nadzieja umiera ostatnia-15lat bezpłodności

Ostatnio wiele się słyszy o długim czasie oczekiwania na maluszka(z różnych przyczyn)Moja ciocia  zaszła w ciąże dopiero po 17 latach małżeństwa,co było cudem ponieważ zbliżała się do 40.Nikt nawet nie myślał,że akurat wtedy się uda,chyba już odpuścila wszelkie starania.Dziś jej córeczka jest zdrowym dzieckiem i pięknie wypowiada słowo mama,nie ma nic piękniejszego niż widzieć to szczęście na własne oczy:)

koleżanka z pracy starała się o dziecko chyba z 10 lat. W międzyczasie poroniła 8 razy (w tym dwa razy po in vitro). W końcu odpuściła i postanowili z mężem adoptować dziecko. Przeszli całą procedurę przedadopcyjną (szkolenia, testy psychologiczne itp) i dzień przed tym gdy zadzwonili z ośrodka adopcyjnego że mają dla nich dziecko, dowiedziała się że jest w ciąży. Tą ciążę szczęśliwie donosiła Półtora roku później dowiedziała się ze jest w kolejnej ciąży (wpadka) i teraz ma już dwójkę Od urodzenia drugiego po raz pierwszy od nastu lat zaczęła się zabezpieczać, bo kolejnej wpadki już nie chce

Inna znajoma: przez kilka lat starali się z mężem o dziecko. W końcu nie wytrzymali psychicznie i postanowili się rozwieść. W dniu rozwodu przypieczętowali sprawę pożegnalnym seksem (pierwszym od lat tylko dla przyjemności a nie w cel spłodzenia potomka), oczywiście bez zabezpieczenie, bo przecież nie ma ryzyka. 9 miesięcy później pojawił się mały człowieczek

hahaha
ale jaja.
dobre story z tymi blizniakami i pozegnalnym seksem.
dalej piszcie dziewczynki.

jedna kolezanka 8 lat czekania, badania w porządku, zdrowi.
druga koleżanka 3 lata po slubie pierwsza ciąża, poronienie, po pół roku kolejna ciążą-pojawiła się mała krysia. miesiac temu pojawil się rafałek- owoc wpadki...