Problemy z podziałem pieniędzy

Nie są wspólne. On zarabia sporo więcej, możecie się w każdej chwili rozstać, więc nie można tak do tego podchodzić. Nieformalny związek to jeszcze nie małżeństwo.

Założyć konto wspólne, a jeżeli macie do siebie większe zaufanie to np.: jego konto do którego będziesz miała pełnomocnictwo i co miesiąc przelewajcie tam określoną kwotę na wspólne wydatki. Zakładając, że potrzebujecie np.: 1 200 PLN to on przelewa 800 PLN, a Ty 400 PLN lub tak jak ustalicie. Chodzi tylko o to, żeby się tych ustaleń trzymać. Z resztą kasy robicie co chcecie. Każdy może odkładać na swoje konto i zachować niezależność.

Skoro się zobowiązał to powinien się tego trzymać. Tak naprawdę takie rzeczy się ustala na początku. Istnieje możliwość, że chciał, żeby było inaczej, ale rodzice nim sterują, żeby nie dał się wykorzystać...

Na najlepsze rozwiazanie juz jest za późno - należy PRZED zamieszkaniem razem ustalić kwestie finansowe. I jeśli nie podchodzicie do sprawy tak samo, to ustalić możliwie najbardziej szczególowo co i jak. Od tego powinniście byli zacząć rozmowy o przeprowadzce. I teraz do takich ustaleń powinno dość jak najprędzej.

Ja proponuje 50 na 50 % rozłożyć, ty dajesz 450 zł a on daje 1400 zł to daje wam 1850 zł za to zapłacić za mieszkanie, wyżywienie.
No cóż, może się facet obrażać, jeśli zarabia więcej to świetnie, ale wkońcu chce założyć rodzinę, czy tak sobie pogrywać. Ty masz mniej pieniędzy i nie może wymagać, abyś całą swoją pensję przeznaczała, tym bardziej jak jesteś kobietą. W związku nie ma moje, twoje, jest nasze.
Ja to uważm jeszcze, że powinien Ci dać do gospodarowania 2000 zł a resztę zostawić dla siebie.
BO on pajacuje.

Jeszcze jedno pytanie się nasuwa - wynajmujecie to mieszkanie czy to jego? Pytam, bo jest mowa o zakupie mebli, wyposażenia i czynszu co wskazuje na własne mieszkanie.  Z początku wynika bardziej, że to wynajem.

W mojej pracy był kiedyś taki chłopak - przez półtora roku każda jego pensja szła na kapitalny remont domu jej rodziców, oczywiście remont robił on swoimi rękami, z kupował tylko materiały, niedługo po zakończeniu remontu się rozstali i został z niczym. Znam też historię gdzie to dziewczyna wszystkie pieniądze jakie dostała od rodziców na życiowy start (kilkadziesiąt tysięcy złotych) władowała w dom chłopaka, a później jak się rozstali to nic nie dostała. Nie jestem pewien, kiedy pieniądze powinny być wspólne, ale na pewno nie jest to moment wspólnego zamieszkania.

tylko mi chodzi o pieniądze które się zarabia i przeznacza na tzw. życie
sama osobiście nie inwestowałabym pieniędzy w czyjś dom do którego nie mam żadnych praw

poza tym moment wspólnego zamieszkania to chyba moment gdzie planuje się być razem i trzeba się nauczyć żyć w związku
a niestety w związkach trzeba też rozwiązać kwestie finansowe
chyba że po prostu wynajmują to mieszkanie jako współlokatorzy jak np. studenci

Zgadzam się z wypowiedziami mariosha666 w tym wątku,podsuwa trafne,logiczne i rozsądne rozwiązania.Najlepszym rozwiązaniem w związku:małżeństwie,partnerstwie jest założenie dwóch kont wspólnych:na bieżące wydatki,pożywienie,zakup środków czystości,paliwa,jeśli ktoś posiada dzieci to wpłaty po ustaleniu wysokości środków powinny być wyższe,gdyż z tego konta należy zaspokoić potrzeby dziecka.Drugie konto oszczędnościowe powinno stanowić ewentualny substytut:ona i on wpłacają określoną miesięcznie kwotę pieniędzy.Reszta jeśli zostanie jest jego i jej na własne wydatki,na własnym koncie i druga strona nie ma interesu do tej kasy.Związek to biznes,a interes musi mieć dobrą księgowość

