obsesja na punkcie faceta

Miłość nie uzależnia. Obsesja to nie miłość, to chęć zawłaszczenia drugiej osoby z powodu wyidealizowania cech jej osobowości i upatrywania w niej jedynego ratunku na pustkę w swoim życiu i poczucie bycia wybrakowanym (niegodnym miłości).
Zacznij od wizyty u psychologa i wątku "kobiety kochające za bardzo".
Dobrze, że tu trafiłaś, masz szanse przebudzić się.

Ten krótki wpis łącznie z tytułem, to perła semantyki! :"Problem jest w tym, że ja go kocham "

"Tak naprawdę nie może być mój"
Ach te zaimki dzierżawcze! Niektórych z nich relacje między ludźmi bardzo nie lubią...

Tutaj jedynie terapia szokowa, czyli zerwanie kontaktów może pomóc.
Odetnij się od niego. On sam właśnie próbuje, więc nie utrudniaj mu tego.
Macie swoje rodziny, więc pomyśl teraz o rodzinie. Nią się zajmij. Jej poświęć ten wolny czas, który do tej pory on zajmował.
Kontakt telefoniczny, czy mailowy, nie ułatwi rozstania, a jest ono nieuniknione.
Będąc jednocześnie w związkach, nie możecie stworzyć kolejnego związku. To nierealne. Co więcej, to jedno wielkie oszustwo wobec waszych bliskich.
Potwierdzam też teraz słowa forumowiczki, napisane wcześniej. Jeśli nie radzisz sobie sama, to udaj się do psychologa, zanim zabrniesz jeszcze dalej i będzie jeszcze ciężej, albo zanim ucierpi na tym Twoja rodzina.

Zerwac kontakt, trudna sprawa. nie potrafię tego zrobic.próbiwałam wiele razy.Tym bardziej,że to on zawsze pierwszy się odzywa.a ja nie potrafie mu nie odpisac.Co do wolnego czasu to nie mam go zbyt wiele.Pracuje przewaznie na dwa etaty zeby móc utrzymac rodzine.Mam męża,,niestety nie wyszłam za mąz z miłości,chciałam żeby dziecko miało obojga rodziców.Mężczyzna o którym pisze dawał mi to czego nie miałam w domowym zyciu: ciepło zrozumienie umiał słuchać mogłam się przy nim wypłakać i o wszystkim mu powiedzeć, tak samo on mnie.BARDZO MI TEGO BRAKUJE.I kiedy rozum mi mówi skończ z tym serce nie pozwala tego zrobić.Kocham moje dzieci i nigdy nie miałam zamiaru ich skrzywdzić.Robię co tylko moge żeby mogły godnie zyc i ksztalcić się,  aon mi w tym pomagał nie finansowo,ale dodawał mi sił.Będąc z nim czułam że żyj, czułam się kobietą.uwierzcie mi więc ze bardzo mi tego brakuje.Jeżeli już jest to koniec tej pięknej historii to chciałabym żeby to on ją zakończył w sposób normalny,wtedy łatwiej by mi było się z tym pogodzić,ale on nie chce tego zrobić,a ja tez nie potrafie łudząc się,że jeszcze wszystko sie ułoży

Dzieci aby być szczęśliwe powinny mieć szczęśliwych rodziców, a ty męża nie kochasz, więc w tym problem... nie rozumiem jak można się wiązać ze sobą tylko ze względu na dzieci. Nie wiem co ci doradzić...

Dziękuję wszystkim za wypowiedzi.We wszystkich znalazłam coś sensownego.Postaram się z nich skorzystać.Czas skończyć z użalaniem się nad własnym losem bo jak to mówią jak sobie pościelesz tak się wyśpisz.Szczególne dzięki dla IsaBelli77;-)POZDRAWIAM

Witaj,
Masz rodzinę męża i kochanka, jesteś katoliczką. Jak można wyjść za kogoś nie kochając go ? Nie masz poczucia winy oszukując całąswoją rodzinę. Nie chodzi już o męża ale o swoje dziecko lub dzieci. One szukająw Tobie autorytetu. I dla nich powinnać dawać z siebie wszystko. Dzieci to najwiekszy skarb jaki mozna miec i trzeba oddac sie dla nich calkowicie. A jak one sie poczuja jesli dowiedza sie o Twojej zdradzie. Co jest dla Ciebie ważniejsze Ty czy one ? Ich miłośc cy tego Twojego kochanka ? Moja mama zdradza mojego ojca i dobrze o tm wiem, nie mam pojecia co z tym zrobic ale bardzo mnie to boli bo oddalila sie od mojego rodzensta no i w dodatku jest nei fer wobec taty, co boli najbardziej. bo wiem ze on ja bardzo kocha. A ona nie zwraca uwagi na to ze przez jej hore historyjki milosne cierpi cala rodzina

i co postanawiasz zrobić?