U mojego męża nie lubię...

Denerwuje mnie jego wiecznie spóźnianie.
A śmieszy mnie jego tekst tekst, który mówi zawsze wtedy kiedy chce mnie przekabacić "Ale kochanie słuchaj. Bo jest taka sprawa..."
Z akcentem jak prezenter TVNu...

Tylko jedna cecha?
To ja muszę długo nad tym pomyśleć i wybrać z grubej księgi wad mojego niedoskonałego modelu...

Przeziębiony pęcherz, ewentualnie problemy z prostatą. Radzę wysłać Pana Męża do lekarza A jak się boi to najpierw nakarm go furaginą jak nie przejdzie to do lekarza

Irytuje mnie, kiedy do mojego męża mówię, a on - udając, że słucha - ukradkiem zerka w swojego lapka. Na moje zniecierpliwienie i stanowcze zwrócenie uwagi, że mnie lekceważy, niezmiennie słyszę, że ma podzielną uwagę. Podzielność uwagi objawia się tym, że na pytanie czy ma na popołudnie jakieś plany, dowiaduję się, że Porsche właśnie wypuścił nowy prototyp .

Mój mężczyzna idąc do sklepu po cztery rzeczy, które ma w pamięci, a nie na kartce, z niemal 100% pewnością, o którejś z nich zapomni . Mało tego, często gęsto z tych na kartce też czegoś nie przyniesie, bo przecież ,,nie było napisane" , po czym po wyjęciu okazuje się, że jednak było, a to tylko pan mąż nie doczytał .

Mam wymieniać dalej?

Babo, nie masz szans

1. śpi więcej niż nasza 7-letnia córka
2. kiedy nie śpi to siedzi przed laptopem
3. chodzi spać z kurami, jedynym wyjątkiem, który skłania go do późniejszego zaśnięcia jest kolejny odcinek "Lekarzy" o 23.30.
4. w jego hierarchii ważności zajmuję jakieś n-te miejsce za jedzeniem, świnką morską itp. Pierwsze miejsce niepodzielnie należy do facebooka
5. więcej czasu każdego dnia spędza w toalecie niż ze mną (koło mnie się nie liczy)
6. włącza odkurzacz zawsze wtedy kiedy ja zajmuję się czymś wymagającym skupienia
7. kiedy ma "zryw sprzątający" oczekuje, że ja też w tym momencie taki zryw będę miała
8. kiedy ja chcę posprzątać to muszę go przesunąć razem z fotelem i laptopem, żeby posprzątać otoczenie
9. kupuje ogromne ilości książek i gazet, z których czyta może 1 na 20.
10. zbiera stare gazety
11. zbiera wszelkie rupiecie!
12. wyżera mi jogurty z lodówki
13. wyżera wszelkie zapasy słodyczy
14. jedzenie poza zasięgiem wzroku uznaje za nie istniejące i idzie kupić pierogi
15. udaje, ze nie umie zrobić nic jadalnego oprócz kawy
16. krzyczy na mnie, że śmiecę na balkonie (podobno popiołem z papierosów)
17. zbyt często podlewa kwiatki
18. używa około 20 par majtek/tydzień
19. suche pranie zawsze zdejmuje z suszarki i kładzie na łóżku (mamy takie jedno nadmierne). Jest przekonany, że do szafek ono samo się przemieszcza.
20. choćby to suche pranie leżało tam tydzień to nie wpadnie na to, żeby stamtąd wziąć czyste skarpetki - czyste skarpetki przecież występują wyłącznie w szufladzie
21. jeśli w szufladzie zabraknie czystych skarpetek to znaczy, że ma ich za mało, wszystkie są brudne i...trzeba kupić nowe, Nieważne, że na łóżku leżą już ze 3 prania, które sam zdjął z suszarki i tam położył. Z 50-cioma parami jego skarpetek
22. nie potrafi pojąć, że ubrania występują w różnych kolorach i wrzucenie w ciemne pranie białych skarpetek dziecka nie służy mojemu czarnemu sweterkowi (i odwrotnie). Wypranie czerwonej koszulki z jego koszulami nie skutkuje wnioskiem, że to się pierze oddzielnie - jest jedynie dowodem na to, że od tej pory ma dużo różowych koszul i należy kupić jakąś białą...
23. kiedy bawi się z dzieckiem to są takie wrzaski i piski, że ja zamieram w oczekiwaniu pukania do drzwi ze strony opieki społecznej i innych służb (szukających przemocy w rodzinie) lub pracowników ogrodu zoologicznego (szukających nielegalnie przetrzymywanych małp)
24. pierwszą rzeczą, jaką robi po wstaniu z łóżka jest włączenie mojego komputera - wniosek: przez niego muszę cały dzień siedzieć na netkobietach
25. pasty do zębów, mydła, szampony nadają się do użycia max do połowy opakowania - potem stoją/leżą bezpańskie i zajmują miejsce bo używane jest kolejne opakowanie
26. zużywa mi moje peelingi
27. przeszkadza mu najmniejsze ziarenko piasku pod stopami (znaczy, że w mieszkaniu jest syf) a nie przeszkadza mu umywalka, do której można się przykleić
28. brudne naczynia ustawia koło zlewu. Dość szybko zajmują pół kuchni
29. kiedy wyjeżdżam i zostawię brudny kubek to mam pewność, że po powrocie zastanę w nim hodowlę atrakcyjnej pleśni
30. przez prawie 4 lata pojął, że wędlinę, po zrobieniu kanapki, chowa się do lodówki. Przyswojenie tej informacji w stosunku do sera, dżemu, masła to zadanie na kolejne lata.

