Samotność, depresja, podróże...

Hola dziewczyny, dopadła mnie dziś vena do napisania paru słów na tym portalu. Nie jestem może częstą bywalczynią, ale chętnie czasem obserwuję życiowe zmagania innych moich rówieśniczek, jak i kobiet młodszych czy starszych. Każda z nas ma ogromną wartość dla świata i ludzi nas otaczających choć czasem życie potrafi dowalić w pośladki. Mamy różne doświadczenia, jedne radzą sobie świetnie mimo przeciwności losu i ogromnych problemów, inne z kolei przytłacza codzienność, a najmniejsze potknięcia urastają do rangi tragedii. Siebie zaliczam do obydwu grup, jednego dnia wydaje mi się, iż mogłabym góry przenosić, a drugiego nie mam ochoty nawet z domu wyjść, wstrętna, przebiegła depresja wisi nad moja głową. Szukam osób, które tak jak ja mieszkają za granicą, czują się samotnie, są w związku z obcokrajowcem lub po prostu przytłacza je czasem ta szara codzienność i wydaje im się, iż świat się nimi nie interesuje. Gdzie tak wszyscy pędzimy i za czym? Mam 29 lat, no już niedługo 30-dziecha, a buuu ...obecnie mieszkam w Hiszpanii od dwóch lat, ale niestety za niedługo wyjeżdżamy z "Moim" do Anglii na najbliższy rok lub dwa. Chętnie poznam ludzi mieszkających w Cambridge lub okolicach, ale niekoniecznie. Każda z Was jeśli ma ochotę coś na swój temat napisać na pewno wniesie sporo do tego tematu. Jakie macie sposoby na depresję i brak motywacji, co robicie by mieć więcej energii i chęci do kolejnych zmagań z codziennością. Dlaczego ludzie, którzy można powiedzieć mają wszystko: wykształcenie, dach nad głową, zawodowe możliwości, szczęście w miłości, a przede wszystkim są zdrowi i pełni sił, mimo wszystko nie są w pełni szczęśliwi i brak im motywacji i energii . Czasem myślę, że życie przemyka obok mnie, a ja nie mam siły by je zatrzymać. Pozdrawiam Was wszystkie cieplutko !!!