Jak zostac SEKSUOLOGIEM od czego zaczac wskazowki Porady

Nie rozumiem pytania O szkołę pytasz?

a nie ma kursow Jakis?

Czyli ,zeby zostac seksulogiem trzeba skonczyc studia psychologiczne 5 lat?

Trzeba zrobić studia medyczne- kierunek lekarski.Potem specjalizacjia ginekologia i położnictwo.Po studiach możesz zrobić podyplomówkę z seksuologii.Zazwyczaj seksuologowie są też ginekologami.
Co do seksuologii po psychologii- znawcy twierdzą,że to niestety porażka.

Czyli, jeżeli dobrze rozumiem, jeżeli jest ktoś na medycynie to aby być seksuologiem najpierw musi zrobić 6 lat studiów, rok stażu, 6 lat specjalizacji, specjalizację z seksuologii (x lat) oraz 4 letnią szkołę psychoterapii? Łącznie to daje 17 + x lat (20?). A może jest jakaś alternatywa, np. specjalizacja z ginekologii + specjalizacja z psychiatrii? Hmm jakbym chciała być seksuologiem to do 40 roku życia będę musiała się uczyć? To jest, nie powiem, szokujące. Na szczęście nie jest to moim marzeniem I tak wizja najbliższych 10 lat nauki mnie przeraża

Tak, rozumiem że najpierw trzeba mieć podstawy tylko trzeba też zrozumieć biednych przyszłych seksuologów (wgl wszystkich przyszłych lekarzy). Prawie każdy chce założyć rodzinę i się w miarę usamodzielnić coś w okolicach 25 lat a tu dopiero zabawa się zaczyna (tzn. można się usamodzielnić, ale gdzie czas na rodzinę?).

Przyznam szczerze, że nie wiem jak jest w przypadku drogi "medycznej". Seksuologiem można zostać zarówno po medycynie, jak i po psychologii. Seksuolog-lekarz i seksuolog-psycholog nieco się od siebie różnią pod kątem zakresu kompetencji - np. badać narządy może tylko lekarz (np. przepływ krwi przez penisa przy zaburzeniach erekcji), natomiast psychoterapię seksualną może prowadzić tylko psychoterapeuta (czyli absolwent szkoły psychoterapii z uprawnieniami do wykonywania tegoż zawodu). Jednak lekarz, który zrobi dyplom psychoterapeuty także może prowadzić terapię, ale psycholog bez dyplomu lekarza medycyny nigdy nie będzie mógł fizycznie zbadać pacjenta.

Z gimnazjum nie mam nic do czynienia już od dobrych paru lat. Z resztą nie rozumiem co jest złego w moim podejściu? Proszę tylko o wyrozumiałość dla przyszłych lekarzy i seksuologów... Wiem, że każdy jest odpowiedzialny za wybór swojego przyszłego zawodu i że nie można mieć wszystkiego (oj bardzo dobrze to wiem). Doskonale sobie zdaję sprawę, że zawód seksuologa i lekarza jest bardzo odpowiedzialny, nie wiem skąd te dziwne dopowiedzenia odnośnie mojej wypowiedzi (?). Ja po prostu zastanawiam się nad wyborem przyszłej drogi życiowej i poniekąd ten temat mnie zainteresował. Jak ja to widzę? Wiele osób nie zdaje sobie sprawy czym są studia medyczne, czym jest ślęczenie całymi dniami (i nocami) nad książką. Mało osób wie, że ciężko jest znaleźć czas dla znajomych, poznawania nowych ludzi. W końcu wybierając priorytety wiele osób wybiera naukę... Perspektywa siedzenia nad książkami do 40 roku życie mnie po prostu zszokowała. Zdaję sobie sprawę, że niektórzy ludzie i tak nie zrezygnują ze swoich marzeń. Wiadomo, aby być w czymś dobrym to potrzeba trochę pracy. I nie, wcale nie myślę o kursach na seksuologa, zawsze myślałam że wystarczą 'zaledwie' studia medyczne oraz specjalizacja z psychiatrii i ginekologii. Proszę następnym razem nie dopowiadać sobie moich postów. Ile mam lat? Za dwa dni 20. Tak się składa, że poniekąd zawód już wybrałam i tak, jest on szalenie odpowiedzialny i to za życie drugiego człowieka. I nie, nie boję się odpowiedzialności i ciężkiej pracy.