Nie chce mi się więcej pisać, ale pewnie jeszcze kolejna setka dałaby się ułożyć. Co robi teraz mój mężczyzna? Patrz punkt 1...

Mam tak samo Mój mąż czasami żałuje, że nie może mi pampersa założyć. I zawsze na moje: "muszę siku" jest: "<wzdycha> znoowuu???".

P&P, może dlatego z nimi jesteśmy, że gdyby zrobić analogiczną listę dobrych cech naszych partnerów to wyszłyby dłuższe listy? 

Post Olinki (oczywiście "podzielności uwagi" też stale doświadczam) przypomniał mi o kwestii zakupów.
Mój mężczyzna, wysłany na pobliski bazarek po kalafiora (lub inną JEDNĄ rzecz) znika na 3 godziny. Wraca...bez kalafiora. Bo on się zagadał i zapomniał...

Jeśli Vinnga nie ma nic przeciwko to z jej listy przywłaszczę sobie nr 7. Dotyczy to wszystkiego co chce akurat robić i nadaje się do robienia we dwoje.
I jeszcze nr 22, ale powoli ten punkt odchodzi w zapomnienie. Bardzo powoli.

Zbyt często zwraca mi uwagę, że za dużo palę - sam jest palaczem, ale ponoć fajka mniej śmierdzi niż papierosy.
Dłużej czyta w łóżku niż ja.
Robiąc zakupy, prawie zawsze do mnie telefonuje o sprecyzowanie listy, np. jakie masło, bo na liście jest "tylko" masło.
Przez 20 lat małżeństwa, robiąc mi herbatę lub kawę, niezmiennie pytał ile słodzę (słodzę niezmiennie tyle samo). Teraz już rzadziej pyta.

Czasem denerwuje mnie, że jest inteligentniejszy ode mnie

Vinngo, nieziemsko się uśmiałam .

Ja z kolei bardzo żałuję, że mój mąż NIGDY nie miewa zrywów sprzątających. Co prawda, kiedy ja zaczynam, to zwykle zostaje wciągnięty, ale jemu naprawdę nie zdarza się, aby z własnej i nieprzymuszonej woli wziął się za jakieś większe sprzątanie.   

Ale... analizując powyższą listę, stwierdzam, że z tym moim mężem nie jest tak źle . Albo to ja wykonałam kawał dobrej roboty .

Prawie się popłakałam, bo jakbym widziała własnego mężczyznę w akcji .

Luc, mój mąż kupując musztardę potrafi zadzwonić kilka razy - pyta: jaka (rodzaj), jakiej firmy, w jakim opakowaniu (słoiczek czy plastik), jakiej pojemności. To jest akurat przykład z życia wzięty, natomiast nie zdarza się, aby wychodząc po zakupy nie wykonał co najmniej jednego telefonu .

W czasach studenckich pracowałam przy różnych degustacjach i promocjach w hipermarketach. I muszę wam powiedzieć, że te telefony do żon to jest bardzo częsta praktyka Zawsze się wtedy zastanawiałam czy ci panowie mają w domu takie straszne wiedźmy, które ich z domu wyrzucają za zakup serka innej firmy niż zalecana?

