Beznadzieja i zniechęcenie...co robic?

Pomyśl tak jeśli dziś jesteście młodzi i brakuje czułości, sexu romantyzmu a nawet brakuje czasu na wspólną rozmowę. To na czym to się wszystko opiera ?? Na przyzwyczajeniu ?? Za 20 lat przy takiej racji waszego bytu kupicie sobie dwa piloty i telewizor z pipem plus cieple kapcie usiądziecie po oddzielnych stronach kanapy i będziecie udawać szczęśliwych.. Wyolbrzymiam może to wszystko, ale pomyśl czy warto iść w takim kierunku..

Hej, nie wiem czy pisze w dobrym watku..
Otoz, zapewne znacie moje wczesniejsze tematy.
Nie zalozylam watku o tym facecie.

Moj problem polega na tym, ze po prawie roku zwiazku z miesieczna przerwa (zerwal ze mna bo nic juz nie czul, ale nie mowilismy sobie jeszcze kocham, po czym po miesiacu zaczal sie starac, powieezial ze zrozmial i ze mnie kocha) po tej przerwie bylismy razem 3 miesiace. Nagle powiedzial ze nie jest pewny swoich uczuc, a przeciez od 3 miesiecy wiemy ze se kochamy! Powiedzial ze nie chce zrywac, chce przemyslec sam ze soba dokad to zmierza, czy tego oczekuje i w ogole. Ja nie wytrzymalam i zerwalam, nie chce byc z kim kto sie zastanawia czy mnie kocha. Jednak w zwiazkach pojawiaja sie takie sytuacje, prawda? Boje sie ze mu juz nie zaufam i nie uwierze w milosc jesli vedsie sie staral i okaze sie ze mnie kocha. Takie to dziecinne, jednak ja bardzo go pokochalam, nie chce tak tego konczyc, ale bylam zmuszona...prosze o pomoc. Moge dac mu kolejna sznase ? Bardziej chyba uzalam sie nad soba ze znowu bede cierpiec, a naprawde juz wycierpialam duzo przez niego i mojego bylego...

tak, rozumiem to wszystko, jednak to ja zerwałam, ponieważ moja godność nie chciała pozwolić na takie traktowanie. On nie chciał zerwać. Dzisiaj mi powiedział, że chce sam ze sobą pobyć i przemyśleć czy to co czuje to jest miłość. Bo nadal mu zalezy, nadal mu mięknie serce jak na mnie patrzy, nadal chce spędzac ze mną czas, tylko chodzi mu własnie o to czy to jest TO. Przykro ze musi sie nad tym zastanawiać, ale może jest to jakiegoś rodzaju kryzys. Dam mu czas, wiem, ze to głupie, ale nie wytrzymam więcej niż tydzien ! nie mam zamiaru na niego czekać miesiącami, czy nawet tygodniami! jesli szybko sie nie zorientuje co traci to po prostu z nim zakoncze znajomosc calkowicie, bedzie to trudne, bo musze go widywać codziennie.

Powiedzial tez, ze nasze klotnie go zniechęciły i to, że nie mam dystansu do pewnych zachowan i rzeczy..
Moja przyjaciolka mowi ze ja sie nie zmieniłam, tylko on jest dziecinny. Nasze kłotnie ostatnio (ostatnie 2 tyg) to może były góra 3! dwie takie powazniejsze, że się nie odzywaliśmy do siebie dosyć, a reszta to po prostu sprzeczki, gdzie zaraz sie godzilismy. Boję się, że jak wrocimy do siebie to z kazda kłotnia on bedzie chcial zerwac, to nie jest normalne! nie na tym polega zwiazek! niektóre moje zachowania mu przeszkadzaja i denerwuja, przeciez kazdy ma takie zachowania ! ale w zwiazku sie na to godzi po prostu albo ROZMAWIA.

wiem ze wszystko wskazuje na to, ze powinnam dać sobie z nim spokoj, ale łatwo sie mówi, ja go kocham