Ciąża w samotności.

Brzmi to tak jakbys juz wysunela oskarzenie, przeprowadzila rozprawe sadowa i wydala na niego wyrok....

Patrze, patrze i jakos dramatu nie widze.
Nikt nigdy nie powiedzial ze z chwila ujrzenia dwoch kresek na tescie trzeba na gwalt wychodzic za maz.
Rodziny nie tworzy papier tylko cos innego.

Zdecydowanie hormony.
Masz wsparcie, masz mame, widujecie sie w weekendy. Ma on wiecznie przy tobie siedziec i patrzec ci w oczy trzymajac za raczke? Serio?
Gdyby chcial sie pozbyc problemu to juz by dawno to zrobil, nie sadzisz?

Pomalu, powolutku, pozbywa się Ciebie ze swojego życia...
tak to widzę.
Przeżyłam to samo i widzę bardzo podobne sygnały ( właściwie to te same )

Kto "wrócimy" do waszego rodzinnego domu???
Czy bycie razem to TYLKO, gdy OBOJE pracują??
Ile będzie szykował pokój dla dziecka i GDZIE?? skoro nie mieszkacie razem, a po porodzie macie zamieszkać w Twoim rodzinnym domu?? telepatycznie remontuje??
Te pytania Laguna93 nie są do Ciebie, są po to, by Ci pokazać jak on beznadziejnie próbuje się wymigać z ojcostwa, do którego prawdopodobnie nie jest gotowy.
Ślub w takiej sytuacji sobie daruj.
To nie tylko hormony.
instynkt macierzyński podpowiada Ci te wszystkie nieprawidłowości, żebyś za wczasu na nie się przygotowała.
Dobrze, że masz super mamę, na którą możesz liczyć, tego się trzymaj.
Na ojca dziecka, z czasem zobaczysz, nie będziesz mogła liczyć.

To, że tylko Ty się poświęcałaś dla związku, owszem, Twój błąd, ale teraz przestań. Myśl tylko o sobie i o dziecku. A on.. on niech w końcu udowodni CZYNAMI (a nie tylko gadaniem), że potrafi i CHCE o was zadbać.

Zrobił to. WYPROWADZIŁ się.

No znać się moglibyśmy nawet od 20...co to niby zmienia!? Jesteśmy z sobą od prawie trzech lat i od roku mieszkaliśmy razem, więc to chyba normalne a raczej nieuniknione, że można ze sobą sypiać... I to on chciał mieć za wszelką cenę dziecko bo byliśmy oboje przekonani, że ich nie będziemy mieć. A chyba dla ukochanej osoby można zrobić wszystko...przynajmniej tak kiedyś sądziłam.

Facet nie dorósł. Jest mega niedojrzały i sytuacja go przerosła. Z drugiej strony jest szansa, że jeszcze dojrzeje do ojcostwa, w końcu jednak Cię nie zostawił. Moim zdaniem powinnaś z nim poważnie porozmawiać, jak dokladnie on widzi sytuację jak się dziecko narodzi, gdzie będziecie mieszkać, za co żyć etc. No i może mu uświadom, że on powinien się Tobą trochę bardziej zająć, że jak będziecie mieli maleństwo to tez bedzie sie musiał nim zajmować. Kurcze, nie wiem czemu niektórym takie rzeczy trzeba tłumaczyć, ale z drugiej strony jesli facet jest w Twoim wieku to sie nie dziwię - faceci przed 25 rokiem życia rzadko mają na tyle poukładane.

On jest starszy ode mnie o trzy lata, niestety tylko w liczbach bo z rozumem to zatrzymał się na 18...
A do badań skłoniło go to, że brat jego ojca nie może mieć dzieci i w jego rodzinie dość często zdarzają się takie przypadki a przede wszystkim zaniepokoiło nas to, że mimo częstego współżycia nie zaszłam (aczkolwiek zabezpieczaliśmy się) . W końcu sam się zebrał i poszedł na badania i mimo, że jego nasienie nie było na tamten czas w pełni "sprawne" to była minimalna szansa, że po leczeniu i zmianie trybu życia może kiedyś tymi rodzicami będziemy, lecz im będzie starszy tym będzie mu trudniej. No i wtedy przestraszyłam się, że to może być nasza ostatnia szansa i przestaliśmy się zabezpieczać za prośbą mojego chłopaka.

xYxAngelxYx- Nie rozumiem twojej bzdurnej przytoczonej wypowiedzi. Po pierwsze zaszłam w ciąże mając lat 20 i raczej do młodzieży się nie zaliczam, a już na pewno nie mój partner a już na pewno nie oddałabym dziecka pod całkowitą opiekę którychś z dziadków, niezależnie jakby było po między mną a moim partnerem rodzice mogą nam tylko pomóc np. gdy ja będę kontynuować naukę zaoczną a mój partner będzie musiał być w pracy. Dziecko samo na świat się nie pchało więc pełny obowiązek jego wychowania spoczywa na rodzicach. Niezależnie jakie będą mieli po między sobą relacje dziecko jest najważniejsze bez względu na wszystko.

Zaszlas w ciaze dla siebie czy dla niego?
Odpowiedz sobie sama na to pytanie.
Ale widzisz wypadaloby teraz poniesc konsekwencje wlasnych decyzji. Szkalowanie faceta nic tu nie da, wybielanie siebie nie ma sensu.
ZAszlas w ciaze bez przemyslenia jej konsekwencji....facet zmienil zdanie....zdaza sie. Nie ty pierwsza i nie ostatnia jestes w takiej sytuacji.
Radze sie skupic na swojej sytuacji bo wylewanie zalow na faceta ci w niczym nie pomoze.

