Koleżanka męża

Im bardziej będziesz naciskać, rozpaczać i robić awantury tym prędzej osiągniesz skutek odwrotny od zamierzonego. Czyli Zdradę!
Nikt nie lubi być ograniczany i kontrolowany. Wiem, że zazdrość to ciężki temat ale spróbuj z nim porozmawiać. Zapytaj, czy byłoby mu miło gdybyś pisała z jakimś innym facetem. Powiedz mu, że nie podoba Ci się to, że ukrywa coś przed Tobą. Zobaczysz co Ci odpowie i jak będzie się zachowywał.

Wcale Ci się nie dziwie, że jesteś zazdrosna, jeżeli Twój mężczyzna pisze z inną dziewczyną w tajemnicy przed Tobą. Również miałabym czarne myśl. Bardzo możliwe, że to zwykła koleżeńska znajomość, a robi tak, ponieważ wie, że możesz reagować bardzo nerwowo. Może jak już wcześniej wspomniano porozmawiaj z nim, powiedz, że rozumiesz jego zachowanie, że boi się, że znów będziesz mu robiła awantury i stara się tego w ten sposób uniknąć. Wytłumacz mu, że takim zachowaniem wzbudza u Ciebie obawę, że szuka znajomości na boku i, że nie masz nic przeciwko aby miał koleżanki i utrzymywał z nimi kontakt, ale niech to robi jawnie i informuje Cię o tym. Możesz mu także opowiedzieć sytuację, jak np. jakiś mężczyzna Cię podrywał dzisiaj i, że wolisz mu o tym sama powiedzieć niż to przed nim ukrywać.

A no niestety kobiety, biorą się za cudzych facetów. Zapytaj wprost, czy to co ona do niego pisze, można odebrać co najmniej dwuznacznie. Jeżeli powie, że być może tak, to poproś go, aby z koleżanką porozmawiał i wytłumaczył jej, że jest zajęty, że Ciebie kocha i, że nie podobają Ci się takie smsy do niego, a wcale to nie oznacza, że muszą zrywać znajomość i tyle. Czasami też tak jest, że kobitki nie zdają sobie sprawy, że ich zachowanie, przez partnerkę kolegi może być odebrane jako podryw, choć wcale nie miały takiego zamiaru. Wilk syty i owca cała

Wiem że nie mam prawa zaglądać mu do telefonu co ona pisze i nie zrobie tego. Poczekam jeszcze z tydzien- dwa i jeśli napisze do niego znowu to porozmawiam  z nim na spokojnie, mam nadzieje że się nie wścieknie  a jeśli nie napisze to zapytam go wprost czy jeszcze ze sobą piszą.

A jeśli skasował. To znaczy że miał coś do ukrycia.

Kasowanie śladów korespondencji w sytuacji, gdy ta jawi się partnerowi jako zagrożenie i źródło wątpliwości - jest już "złym przejawem". Bo świadczy o lekceważeniu partnera... Mając - w tym przypadku - wciąż owe smsy, jest szansa na okazanie i uspokojenie... Kasowanie w takiej sytuacji nie jest niczym innym jak zacieraniem śladów... I ewidentnym lekceważeniem obaw drugiej strony. Inaczej tego - w tak "gardłowej" sytuacji - widzieć sie chyba nie da.
A rozmowa? Cóż, nie zawsze ma sens. Ile to związków, gdzie rozmawia się, ale bez porozumienia? Często ktoś mający "coś" do ukrycia owszem, rozmawia... Ale dalej robi swoje nie licząc się z partnerem.

Jeśli wątpliwości są już "zasiane", pojawiają się dociekania, niepewność i niewiara w zapewnienia - cóż innego pozostaje, by to zażegnać, jak nie właśnie pokazanie "namacalnych dowodów"? Kasując - pozbawia się tej szansy, a tłumaczenia, że "zawalona skrzynka", że to "nic nieznaczące" wiadomości - mogą jedynie pogłębiać wątpliwości. Czyż nie?
Rozmowa... Ok, ale szczera. Jeśli nie ma już porozumienia i jedno zapędza się w "kozi róg" ze swoimi obawami, a drugie dalej obstaje przy swojej wersji - nic już, żadnej szansy na naprawę. Jak nie ma tej "szczerości" (a często właśnie nie ma) - to raczej już schyłek związku...

