rozstanie, spotkanie.

Cześć wszystkim, lekka desperacja skierowała mnie na te forum. Sytuacja w skórce wygląda tak, byliśmy ze sobą kilka miesięcy, ona jest trochę młodsza ode mnie, wszystko była bardzo szybko, po kilku spotkaniach już byliśmy dość blisko, na początku ja się dystansowałem, ona bardzo szybko się zbliżała, po dość krótkim czasie mówiła mi już że mnie kocha najbardziej na świecie i takie tam. spotykaliśmy się codziennie bo niemogliśmy dłużej bez siebie wytrzymać, potem ona wyjechała na miesiąc do rodziny za granicę, na początku wszystko dobrze, potem mi coś zaczęło odbijać, zacząłem mieć pretensjie, że piszę z innymi, że ma np czas na jakąś tam grę na kompie, a mi nie może odpisać na wiadomość, dość często się kłóciliśmy, ale powtarzaliśmy sobie, że to przez tę przerwę, że jak wróci to wszystko będzie dobrze, wróciła do Polski i pojechaliśmy razem jeszcze na tydzień na wakację, na początku też fajnie i w ogóle, potem mi znów zaczęło odwalać, bo wkurzałem się jak ona pisała z innym kolesiem, który w oczywisty sposób ją podrywał, a ona zamiast go spławić to pisała nim i uśmiechała się do monitora, powiedziała mi, że to tylko kolega i że mnie kocha, żebym zawsze o tym pamiętał, potem na jaw powychodziły różne kłamstwa z jej strony, niby o głupie rzeczy, ale ja byłem wrażliwy na tym punkcie i już na początku związku poprosiłem ją, żeby zawszę mówiła mi prawdę, że jestem na to czuły i w ogóle, ona powiedziała, że tak i że zgadza się ze mną, że kłamstwa w drobnych sprawach są złe, bo jak potrafi się kłamać w głupocie to i łatwiej w sprawach ważnych. no dobra, ja wróciłem do domu ona jeszcze została, tam zerwaliśmy ze sobą, i postanowiliśmy, żeby ona sobie przemyślała wszystko, czy jest w stanie mi mówić prawdę, nie olewać mnie i czy w ogóle chcę ze mną być. Wróciła powiedziała, że wszystko przemyślała i że chcę ze mną być, potem nie miała trochę czasu, dość rzadko się widywaliśmy, chciałem zrobić w domu obiad, kwiatki i takie tam, to zaprosiłem ją, powiedziała że dobra, że da znać jak będzie mogła, znaku nie dała, nawet nie napisała, że nie przyjdzie, dopiero jak ja się do niej odezwałem, to napisała, że nie mogła bo była gdzieś z mamą, wkurzyłem się, że nie mogła mi nawet dać znaku, no to jakieś wymówki, już nawet nie pamiętam jakie. potem taka sytuacja powtórzyła się dwa razy, że umawialiśmy się na kolejny dzień, ona ze się odezwię i dopiero jak ja się odzywałem to mówiła, że przeprasza bo nie mogła bo coś tam, wkońcu się jakoś spotkaliśmy, niby wszystko fajnie było i powiedziała, że jutro będzie mieć dla mnie więcej czasu i że się odezwie, ja ucieszony czekam na nią następngo dnia, oczywiście zero kontatku do 18, wkońcu złapałem ją i wkurzony mówię, że znów mnie olała, że dziękuje za wystawienie, ona że była w szpitalu bo ma zapalenie spojówek, to ja się pytam, dlaczego się wcześniej nie odezwałaś? no bo telefon jej padł, mówi. no to ja się pytam czy nie mogła zanim wyszła do szpitala zadzwnoić czy chociaż napisać na fb, cisza.
no i postanowiła, że to dalej nie ma sensu, bo ja zaraz jadę na studia i to będzie jeszcze gorzej, ale wcześniej też wiedziała o tym i mówiła że bez problemu da rade przjeżdzać do mnie i że ja będę też przyjeżdżał, że praktycznie będziemy widzieć się co weekend. no i rozstaliśmy się, ja wychodziłem od niej, ona mnie zawołała, czy mogę ją przytulić po raz ostatni, początkowo nie chciałem, potem ją przytuliłem. powiedziała mi jeszcze, że widzi że ja się staram i w ogóle, ale że ona teraz nie jest gotowa, że na początku związku ja ją trochę odpychałem a ona za mną latała, a że teraz jest na odwrót i że ja się bardzo staram a ona ma jakąś taką blokadę. wyszedłem od niej, wracam do domu jest widomość, że mnie bardzo kocha, to ja się jej pytam czy musie mnie jeszcze dobijać, ona że przeprasza, ja już trochę się uspokoiłem, bo u niej to jeszcze mówiłem, że nie chcę jej tracić, że kocham ją najbardziej na świecie, trochę mi łzy poleciały, no więc uspokoiłem się w domu i piszę jej że nie ma za co przepraszać, że to co przeżyliśmy to nasze i dziękuję jej za to co przeżyliśmy, ona do mnie żebym nie pisał tak w czasie przeszłym no to ja, że jak mam pisać skoro się rozstaliśmy, ona że nie wiem. potem jakaś tam gadka szmatka, ona że nie ma po co żyć, że myśli o samobójstwie to ja ją uspokajam, mówię z żartem, że to raczej ja powinienm się zabijać bo to ona mnie rzuciła, ona mi na to, że to dlatego żeby mnie nie ranić, potem poszła spać, na drugi dzień nic się nie odzywałem, wieczorem poszedłem z chłopakami na piwo, jak wróciłem to miałem wiadomość, że ciężko jej tak nie pisać chociaż ze mną, napisałem że mi też, ja się jej później pytam czy to już na pewno koniec? ona "no przecież postawnowiliśmy " no to ja, ale czy już na pewno czy nie będziesz jeszcze chciała ze mną być, żeby później nie było jakiś głupich sytuacji ona, że pewnie będzie chciała ze mną być i pewnie będzie tego rozstania żałować bo jestem najwspanialszy i takie inne, ale że żadnych głupich akcji mi nie zrobi no to ja do niej, że okej skończmy to tak definitywnie, że jak będzie chciała to można się spotkać ostatni raz na piwo i pogadać tak po prostu, ona że bardzo chętnie się spotka.

trochę się rozpisałem, ale aż mi lżej trochę Smile no i teraz te spotkanie, co ja mam tam robić, pokzywać że mi nadal zależy? planowałem zrobić coś w tym stylu, żeby zabrać ją na piwo, pogadać o głupotach, pośmiać się, a gdy będę ją odprowadzał do domu, powiedzieć coś w stylu, że była najcudowniejszą dziewczyną i że dziękuję jej za czas, żeby uważała na siebie i że życzę jej wszystkiego najlepszego, pocałować i pójść i może jeszcze zapytać, czy ten związek naprawde nie ma już przyszłości?
może zachowywać się jakoś inaczej, pokazywać, że już jest tylko dla mnie koleżanką, czy coś?
proszę o pomoc,
dziękuje.