Autorko to żenujące kłócić się o pieniądze w związku.Kasa zabija miłość,która jak mówią jest bezinteresowna:)

Oczywiście, że nie. Wszystko jest to uzgodnienia, ale podstawą jest określenie jaka kwota jest potrzebna na życie i ustalenie po ile będą wpłacać. Dla przykładu wyjdzie 1 500 PLN, więc on może wpłacać 1 100 PLN, a ona 400 PLN. Chodzi tylko o to, żeby 1 800 PLN, które mu zostaną nie były od razu uwspólniane. Jak będzie trzeba zapłacić czynsz to płacą ze wspólnego. Gdyby on chciał kupić dobrą wódkę czy ona drogi kosmetyk to powinni zapłacić ze swojego o ile nie ustalą inaczej. Skoro to związek, a nie samo wspólne mieszkanie to powinien pomóc w razie potrzeby. Mimo wszystko warto, żeby miał swoje oszczędności.

Tutaj problem jest inny. Facet zachowuje się jakby nadal mieszkał z mamą, a nie z partnerką. Co jej to i jego, a co jego to ona nie może ruszyć.

P. S. Takie rozwiązanie jak opisałem ma jeszcze jeden duży plus. Dzisiaj on zarabia kilkukrotnie więcej co nie znaczy, że taki układ sił jest im zapisany do końca życia. W chwili gdy jej brakuje tzn. chciałaby więcej to ma motywację do tego, żeby się rozwijać zawodowo co zwiększy jej dochody w przyszłości. Gdyby miała dostęp do całej kasy to wyglądałoby to inaczej. Pytanie jaki związek chcą tworzyć. Jeżeli ma być partnerski to warto zrobić podział chociażby z tego powodu. Gdyby związek miał być konserwatywny z tradycyjnym podziałem ról, czyli on chce w przyszłości mieć żonę w domu z dziećmi to powinien w niedługim czasie udostępnić wszystko.

Dla mnie punktem honoru jest opłacić wszystkie ''konieczne'' rzeczy, typu czynsz, rachunki i podstawowe pierdoły typu papier w kiblu i chleb w kuchni.Kobieta sponsoruje ekstrawagancje w stylu wyszukane żarcie, białe wino, oregano i nowy dywanik w przedpokoju- na zasadzie jeśli chce.
Nie mowie, ze jest to jedynie słuszny model gospodarowania kasa; ale przy takiej degrengoladzie zarobkowej jak w przypadku autorki akurat tak.

A mnie facet troche wyglada na sknerę.. Rozliczanie sie z kazdego grosza z bliską (teoretycznie) osobą? Słabo sobie wyobrazam dalsze pożycie...

No cały czas tak jest.. Mama potrawi dziennie wydać po 200 300 zł na zachcianki męża i synów.. Ale daje rade bo ma dużo oszczędności..

Mieszkanie dostaliśmy z TBS, tzn jest ono na moją mamę. Mój jest tam też zameldowany, ale mimo to mieszkanie nasze na stałe nie jest.

Paulo 71 No pomysł jest dobry tylko że on jest na tyle takim sknerom że powie dlaczego ja daje tylko 450 a on az 1400, i znów ze jemu nie starczy itd..
To by się udało jeśli byśmy dawali po tyle samo, wtedy nie miałby pretensji ale póki co to niewykonalne

Pitagoras Takie podejście jest fajne, szczególnie gdy facet zarabia właśnie tak dużo.
Ja jednak nie oczekuję od niego że będzie sam za wszystko płacił cały miesiąc, a ja miałabym wydawać na pierdoły..

Mam wrażenie że on uważa, że zarabiam jednak za mało i cały czas mówi żebym zmieniła pracę, co prawda szukam jej i mam umówionych kilka rozmów. Tylko co z tego.. zarobię więcej to więcej wydam na jego pierdołki a sytuacja się nie zmieni...
Na początku naszego związku, szliśmy ze spaceru i akurat nie miałam portfela przy sobie i poprosiłam żeby mi pożyczył 3 zł na tabletki. a on powiedział nie musisz oddawać przecież od teraz nasze pieniądze są wspólne.. To czemu tak się zmieniło to jego podejście?

