Mikołajki - fajna tradycja czy bezsensowny wymysł?

Ja też uwazam, ze to święto juz zakorzenione w naszej tradycji i nieobdarowując bliźniego - można go urazić. Mikołaje powinny być codziennie, bo przyjemniejsze jest dawanie niż branie.

Lubie dzien sw mikolaja, jest to okazja na danie prezentu prosto z serca, chociaz nie tylko w ten dzien powinniśmy o tym pamiętać. Zawsze.

Urodziny mojej mamy przypadają właśnie w mikołajki i od zawsze jest to dzień zarezerwowany właśnie dla niej.
Nie mamy zwyczaju dawania sobie czegokolwiek, wszystkie prezenty zgarnia w tym dniu mamuśka

Jakoś nigdy nie przykładałam większej uwagi do tej tradycji .
U mnie w domu Mikołajki zawsze kojarzyły mi się z czekoladowymi figurkami .
Pamiętam jak inne dzieci w szkole zawsze się chwaliły jakich one to prezentów nie dostały. Swojemu dziecku chyba nawet nie kupiłabym np. tableta z takiej okazji, bo to dla mnie głupota. Drogimi prezentami na takie błache "Święta" zepsułabym tylko magię Świąt, które zbliżają się wielkimi krokami.

Czy nie powinno ich być... Myślę, że to a dużo powiedziane, bo tradycja się przyjęła i nawet takie drobnostki potrafią poprawić dzień i jakoś symbolicznie zbliżyć do Świąt.

U mnie w domu Mikołaj to Mikołaj, a nie żaden gwiazdor - myślę, że w takim przypadku dzieci w końcu wariują Bo w co tu wierzyć skoro każde dziecko mówi inaczej? Nie wyobrażam sobie dziadka przebranego za Elvisa który wyjmuje prezenty spod choinki

Ja mogę powiedzieć tyle, że nie lubię mikołajek.
Ale wczoraj dziecko przygotowało bucik, przed pójściem spać włożę do niego mikołajka z czekolady, a pod butem będzie książeczka, szkoda że do buta się nie zmieści, hehe.
Dla dzieci to frajda, A drobny prezencik może być. Zwłaszcza że nieraz coś dziecko ode mnie dostaje, jakąś zabawkę itp., więc czemu by nie miał dostać na mikołajki? Raz w roku coś innego, drobny prezencik z buta

U nas w rodzinie, już od dawna prezenty dostają tylko dzieci, więc jak dla mnie te mikołajki mogły by nie istnieć, ale dzieci to lubią

I właśnie to jest bezsensowny wymysł.
To że wszyscy dostają prezenty od kogoś innego, mikołaja, aniołka itp.

U mnie zawsze się mówiło że od mikołaja, i jak kiedyś usłyszałam że od aniołka ktoś dostał pod choinkę, to bardzo dziwnie się tego słuchało.
Jakby nie mogła jedna konkretna "osoba" dawać 

Ja też uważam, że Mikołajki są w porządku. U nas na BN prezenty przynosi Gwiazdor . Na Mikołajki dostajemy prezenty skromniejsze, może nie zawsze tylko słodycze, ale bez szaleństw. No i jeszcze jakaś taka zasada, że na Mikołajki najmłodsze pokolenie nie kupuje prezentów, a na Gwiazdkę już wszyscy wszystkim.

U nas był taki sam podział. 6.12 prezenty przynosił Mikołaj, a później Gwiazdor.

Teraz, kiedy jesteśmy starsi, również dostajemy prezenty 'od Mikołaja'. Zwykle to jest jakiś mały drobiazg lub drobna kwota na wydatki własne. Chociaż w tym roku 'Mama Mikołajowa' prezentu mi nie dała, bo, jak twierdzi, jestem już za stara na takie rzeczy.

Jednak według mnie jest to fajna tradycja i powinna ona pozostać. Nie dla prezentów, a dla zwykłego obdarowania najbliższych nam osób. Nie chodzi o nie wiadomo co, ale o taki mały prezent od serca. Daje dużo radości obu stronom.

Ja jako dziecko zawsze sobie wyobrażałam, że na Mikołajki prezenty przynosi nie sam Mikołaj, tylko jego pomocnicy - takie małe krasnalki Tak mi się kojarzyła ta nazwa: "Mikołajki", a więc małe Mikołaje

U mnie w domu zazwyczaj obchodziło się Mikołajki 6 grudnia. Pod choinką nigdy nie było prezentów (a przynajmniej do czasu). Także mi, obdarowywanie prezentami kojarzy się jedynie z 6 grudnia.

A co do obchodzenia Mikołajek, wydaje mi się, że nikt nie ma problemu z dostawaniem prezentów dwa razy w jednym miesiącu
Teraz jak dostaję coś pod choinkę, wiem, że to od rodziny, a nie od Mikołaja i nie mam problemu z tym czy przychodzi dwa razy czy nie

Ja pracuje w handlu. Dziś tam nie było gwiazdora ale chodziły Aniołki. Z głośników dobiegała przyjemna, czasem nostalgiczna muzyka. Jak byłam dzieckiem dzień ten wspominam mile. Dziś jest on trochę przereklamowany ale mimo to uważam że warto ten dzień obchodzić. Nie trzeba kupować niewiadomo jakich prezentów, ale po prostu coś symbolicznego. Uważam troche że ta moda wzięła się po prostu z tego, że dawniej ludzie wyjeżdżali za pracą na zachód i tam to było obchodzone, więc do Polski zwozili prezenty i tak się to zaczęło nijako z wyprzedzeniem...Mi w tym roku najbardziej się podobają bombki różowe :-) są przepiękne. Pozdrawiam.

