Zabierz dziecku tablet

Manualnie, to ja bym chetnie swoj smartfon na podchipy rozbila! Gdzie te dawne dobre czasy:)) z normalna klawiatura jak dla ludzi a nie bezpalczastych ameb? Co ucho przyloze, to mi sie zaraz jakas niepotrzebna opcja uruchamia. Tablety tez jakies takie oslizle jak dla mnie. Raz paluszki w szczypte raz w osmiornice.

No ale ja to ja, antyk na dwoch nogach, gorzej wlasnie z minimotoryka, czy jak to na polski przelozyc, u milusinskich. Wiekszosc zabawek i gadzetow elektronicznych, ba, nawet sprzetu AGD nie wymaga juz prawie uzywania paluszkow ani dloni. Samo sie wlaczy, samo wylaczy, samo prawie ze napisze i samo kartki przewraca, samo jezdzi, samo gada, naprawde po co w tym wszystkim czlowiek?

Zawiazywanie sznurowek? A po co to komu, jak teraz 3/4 obuwia jest na rzepy? Kurtki na suwaki, samochody z automatyczna skrzynia biegow czy sensorem cofania (choc to akurat lubie:)), jedzenie w pojemnikach do odgrzania, zmywarki, obieraczki, niegniatace tkaniny - zyc nie umierac. I rekawiczek nie musimy przez okragly rok zdejmowac. Takich dotykowych, zeby na tabletach dzialaly.

A teraz wyobrazmy sobie, gdyby nagle wylaczono prad na kilka dni...Apokalipsa!

Po prostu z udogodnień i gier powinno się korzystać z umiarem. Jak pisze Snake, dzieci też to potrafią.
Tylko niestety gdy rodzice są "wygodni" dają dziecku tablet lub konsolę na wiele godzin dziennie i dzieciak się przyzwyczaja od maleńkości do życia wirtualnego. Wielu kolegów tak samo spędza czas, więc nie zauważy, że coś jest nie tak.
Nie wiem, jak takie dzieci potem odnajdą się w życiu i w pracy.

Tego akurat nie wiadomo czy trzylatek nie potrafi bawić się klockami.Wiadomo,że woli tablet.Może to być spowodowane faktem,że dziecko często musi bawić się samo.Może gdyby czasem rodzice podjęli trud zabawy z dzieckiem to ten trzylatek ciekawą zabawę przedłożyłby nad tablet.A tak ma opcję: albo sam będzie bawił się nudnymi klockami albo sam pobawi się ciekawym tabletem.
Tablet ma tu dla mnie tylko taką wadę,że nie rozwija wyobraźni- ma gotowe pomysły na zabawę- wystarczy wybrać opcję.Żeby bawić się klockami trzeba mieć pomysł- nie wystarczy w kółko układać wieżę.
Znam sześcioro trzy, czterolatków angielskich i każdy z nich potrafi układać wieżę- pod warunkiem,że widzi w tym sens.
Co do sznurowania butów- to akurat nie wina smartfonów czy tabletów.Gdy byłam dzieckiem dla mnie i moich rówieśników to zadanie było dużym wyzwaniem.Moja córka od malucha miała świetną motorykę małą a do tej pry ma nieraz problem z zawiązaniem butów tak by za chwilę się nie rozwiązały.To raczej wina butów z rzepami.Znam dziesięcio- jedenastolatki mające z tym problem bo po prostu sznurowanych butów nie miały i nie mają.
Ja obserwują jak na zdolności manualne wpływają takie urządzenia.I skoro widzę,że maluch tak pracuje palcami jak nie potrafi jego nauczycielka z przedszkola nie mająca do czynienia z tabletami czy smartfonami to nie histeryzowałabym bo każda metoda usprawnienia motoryki małej jest dobra.
Żeby nie być gołosłowną przytaczam opinię specjalisty na temat rozwoju manualnego a korzystania z komputera przez dziecko:
"Posługiwanie się myszką,touchpadem, dotykowym tabletem lub innym urządzeniem odtwarzającymwymaga: sprawności manualnej, koncentracji uwagi, precyzji ruchu,a także zdolności percepcyjno-motorycznej, która wiąże się z analizowaniem zależności między ruchem myszki a efektem widzianym na komputerze. Rysowanie w programach graficznych jest trudniejsze niż posługiwanie się
kredką czy ołówkiem na papierze i pełni też nieco odmienną funkcję.W przypadku rysowania na komputerze ważna jest precyzja ruchu, w mniejszym natomiast stopniu nacisk czy czas rysowania danego elementu. Wszelkiego
typu specjalistyczne klawiatury czy trackballe usprawniają, ułatwiają, a niekiedypo prostu umożliwiają pracę z komputerem. Podobnie jest z kształceniem oka i ucha. Programy multimedialne dostarczają bodźców wizualnychi dźwiękowych, wspierając tym samym harmonijny rozwój dziecka."
autor: dr NATALIA WALTER
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Nie starzejesz się Bbasiu tylko po prostu pewnych rzeczy nie zauważasz bo masz niezmienne przeświadczenie o bezużyteczności takich sprzętów.Warto mieć otwartą głowę.
Co do kształtowania relacji społecznych- trudno w kolejce u lekarza czy w podróży je kształtować a takiej sytuacji tablet czy smartfon jest niezastąpiony.Także wtedy gdy rodzic musi np. w domu popracować w ciszy.