Moja kuzynka ma dwurozna macice ale ja z tego tytulu nie podejrzewam u siebie tego samego

Caro... ale mowa jest o chłopaku 23 lata... o licealnym związków nastolatków, więc o jakiej odpowiedzialności i przemyśleniu my tu mówimy?!

W ogóle to z tego mi wynika, że on się przestraszył, że nigdy nie bedzie mieć dzieci, ale okazało się inaczej. Dziecko w drodze, misja zakończona. On już spłodził potomka, nigdy nie powie, że nie ma dzieci i psychicznie jest uspokojony. Nikt nie mówił, że on ma zamiar związywać się i zostawać na wieki z matką swojego dziecka, to zupelnie inna historia. Naobiecywał?? Tyle ile mi mój byly naobiecywał, to chyba nikt mi już nigdy tyle nie obieca co on Ale co z tego? Dziewczyna powinna mieć też swój rozum, nie?

Z wiekiem nie będę tutaj dyskutowała bo sama mam 24 lata i jestem w ciąży a mój mąż ma 25. Więc wiekiem nie będę usprawiedliwiała decyzji tych dwojga. I nie uważam że postępowali odpowiedzialnie. Staram się tylko zrozumieć co teraz czuje autorka i co nią kieruje.
Nie wierzę w każdą obietnicę, ale też nie widzę nic złego i nieodpowiedzialnego w tym że związali się mając lat 17 a 3 lata później pojawia się dziecko. Znam takie pary i są to obecnie szczęśliwe małżeństwa. To zależy od dojrzałości konkretnej jednostki i nie koniecznie od wieku.

Gdyby nie chciała mieć dziecka to i facet by jej nie przekonał, takie jest moje zdanie. A że on zwiał to mam mu teraz bić brawo za to że panienkę zbajerował? Dziewczyna popełniła życiowy błąd - to fakt, on nie lepszy - też fakt. Ale to nie znaczy, że nie powinni oboje stawić czoła temu co się stało. Ona się stara teraz to poukładać a on ucieka. Więc z ich dwojga dla mnie to on jest frajerem i nieodpowiedzialnym gówniarzem.

Ja to nawet z moich pół prywatnych obserwacji wyłuskałam taką prawiłowość. Facet mojej bliskiej koleżanki nie miał odwagi się z nią ożenić, ona chciała, zaręczyn, potem ślubu. W końcu zrobiła coś głupiego: powiedziała albo zaręczyny albo się rozstajemy. No i się zaręczyli. Wiadomo bylo to wymuszone i po presją, więc przy pierwszych kłopotach facet poszedł "w długą". Były portale randkowe, i panienki. Ale chyba u żadnej nic nie wskórał, bo  do koleżanki wrócił. Ona mu wybaczyła, rok ten związek broczył krwią jej cierpienia po zdradzie, no ale dobra. Wybaczyli sobie byli dalej razem, zaręczeni. No to skora tak, to ślub. I znowu zaczęły się cyrki, on proponował kolejne terminy, nie robił absolutnie nic by doprowadzić sprawę do FINAŁU. Gadał tylko zwodził ją a ona czekała aż on się zdecyduje. Trwało to latami. I wiecie co, najlepsze jest to, że tak naprawdę on nie chciał się  nią żenić,  ale przez cały ten czas namawiał ją na dziecko.
Ona odmawiała konsekwentnie: Mówi najpierw ślub, remont, potem dziecko. A on chciał zaczynać od dziecka.

Kompletnie tego nie rozumiałam jak mi nieraz opowiadała. A to ludzie nie tak młodzi, bo w moim wieku 30+. Czy męska psychika jest pokręcona, czy to ja świata nie ogarniam. Już nie wiem

Cześć dziewczyny widze was tu wszystkie prawie optymistycznie nastawione...niestety ze mna jest inaczej...facet zostawił mnie w 26 tyg ciąży obecnie jestem w 35 bardzo to przeżyłam wizyty w szpitalu itd. gdy już w miarę poukładam sobie w głowie zaczełam przygotowywac sie na ur maluszka to przed wczoraj zaczęłam dostawać różne sms z 2 nr okazało sie że to jego dziewczyna po sms stwierdzam że guwniara dodam że ja mam 26 lat a on 30 i ma juz jednego syna...wiem głupia jestem ale coz uwierzyłam w pięknę słowa i zapewnienia jak bardzo mnie kocha i chce dziecka , ta panna napisala mi ze bardzo go kocha ze jak ur to zajmie sie moim dzieckiem co doprowadziło do skurczów i nerwów dodała także że mam jej napisac czy on jest u mnie bo zostawil tel i mowil ze bedzie z nia dopiero jak poukłada spr ze mna,a także że z nia nie sypia no same widzicie guwniara dzis sie odezwał oczywiscie z pretensjami że jej ublizyłam a co miałam ja zaprosić na kawę i oczywiście w sms tez go nie oszczedziłam ale to wszystko nic po prostu od nowa nie chce mi się zyć jutro moje urodziny rok temu w załobie po mamie w tym roku taki prezent a co za rok boję sie mysleć boje się także że nikt nas nie pokocha z taka przeszlością i moja psychiką na co liczyć od nowa myślę że jak kiedys chciala dziecka i zamieszkac razem to pewnie moja wina i wszystko zepsułam ...ah szkoda gadać nic nie cieszy
agam207 jest teraz online Zgłoś do moderatora       Edytuj lub usuń tę wiadomość