wrobiona ciaza, jestem sama z mega problemem

wiem ze wszystko mam na wlasne zyczenie...sama to sobie zrobilam....kurcze, tak bylo pieknie...taka bylam zakochana ze chyba nie wiedzialam co robie...nie wiem, napiszscie cos, ochrzancie mnie, postawcie mnie na nogi bo moja psychika juz nie wytrzymuje, mam pustke w glowie co moge najlepszego teraz zrobic...jestem strasznie samotna....czame mysle ze nie zasluguje na milosc, i moja rola w zyciu jest zupelnie inna? ze powinnam usunac ta ciaze, ale no nie mam sumienia...sama swoje psy mam az 4 , bo mialam miekkie serce, no nie umiem tego zrobic...ale tak chcialam zeby moje dziecko mialo matke i ojca itp a widze ze zgotowalam chyba pieklo....

To się kupy nie trzyma. Nawet w tym poście kłamiesz. Z pełną świadomością oszukałaś, więc zbierasz skutki tegoż. Dalsze ciągnięcie tej relacji nie ma obecnie sensu. Czego więc oczekujesz? Cudu?

Nie no 26 lat życia a takie myślenie?
No przyznaj się Mietek czy Bmka stoi przed jego chatą za milion złotych..  I juz wiedziałaś ze to ten no nie ? Prawdziwa miłość rzeczywiście...
Ja tu problemu nie widzę: ZABIJ swoje nienarodzone dziecko ( czekaj czekaj, jakoś to się tak ładnie nazywa chyba aborcja ? ), psy tez możesz oddać do schroniska, a tą PRAWDZIWĄ miłość po 5 miesiącach jakoś przeżyjesz?

Moi drodzy, autorka doskonale wie, że mleko się już rozlało i pisząc jej, jaka to jest żałosna i nieodpowiedzialna, wcale jej nie pomożecie.

Moja droga, popełniłaś straszną głupotę, ale z tego zdajesz sobie sprawę. Niestety, Twoje postępowanie zaważyło na relacji, którą z tym mężczyzną budowałaś i zniszczyło ją. To boli, ale na pewno wyniesiesz z tego wiele nauki na przyszłość. Niestety uważam, że w obecnym związku nie ma już czego ratować. Dziecko nie będzie czuć się dobrze, mając dwoje rodziców, między którymi nie ma miłości. Jeżeli masz możliwość, spróbuj znaleźć pracę i wyprowadzić się od swojego partnera. Skup się na dziecku, ono jest teraz najważniejsze. Może nie poczęło się w najbardziej sprzyjających do tego okolicznościach, ale zasługuje na cudowną mamę, którą masz szansę być.

Autorka odstawia tabletki antykoncepcyjne, aby po miesiącu założyć spiralę, a kilka zdań potem wychodzi na jaw, że jej partner znalazł w historii przeglądania strony z poradami jak wrobić faceta w dziecko... Tak jak napisał N4VV, ta cała historia nie trzyma się kupy, i ja mam głęboką nadzieję, że jest to prowokacja, i mamy do czynienia tylko z jakimś stworem, któremu twórca przypisał świadomie jedne z najpodlejszych cech charakteru.

Nie ma dla Ciebie ratunku, olej go, zacznij żyć swoim życiem, nawet jako samotna matka. Nie dość, że sobie, to i JEMU PRZEDE WSZYSTKIM zniszczyłaś życie. Odstawiłaś tabletki, by założyć za miesiąc spiralę? To skoro tak się chciałaś zabezpieczyć, to nie wiedziałaś, że miesiąc, w którym nie jesteś zabezpieczona, to możesz zajść w ciążę? Chciałaś się zabezpieczyć, a czytałaś o wrabianiu w ciążę?
JEZU... JESTEŚ PODŁA.
Sorry, nie mam w zwyczaju obrażać ludzi, ale naprawdę w tą historię aż trudno uwierzyć...

To się nazywa sztuczne poronienie, dawniej chrześcijaństwo tak bardzo nie zakazywało aborcji, wszystko się zmieniło w XIX wieku.

Wiec teraz na spokojnie napisze tak..Jesli by chodzilo o wrobienia faceta w dziecko i jakis sponsoring - to juz bym temat olala, dostalabym alimeenty i tyle, ale nie, mi zalezy by mialo ojca i matke, i nawet jesli z tym czlowiekiem nie bede, nie mialabym tyle tupetu by zalozyc mu sprawe o alimenty. Bylam wczesnsiej w 4 letnim zwiazku, gdzie facet nie byl gotowy na dziecko, zareczyny itd,
Macie jednak racje widze ze nic z tego nie bedzie...tylko chcialam sie dowiedziec czy jest co jeszcze ratowac....Zrobilam perfidnie,odstawiajac tabletki, nie mowiac mu o tym....Ale hmm, kierowalam sie tez sytuacja z pierwszych spotkan...i byl moment, gdzie pojechalam do niego, nie mialam tabletek przy sobie  i mu powiedzialam ze tzrech nie wezme, ze musimy uwazac...i on po prostu nic sobie z tego zrobil  i skonczyl we mnie, ta sytuacja dala mi zielone swiatelko do mojego dalszego posuniecia z odstawieniem anty....

