Czy mężczyźni naprawdę kochają zołzy ?

Na pewno nie jest to dobry sposób na to aby facet wyciągnął jakiekolwiek wnioski. On nie odebrał, więc Ty nie odbierzesz, Ty nie odbierzesz, więc i on zignoruje Twój telefon. I tak w kółko Macieja...Syzyfowa praca, która prowadzi do nikąd.

Co do zołz...Gdzieś kiedyś czytałam, że faceci nie lubią kobiet, które traktują ich jak dzieci. Czyli podsuwają im talerze pod nos, wycierają upaćkany policzek, czy pytają co chwilę 'podać Ci coś?'. Nie wiem ile jest w tym prawdy, ale coś takiego obiło mi się o uszy. Na swoim przykładzie powiem, że są granice.
Mąż lubi jak się o niego troszczę i jak o niego dbam, ale z umiarem. Nie zniósłby wycierania sobie buzi...

Myślę że takie kobiety są przez swoje zachowanie dla większości bardziej zagadkowe i niedostępne, trzymają dystans = a co za tym idzie są pociągające.

Na moje szczęście wolę te bardziej otwarte, coś w deseń autorki

Przypomniałaś mi właśnie jedną sytuację której byłam świadkiem -gdy kolega przyszedł do koleżanki z mieszkania by pomóc jej coś przy komputerze, przy czym okazało się że brakuje jej jakiegoś sterownika i że ten kolega bedzie musiał raz jeszcze do niej przyjść bo ona "nie potrafi kompletnie nic na komputerze ściągnąć a tym bardziej  jakiegoś sterownika " - gdy sie zapytałam jej czego mnie nie poprosiła o pomoc w tym (miałam podobną sytuację z komputerem) ona powiedziała że w ten sposób on będzie miał pretekst przyjścia raz jeszcze do niej , a że ja bym tak nie zrobiła to tylko pokazuje że w ogóle nie znam się na takich kokieteriach....

Ja rozumiem,kokieterkia kokieterią ale robić z siebie głupszej niż  (nawet być może w pewnych sytaucjach) jestem nie jest w moim stylu

Mężczyźni nie kochają zołz, tylko od nich odchodzą.
Na początku moze te zołzy się bawią, oni są ślepi ale jak przejżą, to pa, żegnaj Gienia , świat się zmienia.
Później taka zołza zostaje sama. Bo każdy ma swoją wytrzymałość.

miło mi ; )

No to wypowiadający się tutaj mężczyźni chyba obalili mit kobiety -zołzy

Czy mężczyźni kochają zołzy?  Pewnie tak samo jak kobiety złych facetów.
Może i fascynują, ciekawią, interesują ale z miłością to nie ma nic wspólnego.

NIkt nie lubi kobiety zolzy ,autoraj jets ok a jej kolezanka chyab nie m awlasnego rozumu jak nie ktore kobiety co sie sygeruja wiekszoscia poradnikow doslownie Trzeba byc soba nie udawac nikogo a jak komus nie podoba tzn ze to nie ten a nie udawani kogos innego i marnowalnie komus czasu a potem i tak wychodzi jaki kto jest. Wiec bycie soba kazdmeu co innego odpowiada w drugiej osobie.

Ostatnio też właśnie przeczytałam tą książkę i powiem Wam, że złapałam strasznego doła. Wyszło, że jestem typową "miłą dziewczyną" czyli skazaną na niepowodzenie w utrzymaniu przy sobie mężczyzny, który powiedzmy wpadłby mi w oko. No, ale każdy ma swój rozum.