Enya, to przecież z przymrużeniem oka... Sama o sobie mogłabym dłuższą listę napisać na poczekaniu... Faceci są fajni przecież i bywają też użyteczni

Im ta wielka roznica calkowicie umyka
Mysla ze "jakis serek" oznacza "taki co tobie pasuje"

Chociaz musze przyznac ze moj nie dzwoni pytajac o rodzaje czy pojemnosci.
Moj dzwoni i mowi "kupilem......... cos jeszcze?" bo go kiedys trzy razy pogonilam bo nie zrobilam listy i mi sie w trakcie robienia przypominalo.... (winna   )

Wkurza mnie to ze zeby zamknac szuflade/drzwi/okno/toalete to nalezy tym jeb...ac az zadudni. Wrzeszcze "nie umiesz zamknac tak szuflady w kuchni zeby mi na gorze ksiazki z polki nie spadly!!!??" Juz od lat z tym walcze ale nie idzie. Mysle ze nauczy sie jak cos zlamie a ja mu bezlitosnie kaze za to zaplacic

Twój zamyka, a mój nawet nie zauważa, że kiedy co druga szuflada pokazuje swoją zawartość i co trzecia szafka otwiera swoje podwoje, niekoniecznie ukazując idealny porządek , to w pokoju robi się piekielny chaos . No nie wiem, ja w każdym razie w takim otoczeniu nie funkcjonuję.

Aaaa... moje ozdobne poduszki na kanapie oczywiście zawsze muszą być zmiętolone, bo przecież miękkie oparcie to za mało - książę na ziarnku grochu musi mieć jeszcze ze trzy podkładki pod delikatną główką

Przeczytałam i szczerze się uśmiałam:) Dzięki za poprawę humoru

U mojego męża nie lubię kilku rzeczy, ale są takie, które mnie strasznie irytują swoją bezsensownością i powtarzalnością (choć wiele razy słyszałam, że to był ostatni raz i on postara się zmienić )

- zdejmowanie wieczorem ciuchów i zostawianie ich tam, gdzie on akurat stoi. Bywa z tym różnie, na szczęście najczęściej w łazience; ciuchy zamiast do kosza na brudną bieliznę zrzucane są na ziemię - gdy stoję blisko i marszczę czoło patrząc spode łba, czasem wrzuci je na pralkę, ale nie do kosza, choć ten znajduje się obok
- notoryczne udawanie, że suszarka z praniem nie istnieje; choć pranie suche na wiór, choć zagraca naszą malutką przestrzeń, sam z siebie nie podejdzie i nie zacznie zbierać
- maniakalne zostawianie brudnych talerzy zawsze w okolicach zlewu i zmywarki, nigdy do środka
- patologiczne zrośnięcie z komputerem i telefonem; w domu każdy dzień zaczyna się od poklepania w klawiaturę, kończy się tym samym. W łóżku zanim zacznie się inna czynność (spanie, przytulanie żony), na dobranoc trzeba pogapić się w telefon, gdzie można zalogować się na te same strony, z których się przed chwilą wylogowało siedząc przy kompie. Wszak w internecie wszystko zmienia się tak szybko...
- na prośbę: zrób dziś obiad (zanim faktycznie się za to zabierze i wyjdzie mu to zawsze nieźle) występuje panika w oczach, lekki wyraz zagubienia i pada rozpaczliwe: a co ma zrobić? po odpowiedzi: na co masz ochotę, panika nie ustępuje, zaczyna się miotanie po kuchni, nerwowe zerkanie do lodówki, po czym pada rezolutne: idę kupić kebaba/zamówię pizzę. Jeśli ja protestuję, karnie siada w końcu do komputera, wyszukuje przepis i zaczyna walkę z obiadem, a jak go zrobi, dumny jest jak paw i oczekuje, że pomnik na jego cześć już jest w budowie

Jak czytam Wasze opowieści, to myślę sobie, że mój facet to istny skarb pod względem zaangażowania w życie domowe i "pomyślunku" w codziennych sprawach! Otóż - nie tylko ściąga suche pranie, ale czasem nawet zdarzy mu się nastawić pralkę! Zmywa i to z własnej inicjatywy! (Uważa - bardzo słusznie ) - że jeśli ja gotuję, to nie fair byłoby gdybym jeszcze po tym zmywała ). Dba o naszego Zwierza, odkurza... ogółem jest pełen inicjatywy i chęci jeśli chodzi o prace domowe!