Ja akurat dosc dobrze potrafie rysowaac, a i posllugiwanie się pedzlem i roznymi farbami nie jest mi obce. I wierz mi, ze nauczenie się oslugiwania się olowkiemm czy pedzelkiem - tymi realnymi to maly pikus w porownaniu do rysowania przy uzyciu elekroniki.

Otworz sobie painta i sprobuj narysowac kolo - nie jakies kanciaste jajo, tylko idealny okrag -  gwarntuje ci, ze po 3 goddzinach bedziesz klac, a kola i tak nie bedzie

Moja corka guzik potrafi przyszyc, a rysowanie przy pomocy myszki jest dla niej nadal zbyt trudne. A z komputerem się niemal wychowala.
Ja lubie jak rysuje na laptopie, bo to oznacza przynajmniej kilkadziesiat kartek papieru mniej - przez rok to sa kilogramy zaoszczedzonego papieru

Poza tym takie czarnowidztwo wystepuje w kazdym czasie - kiedys prorokowano, ze wynalezienie dlugopisu zabije sztuke pisania, bo jedynie piorem mozna pisac prawidlowo

Mussuka- ja na relacje z gadatliwym,ciągle bzyczącym obcym dzieciakiem przez trzy- pięć godzin podróży zwyczajnie nie mam ochoty.
Sorry- taka jestem mało socjalna.Mogę przez chwilę z dzieckiem pogadać ale ileż to razy żałowałam podróżując pociągiem,że dałam się przez dzieciaka sprowokować bo on wtedy i jego opiekun także uważali,że mam obowiązek konwersować z nim przez cała podróż.A ja chciałam np. powtórzyć materiał do kolokwium czy zwyczajnie pospać.
Więc zdecydowanie wolę dzieci zajęte tabletami a nie zamęczające mnie pytaniami.
Nie przeszkadzają mi także dorośli wpatrzeni w monitor bo ja po prostu nie lubię rozmawiać z obcymi.
Masz prawo w "rewelacje" pani dr nie wierzyć bo się na tym nie znasz:).

Iceni- moja córka w paincie rysuje od trzeciego roku życia.Idzie jej naprawdę świetnie ale z doświadczenia wiem,że to mega trudne.
Wydaje mi się,że to czarnowidztwo występuje u osób zwyczajnie mających niewielkie pojęcie o możliwościach programów w tabletach czy smartfonach.Nie chce im się korzystać z tego, nie mają potrzeby lub mają z tym problem więc  deklarują, że to jest do niczego nieprzydatne.

Iceni, dlaczego uważasz, ze umiejętność szycia jest zbędna w naszych czasach?
Jak urywa Ci się guzik, to wyrzucasz bluzkę, czy szukasz punktu krawieckiego płacą grube pieniądze?
A do tego, żeby przyszyć guzik potrzebna jest umiejętność nawleczenia igły...
A przypomnij sobie ile problemu to sprawiało zanim człowiek doszedł do wprawy....

Różnice pomiędzy używaniem sprzętu elektronicznego a "analogowego" uświadomiła mi tez kiedyś nauczycielka w szkole muzycznej. Albowiem, w klasie fortepianu było wymagane pianino do ćwiczeń w domu. I nie mogły być to elektroniczne organy, bo mimo identycznego układu klawiszy gra na nich różni się bardzo. I nie chodzi o dźwięk, tylko o zróżnicowanie siły nacisku na klawisze.
Tym samym różni się moim zdaniem rysowanie myszka po tablecie i kredką po papierze.

