Wspólne mieszkanie , finanse ..

Nijak.Sam musi chcieć. Gadaniem tylko wygenerujesz konflikty.

Dziwny facet i wyniósł to zapewne z domu. Mama ugotuje, opierze i da pieniążki. Musisz konkretnie z nim pogadać, nawet jakby miał się obrazić na tydzień, ale może wtedy do niego dotrze, to co Ciebie męczy i to w jakiej sytuacji się znajduje. Nie należy tylko brać, ale i dawać.

Kurczę, to może tylko ja zostałem wyrzucony za burtę na głęboką wodę i inaczej patrzę na świat.. Czasem zazdroszczę kolegom takiego życia.. ale z drugiej strony, to nie rozumiem takich ludzi, bez idei, bez perspektyw i tak lekko podchodzących do życia..
Niemniej jednak męczące jest to dla niej i powinna się zastanowić nad tym wszystkim.

Ale Ty mu żadnej krzywdy nie zrobisz, może facet się ogarnie trochę w końcu!

Tylko że ja zarabiam na swoje utrzymanie, pracuje i nie wyobrażam sobie żeby mialo być inaczej. Przeprowadziliśmy sie do większego miasta bo on uważał że też coś znajdzie .. no to ok , czas mija a pracy nie ma tylko spanko do 12 gry na komputerku i jakiś wykładzik od czasu do czasu .
Przecież nie może być do końca życia na utrzymaniu mamusi?????

Zgadzam się. Gdyby miał się zmienić to już przed zamieszkaniem znalazłby pracę. Na ostatnim roku studiów nie ma dużo roboty, a taka sytuacja jak teraz powinna solidnie uderzać w jego męskie ego... o ile coś takiego ma.

Moim zdaniem to sama obecność kobiety w życiu sprawia, że o pewnych kwestiach myśli się inaczej - bardziej odważnie, zdecydowanie i jednocześnie odpowiedzialnie. Przy wspólnym mieszkaniu to już w ogóle. A ten znalazł sobie drugą mamusię i zadowolony

Przepraszam bardzo, ale nie można wrzucać wszystkich do jednego wora, bo ja np pracuję, zarabiam, do tego uczę się, właśnie planuję kupno mieszkania/domu, chcę oświadczyć się mojej dziewczynie, która też pracuje i się uczy, a w jakiejś tam przyszłości chciałbym mieć dzieci, bo czuję, że powoli zbliża się moment iż mam ochotę po powrocie z pracy pobawić się trochę z dzieckiem pójść z nim na plac zabaw, iść na spacer z dzieckiem i narzeczoną/żoną i w ogóle. Wtedy już jest trochę inne życie - chociaż może nie ma takiej swobody, ale jednak coś trzeba robić dla swoich bliskich
Nie dobrze jest wszystkich z góry oceniać

Alez po co gadac, po co negocjowac, przekonywać? Jemu jest tak dobrze i nie widać, żeby planował coś zmienić.
Ty, autorko, powściągnij swoje domowo-macierzyńskie instynkty do czasu znalezienia mężczyzny, a teraz skup się na skutecznym pokazaniu drzwi temu chłoptasiowi. Bo swoją drogą Ty już masz dziecko...