Może najnormalniej w świecie nie zaznałaś/łeś jeszcze tego...? Nikt, nawet autorka, wcześniej sobie czegos takiego pewnie nie wyobrażał Dopiero rzeczywistość zmienia czasem nasze postrzeganie...

To niebezpieczne mieć dostęp do telefonu czy lapka osoby z którą się spotykamy. Lepiej nie wiedzieć i nie zaglądać. Wtedy każdy szczęśliwszy.

Dla mnie cała ta sytuacja świadczy o tym, że między wami coś jest trochę nie "halo" i bardziej skupiła bym się a tym aspekcie zamiast na inwigilowaniu męża.

Jeśli chodzi o pisanie esemesów z koleżanką to wiemy, iż słusznie, że Ci się zapaliła czerwona lampka, bo większość '"historii" trójkątów tak właśnie się zaczyna, więc warto być czujnym na niepokojące sygnały. Poza tym ja znam kilka udanych związków i jestem pewna, że ani mąż ani żona w tych małżeństwach nie ma "znajomych płci przeciwnej" z którymi wymieniałaby regularnie smsy, w sprawach inne, niż służbowe. Co oczywiście nie oznacza, że nie mają takowych znajomych, ale raczej tu chodzi o to, że jak jesteś w stałym związku, to nie szukasz regularnych kontaktów z osobnikami płci przeciwnej. Po pierwsze, bo i tak mało masz czasu dla swojego partnera, bo partner mógłby  poczuć się niepewnie(i każda osobna w związku o tym wie), a przede wszystkim, bo nie masz takiej potrzeby. Sama sobie autorko posta odpowiedz czy będąc kiedykolwiek w udanym związku czułaś potrzebę regularnych esemesowych, emailowych czy jakichkolwiek kontaktów z osobnikiem płci przeciwnej. Wątpliwe.

Problemem też jest to, nie że mąż te esemsy z koleżanką wymienia tylko, że o niej myśli(jak by nie myślał to by tego nie robił), a żadna kobiety nie specjalnie jest szczęśliwa gdy jej luby poświęca uwagę innej kobiecie.
A ostatni aspekt to taki, że koleżanka męża wie, że on jest żonaty, a pisanie esemesów do żonatego faceta jest według mnie dużym obciachem. Ja jestem singielką i nie wyobrażam sobie takiej sytuacji  kilku powodów. Po pierwsze nie chce mi się myśleć o żadnym zajętym faceci i nie zamierzam takowego obdarzać jakąkolwiek uwagą , bo on mi do nieczego potrzebny nie jest, po drugie nie chciałabym, iż by pomyślał, że go podrywam, a to obciach żonatego podrywać, a po trzecie nie chciałabym, żeby żona osobnika pomyślała, iż go podrywam(a może sobie tak pomyśleć, bo takie sytuacje zawsze wyglądają dwuznacznie), poza tym wstyd mi by było wystawiać się na jakieś podejrzenia.
Jak dla mnie intencje koleżanki są nie do końca czyste...

Ja bym Ci radziła, poprzyglądać się ogólnie waszym relacjom i czy mężowi czegoś między wami nie brakuje. Rozmowa nie zawsze jest skuteczna, bo faceci często na odczepnego mówią, że wszystko jest ok.

Hej. Nie sądziłam, że dyskusja obierze  taki kierunek, bardziej spodziewałam się że mnie skrytykujecie za to że się czepiam, że chce odciąć męża od znajomych. Sprawa teraz wygląda tak że pogadaliśmy szczerze i powiedział że już z  nią nie pisze i nie będzie i że ona o tym wie. Ta dziewczyna ma męża i dzieci więc podobno nie mam się o co martwić. Ok, spróbuję uwierzyc, choć w głowie cały czas pojawia się pytanie : czy na pewno? tak że dam spokój ale będę czujna.Będę mieć oczy szeroko otwarte.
Zwłaszcza że widzę że mąż naprawdę się stara, ciągle okazuje uczucia i chyba naprawde jest ze mną szczęśliwy a tamta dziewczyna to zwykła koleżanka ze szkoły.