Uroda po....ślubie

Był czas ze robilam sobie (wtedy samotne lub z synem) wypady na piwo lub na pizze, umawialam sie z kolezankami na plotki.....teraz chcialabym zeby On tez czasem mial ochote wyjsc ze mna na randke ale On nie ma na to checi....wiem tez ze nie podoba Mu sie pomysl moich wyjsc z kolezankami wiec zostaje w domu a jak powiedzialam ze pojde na spacer tylko ze starszym synem to strzelil focha ze sie go wstydze!

Bardzo czesto sie usmiecham...zwlaszcza do Niego.

Bardzo przezylam "niemalowanie sie" i nadal to przezywam brakuje mi tego efektu "po"...gladka cera jednolita, wieksze oczy itd.....bez makijazu czuje sie jak brzydkie kaczatko chcialam tez zauwazyc ze nigdy nie malowalam sie wyzywajaco! na codzien lubie "make up no make up" czasem od swieta byl mocniejszy. krotkie wlosy polubilam choc byly dla mnie szokiem.

Chcialabym zeby patzryl na mnie jak mezczyzna na kobiete z takim blyskiem w oku no i czasem chcialabym zobaczyc jak inne kobiety patrza sie na mnie z uznaniem mojej urody....

On twierdzi ze slub Go nie zmienil!!! Jestem innego zdania...osiadl na laurach- uwaza ze juz mnie ma to juz nic nie musi robic!!! Prawda jest ze bardzo to On nigdy sie nie staral ale jeszcze niedawno jak Mu wywiercilam dziure w brzuchu to juz cos tam sie wysilil...teraz nie ma nic jak zaczynam rozmowe na te tematu stwierdza ze sie czepiam i konczy temat....jestem z tym sama, boje sie ze wykopie sobie jakis wielki dol w glowie z stane sie brzydka emocjonalnie bo po co sie starac jak On i tak tego nie zauwazy a juz na pewno nie doceni......?

Bardzo mi zaimponowaly Twoje slowa! Tylko zdaje sobie sprawe ze teraz "walka" bedzie trudniejsza. Jak zapewne wiele kobiet uwazalam ze jak bede ustepowac to On to doceni i tez cos zrobi dla mnie i sie pomylilam

Chcialabym madrze rozwiazac te sytuacje ale wiele razy juz rozmawialm grozilam prosilam stawialam warunki plakalm ...i nic...stosowalam rozne techniki ale zaden rozsadny argument nie trafia do Jego glowy.

bjo    po czym wnosisz ze jestes brzydka?! ze mna bylo kiedys podobnie- wyroslam w domu gdzie matka na kazdym kroku podcinala mi skrzydla nigdy od niej nie uslyszalam ze dam rade zawsze bylo ze jestem nieudacznikiem i nigdy nie bede tak kochana jak mlodszy brat, narosly mi kompleksy wielkosci gory lodowej i pewnego dnia wyprowadzilam sie z domu zaczelam samodzielne zycie- bardzo szybko uswiadomilam sobie ze jak nie wyjde do ludzi (np po to zeby poszukac pracy) i nie zaczne walczyc z niesmialoscia wroce do rodzinnego domu a tego nie chcialam za wszelka cene. Mnie pomogly poradniki jak zwalczyc niesmialosc.....zaczelam rozmawiac z obcymi ludzmi na ulicy, przystanku w barze i wiesz co?!....nikt nie uciekal na widok mojej "brzydoty" potem jak juz przestalam obsesyjnie myslec o swojej twarzy i figurze....zaczelam czytac takie gazety jak Elle i Cosmopolitan nauczylam sie malowac (jest mnostwo filmow na yt polecam Red Monster Lipstic) i ubierac- kosztowalo mnie mase odwagi glosne poproszenie ekspedientki o rozmiar 42!!! Zdazam do tego ze komplementy przyszly same. Znalazly sie kobiety i mezczyzni korzy mowili co widza ladnego ale najwazniejsze ze nalezy wierzyc w ich slowa! Jesli ktos ci powie ze masz piekne serce UWIERZ W TO!!! Blask Twojego serca odbije sie w oczach i ktos inny powie ze masz piekne oczy zbadalam to na sobie!!!
A co chodzi o facetów pierwsza powazna znajomosc mialam w wieku 25lat, nie ma co sie spieszyc! Baw sie! Obserwuj ludzi. Rozmawiaj. Zainwestuj w siebie. Teraz masz czas na to zeby rozwijac tylko siebie to co zbudujesz teraz zaowocuje w przyszlosci dojrzaloscia i normalnym zwiazkiem a nie bolem serca bo on ci zabroni ladnie sie ubrac (abstrahuje tu do mojego meza).
Acha...pomaga rano mantra....stan przed lustrem i powiedz "Czesc ladnie dzis wygladasz" i usmiechnij sie do siebie