Ja tam moze wyjde na sknere ale u mnie jest odwrotna sytuacja - ja zarabiam ponad 1000zl wiecej niz maz, ale nie uwazam abym musiala partnerowi cos dawac, na rachunki skladamy sie po polowie, jak wypada cos dodatkowego to ja place ale nie mam z tym problemu jesli jest to sporadycznie. Kazdy ma inny poglad na kase a mnie zawsze w domu uczono ze to co kazdy zarabia to jest jego, rodzice nie dzielili sie kasa w malzenstwie. Takie rzeczy to sie ustala jako pierwsze przed wspolnym zamieszkanie, aby kazdy wiedzial na czym stoi, nie mozna wymaga od kogos aby dawal nam kase tylko dlatego ze my z nim jestesmy, dla mnie to dziwne, ale jak mowie kazdy zostal inaczej wychowany.

"nie mozna wymaga od kogos aby dawal nam kase tylko dlatego ze my z nim jestesmy"

A dla mnie z kolei takie podejście jest megadziwne. Związek, małżeństwo to wspólnota, także majątkowa. Co, jeśli jest duża dysproporcja w dochodach? Gdy np. ona jest nauczycielką i nie zarabia więcej niż 2000, a on jest dobrym informatykiem i zarabia kilkanaście tysięcy? To co wtedy, facet sam jedzie na wakacje na Karaiby i sam chodzi do drogich restauracji, a ona to co najwyżej jeździ sobie sama nad pobliskie jezioro i chodzi do KFC? A co, gdy jedna osoba straci pracę, pójdzie na macierzyńskie, zachoruje - wtedy partner/ka powinien się wypiąć i kazać pożyczać od rodziców? XD Bez sensu, dla mnie to układ dwojga współlokatorów, którzy w dodatku za bardzo się nie lubią (bo lubianemu koledze to nawet można czasami postawić piwo, obiad, seans w kinie).
Uważam, że wspólne dzielenie życia polega także na dzieleniu się swoimi finansami. I oczywiście absolutnie wykluczam tu wszelkie żerowanie na partnerze, bo w zdrowym związku jest to nie do pomyślenia.

Autorko, Twój chłopak to dzieciak. Nie dorósł do wspólnego życia. Pogadaj z nim na spokojnie, spróbujcie wypracować jakiś kompromis. Jeśli nadal nic się nie zmieni, wracaj do rodziców. Nie ma sensu walczyć z wiatrakami. Koleś może jeszcze dojrzeje, a może nie.

Nie te czasy... Od kilku lat dają kontrakty na czas określony. Jak się kończy to mogą nie przedłużyć i tyle zostaje z żołnierza.

jeżeli twój facet nie chce z tobą rozmawiać na ten temat i poszukać jakiegoś wyjścia z sytuacji to chyba rzeczywiście dla ciebie lepiej
byłoby wrócić do rodziców
a ponadto zastanów się czy facet który głupiej czekolady nie potrafi ci kupić jest na pewno dla ciebie ?

Powiedz mu zwyczajnie, bez większych pretensji i kłótni, że nie stać cie na życie z nim, i że wyprowadzasz się do rodziców. Może wtedy oprzytomnieje, skoro twierdzisz, że żadne dialogi nie poskutkują.

