Mam przyjaciółkę ,z którą znam się od dziecka,mieszkamy,blok w blok,zawsze bawiłyśmy się razem,chodziłyśmy na imprezy,razem wagarowałyśmy,uczyłyśmy się do czasu kiedy nie przyszła szkoła średnia,z racji tego,że ona chodzi na inny profil,to widujemy się tylko po szkole lub rzadko na przerwach.Pewnego dnia przyszła do mnie po szkole ja wtedy miałam zwolnienie lekarskie bo chorowałam.Zwierzyła mi się,że zakochała się w jednym chłopaku ze szkoły,wszystko było by ok gdyby on nie byłby związany z inną dziewczyną,mówiłam jej,aby dała sobie spokój,ale ona nie chce tego słyszeć wpada w furię.Minęło kilka dni ledwo co zdążyłam się rozebrać,ktoś zapukał do drzwi,otworzyłam i mnie zamurowało.Był to chłopak w którym zakochała się moja przyjaciółka,chciał porozmawiać,więc wyszliśmy na zewnątrz,to co mi powiedział przeraziło mnie,moja przyjaciółka,go prześladuje,wysyła sms-y,dzwoni,stoi pod jego bolkiem,dzwoni na jego nr domowy,a nawet do jego dziewczyny,prosił mnie,abym z nią porozmawiała więc to zrobiłam,to co ona mi powiedziała przeraziło mnie jeszcze bardziej,ona nie chce przyjąć do wiadomości,że ten chłopak nie jest nią zainteresowany,boje się,że może zrobić coś głupiego.Wiem,że to dziwnie zabrzmi,ale zaczęłam analizować jej dzieciństwo,pamiętam sytuacje jak z uśmiechem na twarzy powiedziała mi,że utopiła kota,twierdziła,że to był wypadek.Nie wiem co mam o tym myśleć,czy ona jest chora psychicznie?
Podobne tematy
Aj, byś pewnie zauważyła to wcześniej. Zadłużyła się i robi dziecinne rzeczy, nie zdając sobie sprawy, że w Polsce to jest karane. Daj jej artykul o stalkingu, niech trochę oprzytomnieje.
Spróbuj porozmawiać z nią jeszcze raz na spokojnie, może podaj przykład stalkingu, jaki miał miejsce i co się stało z osobą, która prześladowała drugą osobę, jeśli nie oprzytomnieje, spróbowałam porozmawiać z jej rodzicami i psychiatrą.
Rozmawiałam,tłumaczyłam,jej,że prześladowanie jest karane,ale ona twierdzi,że go nie prześladuje,to miłość każe jej tak robić.Jeżeli chodzi o jej rodzinę to ona nie ma rodziny wychowuje ją babcia,jej ojciec popełnił samobójstwo był chory psychicznie,a matka się rozpiła,więc od 8 r.ż wychowuje ją babcia.Jej zachowanie jest dziwne,na tyle,że śmiem twierdzić,że z jej psychiką jest coś nie tak.Skoro twierdzi,że żadna nie będzie miała chłopaka "X" który jest jej westchnieniem to żadna inna też go mieć nie będzie.Martwię się o jej stan psychiczny,boję się,że może zrobić coś okropnego..
Choroba psychiczna to nie jest, ale zaburzenia emocjonalne może mieć. Niestety skłonności do depresji można odziedziczyć, ale co Ty możesz zrobić? Ewentualnie porozmawiać z babcią, ale nie przy niej. Przykre, że ludzi to spotyka.
Ja chyba powiedziałabym zarówno o kocie jak i chłopaku psychologowi szkolnemu/wychowawcy. Dziewczyna, skoro jest wychowywana przez babcię, to jest w rodzinie zastępczej, bo babcia pewnie jej nie adoptowała. Więc ma koordynatora albo innego pracownika MOPSu/PCPR, który kontroluje rodzinę i może jej nakazać wizyty u psychologa.
Wiem,że to nie będzie łatwa rozmowa,ale chyba zrobię tak jak piszesz.Tylko obawiam się,że tego,że ona się o tym dowie.Jeżeli mam być szczera to zaczęłam jej się bać.Mam nadzieje,że to tylko zaburzenia emocjonalne a nie choroba psychiczne w której może zagrażać sobie i otoczeniu.Pomyślałam o obsesji z tego co się orientuje ma ona również jego zdjęcia na swoim laptopie tyle,że przerobione,nie wiem w jakim programie to zrobiła bo nie nie znam się na tym ,ale ma tak sklejone zdjęcie jakby to było ich wspólne. Z tego co mi mówiła jej tato cierpiał na psychozę,od lat młodzieńczych i dopiero w dorosłym życiu,podczas nawrotu choroby odebrał sobie życie,bardzo to przeżywała,była jeszcze wtedy małą dziewczynką.
Ona powiedziała,że tego kota nie chcący rzuciła do rzeki,po prostu jej się wyślizgnął,ale po jej minie i uśmiechu,domniemam,że to chyba nie był wypadek..
Rozumiem. Biorąc pod uwagę co przeżyła moim zdaniem psycholog powinien potraktować to poważnie. Może najpierw spróbuj zagadną babcię, o ile ją trochę znasz, lepiej by było gdyby ona poprosiła o pomoc psychologa... Ale może się okazać, że nie zechce. Okropna sytuacja ![]()
Na pewno postaram się porozmawiać z jej babcią,być może ona będzie miała na nią jakiś wpływ chociaż w to wątpię,teraz tak sobie pomyślałam,że babcia sama się jej boi.Było wiele dziwnych sytuacji twierdzących o tym,że ta kobieta jest zastraszana.Być może za bardzo koloryzuje,ale kiedy wspomnę sytuację wstecz to wszystko pasuje.Tylko,że wtedy nie pomyślałam o tym bo zachowanie "K" nie budziło moich podejrzeń..