Ale przejdźmy do odpowiedzi na pytanie. Co mnie wkurza? Mnóstwo rzeczy
- przeglądanie godzinami durnych stronek w internecie, które nic a nic nie wnoszą do jego życia;
- to, że jest flegmatykiem i najprostsze czynności zajmują mu często niewiarygodnie dużo czasu (np. zanim wstanie musi jeszcze kwadransik poleżeć, potem podrapać się po plecach, przeciągnąć, odsłonić zasłony, włożyć jedną skarpetkę, znowu się podrapać, i tak wstawanie może zająć więcej niż pół godziny);
- co gorsza, lubi długo spać, i - tak jak jedna z poprzedniczek - też czasem spędzam przez to samotne poranki;
- bywa niesłowny i spóźnialski
- czasem po prostu... zapomina o moim istnieniu. Nie jestem przewrażliwiona na swoim punkcie, poza tym jestem już od dawna dużą i samodzielną dziewczynką, ale... no, same wiecie a jak nie wiecie to uściślę
- jego ogólne nieogarnięcie... czasem się zachowuje jak dziecko we mgle... na początku to mogłoby być ewentualnie rozczulające (choć nie przypominam sobie by wzbudzało to we mnie takie uczucia), teraz jest wyłącznie irytujące.

Wymieniamy te wady żeby uświadomić sobie POMIMO czego ich kochamy, tak?

Anemonne, umarłam ze śmiechu. Opisałaś mnie, a ja nic nie wiem o tym, że jestem w związku z Tobą Jedyna mała pomyłka - ja nie chrapię. No i czasem zdarza mi się zmyć coś poza obrębem zlewu, ale rzadko Za to przykład z fajkami - boski.

Wady naszych mężów/chłopaków mogą być naprawdę śmieszne
Ale bez nich nie byliby tacy jacy są - kochani.

- oglądanie durnot w Internecie to standard - mało tego - wszystkie najlepsze wysyła mi lub bezpośrednio każe mi rzucić wszystko co robię i obejrzeć,

- frustruje go kilka ziaren piasku na podłodze przez co pobrudzą mu się skarpetki (!) ale tona kurzu na jego komputerze jest jak najbardziej ok,

- na zakupach wybrzydza i zmienia zdanie gorzej niż kobieta w ciąży: najpierw chce bluzę polarową, ale nie ma takiego koloru czy fasonu więc przestawia się na kupno swetra, gdy ogladamy swetry to też nie takie, więc jednak lepsza byłaby bluza, ale przeszliśmy już 50 sklepów patrząc tylko na swetry więc już nie ma co się wracac - więc nić nie kupuje i potem się boczy.

- nie opanował sztuki składania ubrań - wszystko polega na zwinięciu w kulkę i rzuceniu na łóżko a w przypływie ochoty - włożeniu do szafki (z ubraniami zwiniętymi w kulki naturalnie)

Więcej "grzechów" na chwilę obecną niepamiętam

- Chrapie tak głośno, że słychać go w całym mieszkaniu, rozpycha się, i zabiera mi kołdrę.
- Nie tknie kanapki posmarowanej masłem, ale jajecznicę na maśle już tak. Nie wypije mleka, ale kakao jak najbardziej.
- Jeśli umawia się ze mną za 15 minut, to oznacza, że na miejsce przybędzie za jakieś 40.
- Jak zacznie grać w symulator samolotów wojennych, to nie ma z nim kontaktu. Raz przez to czekałam pół godziny pod drzwiami, bo nie słyszał ani domofonu, ani dzwonka telefonu.
- Uważa, że wiele spraw wyolbrzymiam, a gdyby czasem mnie choć przez chwilę posłuchał, to przykładowo pies nie pożarłby skarpetki.
- Zawsze zabiera do domu gazetki promocyjne, po czym terroryzuje mnie, abyśmy wspólnie te gazetki obejrzeli, oszacowując przy tym, co się nam może w domu przydać.
- Na zakupach reprezentuje model typowej kobiety. Pierw zrobi z 20 rundek po całym sklepie, potem ogląda, przebiera, maca, a po trzech godzinach okazuje się, że coś jest jednak nie tak, i wychodzi z pustymi rękami.
- U niego wszystko musi być duże. I elektroniczne.
- Mamy taki zwyczaj, że przynajmniej jeden sobotni wieczór w miesiącu, spędzamy we dwoje. Wówczas idziemy do kina, kolejno na kolację, i kończymy romantycznym spacerem. Nie mam pojęcia dlaczego, ale menu restauracji odczytuje mi jeszcze przed seansem.
- Gdy zdarzy mu się coś ugotować, jest żądny pasma niekończących się pochwał.
- Ciągle gada. Nawet przez sen. Albo śpiewa.
- Dyskusje na temat polityki, religii, i ufo, nie mają u niego końca.
- Ma obsesję na punkcie czerwonego koloru. Najchętniej zatopiłby w nim cały świat.
- Ciągle czegoś zapomina, i ciągle coś gubi.
- Jest bardzo nerwowy, i w chwilach silnego wzburzenia klnie jak szewc, i to w dodatku pijany.

