Moje przemyślenia dotyczące współżycia i cielesność.

Widzisz mamy takie czasy, że takie postawy jak Twoja wydają się wielu twoim koleżankom dziwne. Seks z rzeczy wstydliwej i uprawianej w zaciszu własnych domów w czasach Drugiej RP i PRL stał się teraz bardzo łatwo dostępnym towarem. Zewsząd dowiesz się o nim wszystkiego. Z reklam zaatakują Cię półnagie modelki, które Ci powiedzą że można a nawet trzeba. Ja oglądając mecz w jego przerwie dowiem się że "Po Braveranie" mi stanie, a na kłopoty z prostatą i życiem seksualnym to mam jakiś Prostalong brać. Chwała oczywiście profilaktycznej stronie dbałości o nasze zdrowie, ale wszystko to powoduje, że seks przestał być traktowany jak coś pięknego, intymnego między dwojgiem ludzi, a jako towar zredukowany do sfery fizycznej.
Uważam że nie masz się czego wstydzić, seks bowiem dla ciebie nie łączy się tylko ze sferą fizyczną ale i emocjonalną.Nie oddawaj więc swego dziewictwa, dopóki naprawdę to Ty nie będziesz czuła że warto.
Nie czuj się inna spośród nich, one potrzebowały tego szybciej, Ty wolisz poczekać, więc nie spiesz się i nie słuchaj tych co Ci tak mówią że najwidoczniej ktoś Cię nie pociąga. Jak dla mnie to nie zacofanie tylko docenianie tego co się posiada. I to jest w moim odczuciu cenne i nie ulegaj nigdy podszeptom i iluzjom. Zmuszając się do tego na siłę wzbudzisz w sobie tylko poczucie winy. A robiąc to wtedy gdy Ty będziesz tego chciała i z kimś kto na to zasłuży masz duże szanse że będzie to dla Ciebie w pełni niezwykłe uniesienie. Głowa do góry

Zasadniczo to jest tak.

Nie należy niczego robić wbrew sobie, jeśli się czegoś nie 'czuje' nie powinno się tego robić no chyba, że ktoś jest ryzykantem i liczy się z różnymi atrakcjami typu - zaangażowanie emocjonalne w przypadku przelotnego seksu, ewentualne choroby weneryczne, ciąża, to że o tej akcji dowiedzą się osoby trzecie i tak dalej.

I jeśli możesz powiedzieć - czym były te 'krótkie epizody'?

po prostu jeszcze  nie spotkałam na swojej drodze takiego człowieka z którym mogłabym to zrobić, przy którym czułabym się kochana i bezpieczna.

I to jest chyba właśnie kluczowe. Sama sobie odpowiedziałaś. Skoro nie czujesz tego to nie rób niczego wbrew sobie. I bycie dziewicą w tym wieku ( zresztą w jakim wieku jest? ) to nie jest jakiś wstyd czy coś w ten deseń. Tak samo jak nie jest nim pójście do łóżka z facetem po pół roku czy roku czy innym 'sztucznym', narzuconym terminie. To się po prostu czuje.

Jedną z najgorszych rzeczy które można robić jest to, że ludzie często próbują porównywać się do innych ludzi i ich życia, doświadczenia, przeżyć, tego co mają/mieli. Tylko że nie zauważają w tym wszystkim tego że często jest to równanie w dół ...

Rady i przemyślenia? Żyć dalej, nie przejmować się tym co mówią i gadają koleżanki/koledzy/towarzystwo bo idę o zakład, że to w niemałej części gadanie dla gadania lub przechwałki. Masz swoje poglądy to się ich trzymaj. Skoro się z kimś spotykasz to spotykaj dalej i zobacz jak to się będzie toczyło. Cóż więcej tu dodać ...

szukam kobiety o takim podejściu do życia...

Mam nadzieje
Chociaż nie dawno udzielałem się w temacie czy 19 letnia dziewczyna mająca 24 partnerów seksualnych jest warta związku... czyli od skrajności w skrajność...

NIKT ZA CIEBIE ŻYCIA NIE PRZEŻYJE! To jedno wiem na pewno więc jest sens przejmować się tym co mówią koleżanki? Jest sens na siłę szukać kogoś z kim przeżyje się "pierwszy raz" bo przecież w tym wieku wypadałoby mieć to za sobą?  Jest sens czuć się lepszą? Albo gorszą?