Heh... naprawdę nie rozumiecie, że to była taka hiperbola w tej książce? Karykatura? By dobitnie a przy tym humorystycznie przedstawić różne zagadnienia, a nie, żeby tę książkę traktować DOSŁOWNIE +_+

Ale czy ty chociaż przeczytałeś tę książkę? Bo "zołza" w tej książce to trochę inne pojęcie, niż w potocznym rozumieniu. To po prostu niezależna kobieta, a nie- zależny od faceta podlizywacz, nic więcej... :x

Chodzi po prostu o to, by kobieta nie stała się kobietą-bluszczem, przyznajcie się faceci, że takich kobiet nie lubicie, a przynajmniej nie na dłuższą metę. O to, by potrafiła sobie zająć czas, by nie uwieszała się całą sobą na facecie, by wniosła trochę przestrzeni do związku, by nie zachowywała się przesadnie opiekuńczo jak matka czy desperatka... A nie o jakieś granie, nie o udawanie kogoś, kim się nie jest, ani tym bardziej o olewanie i niedocenianie faceta, bo tam jest jasno podkreślone, jak bardzo faceci potrzebują uznania i docenienia.

Oczywiście w tej książce jest mnóstwo banałów i truizmów, ale jak widać choćby po wątkach na tym forum, kobiety często nie mają takiej elementarnej wiedzy o relacjach i o tym, jak budować szacunek do siebie u faceta w pozytywny sposób.

Z Zołz utkwiło mi- kobieta nie powinna podawać się na tacy( facet ma o nią zawalczyć).Łatwa kobieta porównana została do jelenia leżącego na wycieraczce ( facet ma polować na kobietę, a nie łup przychodzi sam ). Sama zastanawiam się, jakie Oni kobiety kochają...

Oczywiście, że mężczyżni kochają zołzy, a nawet powiedziałabym, że śnią i marzą o nich! A oto moje uzasadnienie:

1. Słowo zołza najczęściej kojarzy nam się z kobietą niemiłą, gruboskórną, złośliwą, arogancką .Tymczasem zołzy bohaterki naszej książki to kobiety zaradne, mądre życiowo, asertywne, miłe, pomysłowe,inteligentne, ceniące swoją wartość, kobiety, które nie pozwolą sobie, by mężczyzna je poniżał i uwłaczał ich godności, to kobiety, które dadzą nauczkę mężczyżnie, gdy na to sobie zasłużył w sposób mądry i przemyślany.

2. Nasze zołzy, to kobiety o których mężczyzna mówi: taką kobietą chcę mieć.

3. Zołzy to kobiety, które nie są dla wszystkich mężczyzn, gdyż są one kobietami wymagającymi w stosunku do mężczyzn. Nie są one dla nich ,,łatwe " i szybko dostępne, to kobiety o które trzeba zawalczyć. To kobiety, które nie wyjdą z nowo poznanym mężczyzną w klubie, by uprawiać z nim seks. To kobiety, które nie biegają za mężczyznami, nie poniżają się przed nimi, swoim zachowaniem nie wymuszają ich uwagi, nie błagają o miłość mężczyzny, nie osaczają ich, nie żyją ich życiem, nie używają słów: bez Ciebie moje życie nie ma sensu, nie prowokują kontaktów seksualnych z mężczyzną, po to, by z nią był, nie przyjadą do faceta na seks, bo wysłał  smsa z takim zaproszeniem (tak to mniej więcej wygląda).
Dla wielu mężczyzn zołza stanowi nie lada wyzwanie, nie wszyscy mężczyżni to wytrzymują, dlatego też zadawalają się kobietami nazwijmy je łatwiejszymi i bardziej dostępnymi, szybko wchodzącymi w relacje z nimi. Z moich obserwacji wynika, że wolni mężczyżni najczęściej uprawiają seks z kobietami nie zołzami, gdyż są one szybko i łatwo dostępne, mężczyżni robią to bez zaangażowania uczuciowego, ale i tak poszukują kobiety z klasą, czyli naszej książkowej zołzy na partnerkę swojego życia. Stąd też wiele kobiet (nie zołz) cierpi, gdy mężczyzna je opuszcza, żegnając ją słowami: ale Ty jesteś łatwa, każdy może Cię mieć, Ty idziesz z każdym, którego poznasz...itd

To dobrze,że wiele młodych kobiet jest już po lekturze tej książki i ma świadomość różnych zachowań mężczyzn w relacjach damsko - męskich.
Panowie posiłkują się różnymi technikami uwodzenia, ale niech wiedzą, że są dziewczyny, które nie będą podatne na ich manipulacje.

