Dziewczyna z poczty...

Kurcze. Szkoda że 15 lat temu nie wpadłem na taki pomysł. Wprawdzie wtedy nie było tak upowszechnionych tel. kom, ale pomysł z karteczką dobry . Wtedy na małej poczcie ujrzałem prześliczną dziewczynę przy okienku, i wpadłem po uszy w zauroczeniu bez pamięci.Niestety paraliżująca nieśmiałość spowodowała że nie zrobiłem z tym nic. Chodziłem prawie tam codziennie, by ujrzeć Marlenę (tak się nazywała) i fascynować się  jej uśmiechem, cudownym blond warkoczem, niebieskimi oczami i piękną buzią. Pisałem listy i kartki chyba do wszystkich swoich znajomych, przyjaciół, rodziny. I chodziłem specjalnie na pocztę by ujrzeć Marlenę, jej uśmiech, zamienić kilka słów, popatrzeć jak przybija pieczątkę. Niestety paraliż języka i ciala jaki miałem przy niej powodował, że nie zagadałem nic poza grzecznościowymi formułkami. I tak trwało to parę miesięcy, codziennie myślałem i marzyłem o Marlenie, ciężko było mi się skupić nawet na maturze. Latem otrzymałem powołanie do wojska, odebrałem bilet i pojechałem w drugi koniec Polski. Przez cały okres "unitarki" myślałem o tym jak wrócę do domu to od razu pobiegnę na pocztę, pokażę jej się w mundurze i wtedy ona z zachwytu zechce mnie poznać. Wszelkie wrzaski kaprali, pompki, kary, wszystko na "raz raz raz, szybko k... szybko nie pier..się" nic nie znaczyły, bo w myślach była Marlena. Na przysiędze maszerując wyobrażyłem sobie, że wśród widzów stoi Ona i na mnie patrzy:). Wreszcie upragniona pierwsza przepustka, jadę do domu, i oczywiście "długa" na pocztę. No ale jej nie było..Pomyślałem że nie jej zmiana, może ma wolne, z Tą nadzieją zasuwałem grzecznie bez podpadek kolejne tygodnie w woju by dostać dłuższą przepustkę..I wreszcie jest, dostałem..jadę do Marleny ...Po drodze do domu zaszedłem na pocztę. Marleny nie było, drugiego dnia nie ma, trzeciego dnia gdy już szykowałem się do odjazdu wszedłem po raz kolejny z rozpaczą na pocztę.Nie ma!. Naszła mnie odwaga podszedłem do okienka i zacząłem dyplomatycznie pytać o nią. Kobieta wybałuszyła oczy ale potem wyraźnie ją to rozbawiło, jej koleżanki przy okienkach zaczęły się śmiać, a ja miałem ochotę je tam normalnie wszystkie pozabijać . Dowiedziałem się, że Marlena była na praktykach, które się skończyły i wróciła do szkoły. Kto, co i jak Pani nie potrafiła powiedzieć, ani tym bardziej coraz głośniej śmiejące się koleżanki. A mnie ta wieść normalnie wbiła w ziemię, wyszedłem i siadłem gdzieś na jakimś murku.Do jednostki się spóźniłem dostałem solidny "opeer", dodatkowe służby, oraz parę innych atrakcji..Ale cóż to znaczyło, skoro Marleny nie było . Śmieszna historia zapewne dla was..No ale tak było, i dziś z sentymentem wspominam.

podoba mi się! myślę, że będzie zachwycona:)

Autor nie ma potrzeby prosić jej bezpośrednio o numer telefonu.
Zaprosi ją na kawę, poda numer do siebie i jak dziewczyna oddzwoni lub wyśle sms - będzie miał też numer do niej

Miałem podobną sytuacje miejsce publiczne, skrzyżowanie wzroku, potem poprawka i tak jak by mnie ktoś momentalnie w głowę czymś uderzył.
Też  chciałem zagadać, ale po pierwsze nie było jak (kolejka ), po drugie (jak to Adam_K)  ?paraliżująca nieśmiałość? nie pozwalało na jakąś rozmowę. Więc napisałem list i byłem pewien jej pozytywnej odpowiedzi a tu tekst ?Ale o co Ci chodzi, bo wiesz ja mam chłopaka?, mega zdziwienie, dużo smutku, bo kobietka była prześliczna, a ja byłem pewien, że jej się podobam? No ale cóż ?zajęta to zajęta?  pomyślałem sobie trzeba żyć dalej?
Fajna opowieść? , no nie do końca , bo po pewnym czasie ta KOBIETA ( podkreślam, bo miała koło 30-tki , a ja byłem młodszy ) zaczęła szukać kontaktu?  A ja byłem wtedy na tyle głupi,  że po pierwsze wyszedłem z założenia, że dorosła osoba wie co mówi, a po drugie, że miałem zasady, że w związki nie wchodzę. I powiem wam, że to było jedne z gorszych przeżyć w moim życiu, naprawdę nie ma chyba gorszych rzeczy jak opierać się uwodzeniu kobiety, która jest zajęta?  ( a która tak naprawdę była wolna, tylko mi tak głupio na początku odpowiedziała). Ale happy endu nie było.
Wiec rada do twórcy tematu, jeżeli nie masz czasu na spokojną rozmowę z dziewczyną ,to nie bierz wszystkiego co ona mówi na serio? Bo czasami tak głupio wychodzi jak w moim przypadku ?

Gdyby mi się ktoś spodobał, to na pewno odezwałabym się jako pierwsza I nie przez równouprawnienie czy inne bzdety, ale po prostu dlatego, ze szkoda byłoby mi zmarnować okazję na poznanie kogoś fajnego. No i przecież nie z każdej znajomości musi wyniknąć od razu romans, więc nie ma co się spinać i wyobrażać Bóg wie czego.

To mnie podsumowałeś... Stara desperatka
A może kobieta pewna siebie?