Dokładnie prześledziłam cały wątek, padło tu co najmniej kilka naprawdę rozsądnych rozwiązań, problem w tym, że jeśli nie potraficie prowadzić ze sobą konstruktywnego dialogu, to nie dojdziecie do porozumienie. Nie tylko w tej kwestii, ale i w każdej innej, która pojawi się po drodze, a co do której Wasze zdania będą się rozmijać.
Szczerze? Umiejętność rozmowy jest podstawą każdego zdrowego związku, bez tego nie ma mowy o partnerstwie. U Was za to widzę faceta bezkomromisowego i oczekujęcego podporządkowania się jego roli i kobietę, która nie potrafi do niego dotrzeć.
Im dalej brnęłam w wątek, tym pewniejsza byłam swojej ostatecznej rady: wróć do rodziców. Przedtem jednak dokładnie wyjaśnij przyczyny tej decyzji, on zdecydowanie musi być ich w pełni świadomy.
Sama widzisz, że Wasze ustalenia są wiążące tylko dla jednej strony, a słowa drugiej zupełnie nie mają pokrycia w czynach.
Ale być może w przeszłości zdarzały się już sytuacje, po których on nauczył się, że mu wolno?

Dziękuję wszystkim za rady.
Wiem że najmądrzejszym rozwiązaniem byłby powrót do rodziców, tylko jak zwykle łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Spróbuję jakoś z nim jeszcze pogadać. Jeśli taka sama sytuacja zdarzy się w przyszłym miesiącu i nie będzie chciał zapłacić tego czynszu to chyba nie będę miała wyjścia jak sie wyprowadzić. Może to mu da coś do myślenia..
A jak nie zrobi to na nim wrażenia to znaczy że mimo tych 2 lat razem- nie był dla mnie.

A mnie zastanawia jeszcze jedna sprawa. Jak z zarobków 900 zeta można utrzymać samochód?

Dzisiaj też miałam dosyć dziwną sytuację. Przypadła na mnie kolej z robieniem zakupów. Oczywiście mieliśmy jechać też moim autem, jednak nigdzie nie mogłam znaleść kluczyków. Okazało się że zapomniałam ich i zostały w domu u dziadka. Zapytałam więc czy pojechalibyśmy jego autem.. na co on zrobił mi dziką awanturę że ciągle jedziemy jego autem, ze ja go mialam utrzymywac jak dostane wypłatę, że go naciągam. Probowałam pogadać , że to tylko 2 km.. że to wyjątek i że przecież nie specjalnie zostawiłam te klucze.. Mimo próśb i tak musiałam biegnąć do dziadka po te klucze, bo on powiedział że swojego auta nie ruszy bo teraz ja mam wydawać na benzyne:// Przegiął i to mocno, a wyszło na to że to i tak moja wina, że to ja go zdenerwowałam i chodził obrażony cały dzień, a na zakupach musiałam go gonić po całym sklepie żeby ze mną chodził...
Na taka głupotę już chyba nie ma rady...

Współczuję.......
Co Ty z tym człowiek w ogóle robisz????

Klaudia jednoznacznie zalicza się do grupy kobiet spod szyldu ''im mocniej bijesz, tym bardziej kocha.''
Ten watek to jakaś kpina.

Klaudia Pitagoras ma racje ten wätek to jakas kpina

Szczerze to niewiem co ty chcesz od nas uslyszec , wszytscy ci zadaja pytanie co ty  z nim jeszcze robisz?.

Niewiem poco watek zostal wogole zalozony skoro ty nie przyjmujesz pomocy od forumowiczow.

Na twoim miejscu bym sie wyprowadzila i zadnych rozmow nie przeprowadzala, koles przegina a ty sie cieszysz jak sczerbaty na suchara.

Ciezko bedzie bez niego ?? - no niewiem w jakim sensie bo narazie to masz tylko przez niego stres z kasa i wiecej cie to kosztuje niz to warte, wiec chyba jednak bedzie ci lzej a nie ciezej

Zastanow sie

Nic nie rozumiesz.
To nie Ty masz cokolwiek robić, żeby było lepiej. To on ma coś do poukładania. Ale dzięki temu, że obchodzisz się z nim jak z jajeczkiem, zwisa mu to, że coś jest bardzo nie tak. I tak będzie, dopóki się nie wyprowadzisz. Nie stać Cię, on Ci nie pomaga, umowa była inna, to się wyprowadzasz.
On wtedy będzie się mógł wykazać. I tylko o to chodzi. Zrozumie, zacznie coś zmieniać - zostajesz z nim. Będzie miał to gdzieś / stwierdzi, że robisz mu na złość / zwali całą winę na Ciebie - odchodzisz.

Simple.