U mnie problem jest taki ze ja wierze ze nie jest ze mna zle tylko zeby jeszcze moj maz to zauwazyl.....wczoraj rozmawialam ze smutno mi iz nie powie mi komplementu wiesz co odp.....a moglem isc spac....zabolalo

Relacja jest prosta On rzadzi mowi co mi wolno a co nie jak mam wygladac i ubierac sie i myslec...a kazda proba buntu jest bolesnie zdlawiona wiem ze to nie jest zdrowe....a wiem tez ze mam faceta "po przejsciach" i wiele trzeba Go uczyc malymi kroczkami...pewnie powinnam byla robic to od poczatku znajomosci zamiast ustepowac ale stalo sie i teraz moja w tym glowa zeby naprawic swoj blad. Jedno jest pewne ze sie nie poddam bo to najsmutniejsze i najprostsze rozwiazanie a ja takich nie preferuje.

"u mnie problem jest taki ze ja wierze ze nie jest ze mna zle tylko zeby jeszcze moj maz to zauwazyl.....wczoraj rozmawialam ze smutno mi iz nie powie mi komplementu wiesz co odp.....a moglem isc spac....zabolalo " typowy sposob dlawienia buntu.... inne komentarze to " wymyslasz sobie problemy, czepiasz sie, chcesz sie pewnie podobac nowemu koledze w pracy bo mnie sie podobasz jak jestes niepomalowana" itd.

Czasem mam wrazenie ze powinnan postawic Go przed faktem dokonanym i nie omawiac tego tematu. Wydaje mi sie ze mamy wazniejsze sprawy w zyciu do omowienia np zajecia dodatkowe w szkole syna niz to czy mam pomalowane rzesy czy nie......ale tak uwazam ja nie On

koteczek,
Nie wiedzieć dlaczego Twój mąż ma silną potrzebę kontroli- i szkoda go, bo to go wykończy. Pisałaś, że jest po przejściach- najpewniej stąd ten problem. I on nie będzie raczej czuł, że sprawia Ci przykrość, a że po prostu kontroluje sytuację, zaprowadza "ład". Rozmawiajcie ze sobą, daj się poznać jako jego partnerka, przyjaciółka, niech Was to zbliży do siebie, zamiast oddalać.

koteczek napisał/a:

pewnie masz cos racji ze On chce wszystko kontrolowac bo daje Mu to sile i poczucie bezpieczenstwa, ale gdzi w tym wszystkim ja.

No właśnie na tym polega związek dwójki osób; że czasem na chwilę trzeba zapomnieć o sobie, jeśli chce się pomóc.

No ja myślę, że to idealne preludium rozwodowe by było
Odpowiedz sobie na pytanie: chcesz mu pomóc, czy chcesz żeby było po Twojemu za wszelką cenę?

Potrzebujecie miłości tak naprawdę. I szczerej rozmowy- co najmniej jednej.

Porozmawiajcie.

Nieważne. Ważne byście się dogadali. Moja koleżanka lata temu miała podobny problem- wiesz co zrobiła? Po wyznaniu jak się czuje, że jest nieszczęśliwa, on zaczął się oczywiście bronić, fuczeć, podeszła i pierwsze co uczyniła to przytuliła go i powiedziała, że bardzo jej na nim zależy i że go akceptuje, kocha i że nie musi się tak względem niej zachowywać. Jemu było głupio- bo chyba po raz pierwszy to było dla niego takie .... obnażenie uczuć. No ale efekt jest taki, że są razem do dziś, szczęśliwi, a tę historię on mi powiedział

jak mawiala moja babcia "pozywiom-uwidzim"
na pewno sie nie poddam! przeszlam gorsze sytuacje w zyciu i dalam rade to i teraz dam! tylko jak tu igrac z miloscia?! rozsadek w zwiazku to ostatnia rzecz jaka sie posluguje....
Mysle ze On sprawuje na demna pewien rodzaj wladzy....

nikt nie lubi jak sie go pozbawia wladzy...a ja zamierzam to zrobic

Musze poczytac jakies ksiazki na ten temat bo inaczej skonczy sie na lzach i to moich

Sprawa wygląda tak, że masz tyrana w domu i pod jego wpływem ZA-KA-SO-WA-ŁAŚ całą swoją kobiecość. Ty się musisz malować i musisz mieć długie włosy. Bez tego wyglądasz na zaniedbaną, źle się z tym czujesz, w oczach przerażnie. Nie będą się faceci gapić, nie usłyszysz komplementów. Zaczynasz się staczać w dół, twoje poczucie własnej wartości jest coraz mniejsze. Staniesz się "nikim" dla swojego męża.

