panicznie boje sie pracy, blokade mam jakas, pomocy

Przypuszczam, że blokada i lęk skończyłyby się, gdybyś nie miała co jeść i znalazłabyś się na ulicy.

Sytuacja bez wyjścia bywa najczęstszym skutecznym lekarstwem.

Pamiętaj o jednym , Ty prace masz, inni o niej marzą. Więc uświadom sobie w jakiej sytuacji jesteś.
Jeśli potrzebujesz, to zgłoś się do terapeuty.

Czy to nie jest czasami lęk przed byciem dorosłą, przed wkroczeniem w świat ludzi podejmujących decyzje, odpowiadających za siebie ?? Stoisz u progu dorosłości, ale jednocześnie silnie trzymasz się tego co dawało Ci bycie dzieckiem, tego co jest Tobie znane, bezpieczne, wygodne. 
Pogadaj z terapeutą.

Prawdopodobnie mam nerwice lękowa i to juz od dziecinnych lat. Lecze sie na nia od 2 lat. Mieliscie racje, podjecie pracy mimo lęku jest pomocne, w zaleznosci jakich ludzi spotka sie tam, jak nas traktowac beda. Ja trafilam na calkiem fajnych ludzi, przyjaznych i troche sie otworzylam z tego powodu. Jednak mimo wszystko lęk nadal byl, przez cale miesiace poki pracowalam ale mniejszy troszeczke niz na poczatku, przy podejmowaniu pracy. Po miesiacach wnikliwych obserwacji samej siebie i wlasnych spostrzezen znalazlam przyczyne .. Mam zal do rodzicow, rodziny ze nikt nie pomogl mi kiedy potrzebowalam, a bylam za mala by sama pojsc do lekarza odpowiedniego. Chodze z poczuciem skrzywdzenia wielkiego przez nich, tworzy sie bunt we mnie i niechec do wszystkiego czego wymagali ode mnie, tzn szkoly i pracy az wkoncu powstal lęk paniczny przed szkola i praca potem i tak jest nadal chciaz minelo wiele lat i jestem dorosla.

CYniczna Hipo takie sytuacje moze sa pomocne ale nie dla mnie, mnie tylko przybijaja one z powrotem jeszcze bardziej. Majac spokojny szczesliwy i w kochajacej wspierajacej atmosferze dom idac do pracy wiedzialabym ze jak sie nie uda to wroce do domu i bedzie ok, a tu jak sie nie uda to wyladuje bez domu nie mam gdzie wrocic. Ta wizja przeraza mnie dodatkowo nie wspominajac juz pracy.

TEO spinam sie zawsze kiedy mam sie czegos podjac praca lub zadanie domowe, porzadki domowe lub opieka nad dzieckiem/dziecmi. Jakby bronie sie przed robieniem tych wszystkich rzeczy ktore ktos wczesniej nakaze mi robic. Ja umyslem i cialem mowie NIE CHCE jakbym nie umiala juz slowami. Tego nie jestem w stanie przezwyciezyc sama. 
SUSAN, JANINKA, WIOSNKA wizyty u terapeuty dobrego(nie byle jakiego bo takich tez odwiedzalam i nie wspominam dobrze tego,) sa mozliwe narazie az dopiero od wrzesnia mniej wiecej ,teraz tylko prywatnie. Na prywatne wizyty jezdzilam na kilka spotkan tyle ile jeszcze mialam w portfelu i troszke lepiej, a na nastepne musze najpierw zarobic i w tym caly problem. Nie jestem w stanie przelamac strachu, tego przerazliwego ciagle rosnacego lęku dlatego kazda godzina pracy jest ogromnie dla mnie ciezka najbardziej kiedy o tym pomysle, az kreci mi sie od tego w glowie . Prawie niemozliwe bym zarobila na wlasne utrzymanie do tego prywatne wizyty bo innych nie ma, to u mnie graniczy z cudem praktycznie. Bede chciala starac sie o uzyskanie niezdolnosci do pracy potem renty na czas az z tego calkiem wyjde. Pracujac ciezko mi zawsze jest zdrowiec poniewaz to wlasnie na punkcie pracy mam glownie jakas fobie i nie chce jej jakos, dziwne to troche ale tak to odczuwam .

no ja się nie zgadzam
jako człowiek płacący podatki nie zgadzam się na renty dla osób, które BOJĄ się pracować
absurd jakiś....

THE PASS, ENDA LUZJA  To co sie ze mna dzieje na mysl o pelnym zaangazowaniu w prace jakas jest niemozliwe, niewyobrazalne. Poza tym trwalo to tak dlugo,wlasciwie pokad pamiec moja siega ze wgralo mi sie w psychike. Mam swiadomosc tego, potrzebuje tylko kilku miesiecy spokoju, bez przymusu pracy. Jednak srodki na zycie sie koncza, trzeba cos robic no i pojawia sie ten przerazliwy strach, lek, z jakiegos powodu cos we mnie krzyczy NIE ! ROBIAC NA PRZEKOR TEMU, NAWRACAM CHOROBE. Musze to przepracowac z pomoca psycholog zanim pojde do pracy robiac odwrotnie powstaje cos zlego w mojej glowie. Z takiej racji renta,  na zycie, spokoj i czas. Bede wdzieczna za troche zrozumienia, kiedys ty bedziesz potrzebowa pomocy, ktos powie ci a z jakiej racji? Co mu powiesz, czujac gleboko swoja chorobe, to co siedzi w psychice,  ?

Powinnas sobie pojsc na psychoterapie dynamiczna naprawde pomaga. Nie zwlekaj bo szkoda czasu, a samemu ciezko sobie poradzic z roznymi mechanizmami naszego mozgu i podswiadomosci. Naprawde serdecznie Ci radze, znajdz sobie jakiegos dobrego terapeute i sobie spokojnie nad soba pracuj, da sie wszystko