Ciąża, poród, połóg - Wasze obawy, a rzeczywistość

w ciąży głównie 2 mysli zaprzątały mi głowę czy dziecko bedzie zdrowe i czy poród przebiegnie bez komplikacji,wiecej obaw nie miałam

Ja się obawiałam, że będę miała ciężki poród. W rzeczywistości był jeszcze gorszy.

Teraz tak. Gorzej się czułam, jak rodziłam.
Nie dość, że pękłam, to jeszcze mnie nacięli za mocno, prawie do odbytu.
Synkowi złamali obojczyk. Główkę miał w kształcie kabaczka - rodziłam na sucho i wszystko trwało za długo.
Do tego zostałam potraktowana jak kawał mięsa, który nie ma uczuć.

Czy można było tego uniknąć? Jasne, że tak. Synek urodził się z wagą 4500g. Lekarz robiący USG doskonale sobie zdawał sprawę z tego, że dziecko będzie duże. Mogli wykonać cc. Ale woleli zrobić ze mnie kalekę. Synek ma 9 miesięcy, a mnie czeka plastyka krocza. Mam 24 lata, a gdy kicham, mocz cieknie mi po nogach. To samo przy kaszlnięciu. O tym, że życie intymne nie istnieje, to już nie ma sensu wspominać. SUPER.

Malamiki jakos opieka nad dzieckiem mnie nie przerazala ale byc moze dlatego ze ja od malego bawilam czyjes dzieci
Fakt pierwsze dziecko wykapala mi.pierwszy raz kuzynka a potem juz wszystko poszlo jak z płatka

Malamiki, jasne, że mam czas dla siebie. Trzeba rozgraniczyć sobie pewne rzeczy i nie zajmować się dzieckiem 5 godzin bez przerwy z językiem na podłodze.
Z czasem jak maluch jest większy można wsadzić do łóżeczka dać zabawki, czy położyć na matę i obserwować robiąc sobie przy tym obiad na przykład.
Wszystko można jakoś pogodzić. Wystarczy chcieć i nie panikować.

Co do karmienia. Mała była karmiona krótko, a w związku z tym, że Lenka urodziła się zimą karmiłam w domu.
Jak ktoś przyszedł to wychodziłam do innego pokoju, a jeśli gdzieś wychodziłam odciągałam pokarm do butelki. Myślę, że gdyby mała urodziła się latem, a mi dane byłoby karmić ją dłużej, to odciągałabym pokarm do butelki, albo starała się chodzić tam, gdzie znajdę spokojne miejsce dla siebie i maluszka. Osłoniłabym się pieluszką i po krzyku.

Mi tez zostało dobre 2 miesiące do porodu..
I tez mam dwie obawy,pierwsza ,żeby dziecko było zdrowiutkie!!!
Bo jak np. widze w tv te dzieci chore ,nie no ,boje się... Mega się boje...

A druga obawa to wlasnie porod,kit z bolem ,ale żeby lekarze profesjonalnie podeszli do porodu!
Żeby nie czekali za rozwarciem,jak np. będę miała skurcze!
Bo zal im będzie kasy na cc!!!

Tak jak np. było u cynicznej! No kurwa! Zajebac tych lekarzy i tyle! Bo lekarze pojda do domu,a to my cierpimy :-(

Ale to wina naszej polityki,oszczedzaja kase na nas i potem ci lekarze, nas przetrzymują,zeby mieli mniej wydatków itd.
Za mało wogole lekarzy jest.
Tak jak np. było we Wloclawku,nie było na zmianie odpowiedniego ginekologa! I stało się jak stało,nie ma co wspominać i się na zapasac martwic,ale ja chyba te tv wyniosę z domu.

u mnie bylo tak, ze przez wiekszosc miesiecy myslalam tylko o tym,zeby bylo zdrowe i czy sobie dam rade, bardzo balam sie i boje w sumie nadal,zeby nie skrzywdzic malenstwa w zaden sposob. czulam sie super wiec kupowalam ubranka, wybieralam imie itd. a w 7 miesiacu okazalo sie, ze mam bardzo malo wod i dziecko juz nie rosnie. wtedy to juz tylko plakalam i modlilam sie zeby wszystko bylo dobrze, bo oczywisice naczytalam sie jeszcze "informacji"o tym w Internecie.  Na szczescie urodzila sie sliczna coreczka , z szybkiej cesarki bo nie bylo juz wcale wod.
dodam tylko,ze przez ten czas kiedy myslalam,ze wszystko jest super chodzilam do innego lekarza,kobiety.zapewniala ze wszystko jest super i gdybym chodzia do niej dalej to bym nie miala swojej kruszynki, wiec nieraz jak patrze na nia kiedy spi to leca łzy ze szczescia ze jest