Jest tylko jedna droga ucieczki... zapuścić długie włosy, malować się tak jak lubisz, wychodzić do ludzi (praca, fitness), zakładać seksi ciuchy -- po trzech miesiącach sama siebie nie poznasz. Pytanie -- jak temu tyranowi wbić do łba, że jesteś wolna kobietą i możesz się np. malować?

A czemu zabrałaś awatar pewnej userce? ..

koteczek napisał/a:

Bardzo przezylam "niemalowanie sie" i nadal to przezywam brakuje mi tego efektu "po"...gladka cera jednolita, wieksze oczy itd.....bez makijazu czuje sie jak brzydkie kaczatko chcialam tez zauwazyc ze nigdy nie malowalam sie wyzywajaco! na codzien lubie "make up no make up" czasem od swieta byl mocniejszy. krotkie wlosy polubilam choc byly dla mnie szokiem.

Chcialabym zeby patzryl na mnie jak mezczyzna na kobiete z takim blyskiem w oku no i czasem chcialabym zobaczyc jak inne kobiety patrza sie na mnie z uznaniem mojej urody....

Trudno jest patrzec na Ciebie jak na kobiete z blyskiem w oku, jesli wszystko robisz jak on chce. Sorka, to jest niepowazne. Rozumiem, jakby poprosil Cie, bys przestala palic, bo to zdrowie ale maska na buzke? A on chodzi z Toba na randki, bo Ty bys bardzo chciala? Nie. Ty za to sie zmieniasz na gorsze, bo zmieniasz sie na osobe, ktora wszystko zrobi, jak on chce.
Z doswiadczenia mojego i przyjaciolek wiem, ze facet stara sie o kobiete, jesli ona ma swoje zycie, przyjaciol, nie skacze dookola niego jak pani do wszystkiego.

To, co chce powiedziec to>

1. Lubisz sie malowac to sie maluj. Twoja sprawa i tak dlugo jak nie robisz z siebie klauna a nie robisz, bo z tego co piszesz preferujesz delikatny makijaz, od wyjscia troche mocniejszy to nie ma prawa Ci tego zabronic. A Ty powinnas miec na tyle odwagi by powiedziec> lubie to i bede to robic. NIe musisz byc brzydkim kaczatkliem, czujesz sie zle a to jest zle. Wiec maluj sie tak jak lubisz!!!!

2. Chcesz wychodzic z Twoimi dziweczynami to koniecznie musisz to robic. Przyjacie sa wazni a o przyjaznie sie dba. JEsli mu sie nie podoba to jego problem, nie jestes jego niewolnica.
Kazdy musi miec swoje zycie, ktore laczy z druga osoba. NIe rezygnuj z niego, jesli on chce siedziec w chacie to niech siedzi, Ty nie musisz.

3. NIe wiem, jak mozna sciac wlosy, bo ktos lubi. Poznal Cie z dluzszymi.

Wiesz, jak tak to czytam to  widze kobiete, ktora wszystko robi dla faceta i daje mu do zrozumienia, ze on moze od niej wszystkiego rzadac, bo ona nadal bedzie to robic. A na koncu widze marudnego faceta i nieszczesliwa, zaniedbana kobiete, bo pan i wladca nie lubi czegos.

4. Masz dzieci w domu i pokazujesz im obraz chorego domu, gdzie kobieta jest do bycia posluszna i bez swojego zdania. Piszesz o synie, nie wiem, czy masz dziewczynke, bo jesli masz to szkoda mi jej, ze dla niej takie zachowanie bedzie normalne. JEsli nie masz sily dla siebie to musisz pokazac dzieciom, ze rodzina to zaufanie, bezpieczenswto i akceptacja. A tego nie ma.