Oj nie wymyślaj historii, nawet nie wiesz ilu ludzi ma takie zaburzenia. Traktuj ja wciąż jak koleżankę nawet jak jej zachowanie zdaje się dziwne, jak dostanie odpowiednią pomoc to wroci do siebie. Pomyśl co byś zrobiła gdyby to ci się przytrafiło.
Być może jestem trochę przewrażliwiona,ale pierwszy raz spotykam się z czymś takim.I nie rozumiem,jak mogła się zakochać w chłopaku z którym nawet nie zamieniła słowa.Pomimo tego,że dziwnie się zachowuje to i tak będzie moją przyjaciółką,nie odsunę się od niej ,myślę,że teraz tym bardziej będzie potrzebowała wsparcia osób 3.
Można zakochać się w chłopaku, którego się nie zna( przykłady: w sławnym aktorze, piosenkarzu), jednak jest to raczej fascynacja, często mylona z zauroczeniem, być może twoja przyjaciółka ma tak samo, ale wszystko poszło w złym kierunku. Ja bym zrobiła tak: pokazała jej przykład stalkingu, bardzo podobny do tego co ona teraz robi, porozmawiała z babcią i psychologiem, chyba również pogadałabym z tym chłopakiem i zapytała się czy chce coś ze sprawa robić(zgłosić na policję, postraszyć ją, że zgłosi,może to by pomogło, albo pogorszyło sprawę). Ciężko powiedzieć co jej siedzi w głowie, więc poza rozmową z nią,resztę robiłabym za jej plecami, skoro uważa, że nie ma problemu.
Rozmawiałam dzisiaj z pedagogiem szkolnym,powiedziałam,że się o nią martwię,że prześladuje jednego chłopaka i wydzwania do jego dziewczyny. Chwyciła za telefon i zadzwoniła do sekretariatu,aby tam sprawdzili,w której klasie ma teraz lekcje ten chłopak.Podejrzewam,że i z nim będzie rozmawiała.Jak na razie nic nie wiem,nie powiedziano mi,co będą robić dalej,a jedynie podziękowano,że nie trzymałam tego dla siebie.Dzisiaj postaram się porozmawiać z moją przyjaciółką jeszcze raz jej wytłumacze,że za to co robi może jej grozić odpowiedzialność karna.
Są dziewczyny które tak mają bo nie dają sobie sprawę że ją nie chcą, na twoim miejscu bym porozmawiała z nią szczerze i bym jej uświadomiła że jak tak będzie robiła to będzie gorzej i może nawet to bardzo źle skończyć... I wtedy by miała problemy może coś tam w głowie wyświetli że robi błąd, próbuj ją wystraszyć to może zmieni zdanie albo rób to na siłę dla jej dobra
wlozuslaba- dobra robota ;-)
17 2014-04-02 15:05:10 Ostatnio edytowany przez 25.anowi (2014-04-02 15:06:11)
wlozuslaba dobrze zrobiłaś. Na takie rzeczy i osoby 3ba zwracać uwagę.
Ja wiem coś na temat takich osób. To powinno się leczyć. Takie zaburzenia prowadzą do o wiele gorszych sytuacji i konsekwencji. Twoja przyjaciółka ma z tym problem i dobrze że pokierowałaś tę sprawę w dobre ręce. Na pewno przeprowadzą taki mały wywiad środowiskowy i pomogą jej.
Ja chodziłam na takie spotkania do terapeuty gdzie w grupach omawialiśmy kolejno swoje problemy. Nasłuchałam się tyle że szok. Ludzie z pozoru normalni, ale mają wiele w życiu cierpienia......Trzeba pomagać im z tego wyjść i super,że zaczęłaś to Ty i podałaś jej w pewien sposób pomocną rękę
Daj znać jak będziesz już coś wiedziała. Czy tu czy na priv.
Brawo:) daj znać co dalej wyszło, mam nadzieje, że wszystko dobrze się skończy ![]()
Cześć.Nic wczoraj nie pisałam,ponieważ mój dziadek trafił do szpitala,ale na szczęście już jest wszystko dobrze.
Byłam wczoraj u mojej przyjaciółki,chciałam z nią porozmawiać raz jeszcze wytłumaczyć itd.,ale nic z tego nie wyszło bo szykowała się na randkę! Troszkę mnie to zdziwiło,tym bardziej,że chodzi o jej obiekt westchnień.Na początku myślałam,że to jakaś zmowa z pedagogiem,więc trochę się uspokoiłam,ale mój spokój nie trwał zbyt długo dzisiaj się dowiedziałam,że żadnej randki nie było,rozmawiałam z tym chłopakiem,twierdzi,że cały dzień przesiedział ze swoją dziewczyną ona sama to potwierdziła,na koniec dodał ,żeby ta"psychopatka" trzymała się od niego z daleka.Sama nie wiem co mam o tym myśleć,wypytywałam się mojej koleżanki jak było na randce itd,nic nie wspominała o nieudanym spotkaniu wręcz przeciwnie była bardzo zadowolona.Czy ona może mieć jakieś urojenia w które sama wierzy? Czy to jakaś chęć wzbudzenia we mnie zazdrości? Nie wiem jak mam to odebrać,z nią jest chyba coraz gorzej..
Teoretycznie może, ale przecież może mieć też nowy obiekt westchnień, z którym była na udanej randce.
Też tak myślę, że może znalazła sobie kogoś nowego. Może zapytaj kto to, jak było itp?