szpital - polozne cudowne, te pielegniarki zajmujace sie dziecmi - juz gorzej,zalezy od zmiany. kiedy mala zabierali po 2 dniach do inkubatora (stwierdzili nieprawidlowa prace serca) pani doktor rozmawiala ze mna i pytala o karmienie itd wiec mowie jej,ze ciezko idzie, bo tak bylo, skad mialam wiedziec jak poprawnie przystawiac dziecko skoro to moj pierwszy raz, ale jakos powolo szlo do przodu, na co pielegniara sie wtracila i walnela tekstem"ze to nie jest wina dziecka tylko matki".. myslalam,ze ja rozwale,ale przy pani doktor wiadomo,kultura musi byc...
co do mnie cesarka byla super , jedyne co to po podaniu oksytocyny myslalam,ze mi peknie serce i nie umialam juz oddychac i cos mi podawali + tlen, ale uspilo mnie to i szycie przespalam nie wiem moze jestem na to uczulona? ciezkie bylo pierwsze wstanie po cesarce ale polozne pomagaja. ze mnie akurat malo lecialo. dopiero w domu kiedy przyszedl pierwszy okres to bylo cos strasznego dla mnie i balam sie ze juz mi tak zostanie
kiedy zabrali mala do inkubatora robili jej rozne badania to denerwowalam sie,plakalam,nie wiedzialam co jej jest ,w koncu kiedy ja oddali na oddzial to jeszcze robili badanie holtera, w sumie bylysmy 9 dób w szpitalu.
najgorsze bylo zmeczenie, po powrocie do domu moglam zasnac w sekundzie.
na poczatku mlodą kapała moja mama, jak byl moj maz to tez on, ja sie bardzo balam, bylam pewna ze mi wypadnie z rak,albo z recznika. mysle,ze to tez bylo spowodowane tym wszystkim,co sie slyszy w tv,codziennie jakas matka krzywdzi dziecko,o katarzynie w.nawet nie wspomne...

Moja 10 miesiecy skonczone kilka dni temu ) nawet nie wiem kiedy to przelecialo. ciaza,szpital to tak jakby wczoraj bylo ))
radze sobie nawet niezle chyba, chociaz teraz jest juz taka ruchliwa i zaczyna byc niegrzeczna wiec czasem tez jest ciezej zwlaszcza w nocy, bo w dzien jest moja mama ( poki co mieszkamy u mnie, ale budujemy sie) , a w nocy to od poczatku praktycznie jestem sama, jak sie urodzila to moj maz byl ze 2 tyg w domu a potem juz wyjechal w delegacje . balam sie w nocy jak cholera - naczytalam sie jeszcze przed porodem o naglej smierci lozeczkowej i potem ciagle sprawdzalam,czy oddycha kiedy spala do tego na poczatku wiadomo , karmienie na zadanie jak przeszlysmy na mleko modyf to co 3h. mialam maratony, teraz czasem w nocy tez sie obudzi  i mam meksyk, ale jest taka kochana )))

mnie zaskoczyło to, ze dziecko można urodzić tak szybko - o 9.15 wsiadałam do taksówki, a o 10.45 miałam juz dziecko na reku - rodziłam w sumie 15 minut - gdybym słuchała przepowiedni, ze pierwsze dziecko rodzi się godzinami, to pewnie bym pod prysznicem urodziła

Połóg jak połóg - wkurzało mnie, ze mi krocze nacinali, bo zupełnie nie było to potrzebne - córka miała 2900  i wystarczyły 3 czy 4 parcia i było po wszystkim, a tak, to miałam okropny szew na pamiątkę :S

Rozczarowało mnie tylko podejście pielęgniarek na sali poporodowej co do karmienia małej, ale na szczęście ostatniego dnia przyszła na zmianę cudowna pielęgniarka, która w 15 minut sprawiła, ze karmienie przestało być męką a stało się czystą przyjemnością.

na początku przerażała mnie wielkość moich piersi - bywało, ze miałam ok. 115 cm w obwodzie czułam się jak dojna krowa

Strach przed śmiercią dziecka nie zmniejszył się do dziś.

ach! pamiętam tylko jak wrzeszczałam podczas porodu -darłam się wniebogłosy - chyba tempo w jakim to wszystko się działo mnie zaskoczyło - przygotowana psychicznie byłam na godziny, a u mnie wszystko następowało w ciągu minut ...

Ale za to do dziś pamiętam złociste loki mojej nowo narodzonej córki i zachwyt pielęgniarek, bo o ile ciemnowłose dzieci się zdarzają dość często, to blond czuprynki są nadzwyczajną rzadkością

a moje piersi sie powiekszyly w zasadzie o jeden rozmiar tylko ale byly takie...fajne po porodzie to juz w ogole, ale jak przestalam karmic to nawet nie wiem kiedy mi spadly. tego mi szkoda bardzo

ja przytylam w sumie 12 kg, z czego do 7 miesiaca tylko 5. nie mam rozstepow, szpital wspominam raczej dobrze, ubostwiam swojego lekarza problem mialam tylko podczas operacji po podaniu oksytocyny,straszne bole i bylam pewna,ze zejde na zawal,nie mialam czym oddychac  i podawali mi tlen . a potem juz po wszystkim najgorsza byla pierwsza miesiaczka ,dla mnie cos strasznego //