MOja rada> zyj i rob, co lubisz. Od tego jest zycie, by sobie nie domawiac. NIe stac Cie pewnie na jacht ale stac Cie na kosmetyki i lubisz to wiec uzywaj. Juz widzisz, ze cos sie dzieje, cos zlego ale jak ma byc dobrze, jak robisz rzeczy przeciwko sobie. Zmien to, bo inaczej bedziesz nieszczesliwa a to pierwszy krok do zakonczenia zwiazku, bo poytem pan wymagajacy stwierdzi, ze jestes smutna, dolujesz go i on nie moze z Toba zyc.

W ogole dziwi mnie, ze w ogole z nim o tym gadasz. Bo to nie sa zyciowe sprawy jak np. zmiana roboty, operacja czy cos innego. Dlugie wlosy czy podkrecone rzesy to nic szczegolnego w zyciu a Ty z nim o takich rzeczach gadasz, czy mozesz sie pomalowac i zapuscic wlosy. Przepraszam za moje slowa ale to nie jest normalne. nie jestes jego 12 letnim dzieckiem, co chce sie do szkoly malowac, jestes jego kobieta, ktora chce sie czuc pieknie, czuc sie dobrze.

Nie bede sie pytac, gdzie mialas oczy przed slubem ale podjelas ten krok i walcz o siebie.

Weszłaś w toksyczny związek z nieprzyjemnym dziwakiem, no i masz za swoje.
Nie ogarniam, jak mogłaś wziąć ślub i decydować się na dziecko przed rozwiązaniem Waszych problemów. Sama sobie nałożyłaś pętlę na szyję.

Zacznij się malować, wychodzić, spotykać się z ludźmi. Traktuj to naturalnie, pokaż, że jesteś silną kobietą. Porozmawiaj z nim, powiedz, że nie może Cię kontrolować i rozkazywać jak jakiemuś przygłupiemu dziecku. Wyjaśnij, czym jest dla Ciebie związek partnerski i powiedz wprost, że właśnie takiego związku oczekujesz, a nie relacji władca - niewolnica. Powiedz, że jeśli będzie Cię zmuszał nadal do posłuszeństwa, to straci Cię, bo wtedy odejdziesz, tak jak jego byłe.
I lepiej się tego trzymaj, bo facecik może okazać się niereformowalnym egzemplarzem.

koteczek napisał/a:

A tu ciagle slysze ze jest toksyczny (...) Mpje osobiste zdanie na temat zwiazkow: nie ma normalnych zwiazkow, nie ma standardowych rozwiazan, kazdy zwiazek potzrebuje pracy nad nim i milosci bez tego ani rusz.

Opisujesz Twój związek w taki sposób, że nie powinny Cię dziwić komentarze dot. toksycznych zachowań Twojego partnera.

To jakimi lepszymi słowami opisałabyś to, co Was łączy?

Przepraszam, jesli moje slowa tak brzmia. Moze lubisz swoje wlosy teraz ale nie chcialas ich sciac a jednak to zrobilas.

Ja nigdy nie mialam takiej sytuacji. Ale wydaje mi sie, ze musisz zrozumiec, ze zwiazek to 2 osoby, ktore sa sobie rowne. U Was tego nie ma. Jest on i dlugo nic. Moze po prostu zacznij zyc, jak chcesz  i postaw go przed faktem dokonanym ale malymi kroczkami. Np. dzisaj zaczynasz robic sobie delikatny makijaz. Bedzie mial problem t mowisz, ze jest delikatny i Ci sie podoba i bedziesz sie malowac. Spokojnie, bez dyskusji. I tak zo chwila nowa rzecz.

Ludzie sa tak bardzo czesto obludni ,prozni i potrafa odrzucic kogos ze wzgledu na wyglad ,powloke ,a moze ta osoba ktora odrzucaja za powloke moglaby dac im szczescie milosc dobroci  jakiej szukaja..

koteczek napisał/a:

i cholernie sie boje ze w momecie kiedy przyznam sie sama przed soba ze moj zwiazek jest toksyczny to bedzie tez skazany na porazke a po co walczyc jak i tak sie nie uda?!

Sprawy trzeba nazywać po imieniu, by móc traktować je zgodnie z ich faktycznym stanem.
Toksyczność nie zawsze jest nieuleczalna. Zmieniać, walczyć, modyfikować można próbować zawsze.

Zastanów się, czy wolisz przekłamywać sytuację i ryzykować, że za mało się zaangażujesz i nic nie zmienisz, czy też podjąć się zmian, które nazwiesz po imieniu.