Przecież dobrze wiesz! przecież mądrze tu piszesz i znasz odpowiedź

Póki nie spotkasz "tego jedynego" nie rób nic wbrew sobie. Spotkasz go. I może  nie będziecie razem do grobowej deski, może rozstaniecie się po kilku miesiącach czy latach, a może weźmiecie ślub i będziecie żyć długo i szczęśliwie. Ważne że w tej właśnie szczególnej chwili będziesz wiedziała, że to TEN JEDYNY!:)

Może za bardzo opieram się na własnych doświadczeniach, ALE  pierwszy seks z chłopakiem po kilku miesiącach związku to była dla mnie szczególna chwila. Miałam 21 lat i zero doświadczenia. I co z tego, ważne że wiedziałam, byłam pewna że chcę to zrobić właśnie z nim i właśnie teraz.

Ale to docenia się po fakcie. Nie wiesz co Cie czeka. Ale JAK DLA MNIE to jest warte czekania. Trzeba tylko wiedzieć czego się chce - krótkiej przyjemności czy budowania z kimś relacji.

Może ktoś jeszcze się wypowie?:)

Mi też się tak zdawało Zanim trafiłam na mojego obecnego mężczyznę to sobie mówiłam, że pewnie zanim się zaangażuje to minie troche czasu, że nie jestem taka "łatwa" - że nie potrafiłabym tak szybko iść z facetem do łóżka, że przecież się szanuję i pare miesięcy na pewno minie, zanim dojdzie do zbliżenia... I tym podobne. Co nie jest głupie zważając na to, że jestem ostrożną osobą, nigdy nie lubiłam dotyku innych, jestem zdystansowana do innych, nie potrafię się zbliżyć szybko do nikogo.
Jak mówiłam... do czasu. Okazało się, że trafiłam na świetnego faceta... Czułam się z nim tak dobrze, zaufałam mu. I wszystkie mury runęły. Tak naprawdę tak nas do siebie ciągnęło, że nie było co się temu opierać - zaczęliśmy uprawiać seks po miesiącu ale gdyby nie ja i moje sztuczne tworzenie sobie barier (na zasadzie "nie bądź łatwa, nie daj mu tak szybko") to pewnie jeszcze szybciej by poszło. A i tak długo nie wytrzymałam... Z perspektywy czasu niczego nie żałuję. Może z tobą będzie podobnie?
Tak czy siak - co cie obchodzi opinia koleżanek? To twoje poglądy, trzymaj się ich. Nie ma co w ogóle z nimi na ten temat dyskutować. Z drugiej strony - nie ograniczaj się na siłę, jakieś zasady, że musi minąć ileś miesięcy nie mają sensu. Zrób to jak poczujesz, że to ten czas, czy to będzie 8 miesięcy, czy 4 tygodnie.

Ja czekałam na utratę dziewictwa półtora roku. (a może i dłużej) Nie czułam się gotowa i tyle. Owszem, mój chłopak "zabrał się za mnie" wcześniej, były jakieś tam pieszczoty (najpierw on mnie ośmielił trochę..) a potem jak poczułam się gotowa wszystko samo poszło. Dla nas obojga był to pierwszy raz i było wspaniale. Nie warto patrzeć się na opinie koleżanek, bo każdy ma swoje tępo dorastania do różnych rzeczy. Tym bardziej, że z seksem wiąże się też mnóstwo emocji i nie ma sensu robić czegokolwiek wbrew sobie, a potem żałować. Seks to nie zabawa przecież. Ja poczekałam do czasu aż byłam pewna że to na 100% ten facet z którym chcę to zrobić i uważam swój pierwszy raz za przewspaniały moment mojego życia, mimo iż fajerwerków, dzwonów i gromów z jasnego nieba nie było. Były za to same pozytywne emocje i odczucia. Zresztą nadal jestem ze swoim ówczesnym partnerem a więc życzę wytrwałości we własnych przekonaniach, a nie będziesz potem żałować. Wszystko w Twoich rękach, jak będziesz gotowa to po prostu to zrób i tyle Powodzenia!

