brak sensu

pawla poznałam  w niedziele a wprowadziłam się do niego już w poniedziałek:) taka milosc od pierwszego wejrzenia związek się rozwijal mimo klotni sporow po 3 latach bycia ze sobą chciałam dziecka lecz on nie chciał postanowilm przestać brak tabletek i po 4 miesiecach okazało się ze jestem w ciąży z bliźniakami:) ucieszyłam się i mimo wszystko pawel tez się cieszyl choć na początku był gorzej niż wkurzony dzieci urodzily się  7 miesiącu były malutkie walczyly o zycie ale daly rade i przezyly i wrocily po 3 miesiącach do domku zycie toczylo się dalej pawel pokochal dzieci choć przestal mnie ale ze ja bardzo go kochałam bylam kolo niego oboje pracowaliśmy ja dorywczo w auchanie i kasynie pawel jako listonosz choć miał wyksztalcenie i potencjal .brakowało nam pieniędzy nie raz ale dawaliśmy rade pawel tez nigdy nie narzekal był osoba skryta i taka spokojna w porównaniu ze mna 20 lutego 2011 r (niedziela) bylam w pracy w kasynie na zastępstwie bo szef mnie poprosil dodatkowa kasa wiec się zgodziłam bliźniaki do babci poszly a pawel w domu odpoczywal  21;30 zadzwoniłam do pawla ze za pol godzinki będę już w domu szef mnie odwiezie i sprawdzić co robi powiedział ze jest ok i czeka na mnie:) o 22 jestem pod brama wchodzę do domu otwieram drzwi i widze swoja milosc wiszaca i swiat mi się zawali spoznilam się może z 10 min nie da się wyobrazić tego co czułam nie da się tego opisac zero listu oznak nigdy tego nie zrozumie dziś mija 2,5 roku od śmierci pawla dzieci maja 5 lat ja 29 staram się na nowo ukladac zycie mam kogos od roku ale czy jestem szczęśliwa nie wiem mam wrazenie ze jak zaczyna się ukladac to znowu cos nie tak ciagle boje się ze strace znowu kogos ja po prostu chwilami naprawdę wariuje i nie daje rade:(