problem z siostrą

madab, jak jej powiedzieć: normalnie. Na spokojnie usiąść z nią i porozmawiać rzeczowo. Ja na miejscu Waszej mamy powiedziałabym jej zupełnie spokojnie, że skoro nie chce zdawać matury i nie zależy jej na nauce, pora rozpocząć życie na własny rachunek, poszukać jakiejś pracy.

No, psycholog może (acz nie musi, zobaczycie) okazać się dobrym pomysłem.
Przede wszystkim musicie jak najszybciej powiedzieć jej, że jej chłopak jest chory psychicznie- gdy ona tę informację przekaże psychologowi (a myślę, że tak się stanie), on zapewne odpowiednio pokieruje rozmową.

Chłopak to jedno, a co z nauką? Postawiłabym ją "pod ścianą" by nią nieco potrząsnąć.

madab, ale własnie taki wstrząs byłby wskazany-moim zdaniem. Może zaczełaby wtedy patrzeć na niego inaczej.

Primo: jak dowiedziałyście się tego faktu o jej chłopaku?

No to umówcie się z tą osobą, że jakby co, to potwierdzi.

Trzeba mieć do niej podejście mądre, konsekwentne i nieemocjonalne. Zaoferować pomoc również.

To osobna historia....
ale wydaje mi się, że to już musi być proces. Tego się nie da zrobić w jeden dzień.

Czy ma depresję czy jest jakimś maniakiem (renty chyba za depresję nie przyznają jeszcze) to jednak źle wpływa na siostrę Autorki- jeśli mu na niej zależy, powinien mieć na nią dobry wpływ, a widac co innego- z tego co Autorka pisze.

Primo: Porozmawiajcie spokojnie i rzeczowo.
Secundo: Miejscie w zanadrzu asa w rekawie w postaci dowodow.

To zostawcie w przypadku gdyby nie uwierzyła Wam.

tam był pare razy w domu, mama stwierdziała na poczatku znajomości że nie może jej na sile zakazać bo to jeszcze gorzej. Nie zomawiałyśmy z nim długo ale wydawał się miły i bardzo skryty.
Dla nas chyba najwiekszym problemem jest to że on ja tak osacza ciągle do niej dzwoni po pare godzin dziennie rozmawiaja przez telefon nie może nawet zjeść nie mówiąc już o nauce.

A moze zacznijcie od tego, żeby nawiazac kontakt z tym chloppakiem wlasnie - niech zaprosi go do domu, niech z nim spedza czaas na bezpiecznym gruncie - poznacie go, delikatnie wybadacie, oni się soba wiecej nasyca i moze wtedy bedziecie mogly porozmawiac i z nim, ze dziewczyna oprocz niego ma też szkole - moze to wlasnie przez jego usta przemowcie do jej rozsadku

tylko ja nie mogę pogodzić się z tym że ma "takiego chłopaka"

Nie wie dlaczego, to jej pierwszy chłopak.

I tu jest sedno problemu. Za dużo ingerujecie w życie tej dziewczyny, a na dodatek chcecie jej układać życie po swojemu wedle waszych upodobań i gustów, więc nie ma się co dziwić że jest kontra ze strony tej osaczonej dziewczyny. Jeżeli chcecie faktycznie jej pomóc, to w pierwszej kolejności należy samemu rozeznać się w sytuacji, a nie słuchać innych.  Po pierwsze, zaakceptować ten związek, przynajmniej stwarzać takie pozory, aby uspokoić sytuację i otworzyć ta dziewczynę do was. Po drugie, wytworzyć taką atmosferę w domu, by siostra sama od siebie zaprosiła tego chłopaka, to nie może wyjść od was, bo nie przejdzie. Po trzecie, oswoić go, w żadnym wypadku nie przesłuchiwać, nie wypytywać, po prostu starać się zaprzyjaznić. Po czwarte, po trzeciej, czwartej wizycie można zacząć zbierać info, ale bez nacisku, jednocześnie starać się za jego pośrednictwem wpłynąć na siostrę, chodzi o szkołę, przy odpowiednim podejściu on się o to postara, bo ma większy wpływ na nią niż wy.  Mając pełen obraz, zarówno tego chłopaka, jak i otwarty dostęp do siostry można dopiero wówczas zdecydować w którą stronę zacząć działać. Niestety sami doprowadziliście do takiej sytuacji, a to teraz wymaga czasu i odpowiedniego działania, by siostra nie odwróciła się od rodziny i nie zeszła na manowce.