Hihi, a tak mi przyszło do głowy - ciekawe, czy gdybyś miała faceta o takich "przywarach" jakie posiada mój (czyli bylibyście pod tym kątem do siebie podobni), to byście ze sobą wytrzymali? Bo często jest tak, że nasze własne wady najbardziej wkurzają nas, kiedy dostrzeżemy je u kogoś innego Ja z Twoim bym nie wytrzymała chyba tylko z jednego powodu - nie zniosłabym, gdyby ktoś wyjadał mi słodycze... Mój na szczęście ze słodyczy to woli śledzika

Kurde po tym co tu przeczytalam to mam wrazenie ze moj maz to skarb.
Ktos pisal o czytaniu gazetek promocyjnych - u nas to moja dzialka haha.
Na co moge narzekac u swojego chlopa:
- gra na kompie, czesto i duzo ale w sumie mi to pasi bo mam czas dla siebie ( ja w tym czasie czytam duzo);
- pracuje na etacie plus po pracy pisze gre, wiec pracuje prawie non stop (ale to tez jego hobby wiec raczej na plus);
- troche balagani bo byl w domu rodzinnym nauczony ze mamusia robi za niego wszystko, ale bardzo szybko mu to wybilam z glowy i ostatnio robi postepy, nawet zmywarke nieraz nastawi
- nie umie gotowac i nie gotuje (ja lubie i gotuje, ale czasem rpzychodze zmeczona i po prostu chcialabym zostac obsluzona, a on najwyzej zamowi wtedy cos do jedzenia ale dobre i to
- troche malo mowi o uczuciach, ale to chyba wiekszosc facetow tak ma (to jest zaleta zwiazku z kobieta- jest bardziej uczuciowo);
- ociaga sie z wszelkimi remontami w domu, zalano nas w lazience pol roku temu i dopiero w ten weekend sciana zostala zagruntowana , ale to tez widze standard

mam ochotę go udusić kiedy muszę go o coś prosić 100 razy, jak do ściany. Chciałabym też żeby sam z siebie mi pomagał. Jak widzi, że jest coś do zrobienia, naprawienia ipt. to niech sam to zrobi, a nie dopiero wtedy kiedy ja go o to proszę.

vinnga , poszłaś po bandzie

Najbardziej irytującą rzeczą w zachowaniu mojego męża jest poranny problem ze wstawaniem. I mimo że czasem ten "poranek" przypada na 12 w południe, on i tak zwleka się z łóżka 40 minut, jęcząc przy tym i narzekając na wszystko co się da Na co dzień jego wstawanie trwa koło 40 minut, a ja dostaję szewskiej pasji jak słyszę entą drzemkę

Nie mam pojęcia czemu nie umiem tego po prostu zignorować - w końcu to on nie zje śniadania albo będzie biegł na przystanek...

