Jest mi źle- jak sobie z tym poradzić?

Witam wszystkich. Zacznę od tego, że jestem tutaj nowa i mam nadzieję, że miło mnie przywitacie. Mam 18 lat i jestem z moim chłopakiem dokładnie od 5 miesięcy jednak znamy się o wiele dłużej i od dawna starał się o moje względy. Mój problem głowie polega na tym, że wstydzę się niektórych części mojego ciała, a mianowicie ud ponieważ mam rozstępy. Współżyję z nim już od jakiegoś czasu i on doskonale zdaje sobie sprawę o co chodzi (przynajmniej tak mi się wydaje). Wciąż powtarza mi jak bardzo go podniecam i uważa mój tyłek za cud świata przez to czuję się trochę dowartościowana jednak to nie sprawia, że czuję się łóżku tak ja powinnam. Okropnie wstydzę się tych "blizn" i zawsze gdy dochodzi do zbliżenia za wszelką cenę próbuję je jakoś zakryć czy chowam się szybko pod kołdrą. Zaważyłam ostatnio, że mój chłopak zaczyna się do tego przyzwyczajać i wie jakie to dla mnie trudne więc gasi światło. Domyśla się, że tak jest mi o wiele łatwiej i bez krępacji mogę się cała rozebrać chodź i tak widać co nieco, bo przecież nie kochamy się w piwnicy. Nieraz gdy wróciliśmy z jakiejś imprezy czy zrobiliśmy sobie odprężający wieczór z alkoholem wszystko przychodziło mi łatwo. Nie czułam żadnego wstydu, po prostu o tym nie myślałam i chciałabym czuć się tak zawsze. Pamiętam, że raz wyżaliłam mu się mówiąc, że nienawidzę swojego ciał i przyznam, że trochę go to rozbawiło.. powiedział coś w stylu " Jesteś głupia.. jak możesz uważasz, że twoje ciało jest brzydkie skoro jest idealnie, idealna pupa, piersi które mieszą się w dłoni.." Uważam, że nigdy do końca mnie nie zrozumie ponieważ nie ma takich problemów. To leży w mojej psychice i chcę się tego pozbyć i albo jakoś sobie z tym poradzę przełknę to albo stracę chłopaka, którego na prawdę bardzo mocno kocham, bo przecież wiecznie nie będę uciekać pod kołdrę z obawom, że coś zobaczy. Dziewczyny proszę was o pomoc jesteście chyba moją ostatnią deską ratunku..