stres? lęk? nie potrafie zrozumieć

Nerwicy nie stwierdza psycholog tylko psychiatra.

Właśnie ze diagnozę i leki ordynuje lekarz psychiatra. Z psychologiem i terapeuta potem się rozmawia i próbuje wyjść z problemu.

Jeśli lęki o których mówisz niepokoją cie - proponuje wizytę u psychiatry. On oceni, czy jest to w granicach normy po przejściach (hm..jeśli wogóle lęki są czymś w granicach normy..) czy należałoby pomóc lekami. Psycholog, psychologiem może z tobą porozmawiać o lękach, ale na tym się kończy jego pomoc

Dziękuje bardzo za odpowiedzi .

Pawel - narazie skupiam się na szukaniu pracy (nie jest łatwo). Tak, może to też jest tak że jakies zainteresowanie które by mnie mocno wciągneło, by w jakiś sposób pomogło. Narazie nie ma takiej rzeczy.
Jakiś czas temu musiałam gdzieś chodzić przez jakiś czas ,więc całymi dniami nie było mnie w domu, nie powiem, to mi też dużo pomogło bo nie miałam czasu na skupianie się na lękach badź rzeczach, które mnie stresują.... poprostu nie miałam na to czasu, fajnie było.... dlatego też myślę ze praca była by jakimś lekarstwem, bądź tak jak pisałeś jakies zainteresowanie.

rossanka - wydaje mi się że jednak psycholog z psychiatra maja jakieś powiązania wiec jeśli chodziłam do psychologa a ona nie stwierdziła nic na podstawie czego mogłabym się udać do psychiatry... w sumie sama nie wiem... na każdej wizycie pytałam ją o to... zzawsze tłumaczyła mi to w ten sposób że to jest normalne, że każdy inaczej reaguje na rózne sytuacje, tym bardziej że mimo tego "wydarzenia" ten rok był dla mnie naprawde cieżki...

sysia - masz racje tak jest te wizyty dużo mi pomagały, ale jak narazie czuje się dość silna by narazie psychologa nie odwiedzać

1dwa3, Kurcze - psychiatra jest dla mnie ostatecznością, nie wiem czemu ale boje sie tego lekarza, nie chciałabym być bezsensu faszerowana lekami... dużo słyszałam o tym że psychiatrzy idą na łatwizne i od razu wprowadzają farmakologię a ja uważam, że nie na tym rzecz polega...
poza tym... nie dokońca wydaje mi się to być dobrym rozwiązanie, dlaczego?, dlatego, że było tak że dostawałam paniki przed wyjściem z domu jeszcze jakiś czas temu, na dzień dzisiejszy tego nie ma tzn. pojawia się jakiś minimalny stres (to też zależy gdzie wychodze) ale wychodzę już teraz chętnie, ciągnie mnie do wyjść z domu a kiedy pojawi sie stres? lęk? staram się go olewać i mimo wszystko wychodze więc myśle że nie jest aż tak źle co nie zmienia faktu że jest to dosyć męczące.

Ostatnio też zastanawiałam się nad tym czy poprostu to nie jest tak, że to siedzi w mojej głowie, dokładniej że przyzwyczaiłam się do tego stanu i sama to wymyślam... poprostu staram się znaleść jakiekolwiek rozwiązanie na to

Pozdrawiam