Iceni, ja sama lubie sobie raczej obraz w ramach powiesic na scianie niz tableta. Moje dziecko produkuje rownolegle obrazy wirtualne i papierowe. Wirtualnych juz nie pamietam, a na papierowe sprzed kilku lat z checia czasem spojrze. Czy papier jest trwaly? Hmm.. w paru muzeach znalezc jeszcze mozna jakies papirusy sprzed tysiecy lat. Ciekawe czy dyskietki i tablety tyle przetrwaja:) Przy tempie ich wymiany bardzo watpie.

A co do tych niepotrzebnych nikomu juz archaicznych umiejetnosci - czy jedno musi zawsze wykluczyc drugie? Nie musisz szyc jak krawcowa ale co robisz, kiedy odpruje ci sie zaklad u ulubionej sukienki? Wyrzucisz ja, dasz komus, kto potrafi to zrobic i zaplacisz? Co jesli padnie mi tablet czy laptop a musze napisac do kogos pilne pismo albo nawet karte swiateczna i nie potrafie dwoch zdan naskrobac? Nie mowiac o formularzach, ktore wypelnine sa zwykle recznie. Jesli dojarka wysiadzie, prad wylacza, to krowy beda sie same doic?

Czesc praktycznych umiejetnosci zawsze moze sie przydac wiec moze nie warto calkiem sie od nich odcinac.

Gojka - nie znam sie tak jak pani doktor, ale calkiem przypadkiem wpadl mi ostatnio w rece artykul w tutejszej gazecie oparty tez na badaniach i autorytetach swiatowych o tzw. nowym leworecznym pokoleniu. Wsrod zanikajacych umiejetnosci byly m.in. - przygotowanie wlasnego posilku, np. obranie ziemniakow, naprawy aut, naprawa odziezy, rozpalenie ognia w kominku - rozne, wszystkiego nie zapamietalam. A najlepszy przyklad mialam w postaci swojego eks meza informatyka - wzorcowy komplet dwoch lewych rak do wszystkiego, do czego nie bylo oprogramowania i klawiatury. Te braki wylazly zaraz po tym jak wyprowadzil sie na swoje i nie wszystko dalo sie elektronicznie zalatwic.

Mussuka, a dlaczego ty zakladasz, ze jak dziecko woli elektronike ponad narzedzia analogiczne to już jest jakims manualnym imbecylem.
Ja znam też osoby, ktore maja dwie lewe rece zarowno do majsterkowania jak i laptopa

A dyskietka przetrwa wiecej niż papirus o ile bedziesz ja przechowywac w warunkach zblizonych. Serio   to żaden argument

Taablet to takie samo narzedzie pracy jak mlotek czy pedzel - trzeba się nim nauczyc poslugiwac.  Najlepioej poslugiwac z rozsadkiem

A ja uważam, że nie ma co demonizować. Wszystko leży w gestii rodzica. Sam w sobie tablet nie jest zły, ale też nie non stop.Zdrowy rozsądek przede wszystkim.

Apropo wspólnej zabawy rodzica z dzieckiem.. ja sobie nie przypominam ,aby rodzice bawili się ze mna.Do zabawy miałam koleżanki/kolegow lub sama musiałam sobie  cos kreatywnego wymyśleć na podowrku/ w domu  i zając się sobą a nie wisieć matuli na szyi. A jak miałczałam pod nosem do czytania książek byłam zaganiania.  Rodzice mieli swój świat dorosłych , swoje sprawy, z dzieckiem bawic się to nie w ich stylu.Owszem trzymali rękę na pulsie, abym edukacyjnie  i intelektualnie nie odstawała, gdy bylam w wieku szkolnym posyłali na przeróżne zajęcia ,wymagali sporo  lecz jeśli chodzi o gry, zabawy to jednak nie zniżali się do tego poziomu .Dziecko ma od tego dzieci, lub  tez nic mu się nie stanie jeśli same sobą się zajmie i pobawi , taki był stosunek moich rodziców i ich znajomych  , ja tego nie krytykuje. Nie jestem zwolennikiem, aby wszystko kręciło się w  okól dziecka, pokora wskazana