Natashaa21, moim zdaniem postepujesz jak najbardziej wlasciwie.Bylas juz w zwiazkach z innymi mezczyznami a jednak te zwiazki nie przetrwaly. Pomysl sobie jak bys sie teraz czula, gdybys wczesniej oddala tym chlopcom te najcenniejsza rzecz jaka posiadasz-swoje dziewictwo? Nie warto wspolzyc z kims tylko dlatego,ze jestescie ,,para'',bo tak naprawde najpierw nalezy przezyc cos z tym czlowiekiem, poznac sie i to nie tak zwykle, plytko,powierzchownie.Mysle,ze przyjdzie taki moment,w ktorym pomyslisz sobie, ze wlasnie z takia osobowoscia chcesz przezyc i dzielic swoje zycie,a wtedy bedziesz pewna,ze postepujesz wlasciwie pozwalajac poniesc sie uczuciom Zycze powodzenia w znalezieniu ,,tego jedynego''.
Osobiscie zaluje,ze w przeszlosci ulegalam namietnosci,zludzeniom, zamiast czekac tak jak Ty- na te wlasciwa osobe...na ta prawdziwa milosc...Czesto mam z tego powodu wyrzuty sumienia i pretensje do samej siebie, ze moglam byc tak glupia i zarazem naiwna,ze sex umocni zwiazek.
Dziewczyno nie przejmuj sie kolezankami i znajomymi.Mlode dziewczyny mysla,ze sex to zabawa,ze fajnie zbierac nowe ,,doswiadczenia'' z nowymi partnerami,a to nieprawda.Owe doswiadczenia mozna zdobyc majac jednego partnera.A prawdziwa satysfakcje z zycia seksualnego mozna czerpac tylko wowczas,gdy jest sie pewnym,ze robimy to z wlasciwa osoba, z ktora dzieli nas prawdziwe uczucie.

Oj! Nie chicałbym mieć za żonę dziewczyny, która najcenniejszą rzeczą jaką miała to dziewictwo, gdyż tę rzecz straciłaby po pierwszym seksie.

Też tak uważam.

Też tak uważam. Na przykład chłopak i dziewczyna się sobie podobają, to jest prawdziwe uczucie, i idą razem na seks.

Podobają ?  i to jest  jakieś uczucie według Ciebie? bo dla mnie nie,  mylisz pociag seksualny..z emocjonalnym zangażowaniem. a to nie jest to samo.

Uhm. Mój obecny mąż spotkał swój ideał,czyli mnie mając 39 lat. A rozdziewiczył się mając 25 lat, w burdelu. Też czekał na tą jedyną.

Natasha----nie ma co gdybac.Chcesz ,to strać z nim dziewictwo.Jaesli nie chcesz,to nie  się.To od Ciebie zależy,a nie od opinii koleżanek albo ludzi na forum.Ale tak myślę,ze nie jesteś do końca przekonana.Inaczej nie zadawalabys takich pytań.W każdym razie decyzja jest Twoja.

Jeżeli próbujesz mnie uświadomic , jak może sę to skończyc - to Cię roszczaruje.
Ale zdaje sobie z tego doskonale sprawę,jakie jest ryzyko,.
Mimo to uważam że robię bardzo dobrze.
I zrobię wszystko,żeby  wyszło po mojemu.

Trzymaj kciuki !

Dokładnie, nadmienię również że taka z wielocyfrowym licznikiem stwarza zagrożenie dla zdrowia i nawet życia czasem... No chyba że się kompleksowo przebada przed współżyciem

wybacz, ale skoro twój mąż łaził na dziwki ..i uwazasz to za plus. to nie ma sprawy.
Ja uważam się za wyjątkową osobę, która daży szcunkiem swoje ciało.
W końcu  nie jest jakąś bezmózgą suczką..która lata po ścianach.. za facetami .. gdy dostaje cieczke.:)

Jestes tak smieszna ,że  aż mi Ciebie szkoda.

Masz prawo wybierać sobie z kim chcesz być, tak jak każdy z nas. Koleżanka wybrała sobie takiego faceta na męża i jest z nim szczęśliwa, jej święte prawo, zatem nie masz prawa w ten sposób oceniać ani jego, ani jej.

Są większe zbrodnie w relacjach damsko męskich, niż chodzenie do prostytutek jeżeli nie jest się w związku.

no tak lepiej, żeby gwałcił staruszki po bramach, albo chodził cały czas sfrustrowany

|Samemu można do czasu, prędzej czy później będziemy odczuwać potrzebę bliskości drugiego cżłowieka chociazby czysto fizycznej

A ja myślałam, ze przez cale życie, w końcu jesteś dziewicą, która nie poddawała się zadnym innym czynnościom seksualnym.

No tak, bo w tym przypadku facet- dupa, a dziewczyna cnotliwa panienka... Puknij się.
Sposób równie dobry jak każdy inny.
Przyjmuję, że jesteśmy dorośli i każde z nas miało prawo do swojego wcześniejszego życia intymnego. To nie przedszkole,...

ale człowiek zazwyczaj odczuwa popęd seksualny wcześniej niż od 18 roku życia.

dlatego napisałam- zazwyczaj.

