fatalne uczucie

No to zes narobila Czy juz na bank nie mozesz wrocic do swojej starej pracy? Sprobuj, moze da sie odkrecic? Jezeli nie to szukaj nowej, z daleka od Misia kontrolera. Masz sie gdzie podziac? rodzina, przyjaciele? Czy nie czulas, ze cos nie tak w tej relacji? Przeciez to byl zwiazek na odleglosc. rozumiem, ze po osmioletniej relacji chcialas znowu stabilizacji ale na nastepny raz nie laduj sie w nic kosztem swojego zycia. Musisz teraz znalezc w sobie sile zeby odbudowac swoje zycie. Masz nadal przyjaciol prawda? To jakis psychol byl. Bron Boze nie odzywaj sie od niego, olej to natychmiast, mysl o sobie. opracuj jakis plan i trzymaj sie go. Trzymaj sie.

Napisałaś, że w nowej pracy rozmowa to tylko formalność - a więc nie podpisałaś jeszcze umowy o pracę, ani umowy przedwstępnej ?
Najlepiej nie podejmuj nowej pracy w mieście w którym on mieszka, a w którym będziesz oddalona od 450 km od środowiska i ludzi wśród których żyłaś dotychczas.
Jeśli możesz jeszcze wrócić do obecnego zatrudnienia - bo z pewnością okres wypowiedzenia nie minął - zrób to.
Porozmawiaj szczerze ze swoim pracodawcą, nie wtajemniczając go jednak w szczegóły - o tym, że chciałabyś pozostać w obecnej pracy, że zmieniłaś plany życiowe z powodów prywatnych - i co za tym idzie, nie chcesz zmieniać pracy, ani przeprowadzać się.
Powiedz rodzinie i przyjaciołom - bliskim osobom - o tym, co Cię spotkało i poproś o wsparcie.
Uwierz mi, że chętnie Ci go udzielą i będą Ci pomagali jak tylko potrafią najlepiej.

O tym panu zapomnij, wykreśl go ze swojego życia jak najszybciej.
Człowiek który tak traktuje drugiego człowieka - to kompletne dno, pozbawione empatii, wstydu, zdrowego rozsądku .... i długo mogłabym tak jeszcze wymieniać.

Wygląda na to, że od początku nie był z Tobą szczery i nie zamierzał wiązać się z Tobą na poważnie.
Wasz wkład w tą relację nie był równy. On pozwalał się odwiedzać, pozwalał się adorować, pozwalał abyś to Ty zabiegała i dbała o Wasz związek, a kiedy nadszedł czas, w którym Twoja obecność w jego życiu stała się realna, zerwał z Tobą kontakty nie podając praktycznie żadnego powodu.
Być może ma tam swoje życie, któremu Ty byś zagroziła - takie jest moje zdanie - i dlatego wycofał się.

Jednak ktoś, kto tak postępuje nie zasługuje na ani milimetr miejsca w Twoim życiu.
Nie mówiąc o tym, że miałabyś przeprowadzić się do miasta w którym on mieszka i zabiegać o jego uczucia - to niedorzeczność i marnowanie swojego czasu i życia.

Jeju przepraszam za moja skladnie i bledy,ale nawet jak o tym pisze wywoluje to we mnie ogromne emocje

Wiesz co,mimo tego ze on mnie zranil,ja nie potrafie pomyslec o nim zle,szukam wytlumaczenia jakiegos wyjasnienia zeby zrozumiec cala ta sytuacje,przeciez nic nie dzieje sie bez przyczyny?
Chcialabym z nim byc bo ma wiele dobrych cech,czulam sie przy nim bezpiecznie bylam szczesliwa,pod kazdym katem mi odpowiadal wizualnie i pod wzgledem charakteru nie potrafie wyobrazic sobie przyszlosci bez niego.Milosc jest okropna,zebym ja dorosla kobieta borykala sie z takim problemem..smieszne

Istotnie, nic nie dzieje się bez przyczyny - jak sama napisałaś.
Uważam, że on tam u siebie ma swoje drugie życie, albo pierwsze - któremu Twoje pojawienie się, realnie by zagrażało.
Chciał być z Tobą na dotychczasowych zasadach, a wyczuł, że mówienie o przyszłości sprawi, że dłużej utrzyma Cię przy sobie.
Myślę, że tam jest inna kobieta z którą buduje swoje zycie ...

Sama przed wielu laty byłam w identycznej sytuacji i wiele mnie to nauczyło ... choć nie potrzebowałam takiej nauczki ....

A przecież jakaś odpowiedź być musi.
Jest jakiś realny powód ....