I jeszcze jedno, Alessa zastanawia się, jakie kobiety kochają mężczyżni, odpowiedz brzmi: wszystkie. Zależy to od tego, kto co lubi, na czym mu zależy i czym się zadowoli. Jak to mówią: każda zmora ma swojego amatora. Z tym, że kobiety nie książkowe zołzy mają więcej i szybciej swoich partnerów - może być większa rotacja, gdyż pojawiają się przypadkowo a potem są następni (dużo się dzieje, co nie jest jednoznaczne z tym, że dzieje się dobrze - raczej nie, bo gdy jest dobrze, to się chce w tym tkwić). Z kolei książkowe zołzy same wybierają sobie partnerów, nie wchodzą w związek z kim popadnie, nie dzieje się to tak szybko, nie pozwolą się krzywdzić, nie wskakują ledwie co poznanemu facetowi do łóżka, nie wchodzą w rolę jelenia leżącego  na wycieraczce i nie podają się na tacy: bo ze mną będzie Ci dobrze, ja Ci dam wszystko tylko bądż ze mną a ja zrobię wszystko. Facet sam musi wszystko sobie wypracować, każdy szczegół, jak do niej podejść, by chciała się z nim kochać...A niech się trudzi, lepiej będzie mu smakować...A jeśli jesteście książkowymi zołzami i facet odpuścił, bo było mu za ciężko, to znaczy, że nie był Was wart!
Bycie faceta z książkową zołzą jest dla niego wyzwaniem ale też dużą niespodzianką, którą ciągle na nowo odkrywa, bo ona zawsze ma jeszcze coś, co go znowu zaskoczy, to tak jak bieg w stronę horyzontu bieg bez końca.

No i świetnie! Właśnie miałem to napisać.

Nie zgodzę się jednak, że kobieta powinna być taka, aby trzeba było ją zdobywać. Jeśli dwoje chce iść ze sobą na randkę, to jest tylko kwestia, czy ona chce i czy on chce. Kwestia woli. Tego co oboje chcą. Jeśli teraz któreś zacznie grać, np. ona będzie udawać niedostępną, to teoretycznie podnosi swoją wartość, a tymczasem rozrywa relację.

Najgorsze są manipulacje seksem. Kobiecie może się wydawać, że "seks jest nagrodą dla faceta". Wtedy on tak zaczyna myśleć, że otrzymuje c*pk* w nagrodę. Wtedy korzysta z tej nagrody. Zapomina, że chodzi też o przyjemność i satysfakcję kobiety. Kobieta ma wtedy kiepski seks. I związek się sypie...

Zdobywanie, zołzy, manipulacje. Hm... A przecież dla dużej części mężczyzn ważnym jest, by kobieta była osobą dojrzałą. Dojrzałą, czyli odpowiedzialną, decyzyjną, samodzielną, świadomą swych zalet i wad. (Osobami dojrzałymi bywają nastolatki, a mogą nimi nie być osoby '-dziestoletnie', bo tu nie o wiek metrykalny chodzi.) Tylko tyle i aż tyle.

Oczywiście, że książkowa zołza nie manipuluje (i nie zgadza się na manipulacje wobec niej - a to inne osoby wkurza). Ona jest świadoma siebie, również swych potrzeb i marzeń. I nie jest tak, że lekko traktuje ludzi, że nie szanuje. Książkowa zołza wybiera relacje poziome (bez żadnych podtekstów, proszę ), czyli nie patrzy na nikogo z góry, ale też przed nikim z bojaźnią nie klęka.

Książkowa zołza odbiega daleko od naszych społecznych stereotypów dotyczących kobiety, jej zachowań - głównie w stosunku do mężczyzn - i jej roli w tzw. ognisku domowym. Dlatego nie dziwi mnie taki negatywny oddźwięk na użyte w książce hasło 'zołza'.

