Czy ja szukam dziury w całym ? Boję się, że to wszystko się zepsuje;-(

Z jednej strony wiem, że trudno siedzieć 24h na dobę i trzymać się za rączki albo mówić miłe słówka. Każdy z nas ma jakiś innych znajomych którym wypada poświęcić czas czy rodzinę, która tez oczekuje zainteresowania. A z drugiej strony tak wygląda praktycznie każde nasze spotkanie i w momencie gdy to tracę lub nie widzimy się DOSŁOWNIE JEDEN DZIEŃ, w mojej głowie rodzą się kosmiczne scenariusze i gubię się...

Sama nie wiem jak to może wyglądać od jego strony. Może rzeczywiście nie daję jasnych sygnałów. Przytulanie, całowanie i ciągłe widzenie nie zawsze świadczy o uczuciu drugiej osoby. On bardzo sie zaangazował w pomoc w remontowaniu mieszkania ktore odziedziczyłam. Jezdzimy tam przynajmniej raz w tygodniu, siedzimy, pomagał wynosic stare meble. A ja boję się np wyjsc z jakas propozycją większą by nie poczuł, że ja juz szukam męża i go chce osaczyć. Raczej on inicjuje - ja na temat wspolnego życia tam milczę. To znaczy mowie o remoncie meblach blabla ale nic o wspolnym miekszaniu jeszcze wprost nie powiedziałam...

W sobote była taka sytuacja ze rozmawialismy o świetach. I ja i on mamy bardzo kameralne wigilie tylko 4 osoby-Tak samo u mnie jak i u niego. No i wczoraj też mowiłam ze w domu nerwówka itd a on powiedział takie słowa (kolejny raz- bo raz je juz powiedział), że jak jest tak mało ludzi i spedza sie je w takim gronie wąskim to tak jak u mnie i u niego nie ma klimatu i bez sensu całe to zamieszanie.... Ja na to tylko odpisałam ze chce sie przytulić i wysłał mi buziaka. Nie miałam odwagi powiedzieć, że moze nastepne święta uda się połączyć bo w sumie liczyłam że on wyjdzie z taka propozycją..... A tu cisza.

Wstępnie umówiliśmy się przed świętami, że widzimy się jutro albo pojutrze. Nie wiem może ja naprawdę zachowuje się jak jakaś nadgorliwa panienka.... :-( STRACH, STRACH I jeszcze raz STRACH...

No i jeszcze na koniec dodam o tym, co głupiego zrobiłam w ostatnim tygodniu. P dość aktywnie chodzi po górach. TO jego pasja na niektore z tych wycieczek nei zabierał mnie bo mówił ze są ryzykowne, że moge sobie nie poradzić i lepiej bym została. Ale mimo to na jedna z nich sie wybrałam (byłam zazdrosna ze ma ekipe z ktora od lat chodzi i sa tam tez dziewczyny - czuje sie od nich przez to gorsza). Poszłam troche wbrew sobie  skonczyło sie tak ze musielismy sie odłaczyc bo tak koszmarnie obtarły mnie buty ze nie byłam w stanie isc dalej... W sumie to czuje ze zepsułam wyjazd i sobie i jemu. Ale z drugiej strony mógł zorganizowac jakis wyjazd tylko dla nas. A od poczatku w sumie naszej znajomosci tego nie zrobił, tylko góry i góry...

Przeprosiłam go za to, powiedział ze nic sie nie stało ze nie czuje ze zepsułam mu wycieczke ale ja widziałam ze nie był zachwycony. Powiedziałam, że to głupie ale myślałam, że bede dla niego atrakcyjniejsza gdy bede podzielac wszystkie jego pasje. Uśmiechnał sie i  powiedział ze to faktycznie jest głupie. Na koniec niepewnie przytulił.... Jestem do dupy

Ale on odpisuje. Nie mowie tutaj o przypadku że nie. Tylko chodzi mi o to, że ja wszystko po trzykroć analizuje. Gdy nie byłam jeszcze taka zaangażowana to tego nie robiłam. A teraz męczę sama siebie...

Dziękuję Wam za rady i wsparcie :-*
Tak to prawda, może to wynikać z mojego braku pewności siebie i niskiego poczucia wartości. Cały czas się zastanawiam dlaczego wybrał akurat mnie... I jak to się stało, że mogłam trafić NORMLANEGO faceta ? Chyba sama do końca nie mogę jeszcze uwierzyć w to, że może być normalny. Do tej pory żyłam w skrajnych emocjach. Od płaczu i przykrości po euforię, nie miałam związku w którym byłby stan pośredni pt. "jest dobrze to znaczy że jest dobrze..."

Dzisiaj jadę do Niego popołudniu a jutro on przyjezdza do mnie :-) Muszę troszkę zluzować...

Myślę, ze to normalne, że można nie kochać osoby mając za sobą 3-miesięczny staż związkowy. Ile się znacie? niektórzy są ostrożni w wyrażaniu uczuć i potrzebują czasu na zaangażowanie, osobiście doceniam takie dojrzałe podejście, bez popadania w skrajność. Na jego miejscu byłabym chyba trochę przerażona, że po 3 mscach bycia razem planujesz wspólne mieszkanie i integrację rodzin, przecież dopiero się poznajecie...Ile macie lat?