To dziwne rzeczywiście. Trochę poszłaś na żywioł. Ochłoń teraz i nie daj się. Skoro On tak uznał, to widocznie zbyt długo go zwodziłaś i odpuścił. Spróbuj wrócić do starej pracy, no bo co ? Masz inne wyjście ?

Wiesz miłość to piękne uczucie, jednak nie możesz zupełnie dawać jej się ponieść.

Byłem kiedyś w bardzo podobnej sytuacji do Ciebie. Zakochałem się w dziewczynie, która mieszkała ode mnie prawie 500km. Spotykaliśmy się przez 2 lata w każdej możliwej okazji, ale niestety nie było ich wiele, bo ja byłem na studiach, ona nie mogła przyjechać do mnie ze względu na to, że jej rodzice nie wyrażali na to zgody ( ja miałem wówczas 20 lat ona 16, więc nie dziwiłem się za bardzo ). Przegadywałem z nią na telefonie całymi dniami. Po studiach planowałem wyprowadzić się z rodzinnego domu i zamieszkać w pobliżu jej, tam znaleźć pracę i związać z nią swoje życie. Na prawdę byliśmy sobie ogromnie bliscy i czułem podobnie jak Ty tą niekończąca się miłość do niej. Mimo wszystko na ostatnim roku studiów, bez ostrzeżenia ona wycofała się zupełnie. Straciła zainteresowanie, a w końcu zerwała, by po jednym miesiącu poznać swojego... obecnego męża ( nie wiem czy nie znali się wcześniej... ). Byłem skłonny nawet rzucić studia dla niej, ale w ostatniej chwili powstrzymałem się od tego błędu. Ona już nie chciała być ze mną, nawet gdybym był blisko. Po kilku miesiącach przyznała się naszej wspólnej przyjaciółce z łzami w oczach, że "to nie tak miało być, że miłość jest tylko jedna, ale przez tą odległość ja byłem dla niej bardziej jak brat, niż partner i w końcu nie wytrzymała presji". Tak się niestety kończy historia związków na odległość.

W Twoim przypadku on wykazał sie wyjątkowym chamstwem i w moich oczach nie jest warty Twoich starań. Na pewno wiedział, że dokonujesz tak ważnych życiowo decyzji w jego kierunku i jeśli nie był co do Ciebie pewny, to mógł wcześniej powiedzieć o tym. Przykro mi to mówić, ale zabawił się Tobą i nie doszukiwałbym się teraz wytłumaczenia dla niego. Wiem, jak trudno to zrozumieć, szczególnie gdy serce dalej jest przepełnione miłością. Sam przez 3 lata po wyżej wspomnianym związku próbowałem dojść do siebie. Dziś jak myślę o tym wszystkim, to żałuje, że tak długo zastanawiałem się nad tym wszystkim zamiast wziąć się za własne życie i chwytać dzień. Tobie również radzę to zrobić.

Zacznij od nowa. Postaraj się naprawić kontakty z przyjaciółmi. Będziesz ich teraz bardzo potrzebowała. Spędzaj po za domem jak najwięcej czasu i zawsze staraj się mieć coś do roboty, rozmawiaj z nami na forum, poznawaj nowych ludzi, dzięki czemu łatwiej będzie Ci się pogodzić z zaistniałą sytuacją.

Trzymam mocno kciuki za Ciebie, bo na prawdę zasługujesz na porządnego faceta, po tym co pokazałaś... Jeszcze szczęście do Ciebie wróci. Jestem tego pewny

Nie był wart ciebie, wręcz fałszywcem Odpocznij od kolejnego związku, gdy pozbierasz siły- spróbuj stopniowo od nowa z kimś, który będzie dla ciebie dobry.

Hej.
Uważam, podobnie jak Kamil, że nie warto marnować czasu na roztrząsanie tematu, na ciagłe zamartwianie się. Prawda jest taka, ze za bardzo się pośwęciłaś, zrezygnowałaś ze wszystkiego dla niego...teraz nie masz nic. Jednak mozesz wszystko odbudować, to zależy w większości od CIEBIE!. Zajmij się sobą, idz do klubu fitnes, do kina, czytaj ksiązki, rób wszytko co Cie mocno zajmuje i nie pozwala myśleć o tym co było.
A w następnym związku pamietaj, ze Ty też jestes wazna i dbaj o siebie, nie rezygnuj ze swojego zycia, pracy, przyjaciol i hobby, chociazby z tego wzgledu, ze jak cos sie konczy to nie ma do czego wrocic
Rozpoczynam pisanie bloga o związkach, miłości i wszystkim co się z tym łączy,poparte doświadczeniem(nie tylko  moim) i szkoleniami. Zapraszam do czytania. Wierzę, że informacje w nim zawarte pomogą Ci spojrzeć na pewne sprawy z innej perspektywy i wniosą wiele pozytywow.
link usunięty