Co do manipulacji...Ja ogólnie jestem za tym aby być autentycznym. Owszem ta książka ma takie przesłanie aby być sobą, świadomą siebie, swoich zalet i słabości.

Pierwsze rozdziały są wręcz doskonałe... Piszą o tym wszystkim o czym było tu wspomniane wyżej.

Jednak nie rozumiem sytuacji gdzie sugeruje się w tej ksiażce chwalenie faceta za jakąś pierdołę choć kobieta dobrze wie, że coś zrobiła w zasadzie samam bo bez jej interwencji facet by na to nie wpadł ale będzie go chwalić (łechtać jego ego) i tym samym nieco oszukiwać jak to jest   zachwycona  jego zachowaniem, pomysłowością itp., chociaż wcale tak nie myśli, nie odczuwa podziwu. To dla mnie robienie z faceta barana... To udawnaie, że się jest słodką idiotką, która to niby nic nie rozumie, choć rozumie wszystko bo robi to (odgrywa scenkę świadomie) aby było "dobrze"....

Na zasadzie zrób tak jak chcesz, zrealizuj kobieto swój plan ale wprowadź plan tak aby facet myślał, że sam na niego wpadł i sam go zrealizował. On będzie czuł się wspaniale, a ty będziesz mieć to co chcesz.

Nie potrafię czegoś udawać. Jeśli mam chwalić faceta to szczerze..., a nie po to aby sztucznie połechtać jego ego i budować sztucznie dobrą atmosferę. Nie nadaję sie do takich intryg - to dla mnie manipulacja i to świadoma.

Lwica_ Jeśli jest to szczere to nie ma sprawy...

Chodzi mi bardziej o pewne działania pozornie nie mające nic wspólnego z czymś na czym nam zależy ale o tym nie powiemy wprost tylko na około, stosując różne "umizgi" bedziemy drążyć temat tak aby w końcu facet zrobił to co my chcemy. I on to zrobi nie dlatego, że chciał, przystał na to otwarcie tylko pod wpływem naszych różnych sugestii pozornie nie związanych z tematem.

Tylko, że faceci też stosują tego rodzaju techniki. Fajnie byłoby aby ludzie potrafili być faktycznie wobec siebie otwarci. Nazbyt często jednak uciekamy się do manipulacji. Jak dla mnie manipulacja zakłada, że nie liczymy się z odczuciami i potrzebami drugiej strony tylko zależy nam na realizacji własnego celu gdzie tylko pozornie dbamy o tą drugą osobę.

Czy mężczyźni naprawdę kochają zołzy ?

Tak i nie. To zależy czego szukasz w facecie. Jeśli myślisz o poważnym związku opartym o zaufaniu, raczej nie.

Przeczytałem książkę. Kilka razy się śmiałem, ale generalnie pozycja bardzo nierówna. Jest dużo prawdy, ale i dużo nieprawdy, poza tym pisana w amerykańskich warunkach... Ja bym to traktował raczej jako zbiór anegdot, z których ewentualnie można coś wyciągnąć. Poza tym uważam, że tego typu książki robią co niektórym wodę z mózgu (z resztą jak całe media) i przedstawiają zakłamaną rzeczywistość.
Podsumowując, by chronić panie przed zgubnym wpływem - pozcję należy spalić na stosie

O wiele lepsza jest druga część ,,Dlaczego mężczyźni poślubiają zołzy?". Wydaje mi się bardziej życiowa A tak szczerze, to choćbyna przykładzie forum, ile kobiet ma do swoich facetów pretensje, o których piszą nam, zamiast powiedzieć im, ile kobiet cierpi, bo czeka na telefon od jakiegoś kolesia, ktory juz dawno je olał? Ta książka pokazuje fajne podejście do takich spraw

Zależy od wychowania,  nie wyobrażam sobie olać mojego gościa, chociaż znam przypadki, gdzie dziewczyny nie częstują i dla mnie to jest obraza i nietakt.