ja juz to zrobilam , moze miesiac potem...., to czytalam historie innych wiec wpisywalam, wrobienie, odstawienie anty przed facetem, aby dowiedziec sie czy sie przyznawaly partnerki czy co sie dzialo.....ale to malo istotne chyba jest, bo faktem jet ze odstawialam je specjalnie zeby po prostu cos z gory zasadzilo co ma sie stac w ciagu tego miesiaca, przez ktory chcialam zaczekac na zalozyc spirale, jesli nic nie bedzie...

wiec po Waszych odpowiedziach, powiedzialam mu ze to nie ma ensu tak dalej, ze sie poddaje i rozstanie, na co on powiedzial ze mysli ze bedzie dobrze wszystko, zeby zaczac na nowo/ ( moze tez to mialo wplyw ze mnie 2 dzien nie ma w domu) takze juz nie ciagnelam tematu...powiedzielismy sobie troszke o co chodzi, w czym byl problem...ze kocha....i tyle... wroce jutro do domu, bo jestem w drodze  w Pl akurat i zobaczymy jak sie ulozy, ja sie na pewno postaram...

Sponsoring jest bez znaczenia - w istocie nie dotyczy Twojego partnera.
Podkładanie się pod ciążę jest niewybaczalne, bo jest to podejmowanie wiążacych go decyzji bez jego udziału.
Osobiście nie widze możliwości odbudowania zaufania w takiej sytuacji.

Jeśli będziesz kontynuować tą relację, prędzej czy później echo tego postepku uderzy w Ciebie i, być może, w Twoje dziecko.

Pierwsze co mi sie rzuca w oczy w wypowiedziach współmówców to to, że dziecko to zmarnowanie sobie i komus zycia. Nie wiem, może jestem anachroniczna, ale ciąza, dziecko, nowe zycie, CZŁOWIEK to przeciez wartość nie do przecenienia! Ludzie latami starają sie o dziecko i dzieci miec nie mogą, a tu prosze ciach i jest, jak dla mnie to dar od siły wyższej, dla niektórych to Bóg, niewazne, faktem jest, że DZIECKO jest w drodze i to jest najwazniejsze.
Mam dwoje dzieci i żadne nie było planowane, wpadka - nie decyzja, a zwyczajna wpadka, ale nie wyobrażam sobie bez nich życia, sa już dorosli, ale ja i mój mąż a ich ojciec kochamy ich nad życie, są naszym największym sukcesem życiowym i miłością.
Owszem to prawda, że droga Autorko namieszałaś, zamieszanie jest poprostu nie z tej ziemi, ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Dostrzegam, że jesteście oboje skłonni do uczciwej rozmowy i na to nalezy postawić. Pierwszy szał faceta jest trochę zrozumiały, ale jemu to przejdzie, emocje opadną i zacznie myśleć, a przede wszystkim dotrą do niego uczucia jakie ma facet gdy dowieduje sie, że bedzie ojcem. Sa to piękne uczucia, wspaniałe, to pragnienie, to oczekiwanie a potem radośc gdy przytuli Dzieciątko Baź dobrej mysli, ja trzymam kciuki, wierzę, że skoro dziecko ma być to na pewno nie bez sensu, a tak poprostu miało byc:) Bądź dzielna i przede wszystkim uczciwa, mów szczerze i uczciwie swojemu partnerowi o swoich grzechach, wyraź skruchę jesli rzeczywiście czujesz wstyd, rozmawiaj. Może jedynie podpowiem aby nie wywalac szczegółów, on bedzie Cie wypytywał, ale lepiej nie mó mu co i jak drobiazgowo, to bedzie tylko jego i Ciebie bolało i nic to nie wniesie. Odnies się do swojej przeszłości z godnością, no tak miałas i trudno, dziś i jutro jest już inne, masz inne cele, inne priorytety, inne oczekiwania i pragnienia. Powodzenia!

Dziecko to jest trochę na wyrost, jak rozłupiesz orzecha to nie mówisz, ze ścięłaś leszczynę, a jak robisz jajeczniczę to nie pytasz czy zaszlachtować na nią 1 czy dwie kury. Zanim się urodzi to jest zarodek a troche później płód.
Poza tym to jest offtop, laska powinna wiedzieć, że ma taką opcję, czy się zdecyduje na aborcję czy nie to już sprawa jej poglądów i jej moralności.