Acha. Aleś ty naiwna...Bo myslisz, ze facet, któremu na Tobie będzie zalezało, pochwali Ci sie wszystkim, jak na spowiedzi co? Ze przeleciał sasiadke,co go zaprosiła na ciasto, małolatę z dyskoteki, koleżankę z pracy- bo taka samotna, a pomagać sobie trzeba...No, pogratulować tych "jednorazówek". A prawictwo czym mu sprawdzisz? Wariografem?

To jakie mam podejście do tych spraw, owszem dla mnie  świdaczy o szacunku do siebie ,i swojej godnosc .
Tobie nie przeszkadza sex na trzeciej randce.. A ja nigdy bym się na takie coś nie zdecydowała, czułabym się z tym źle , wręcz nie mogłabym na siebie patrzec...i miałabym kaca moralnego przez następny miesiąc.  I nie pisze tego żeby w jakikolwiek sposób  Cie urazic. Broń boże.. tylko jestem szczera.. z tym jakie sama mam odczucia ,dlatego cieżko mi zrozumiec takie kobiety..

Ja nie czekam dlatego że CHCE . Ale dlatego że MUSZE .
Skoro sex bez zobowiązań nie wchodzi w grę , z pierwszym lepszym tez nie mam zamiaru, jeżeli sex u mnie równa się  = miłosc i porządanie ,dwie nierozłączne rzeczy które muszą istniec żebym brała to pod uwagę, z męskich dziwek też korzystac nie chce. Więc chyba innego wyjścia nie mam jak poprostu czekac ,no nie?

Jaka jest różnica pomiędzy 2 miesiącami a 8?
Ponieważ, w tak krótkim czasie ..jest możliwa chemia, porządanie ,jakieś zauroczenie .. ale nie ma miłosc, nie ma zaagażowania emocjalnego  ono zawsze przychodzi z czasem  , a to przedewszystkim jest dla mnie najważniejsze.
Myślę ,ze jednak fajnie by było usłyszec `po wszytkim, Kocham Cie. ( i to nie takie wymuszane tylko szczere)

No i jeszcze jedna sprawa ,dwa miesiące to dla mnie za wcześnie ,i tyle. Czekałabym nawet jeżeli to miałoby byc tylko kaprus ,bo wypada /nie wypada.
Ot, co cała filozofia .;)

A czemu oburza mnie to że koleżanki mają inne podejście? może dlatego że im przeszkadza moje i próbują je jakoś zmieniac.
Często gdy spotykamy się w większym gronie, i o tym rozmawiamy .ja siedzę cicho..bo nie mam nic do powiedzienia.
Nie podzielam ich poglądów ,a urazic też nikogo nie chce ..więc wole nic nie mówic.

Kenobi pisał o tym, że wystarczy się sobie podobać - tak, wystarczy .
Owszem wystarczy dla ciebie ,Konobiego .. i pewnie większosc ludzi.
Ale dla mnie nie, i porządanie stoi na równi z uczuciem .
Ale jedno bez drugiego ,dla mnie nie istnieje.

A jeżeli chodzi o te kontakty z prostytutkami.
Niestety ,ale od wieków .. oceniamy siebie nawzajem .
Ja zakładając temat ,liczyłam się z tym że będę krytykowana ,i nie płacze z tego powodu.
Jeżeli nie chciała byc oceniana , mogła tego nie pisac.
I skoro mnie można nazwac cnotką niewydymką ..myslisz ze ja tego nie słyszałam nigdy?
To swoje zdanie , też mogę wypowiedziec w dalszym ciągu podtrzymuje,że normany facet nie straciłby prawictwa z dziwką , wgl nie wiem co może taką osobą kierowac?
Nie mieści  mi się to w głowie, wgl.

Dlatego dobrze ze są takie kobiety jak ty .. szalone, otwarte, rozciągnięte i ma maxsa pojemne .
Moża z Tobą wszystko zrobic.
Trzymaj tak dalej. ;D

Nie będę się wdawac z Tobą w jakieś pyskówki.
Temat dla mnie jest zakończony.

