Witajcie. mój problem polega na tym że mija kolejny dzień (akurat dzisiaj mamy dzień kobiet),przychodzi wieczór ,łapię doła czyli dzień jak codzień...szczególnie dzisiaj chciałbym powiedzieć mojej byłej jak bardzo ją kocham,sęk w tym że dla dobra obojgu ograniczamy ze sobą kontakt do minimum...nie ma sensu tutaj mówić o jakiejś walce-swoje wywalczyłem bezskutecznie ( nie chcę jej zbytnio naciskać pozatym,mimo iż nawet próbowałem ),ona nie jest gotowa by mi zaufać ponownie jestem w stanie tzw nieszczęśliwej miłości - jest młodsza odemnie jakieś 9 lat ,ma studia nowe otoczenie jest jej o wiele łatwiej zapomnieć.
Wracając do domu z pracy wchodzę do domu gdzie spędziliśmy tyle cudownych chwil,wszędzie ją widzę ...staram się nie myśleć o niej ,zabijam czas siłownią ,wychodzę ze znajomymi,czytam książki,planuję dalsze kroki kariery zawodowej i rozważam możliwości jej rozwinięcia jednym słowem staram się wziąść w garść ,ale wystarczy jeden kawałek w radiu,winampie o miłosnej tematyce i ona wraca ponownie by rozedrzeć mi serce na pół....uważam się za faceta silnego psychicznie jak i fizycznie,ale na nią jestem bezsilny...moje pytanie brzmi nastepująco znacie jakieś metody skupienia się wyłącznie na sobie ,wyjścia z takiej huśtawki emocji? pozdrawiam i proszę o pomoc 
ps. Życzę wszystkiego najlepszego płci pięknej w tym jakże ważnym dla was dniu 
boję się że uznała iż ze mną nie będzie miała przyszłości lub jak na stundenckie czasy -ktoś zawrócił jej w głowie...słowa -nie potrafię Ci już zaufać,cokolwiek będziesz robił rób to dla siebie przeszywają moje serce niczym nóż masełko... a najgorsza w tym jest bezsilność mojego słowa ,bo dla niej już nic nie znaczą.