Bardzo lubię Mikołajki i nie ma dla mnie znaczenia kto te prezenty przynosi. W końcu one i tak są od bliskich, a nie od Mikołajów, Aniołków, Gwiazdorów itp. Poza tym Mikołajki stanowią dla mnie też dobry pretekst do tego, by wyciągnąć z szaf świąteczne dekoracje i powoli zmieniać wystrój domu. Lubię również uczestniczyć we wszelkich akcjach charytatywnych, które prowadzone są w tym okresie.

nie ma w ogóle absolutnie żadnego sensu! Ale fajnie jest znaleźć w bucie a przede wszystkim poczuć pod stopą rozplaskanego czekoladowego Mikołajka

Mikołaj tak bardzo tkwi w naszej tradycji, że trudno byłoby go wyeliminować. Nieważne w jakiej postaci. Wygląd się zmienił. Nie jest poważnym szczupłym panem w płaszczu, lecz dobrze wyglądającym jowialnym  osobnikiem w krótkiej kurtce z czarnym  paskiem. Raczej nie wchodzi niepostrzeżenie, lecz odwrotnie, wszędzie jest widoczny. Na banerach, pocztówkach marketach, na ulicy. Praktycznie nie ma możliwości ominąć Mikołaja.  Znak czasów powoduje, że dzisiejsi Mikołaje nie tylko rozdają, ale też  zbierają od ludzi datki.  Instytucja Mikołaja się rozwinęła. Poza tym firmowi Mikołaje mają płaszcze w innym kolorze niż czerwony,
Dlatego odpowiem, że mikołajki to tradycja, ale nie ta skostniała, tylko ulegająca zmianom, zależnie od potrzeb.

Wygląda na to, że ja też byłam grzeczna w tym roku, bo Mikołaj hojnie dziś sypnął prezentami. Bardzo fajna tradycja, zawsze cieszę się jak dziecko, gdy rano wstaję i idę sprawdzić czy coś dostałam. Choć najfajniej chyba będzie własnym dzieciom coś takiego organizować.

Mikołajki to jak dla mnie bardzo miły zwyczaj
Może nie ma takiej magii w przypadku osób dorosłych, ale akurat jak miało się jedną cyferkę w wieku to sympatycznie się pisało list do Mikołaja - no i świętej pamięci dziadek zawsze w przebraniu przychodził (i akurat sztucznej brody nie musiał nigdy ubierać)
A prezenty jak prezenty - zwykle to mały podarunek dla tych, którzy są dla nas ważni.

Ale 24 Grudnia to już inna historia (osobiście jako Rodzimowierca obchodzę Szczodre Gody)

Gdy byłem dzieckiem, czekałem na szósty dzień grudnia.
To wtedy przychodził Mikołaj z wielkim worem na ramieniu. W ornacie, tiarze biskupiej na głowie. I lagą z zawijasem na szczycie, którą się podpierał.
Po kilku latach dopatrzyłem się, że Mikołaj, to nasz zwalisty sąsiad, bezdzietny stary kawaler.
Byłem rozczarowany,  że sam pozbawiłem się dziecięcej wiary w coroczne odradzenie się  starego świętego z Azji Mniejszej. Ale i tak czekałem na ten dzień. Bo magia wciąż trwała. Pomarańcza była przecież, czekolada i kilka cukierków.
Oraz drewniana figurka - po jednej dla dla każdego z rodzeństwa. Jako elementy szopki pod choinkę na Boże Narodzenie. Autorstwa dziadka ze strony ojca.
Jednym słowem, fajna tradycja.
Zanika, jak większość naszej obyczajowości w pogoni za unifikacją po amerykańsku.

Z tym się trzeba zgodzić.
I przesłaniem towarzyszącym także Mikołajowi z Bieguna Północnego.Biedak bedzie musiał niedługo przenieść się na Biegun Południowy. Ciekawe, jak zareaguje na to Żona Świetego Rozdawcy i zgraja elfów. Robotników bez ochrony ze strony związku zawodowego producentów zabawek w ekstremalnym klimacie?

odpukac w niemalowane, nasz Mikolaj ma sie jeszcze dobrze, sprawdzalam osobiscie przed chwila, ze warunki ma wlasciwe i dla niego i dla elfow i dla reniferow:) prezenty beda na czas.

A tak w ogole, to stary kawaler jest;)

no to albo podrobki Mikolajopodobne albo on sam juz zaczal sie tak uwijac, w koncu ma kawal swiata do obskoczenia;)

Ogladałem, a jakże, kilka lat temu.
Nie przyszło mi jednak do głowy, że o tego Mikołaja może chodzić, więc musiałem posiłkować się googlownicą, by dowiedzieć się czegoś więcej.
Jedyny film chyba (europejski zresztą), traktujący legendę o bezinteresownym dobroczyńcy w sposób, który i i mnie odpowiada. Piękny obraz.
Sam, ukradkiem, ocierałem łzy wzruszenia.