Czy ratować ten związek, czy ma on jeszcze sens??

wiesz jak trudno jest to zrobić??
przecież będziemy mieli dziecko, obecnie moje dzieci cierpią bo są wychowywane bez ojca....  nie chcę takiego losu dla mojej córeczki.
Z drugiej strony to nie potrafię chyba już z nim być, tego zaufania chyba nie da się już odbudować, zbyt wiele razy mnie okłamał.
Zabija mnie myśl, że pewnie wyszedł z domu po to żeby napisać do niej, a jutro kolejny dzień w pracy w końcu pracują w jednym biurze....
wrrrr to straszne

Pisanie i "przyjazń" z inną kobietą słusznie budzą twój niepokój.Nawet jeśli są to kontakty zawodowe,ale raczej takich spraw nie załatwia się w nocy i w tajemnicy...Twój facet chyba nie zasługuje na Ciebie i dziecko...pomyśl ty jesteś w ciąży a on zarywa do innej kobiety:(

może masz rację, ale ja mam przyjaciela z którym notorycznie rozmawiam, piszę i nigdy nie ukrywałam przed nim czego dotyczą te rozmowy i właśnie takie jego dziwne zachowania wzbudziły moje zainteresowanie. Co innego przyjaźń a co innego "flirt". Ona się w nim zakochała. Zresztą powiem inaczej....poznaliśmy się w pracy (był moim dyrektorem) tylko, że ja pracowałam w ośrodku zamiejscowym on we Wrocławiu nienawidziłam go jak mało kogo bo był krętaczem i często puszczał jakieś bajki jak coś się chciało z nim załatwić. Sama nie wiem co się wydarzyło, ale jakoś tak się stało, że zaczęliśmy pisać ze sobą, zakochałam się no i dalej się już potoczyło swoim tempem. Ze względu na sytuacje w pracy musieliśmy ukrywać nasz związek (zresztą robimy to nadal) w pracy nikt nie wie, że jesteśmy razem. Zawsze mu ufałam, aż do imprezy firmowej na której się upił i dobierał do naszej wspólnej znajomej (zresztą, która zawsze mu się podobała) a ja siedziałam na przeciw i musiałam ich "zabawę" oglądać i nie mogłam w żaden sposób zareagować (teraz, gdybym mogła cofnąć czas nie siedziała bym cicho). Zastanawiałam się co jest gorsze to, że się kleił na do niej czy fakt, że robił to na moich oczach, bez skrępowania. Bolało mega, ale parę dni później dowiedziałam się, że jestem w ciąży więc złość zastąpiła radość. Wiem, że on m wielki żal do mnie za tą ciąże bo okłamałam go. Powiedziałam, że mam krążek a nie miałam, ale zrobiłam to tylko dlatego, że olałam temat bo lekarz rok wcześniej powiedział mi, że przestałam jajeczkować i szanse na dziecko są prawie niemożliwe (zespół policystycznych jajników). Sama już nie wiem może zasłużyłam na taki los, w przeszłości wcale nie byłam lepsza. Boli mnie tylko to, że on nie okazuje skruchy, ja na jego miejscu to był po stopach go całowała no, ale jak mu na mnie nie zależy to co się dziwić....
dziewczyny co myślicie olać temat i zamknąć te drzwi za sobą??!!

Fakt, że on dobierał się będąc z tobą do innej, że pokazał wcześniej, że potrafi być jak sama określiłaś "krętaczem", zmienia obraz sprawy. Rozumiem teraz, że mu nie ufasz Ja jednak nie wierzę w szczęście w związku, w którym nie ma zaufania, ale nie wierzę też w kontrolę i zakazywanie, bo partner to dorosły człowiek, a nie dziecko, któremu można coś nakazać czy czegoś zabronić. Myślę, że powinniście porozmawiać, określić dopuszczalne dla was obojga granice wolności w związku, które oboje jesteście w stanie zaakceptować, czy wasze wizje wspólnego bycia razem się pokrywają. Ty musisz się zastanowić, czy jesteś w stanie mu ufać, czy może jednak będziesz się spinała na każdy dźwięk smsa i wpadała w panikę na każde mniej lub bardziej podejrzane zachowanie. Fakt posiadania wspólnego dziecka nie jest niepodważalnym argumentem za utrzymywaniem związku na siłę, ważniejszy jest spokój, dla ciebie i dla dziecka

Pier­wsza zdra­da uderza naj­mocniej. Ko­lej­ne są tyl­ko pod­sy­caniem ognia.