Co do dzisiejszych nowinek technologicznych i elektroniki na czasie,  dopóki jest umiar w tym bez popadania w przesadyzm  tak wielki w stopniu niemal uzależniającym to nie ma co demonizować, ale zaznaczam że skrajności nigdy nie tolerowałam w żadnej dziedzinie. Po trochu tego, po trochu tamtego nie zaszkodzi.  Wszystko szkodzi w nadmiarze .
Nasza mloda potrafi 2 tyg dobrowolnie nawet  na kompa nie spojrzeć, tv czy tableta tak samo palcem nie tknie kilka tyg, a tez jeśli cos interesującego i ciekawego jej wpadnie w ucho to w weekendy tą 1-2 h przed tym siadzie , zazwyczaj to sa programy popularno naukowe, wynalazki, astronomia -przeważnie po to odpala tv czy lapka, grać w nic nie gra . Jakby przeginała to byłoby ograniczenie  , jeśli bunty by urządzała o to  ,wtedy za okno zabaweczki poleciałby by

W szkole muzycznej,do której chodziłam nie wyobrażam sobie by ktoś wpadł na pomysł pytania nauczyciela instrumentu czy w domu może sobie  ćwiczyć na keyboardzie. Być może chodziłaś do prywatnej szkoły?:) Nauczyciel zabiłby mnie śmiechem gdybym się o coś takiego zapytała.
W fortepianie kwestią jest nie tylko siła uderzania w klawisze ale także inna pozycja siedząca,używanie pedałów,no i żaden keyboard nie ma siedmiu oktaw.Poziom dźwięków na keyboardzie jest jeden i tylko w jeden sposób możesz na nim grać- o dynamice np. możesz zapomnieć.
Jest to więc instrument o wiele łatwiejszy.Chyba nie chodziło Ci o to,że rysowanie kredką na papierze jest trudniejsze niż na komputerze?:)

A wracając do tematu sama przy dziecku używam zabawek interaktywnych ...co nie oznacza że się z dzieckiem nie bawię...owszem puzzle klocki wycinanki rysowanie kolorowanie ubieranie lalek wymyślanie piosenek to jest coś co mała interesuje ALE mojemu dziecku nie pozwalam ruszać komórek pilotów więc tv se nie włączy wierzy tak samo a od komputera to ją trzymam z daleka..na gry itd ma jeszcze min 4 lata.....nie wyobrażam sobie ( za to mam znajomych i to wielu u których jest to na porządku dziennym ) że mały tuptus lat 3/4 wstaje rano i pierwsze co leci do kompa laptopa tableta h..jeden co i se włącza gry....niekoniecznie te Edukacyjne ;/ . No sorrry..to jest porażka rodziców jak dla mnie ...bo to rodzic wyznacza dziecku co może co nie . Jeśli chodzi o dzieci starsze typu 10+ to wiadomo że korzystać będą z laptopów czy coś..ale ważne w CO tam będą grać..bo jest różnica między strzelankami a gram,i edukacyjnymi np lub siedzeniem 24/h w internecie na stronach sama nie wiem jakich...nie doszłam do tego ;p
Rodzice grając z dziećmi lub nawet z całą rodziną w kalambury czy gry planszowe spędzają czas z dzieckiem ..miło w dodatku..więc ja bardziej preferuje tego typu spędzanie czasu niż komp.internet itd...więc " zabierz dziecku tablet "jak najbardziej ...
ale tez nie popadajmy w skrajność...można z dzieckiem pobawić się zabawką interaktywną można dziecku puścić bajkę można pograć na tych..? ( te gry co się mach przed ekranem skacze tańczy jak to się zwie??????????? ) i krzywda żadna się nie stanie , gorzej jeśli rodzic daje dziecku całą te elektronikę i zostawia dziecko samo " bo się zabawi "a sam idzie se kaj indziej ;/ to faktycznie klapa...i nie mówię tu o jednorazowych zdarzeniach tylko takich notorycznych .

Iceni - poczytaj ze zrozumieniem....

Daj jednemu dziecku klocki na tablecie, a drugiemu zwykłe klocki. Które Twoim zdaniem będzie miało szansę na lepszy rozwój intelektualny i manualny, wyobraźnię przestrzenną i wyobraźnię wogóle??
A dorosłych bawiących się klockami znam. I jakoś nie widzę, żeby było to dla nich nudne zajęcie. Wręcz przeciwnie....

