Miłość w hipermarkecie, czy ma sens?

Wiem, że nic dobrego z tego nie ma. Kiedyś byłam na wolontariacie, zbieraniu darów w hipermarkecie i zarywałam ochroniarza a okazało się, że to mąż mojej nauczycielki. Jak zobaczyłam to uciekałam i się śmiałam:) Z własnej głupoty. Więcej nie chodzę na wolontariat do sklepu.

Może w hipermarkecie nie, ale w sklepie tak, choćby "Znachor" z filmową wersją "Profesor Wilczur". Ona urocza panna sklepowa, a on szarmancki dziedzic nieodległych włości.

Miłość w supermarkecie, jak w każdym innym miejscu. Wszędzie dopada:) Znam przypadek pewnej pani, której ochroniarz wyznawał miłość w supermarkecie, a ona biedna myślała początkowo, że depcze jej po piętach z powodu podejrzenia o kradzież.

Proszę o merytoryczne i sensowne odpowiedzi, bez osobistych wycieczek, przepychanek i naśmiewania się. Cały ten off-top usuwam i uprzedzam, że od tej chwili temat będzie obserwowany.

Poruszyłam ten wątek bo ogólnie chce porozmawiać z Wami o hierarchii pracowniczej w takich sklepach, o wartościach i zasadach.

Mogę napisać o moim podejściu do układów w pracy. Zatrudniła się u nas dziewczyna, studentka jeszcze. Nie ma między nami zależności pionowych, ale istnieją poziome i jednokierunkowe - ona jest zależna ode mnie. W granicach obowiązków, mogę przyjąć rozmaite tryby rozwiązywania problemów. Wystarczyło by, bym ją traktował jak faceta (w pracy jestem seksistą i od facetów wymagam zdecydowanie wiecej), co by jej mocno utrudniło funkcjonowanie, ze względu na zerowe doświadczenie.

Przypadkiem dowiedziałem się, że nie ma faceta i, na ile jestem w stanie poznać, wyraźnie dawała mi pozawerbalne sygnały zainteresowania (ale to może być iluzja). Zaproponowałem jej wypad na piwko raz i drugi. W obu wypadkach odmówiła wykrętnie. Mój stosunek służbowy pozostał niezmienny - wciąż miała (i ma do tej pory) u mnie fory. Jednak zaraz po odmowach, zauważyłem, że ona obawia się zwracać do mnie ze swoimi problemami. Kilka tygodni trwało zanim przekonała się, że nasze prywatne sprawy nie mają i nie będą mieć wpływu na pracę. Teraz widzę, że sytuacja wróciła do normy - ona lubi przychodzić do mnie ze swoimi sprawami, a ja niezmiennie ją podrywam, ale w sposób ograniczony - bez wyjazdów z propozycjami - na to liczyć już nie może. (Co nie znaczy, że nie trafi się inna okazja. )

Uogólniając, wdawanie się w romanse w pracy jest mocno ryzykowne jeśli nie potrafi się oddzielić spraw służbowych od prywatnych. Dla wielu bywa to nie do przeskoczenia. Dlatego zastanów się, co zrobisz w sytuacji, gdy koleś okaże sie dupkiem i będzie chciał wykorzystać prywatne relacje do umycia służbowych przekrętów. Historia zna wiele takich przypadków i nie dotyczą one wyłącznie sklepów (przypadek agenta Tomka, czy jak mu tam). Lepiej więc zagadnienie przemyśleć i ustanowić sobie nieprzekraczalne granice, ktore w przyszłości mogą ocalić tyłek.

Jawohl, frau obergruppenfuehrer.

(Co ja poradzę, że wont ma zajefajne poczucie humoru.)