Natasha - a ja nie mam problemu z patrzeniem na siebie w lustrze, bo swoich doświadczeń seksualnych absolutnie nie żałuję. Lubię seks, więc go uprawiam, nie zamierzam się tego wstydzić. Codziennie patrzę w lustro z przeświadczeniem, że jestem piękna, inteligentna i generalnie zaje**sta. Szanuję się ponieważ dbam o swoje potrzeby, także te seksualne. Nie uważam, że uprawianie seksu gdy mam na to ochotę uwłacza mojej godności. Poza tym seks jest przecież piękny i przyjemny. Co do seksu na trzeciej randce - wspólnie z moim facetem stwierdziliśmy, że jest nam tak super, że szkoda, iż nie zaczęliśmy na pierwszej. Nikt nie czuł się zdruzgotany moralnie.
Ty masz ten problem, że traktujesz seks jako coś nie do końca dobrego - jak coś, co może sprawić, że będziesz czuć do siebie jakieś negatywne emocje.
Czekasz dlatego, że CHCESZ. Nikt Cię nie zmusza do wstrzemięźliwości seksualnej poza Tobą samą. To jest ok. To Twoja sprawa. Tylko nie chrzań, że musisz. Nic nie musisz, ty po prostu w ten sposób chcesz to przeżyć.
A co ty w sumie wiesz o chemii i pożądaniu po 2, a po 8 miesiącach związku i dlaczego miłość po 2 miesiącach jest dla Ciebie nierealna, a po o 8 już tak? Gdzie jest granica kiedy miłość zaczyna być "realna" i "prawdziwa"? Ja usłyszałam "Kocham Cię" od mojego faceta chyba po jakimś miesiącu znajomości i mogę spokojnie stwierdzić, że było to tak samo szczere i prawdziwe z jego strony jak i teraz. Co więcej uczucie miłości się w zasadzie nie zmieniło. Kochamy się tak samo jak na początku. Poza tym nawet jak poczekasz 8 miesięcy to nie masz gwarancji, że ten związek za miesiąc i tak się nie rozleci. Nigdy nie wiadomo. Ja byłam w 100% pewna jeśli chodzi o trwałość mojego związku dopiero jak pojechaliśmy razem na miesiąc do Szwecji - 24h na dobę ze sobą, śpiąc w namiocie bez podłogi, zapieprzając od rana do wieczora, był moment, że nie mieliśmy do jedzenia nic poza pomidorami z puszki i ryżem. Chcieliśmy się momentami pozabijać, ale okazało się, że tak się kochamy, że to nie ma kompletnie żadnego znaczenia. Miłość to nie jest romantyczne czekanie na pierwszy raz - dla mnie to jest właśnie wtedy jak masz kogoś ochotę udusić w afekcie i dochodzisz do wniosku, że przecież nie możesz bez niego żyć. W obliczu życia codziennego mija ten cały słodki romantyzm i wtedy się okazuje ile tak naprawdę związek jest warty.

A to, że koleżanki Ci mówią jak żyć nie oznacza, że musisz ich słuchać. Swój rozum przecież masz.

konserwatywnej ;-)

Wiesz, nie u każdej pary związek po miesiącu, dwóch, czy trzech jest na tym samym etapie. U Ciebie po trzech nawet się nie rozkręcił, ja miałam takie, w których etap od poznania poprzez seks, jakieś wspólne plany i spektakularny koniec zajął niecałe 2 miesiące.
Wiesz, to nie jest tak, że ja się nigdy na żadnym facecie nie zawiodłam. Miałam przypadki, gdzie na "Kocham Cię" po miesiącu miałam ochotę uciec, bo wiedziałam, że facet nie wie co mówi, albo mu odbiło.
W moim obecnym związku wyglądało to tak, że mój partner od początku bardzo się interesował czego ja chcę, czego nie chcę. Od początku dawał mi do zrozumienia i potwierdzał tym co robił i jak się zachowywał, że ma wobec mnie jak najbardziej szczere i poważne zamiary. Przez ten miesiąc zdążyłam poznać jego rodzinę, on zdążył poznać moją. W sumie to jakoś tak od początku jemu nie było trudno zaufać itd. Po prostu po związku z nałogowym kłamcą i manipulantem dużo prościej miło było ocenić, czy to wszystko jest szczere. Poza tym ja podchodzę do nowych związków z dystansem, nie zakładam, że zaraz będzie z tego nie wiadomo jaka miłość, a tu się okazało, że jednak będzie. Nigdy się nie ma pewności, ludzie się przecież nawet po latach rozstają.
Jesteśmy razem ponad rok i mamy się tak samo dobrze jak na początku, więc seks na trzeciej randce i wyznanie komuś miłości po miesiącu nie musi prowadzić do trwałego uszczerbku na psychice i jak widać jak ludzie są rozsądni to nie prowadzi.

To ja widzę, że ty w porównaniu z Twoją rodziną jesteś dość liberalna w te sprawy. U mnie by się bardzo zdziwili jakbym zadeklarowała trwałą abstynencję seksualną. Moja rodzina na przykład kompletnie nie ma problemu z tym, że jestem z moim facetem w moim pokoju i robimy, co robimy.

Nie rozumiem o co chodzi.

xerxesowi chodzi o to, że stwierdzenie, czy pytanie "co, zamierzasz się kur*ić przed ślubem" nie jest konstruktywną krytyką