Chodziło mi o to, że wprowadzając już niemowlaki w świat gadżetów elektronicznych zubożamy ich rozwój. To tak samo jak pokazywanie dziecku świata wyłącznie na ekranie TV. Niby pozna, ale nie doświadczy prawdziwie...

Nie doświadczasz czasem braku realnych kontaktów z ludźmi podczas gdy grono znajomych w internecie liczy co najmniej kilkadziesiąt sztuk? Masz przyjemność z rysowania kredką, grania na instrumencie.... pomyśl, że Twoje wnuki już mogą nie mieć tej przyjemności, bo nie będą tego znały...

No jasne,że dziecko na ekranie nie doświadczy...Ale jeśli ktoś nie ma możliwości obejrzeć parków krajobrazowych,rezerwatów na świecie a np. Via Ferrata może zobaczyć sobie jedynie na youtubie? To co? Ma nie oglądać? A propos Via Ferrata- opowiadałam o tym córce,pokazywałam zdjęcia,mówiłam,że tam byłam i że jest trudno ale bezpiecznie i pięknie.
Córka posłuchała ( może ja nie mam talentu do opowiadania),pooglądała zdjęcia ale jak znalazłam filmik na youtube z wędrówki,jak zobaczyła szlaki,widoki to zamarzyła by się tam wybrać.
Co do gry na instrumencie- nie wiem czemu to tak podkreślasz.Żeby grać nie wystarczy instrument posiadać.Trzeba być po prostu muzykalnym.Więc nie będzie grał ten kto nie ma słuchu a nie ten,kto korzysta z laptopa.I być może dlatego wnuki Iceni nie będą grały

Iceni- moja córka uwielbia Jezioro Łabędzie.Może oglądać po kilka razy.Zaczęło się od tego,że uczyła się grać fragment.Jak posłuchała i obejrzała całość to marzy by obejrzeć na żywo.

Youtube to dla nas mega źródło mega wiedzy.Kiedy córka wraca z lekcji i ma do ćwiczenia utwór,wchodzimy na yt i znajdujemy.Wystarczy parę razy posłuchać by załapać dynamikę,technikę.Ja czasem z graniem a vista mam problem i nie potrafię wyłapać tempa.A tak- posłuchamy i już wiem jak pomóc córce się nauczyć:).
Ja nie znam dorosłych bawiących się klockami ale puzzle uwielbiam układać.Z tym,że nie robi mi różnicy czy to puzzle namacalne,kartonowe lub drewniane czy też puzzle na monitorze.Są tak samo trudne:)

Moje dziecko odkąd skończyło trzy lata bawi się klockami Lego. Zestawy rosły razem z nim. Nie tylko doskonale rozwinęły zdolności manulane (tam są przecież głównie drobne elementy), ale też doskonale rozwinęły zmysł techniczny. Junior obecnie chodzi do technikum, po lekcjach uczęszcza na zajęcia z robotyki, zajęcia są na bardzo wysokim, olimpijskim poziomie, a te wszystkie techniczne cuda z czego robią? Z Lego!

Osobiście uważam, że jak we wszystkim nie powinno się, a wręcz nie można, popadać w żadne skrajności - ani klocków nie zastąpi tablet, ani tabletu klocki. Najważniejsze, aby dobrze wybierać i pokierować dzieckiem we właściwy sposób. Przyznaję, że mi samej szczęka opada, kiedy patrzę, jak syn tworzy konstrukcje z Lego, wykorzystując w nich różne cuda, na koniec programując i sterując tym wszystkim za pomocą specjalnego programu komputerowego. Podobnie kiedy tworzy obrazy, filmy, zaawansowane prezentacje. 

Z drugiej strony NIC nie zastąpi kontaktu z drugim człowiekiem, aktywności fizycznej, czynnego uczestnictwa w życiu otoczenia, więc moim zdaniem najważniejszy jest umiar i rozsądek.

A skoro już o tablecie mowa - owszem, mamy w domu, ale leży nietknięty .