Czemu parasole są pedalskie? Ok, jak mam parasol, to mój chłopak go niesie, ale też nie przepada za parasolami i też uważa, że są pedalskie Czego ja nie rozumiem

Enya, wiesz, każdy ma jakieś wady, facet gdy ma ukochaną kobietę na pewno widzi w swojej kobiecie nie tylko zalety, ale też wady, które go denerwują. Mój facet też widzi we mnie rzeczy, które go denerwują, a mnie w nim też, a kocham go. Nie ma pary raczej, która nie widziałaby w sobie żadnych wad i zawsze świetnie się dogadywała. A często jesteśmy z tymi facetami? Jestem z nim, bo mamy podobne poglądy na fundamentalne sprawy, co sprawia, że w tych poważniejszych sprawach zgadzamy się co jest ważne, jak planuje się wspólne życie, a przy tym te wady typu brudne skarpetki to niewiele, choć też może denerwować.

Życie z drugim człowiekiem to też kompromisy, więc decydując się na bycie z kimś, to tak, musimy zdawać sobie sprawę, że ta osoba też ma wady, które mogą nas denerwować. Nie ma nikogo idealnego, pewnie czasem wydaje nam się, że świetnie, gdyby ta osoba była idealna, niemal bez wad, jak w komediach romantycznych, gdzie pokazują tylko fajne chwile, a nie rozrzucanie skarpetek No, ale pewnie na dłuższą metę, taki ktoś bez wad nie byłby taki fajny.

Ja wprawdzie nie mam jeszcze męża, ale mam chłopaka, nie mieszkamy jeszcze razem, ale jesteśmy razem 4 i pół roku, planujemy wspólne życie. Co mnie w nim denerwuje? On też jak chce, by coś kupił, a np jesteśmy na wyjeździe, czy coś w tym stylu i załóżmy, że on leci do sklepu, to też jak u luc "A jakie masło"?   Czasem mówi, że słucha, a zajmuje się czymś w Internecie (np jak jesteśmy u mnie czy u niego), ale to rzadko na szczęście Co do porządku, to nie mam co narzekać, bo rodzice nauczyli go sprzątania, więc regularnie u siebie w domu sprząta, no i gdzie by nie był, to lubi porządek. Co więcej, ja jestem bałaganiarą, więc to on np się wkurza jak jesteśmy na wakacjach np i robię bałagan

Śmieszy mnie może bardziej, bo nie wkurza, jak np w gazecie pokazuje mu męską kurtkę np taką czerwoną i mówię "Fajna"? A on... "Nie, czerwony to pedalski kolor" Przy czym rozumiem różowy, ale czerwony? Chyba dlatego ubiera się na czarno-granatowo-szaro. Ładnie się ubiera, elegancko, po prostu myślałam, że mógłby trochę koloru dodać

Mój jest w sumie nocnym markiem jak ja, ale pracuje fizycznie i wiadomo, często teraz wcześniej zasypia, np jesteśmy razem, ja bym chętnie jeszcze coś z nim obejrzała, ale on już zasypia. No, ale to mnie nie wkurza, bo rozumiem. Fajnie, jakbyśmy posiedzieli razem do tej samej pory, ale wiadomo, nie da się tak zawsze. On pracuje fizycznie, ja jeszcze nie pracuje na stałe, więc ja rozumiem, że on tak ma, to całkiem zrozumiałe.

Czasem przeinacza to co mówię, mówi, że mówiłam to, a ja co innego mówiłam, choć na odwrót ja też czasem przeinaczam co on mówi

No i jeszcze to, że np wstanie wcześniej, jak nocuje czy na wyjeździe i niby mówi, że ok da mi jeszcze pospać i będzie cicho, a tak naprawdę nie wytrzymuje i zaraz mnie budzi To jest wkurzające dosyć Nudzi mu się beze mnie hehe

Na początku też mnie wkurzało, że np jak jedziemy na wakacje, to nigdy nie chce mu się nic planować, także zazwyczaj ja planuję, czyli załatwiam kwaterę, pociąg, w tym sensie, choć też tego nie lubię No, ale przyzwyczaiłam się, no i chyba trochę mi to zaczęło wychodzić, bo często dzięki temu wiem, sprawdzę co jest ciekawego w danej miejscowości, co zwiedzić, a on pewnie gdyby planował, to by tego nie sprawdził Owszem, też coś tam załatwi na wyjazd, ale większość ja.

