętnie by dała się odprowadzić wraz z Nią. Zaproponowała nawet przenocowanie mnie w akademiku. Bardzo by mi pasowało bo wracanie 15km do domu po koncercie po 1 w nocy nie jest miłe Wyszło jak wyszło...

Skończył się koncert, całkowicie mnie olała i raczej unikała kontaktu wzrokowego, stała ze swoją ekipą i nawet się nie pożegnała.

Myślałem, że skończy się to inaczej, jakoś fajniej. Zbliżymy się do siebie, porozmawiamy, lecz wyszło że piszę ten post w nerwach i mam jej bardzo za złe, że po koncercie totalnie o mnie zapomniała. Najpierw trzymamy się za rękę, przytulamy, rozmawiamy, a potem totalnie o mnie zapomina. Mam ochotę jej to wypomnieć. Zapewne będę chory, po 15 kilometrowym marszu do domu Będzie czas na przemyślenie paru rzeczy.

Całą drogę wracałem zły oraz zażenowany i straciłem jakiekolwiek nadzieje, że coś z naszej znajomości mogę wykrzesać.

A może za dużo sobie wyobrażałem?? Nie wiem...
Miałem nadzieje, że skończy się to jakąś fajną spontaniczną akcją - zbliżymy się do siebie i będzie czas na osobistą rozmowę, a wyszło... Jak wyszło...

Co mam w obecnej sytuacji zrobić? Póki co jestem sfrustrowany, a pozytywne myśli o tym, że wszystko idzie ku dobremu dawno odparowały.

Pomożecie?