Nie umiem czytac ze zrozumieniem bo od kílku lat czytam tylko e-booki

To prawda, coś w tym pewnie jest. To jak ktoś dorosły używa bez umiaru- jego sprawa. Jednak, jeśli daje to dziecko, uzależnia je to dla mnie straszne tak samo jak karmienie dziecka od małego fast foodami, chodzenie ciągle na frytki z nim i takie.... Jak to się mówi, wszystko, byle z umiarem, a wielu rodziców egoistycznie myśli, a że da tablet, dziecko będzie bawić się pół dnia, a on "ma spokój" Kiedyś pewnie analogicznie było z włączaniem bajek, gdzie nie mówię oczywiście włączyć na trochę, ale np na pól dnia, czyli niech dziecko ogląda pół dnia lub cały, a rodzic sobie robi co innego, zero zabawy z dzieckiem itp heh... To jest krzywdzące dla dzieci, ja urodziłam się w 1991, czyli jak byłam mała, to były lata 90 nadal, ale nadal jednak liczyła się zabawa na dworze itp. Komórek jeszcze za bardzo nie było, komputerów tak samo. Jak miałam 9 lat, czyli rok 2000 to ktoś tam miał komputer chyba, ale rzadko z tego co widziałam. Wtedy to było coś Ja komputer mam "dopiero" od 14 roku życia i dobrze Nie ubolewałam nad tym, chociaż niektórzy rówieśnicy mieli trochę wcześniej, np w wieku 11 czy 12 lat wówczas.

No, ale ja to rozumiałam, mnie bardziej interesowało wyjście, spotkanie się z kimś i nadal interesuje, oczywiście o ile w tym momencie mam z kim Na forum też zdarza mi się o wiele przesiadywać i ogólnie w Internecie, ale walczę z tym ;;) Założę się jednak, że gdybym od małego miała komputera i rodzice i siedziała długo, to teraz bym o wiele dłużej siedziała w Internecie. Oczywiście rodzice powinni wyznaczać granice, ale różnice z tym bywa. Ogólnie ja swojemu dziecku nie kupiłabym raczej komputera wcześniej niż 7 lat, a jakby był komputer w domu, bo takie czasy, że już pewnie, by był, to jakby miało przy nim usiąść, to też myślę może jako 7 latek... Wcześniej to ja za bardzo sobie nie wyobrażam. A tablet? To 7 latkowi bym raczej nie kupiła. Po co mu? Sama nie mam tableta i jest ok

Oczywiście to nie o to chodzi, ale po prostu nie widzę w tym cielu. Na komputerze mógłby czasem posiedzieć, myślę, że to mu powinno wystarczyć. Nie uważam, by np 7 letniemu lub jeszcze młodszemu dziecku był potrzebny tablet... Jasne, potem jak naprawdę potrzeba czy coś, no ok, ale wiadomo, umiar i nie to, by cały czas był przed tabletem, ale od czasu do czasu i oprócz tableta musi poznawać moim zdaniem świat realny i uczyć się nie tylko jak pokonać kolejny poziom w czymś na komputerze, ale uczyć się też, a raczej głównie jak robić coś w realnym świecie Te media są ok, dopóki nie przesłaniają świata realnego, więc nie mówię, że one są złem i że dzieci w ogóle nie powinny dotykać nigdy, ale po prostu z umiarem, żeby oprócz czasem posiedzieć przed komputerem, wyszły na dwór i inne rzeczy. No ja sama raczej po prostu nie sadzałabym dziecka przed komputerem przed 7 rokiem życia czy coś takiego, ale wiecie, to moje zdanie, każdy może uważać inaczej Jak sadza wcześniej i jest umiar, to ok. Ja bym nie sadzała, bo sama nie widzę w tym celu A jak sadzać, to jak pisałam umiar i takie pokazywanie jak mądrze korzystać z komputera, Internetu, to jest ważne Oczywiście warto dziecku pokazać, że można nie tylko grać, jak to często robią dzieciaki, ale znaleźć wiele ciekawostek, coś się dowiedzieć, posłuchać ładnej muzyki- zgadzam się z tym.

Ile wiedziałyście dzisiaj dzieciaków radośnie polewających są wodą?
Ja widziałam troje: dwoje braci w wieku jakieś dwa i cztery lata pod opieką taty oraz chłopca w wieku jakichś siedmiu-ośmiu lat smętnie i samotnie polewającego zaparkowany samochód (pewnie ojca).
Reszta dzieciarni zapewne siedziała przed zabijaczami czasu...

Ja to się zastanawiam, co, do diabła, robili dziś rodzice Spotkaliśmy na placu zabaw mnóstwo włóczących się samopas dzieciaków, które najpierw z zazdrością patrzyły na nasze wodne szaleństwa, a potem pytały, czy mogą się przyłączyć