No i też trochę chrapie, czasem mu nos zatykałam, na chwilę pomagało Natomiast, jakby mój facet wpisał, to nie wpisałby chrapania, bo ja nie chrapię, wiem, bo by mi powiedział on albo ktoś z domowników. Na pewno, by napisał, że jestem często zbyt leniwa, co jest prawdą, że bałaganiara i że ciężko mi utrzymać porządek (wiadomo, nie jakiś syf, że walają się wszędzie szklanki, ale że za rzadko odkurzam, że często moje rzeczy są w nieładzie czy że ubrania często mam w nieładzie np wrzucone w kulkę, bo fakt, często tak mam, taka bałaganiara ze mnie) itp.

No i jak jest ze mną w sklepie, to narzeka po 5 minutach bycia w sklepie, poważnie Nie należę do kobiet, które chodzą np 2 godziny po sklepach, jasne, chwilę się zastanowię, ale to nie jest długo, poważnie 5-10 minut, bo wiadomo, że np w sklepach z kolczykami, nie wezmę od razu kolczyków, bo chce by były fajne, to obejrzę, ale niedługo z 5 minut i wybieram. Moja mama to chodzi długo po sklepach, 2 godziny to minimum takie, to ja wtedy zawsze się denerwowałam, bo nie lubię tak długo Natomiast, mimo że ja tak krótko, to mój facet już po minucie (serio), mówi "Długo jeszcze"? i już się denerwuje

Przyznam, że podobnie jak facet Anemonne, często miałam walające się butelki wody mineralnej po kilka na podłodze czy więcej, wiem, że to moje bałaganiarstwo wychodzi i że nie powinno tak być, także staram się teraz na bieżąco wyrzucać, żeby nie robić już takiego bałaganu, nie chcę po prostu mieć już takiego nawyku, by np robić tak, jak zamieszkam w przyszłości z facetem, na pewno by go to denerwowało, dlatego staram się to zmienić, jak się chce, to można to zmienić, kwestia wyrobienia nawyku, dlatego się staram pracować nad moim bałaganiarstwem Teraz akurat widać, że wzięłam się na to, bo teraz nie walają się butelki po moim pokoju, także staram się i będę się starać dalej

No mój młody, jakby nie patrzeć, 27 lat będzie miał. Na pewno nie nastolatek, ale nadal młody. Pewnie kiedyś to myślenie mu się zmieni

... albo w ogóle.

Mój partner za tydzień będzie obchodził 30-ste urodziny, a czasem gdy tak na niego patrzę, nie mogę oprzeć się wrażeniu, jakbym oglądała 3-latka zapuszkowanego w ciele dorosłego faceta. To samo tyczy się też jego taty, i o kilka lat młodszego brata.
Dla przykładu: gdy w ubiegłym roku, na mikołajki, sprawiłam swojemu partnerowi terenówkę sterowaną na pilota, całe trio szalało z nową zabawką do późnej nocy. Wszyscy uchachani równie mocno, jakby z nieba sypnęły się pieniądze.

No tak, pewne rzeczy się nie zmieniają
A w takich ważnych sprawach mój facet jest naprawdę ok, tylko jak tu piszemy, każdy ma wady, także to, że czasem pobawi się samochodzikiem mogę przeżyć, bo jest dobrym partnerem, więc w obliczu zalet właśnie te wady są niczym strasznym.

Baaardzo śmieszne
Może zaraz dojdziecie w waszych nad wyraz rozwiniętych umysłach wniosku, że to właśnie my jesteśmy brakującym ogniwem u Darwina?
No ręce opadywują , Nina czasem w szoku jestem jak cię czytam normalnie , ( dobrze że pozytywnym)

Nie, no co Ty?
Przecież Neandertalczyka uwzględnił?

Olinko, właściwie to już możemy się poobrażać, bo wychodzi na to, że jeśli zadajemy się z takimi okropnymi mężczyznami to musimy być głupie

A skad Ty wzięłaś tę żółtą, jadowitą, kłapiącą jadaczką skorpionicę? Czy tak Cię Twój małżonek określa, u którego Ty widzisz jedynie, że ma niepodzielną uwagę?

I dlaczego żółta? Reszta może się i zgadza...

Olinko
A skąd przeświadczenie że ja tak poważnie to odbieram, obgryzając paznokcie z nerwów ?
Nic bardziej mylnego ,tylko czasem męska dumka każe mi odpisywać niepoważnie, na jeszcze mniej poważne teksty iż jesteśmy niedorozwinięci Ot z przekory choćby
Vinga to że waszym facetom się czka z obgadulstwa, to nie znaczy iż uważam że wasi faceci są okropni